வாயுபுராணம்

ததோக்தஸ்து மஹாதேவஃ ஸர்வாம்ல்லோகாநவேக்ஷ்ய ஹ। வாஸார்தம் ரோசயாமாஸ ப்ரு'திவ்யாம் து த்விஜோத்தமாஃ। வாராணஸீம் மஹாதேஜாஃ ஸித்தக்ஷேத்ரம் மஹேஶ்வரஃ ।। ௩௦.

அப்படிச் சொன்னதும், மகாதேவன் எல்லா உலகங்களையும் பார்த்து, பூமியில் வாழ்வதற்காக, உத்தமர், பிரசித்தி பெற்ற புனிதமான வாரணாசியைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.

திவோ தாஸேந தாம் ஜ்ஞாத்வா நிவிஷ்டாந்நகரீம் பவஃ। பார்ஶ்வாஸ்தம் ஸ ஸமாஹூய கணேஶம் க்ஷேமகம் ப்ரவீத் ।। ௩௦.

திவோதாசன் அந்த நகரில் குடியேறியதை அறிந்த பவன், அருகில் இருந்த கணேசனை அழைத்து, காப்பாளரிடம் சொன்னார்.

கணேஶ்வர புரீங்கத்வா ஸூந்யாம் வாராணஸீம் குரு। ம்ரு'துநா சாப்யுபாயேந அதிவீர்யஃ ஸ பார்திவஃ ।। ௩௦.

'கணங்களின் தலைவனே, அந்த நகருக்கு சென்று, வாரணாசியை வெறிச்சோடியாக்கு; அந்த அரசன் மிக வலிமைமிக்கவன், எனவே மென்மையான முறையில் செய்.'

ததோ கத்வா நிகும்பஸ்து புரீம் வாராணஸீம் புரா । ஸ்வப்நே ஸந்தர்ஶயாமாஸ மங்கநம் நாம நாபிதம் ।। ௩௦.

பின்னர் நிகும்பன் வாரணாசி நகருக்கு சென்று, அங்கு மங்கனன் என்ற நாப்பித்தனை கனவில் தோன்றினார்.

ஶ்ரேயஸ்தேऽஹம் கரிஷ்யாமி ஸ்தாநம் மே ரோசயாநக। மத்ரூபாம் ப்ரதிமாம் க்ரு'த்வா நகர்ய்யந்தே நிவேஶய ।। ௩௦.

'நான் உனக்கு நன்மை செய்வேன்; எனக்காக ஒரு இடம் தேர்ந்தெடு, பாவமில்லாதவனே. என் உருவத்தில் ஒரு சிலை செய்து, நகரத்தில் நிறுவு.'

ததா ஸ்வப்நே யதா த்ரு'ஷ்டம் ஸர்வம் காரிதவாந் த்விஜாஃ। நகரீத்வார்யநுஜ்ஞாப்ய ராஜாநந்து யதாவிதி ।। ௩௦.

கனவில் கண்டதுபோல், அவன் எல்லாவற்றையும் செய்தான், முனிவர்களே; அரசனிடம் விதிப்படி அனுமதி பெற்று செய்தான்.

பூஜா து மஹதீ சைவ நித்யமேவ ப்ரயுஜ்யதே। கந்தைர்தூபைஶ்ச மால்யைஶ்ச ப்ரேக்ஷணீயைஸ்ததைவ ச ।। ௩௦.

அங்கு எப்போதும் பெரிய பூஜை நடைபெறுகிறது; வாசனைப்பூ, தூபம், மாலைகள் மற்றும் அழகான பொருட்களால் வழிபாடு செய்யப்படுகிறது.

அந்நப்ரதாநயுக்தைஶ்ச அத்யத்புதமிவாபவத்। ஏவம் ஸம்பூஜ்யதே தத்ர நித்யமேவ கணேஶ்வரஃ ।। ௩௦.

அன்னம் அர்ப்பணித்து வழிபட்டபோது, அங்கு மிகவும் அதிசயமானதாக இருந்தது; அப்படியே அங்கு எப்போதும் கணேசுவரர் வழிபடப்படுகிறார்.

ததோ வரஸஹஸ்ராணி நகராணாம் ப்ரயச்சதி । புத்ராந் ஹிரண்யமாயூம்ஷி ஸர்வ்வகாமாம்ஸ்ததைவ ச ।। ௩௦.

பின்னர் அவர் ஆயிரக்கணக்கான வரங்களை அந்த நகரங்களுக்கு அளிக்கிறார்; மகன்கள், பொன், நீண்ட ஆயுள், எல்லா விருப்பங்களும் கூட வழங்கப்படுகின்றன.

ராஜ்ஞஸ்து மஹிஷீ ஶ்ரேஷ்டா ஸுயஶா நாம விஶ்ருதா। புத்ரார்தமாகதா ஸாத்வீ ராஜ்ஞா தேவீ ப்ரசோதிதா ।। ௩௦.

