வாயுபுராணம்

அணிமாதியுதா ஸித்திர்கர்பஸ்தஸ்ய பவிஷ்யதி। தேநைவ ச ஶரீரேண தேவத்வம் ப்ராப்ஸ்யஸி ப்ரபோ। சாருமந்த்ரைர்க்ரு'தைர்கந்தைர்யக்ஷ்யந்தி த்வாம் த்விஜாதயஃ ।। ௩௦.

கருவில் இருக்கும்போதே அணிமை முதலான சித்திகள் உனக்கு கிடைக்கும். அதே உடலோடு நீ தெய்வீக நிலையை அடைவாய். இருமுறை பிறந்தவர்கள் அழகான மந்திரங்கள், நெய், வாசனைப் பொருட்களால் உன்னை வழிபடுவார்கள்.

அத ச த்வம் புநஶ்சைவ ஆயுர்வேதம் விதாஸ்யஸி। அவஶ்யம்பாவீ ஹ்யர்தோऽயம் ப்ராக்திஷ்டஸ்த்வப்ஜயோநிநா ।। ௩௦.

மேலும், நீ மீண்டும் ஆயுர்வேதம் என்ற வாழ்வியலை நிறுவுவாய். இது நிச்சயமாக நடைபெறும் நிகழ்வு; இது முன்பே தாமரையிலிருந்து பிறந்தவரால் நிர்ணயிக்கப்பட்டது.

த்விதீயம் த்வாபரம் ப்ராப்ய பவிதா த்வம் ந ஸம்ஶயஃ। தஸ்மாத் தஸ்மை வரம் தத்த்வா விஷ்ணுரந்தர்தகே ததஃ ।। ௩௦.

இரண்டாம் துவாபர யுகம் வந்தபோது, நீ பிறப்பாய் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. அதனால், விஷ்ணு அவனுக்கு வரம் வழங்கி, பின்னர் மறைந்துவிட்டான்.

த்விதீயே த்வாபரே ப்ராப்தே ஸௌநஹோத்ரஃ ஸ காஶிராட்। புத்ரகாம ஸ்தபஸ்தேபே ந்ரு'போ தீர்கதபாஸ்ததா ।। ௩௦.

இரண்டாம் துவாபர யுகம் வந்தபோது, காசி நாட்டின் அரசன் சௌனஹோத்ரன், மகன் வேண்டும் என்று விரும்பி தவம் செய்தான்; அதுபோல் தீர்கதபாஸும் தவம் செய்தான்.

அஜம் தேவந்து புத்ரார்தே ஹ்யாரிராதயிஷுர்ந்ரு'பஃ। வரேண ச்சந்தயாமாஸ ப்ரீதோ தந்வந்தரிர்ந்ரு'பம் ।। ௩௦.

மகன் வேண்டும் என்ற ஆசையுடன், அந்த அரசன் அஜன் என்ற தேவனைத் திருப்திப்படுத்த முயன்றான். தன்வந்திரி மகிழ்ந்து, அரசனுக்கு விருப்பமான வரம் வழங்கத் தயார் ஆனான்.

ந்ரு'ப உவாச।। பகவந் யதி துஷ்டஸ்த்வம் புத்ரோ மே த்ரு'திமாந் பவ। ததேதி ஸமநுஜ்ஞாய தத்ரைவாந்தரதீயத ।। ௩௦.

அரசன் கூறினான்: 'பெரியவரே, நீங்கள் திருப்தியாக இருந்தால் எனக்கு உறுதியான மகன் பிறக்கட்டும்.' என்று கேட்டான். அவர் சம்மதித்து உடனே அங்கே மறைந்துவிட்டார்.

தஸ்ய கேஹே ஸமுத்பந்நோ தேவோ தந்வந்தரிஸ்ததா। காஶிராஜோ மஹாராஜஃ ஸர்வ்வரோகப்ரணாஶநஃ ।। ௩௦.

அப்போது அந்த அரசனின் இல்லத்தில் தன்வந்திரி என்ற தெய்வம் பிறந்தான். காசி நாட்டின் அரசன், பெரிய அரசே, எல்லா நோய்களையும் நீக்குபவராக ஆனான்.

ஆயுர்வேதம் பரத்வாஜஶ்சகார ஸபிஷக்க்ரியம்। தமஷ்டதா புநர்வ்யஸ்ய ஶிஷ்யேப்யஃ ப்ரத்யபாதயத் ।। ௩௦.

பரத்வாஜர் ஆயுர்வேதத்தை, அதனுடன் மருத்துவ முறையையும் உருவாக்கினார். அதை எட்டு பகுதிகளாகப் பிரித்து, தன் மாணவர்களுக்கு கற்றுத்தந்தார்.

தந்வந்தரிஸுதஶ்சாபி கேதுமாநிதி விஶ்ருதஃ। அத கேதுமதஃ புத்ரோ விபோ பீமரதோ ந்ரு'பஃ। திவோதாஸ இதி க்யாதோ வாராணஸ்யதிபோऽபவத் ।। ௩௦.

தன்வந்திரியின் மகன் கேதுமான் என்று புகழ்பெற்றவன். கேதுமானிடம் இருந்து வலிமைமிக்க பீமரதன் என்ற அரசன் பிறந்தான்; பீமரதனின் மகன் திவோதாசன் என்று அறியப்பட்டவன், வாராணசியின் அரசனாக ஆனான்.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து புரீம் வாராணஸீம் புரா। ஶூந்யாம் விவேஶயாமாஸ க்ஷேணகோ நாம ராக்ஷஸஃ ।। ௩௦.

அந்த நேரத்தில், க்ஷேணகன் என்ற ஒரு அரக்கன், வெறிச்சோடிய வாரணாசி நகரத்தில் புகுந்தான்.