அந்த அரசரின் முதன்மை மகாராணி, புகழ்பெற்ற சுயசா என்ற பெயருடையவள், மகன் பெற வேண்டும் என்று அரசரால் தூண்டப்பட்டு அங்கு வந்தாள்.

பூஜாந்து விபுலாம் க்ரு'த்வா தேவீ புத்ராநயாசத। புநஃ புநரதாகம்ய பஹுஶஃ புத்ரகாரணாத் ।। ௩௦.

அவள் பெரிய பூஜை செய்து, மகன்கள் வேண்டினாள்; மீண்டும் மீண்டும் பல முறை மகன் வேண்டி வந்தாள்.

ந ப்ரயச்சதி புத்ராம்ஸ்து நிகும்பஃ காரணேந து। ராஜா யதி தத் க்ருத்யேத ததஃ கிஞ்சித் ப்ரவர்த்ததே ।। ௩௦.

நிகும்பன் ஏதேனும் காரணத்தால் மகன்களை தரவில்லை; அதனால் அரசன் கோபப்பட்டால், அப்பொழுது ஏதோ ஒன்று நடக்கும்.

அத தீர்கேண காலேந க்ரோதோ ராஜாநமாவிஶத்। பூதம் த்விதம் மஹாத்வாரி நகராணாம் ப்ரயச்சதி ।। ௩௦.

நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, கோபம் அரசனை ஆட்கொண்டது; அப்போது நகரத்தின் பெரிய வாயிலில் ஒரு உயிரினை அவர் கொடுத்தார்.

ப்ரீத்யா வராம்ஶ்ச ஶதஶோ ந கிஞ்சித்து ப்ரவர்த்ததே। மாமகைஃ பூஜ்யதே நித்யம் நகர்யாம் மம சைவ து ।। ௩௦.

அன்பால் நூற்றுக்கணக்கான வரங்களை அவர் அளித்தாலும், வேறு எதுவும் நடக்கவில்லை; என் மக்கள் என் நகரத்தில் எப்போதும் அவரை வழிபடுகிறார்கள்.

தத்ரார்ச்சிதஶ்ச பஹுஶோ தேவ்யா மே தத்ர காரணாத் । ந ததாதி ச புத்ரம் மே க்ரு'தக்நோ பஹுபோஜநஃ ।। ௩௦.

அங்கு என் மகாராணி பலமுறை அந்தக் காரணத்துக்காக அவரை வழிபட்டார்; ஆனாலும், நிறைய உணவு உண்ணும் அவன் எனக்கு மகனை தரவில்லை.

அதோ நார்ஹதி பூஜாந்து மத்ஸகாஶாத் கதஞ்சந। தஸ்மாத்து நாஶயிஷ்யாமி தஸ்ய ஸ்தாநம் துராத்மநஃ ।। ௩௦.

எனவே, அவன் எந்த விதத்திலும் என்னிடம் இருந்து பூஜை பெற தகுதி இல்லை; அதனால், அந்தத் தீயவனின் இடத்தை நான் அழித்து விடுவேன்.

ஏவம் து ஸவிநிஶ்சித்ய துராத்மா ராஜ கில்பிஷீ। ஸ்தாநம் கணபதேஸ்தஸ்ய நாஶயாமாஸ துர்மதிஃ ।। ௩௦.

இவ்வாறு உறுதியாக முடிவு செய்து, பாவமுள்ள அரசன், கெட்ட எண்ணத்துடன் கணபதியின் இடத்தை அழித்துவிட்டான்.

பக்நமாயதநம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜாநமகமத் ப்ரபுஃ। யஸ்மாத்ரு'தேऽபராதம் மே த்வயா ஸ்தாநம் விநா ஶிதம் ।। ௩௦.

கோயில் உடைந்ததை பார்த்து, ஆண்டவன் அரசரிடம் வந்தார்: 'எனக்கு தவறு செய்யாமல், காரணமில்லாமல் நீ என் இடத்தை அழித்துவிட்டாய்.' என்றார்.

அகஸ்மாத் து புரீ ஶூந்யா பவித்ரீ தே நராதிப। ததஸ்தேந து ஶாபேந ஶூந்யா வாராணஸீ ததா ।। ௩௦.

'எதிர்பாராதவிதமாக, உன் நகரம் வெறுமையாகி விடும், மனிதர்களின் தலைவனே; அந்த சாபத்தால், வாராணசியும் வெறுமை ஆனது.'

ஶப்தாம் புரீம் நிகும்பஸ்து மஹாதேவமதாநயத்। ஶூந்யாம் புரீம் மஹாதேவோ நிர்ம்மமே பரமாத்மநா ।। ௩௦.

நிகும்பன் அந்த நகரை சபித்து, பிறகு அதை மகாதேவரிடம் கொண்டு சென்றான்; மகாதேவன், பரமாத்மா, அந்த நகரை வெறுமை ஆக்கினார்.

துல்யாம் தேவவிபூத்யாஸ்து தேவ்யாஶ்சைவ மஹாத்மநஃ। ரமதே தத்ர வை தேவீ ரமமாணே மஹேஶ்வரஃ ।। ௩௦.

தெய்வீக மகிமையில் மகாத்மா தேவியுடன் சமமானவளாக, அந்த தேவியும் அங்கு மகிழ்கிறாள்; அவள் மகிழும் போது மகேசுவரனும் மகிழ்கிறார்.

ந ரதிம் தத்ர வை தேவீ லபதே க்ரு'ஹவிஸ்மயாத்। தேவ்யாஃ க்ரீடார்தமீஶாநோ தேவோ வாக்யமதாப்ரவீத் ।। ௩௦.

அந்த இல்லத்தின் அதிசயத்தால், அந்த தேவிக்கு அங்கு இன்பம் கிடைக்கவில்லை; தேவியின் விளையாட்டுக்காக, இறைவன் அப்போது பேசினார்.

நாஹம் வேஶ்ம விமோக்ஷ்யாமி அவிமுக்தம் ஹி மே க்ரு'ஹம்। ப்ரஹஸ்யைநாமதோவாச அவிமுக்தம் ஹி மே க்ரு'ஹம் ।। ௩௦.

'நான் இந்த இல்லத்தை விட்டு செல்லமாட்டேன்; அவிமுக்தம் எனக்கு இல்லம்.' என்று சிரித்தபடி, 'அவிமுக்தம் எனக்கு இல்லம்' என்று அவளிடம் கூறினார்.

நாஹம் தேவி கமிஷ்யாமி கச்சஸ்வேஹ ரமாம்யஹம்। தஸ்மாத்ததவிமுக்தம் ஹி ப்ரோக்தம் தேவேந வை ஸ்வயம் ।। ௩௦.

'நான் செல்லமாட்டேன், தேவியே; நீ போகலாம், நான் இங்கேயே இருந்து மகிழ்வேன்.' அதனால், அதற்கு அவிமுக்தம் என்று இறைவன் தானே பெயர் வைத்தார்.

ஏவம் வாராணஸீ ஶப்தா அவிமுக்தம் ச கீர்த்திதம்। யஸ்மிந் வஸதி வை தேவஃ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தஃ। யுகேஷு த்ரிஷு தர்மாத்மா ஸஹ தேவ்யா மஹேஶ்வரஃ ।। ௩௦.

இவ்வாறு வாராணசி சபிக்கப்பட்டது, அவிமுக்தம் என்று அறிவிக்கப்பட்டது; எல்லா தேவராலும் வணங்கப்படும் இறைவன், மூன்று யுகங்களிலும், தேவியுடன் அங்கு வாழ்கிறார்.

அந்தர்த்தாநம் கலௌ யாதி தத்புரந்து மஹாத்மநஃ। அந்தர்ஹிதே புரே தஸ்மிந் புரீ ஸா வஸதே புநஃ ।। ௩௦.

கலியுகத்தில் அந்த மகாத்மாவின் நகரம் மறைந்து விடுகிறது; அந்த நகரம் மறைந்தபின், அது வேறு இடத்தில் மீண்டும் தோன்றி வாழ்கிறது.

ஏவம் வாராணஸீ ஶப்தா நிவேஶம் புநராகதா। பத்ரஶ்ரேண்யஸ்ய புத்ராணாம் ஶதமுத்தமதந்விநாம் ।। ௩௦.

இவ்வாறு, வாராணசி சாபம் பெற்றபின் மீண்டும் அதன் இடத்துக்கு வந்தது; அங்கு பத்திரச்ரேணியனின் நூறு சிறந்த வில் வீரர்கள், அவன் மகன்கள், வந்தனர்.

ஹத்வா நிவேஶயாமாஸ திவோதாஸோ நராதிபஃ। பத்ரஶ்ரேண்யஸ்ய ராஜ்யந்து ஹ்ரு'தந்தேந பலீயஸா ।। ௩௦.

அவர்களை கொன்ற பிறகு, நரராசர் திவோதாசன் அந்த இடத்தில் குடியமர்ந்தான்; அவ்வாறு அவன் பத்திரச்ரேணியனின் ராஜ்யத்தை வலத்தால் கைப்பற்றினான்.

பத்ரஶ்ரேண்யஸ்ய புத்ரஸ்து துர்தமோ நாம நாமதஃ। திவோதாஸேந பாலேதி க்ரு'ணயா ஸ விவர்ஜிதஃ ।। ௩௦.

பத்திரச்ரேணியனுக்கு துர்தமன் என்ற பெயருடைய மகன் இருந்தான்; அவன் சிறுவன் என்பதால், திவோதாசன் இரக்கத்தால் அவனை விட்டுவிட்டான்.