ஶப்தா ஹி ஸா புரீ பூர்வ்வம் நிகும்பேந மஹாத்மநா। ஶூந்யா வர்ஷஸஹஸ்ரம் வை பவித்ரீதி புநஃ புநஃ ।। ௩௦.

அந்த நகரம் முன்பு மகான் நிகும்பன் tarafından சபிக்கப்பட்டதால், ஆயிரம் ஆண்டுகள் மீண்டும் மீண்டும் வெறிச்சோடியாக இருக்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டது.

தஸ்யாந்து ஶப்தமாத்ராயாம் திவோதாஸஃ ப்ரஜேஶ்வரஃ। விஷயாந்தே புரீம் ரம்யாம் கோமத்யாம் ஸந்ந்யவேஶயத் ।। ௩௦.

அந்த சாபம் நிகழ்ந்ததும், மக்கள் அரசன் திவோதாசன், தனது நாட்டின் எல்லையில், கோமதி ஆற்றங்கரையில் அழகான ஒரு நகரை அமைத்தான்.

ரு'ஷ ஊசுஃ।। வாராணஸீம் கிமர்தந்தாம் நிகும்பஃ ஶப்தவாந் புரா। நிகும்பஶ்சாபி தர்ம்மாத்மா ஸித்தக்ஷேத்ரம் ஶஶாப யஃ ।। ௩௦.

முனிவர்கள் கேட்டனர்: 'நிகும்பன் ஏன் வாரணாசியை முன்பு சபித்தான்? அந்த தர்மமுள்ள நிகும்பன் ஏன் அந்த புனித நிலத்தையும் சபித்தான்?'

ஸூத உவாச।। திவோதாஸஸ்து ராஜர்ஷிர்நகரீம் ப்ராப்ய பார்திவஃ। வஸதே ஸ மஹாதேஜாஃ ஸ்பீதாயாம் வை நராதிபஃ ।। ௩௦.

சூதர் சொன்னார்: 'அரசர் திவோதாசன் அந்த நகரை பெற்றவுடன், அந்த மகத்தான ஆளும், வளமான நகரில் வாழ்ந்தார்.'

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து க்ரு'ததாரோ மஹேஶ்வரஃ। தேவ்யாஃ ஸ ப்ரியகாமஸ்து வஸாநஶ்ச ஸுராந்திகே ।। ௩௦.

அந்த நேரத்தில், மகேஸ்வரன் திருமணம் செய்து, தன் மனமகளுடன் தேவதைகளிடையே வாழ்ந்தார்.

தேவாஜ்ஞயா பாரிஷதா விஶ்வரூபாஸ்தபோதநாஃ। பூர்வோக்தை ரூபவிஶேஷஸ்தோஷயந்தி மஹேஶ்வரீம் ।। ௩௦.

தேவர்களின் today, முன்பு கூறப்பட்ட பலவகை வடிவங்களுடன், தவசில் சிறந்தவர்கள், மகாதேவியின் மனதை மகிழ்வித்தார்கள்.

ஹ்ரு'ஷ்யதி தைர்மஹாதேவோ மேநா நைவ து ஹ்ரு'ஷ்யதி। ஜுகுப்ஸதே ஸா நித்யஞ்ச தேவம் தேவீம் ததைவ ச ।। ௩௦.

அவர்களால் மகாதேவன் மகிழ்ந்தார்; ஆனால் மேனா மகிழவில்லை. அவள் எப்போதும் அந்த தேவனையும், தேவியையும் குறை கூறினாள்.

மம பார்ஶ்வே த்வநாசாரஸ்தவ பர்த்தா மஹேஶ்வரஃ। தரித்ரஃ ஸர்வ ஏவேஹ அக்லிஷ்டம் லடதேऽநகே ।। ௩௦.

'உன் கணவர் மகேஸ்வரன் என் அருகில் ஒழுங்கற்றவர்; இங்கே அவர் முற்றிலும் ஏழை, ஆனாலும் கவலையில்லாமல் வாழ்கிறார், பாவமில்லாதவளே.'

மாத்ரா ததோக்தா வசஸா ஸ்த்ரீஸ்வபாவாந்நசாக்ஷமத்। ஸ்மிதம் க்ரு'த்வா து வரதா ஹரபார்ஶ்வமதாகமத் ।। ௩௦.

தாயார் இப்படிச் சொன்னபோது, பெண்ணின் இயல்பால் அதை சகிக்க முடியவில்லை; ஆனால் புன்னகையுடன் வரதா ஹரனின் அருகே சென்றாள்.

விஷண்ணவதநா தேவீ மஹாதேவமபாஷத। நேஹ வத்ஸ்யாம்யஹம் தேவ நய மாம் ஸ்வம் நிவேஶநம் ।। ௩௦.

முகம் சோகமாக, தேவியார் மகாதேவனிடம் சொன்னாள்: 'ஓ தேவா, நான் இங்கே தங்கமாட்டேன்; என்னை உன் இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்.'

ததோக்தஸ்து மஹாதேவஃ ஸர்வாம்ல்லோகாநவேக்ஷ்ய ஹ। வாஸார்தம் ரோசயாமாஸ ப்ரு'திவ்யாம் து த்விஜோத்தமாஃ। வாராணஸீம் மஹாதேஜாஃ ஸித்தக்ஷேத்ரம் மஹேஶ்வரஃ ।। ௩௦.

அப்படிச் சொன்னதும், மகாதேவன் எல்லா உலகங்களையும் பார்த்து, பூமியில் வாழ்வதற்காக, உத்தமர், பிரசித்தி பெற்ற புனிதமான வாரணாசியைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.

திவோ தாஸேந தாம் ஜ்ஞாத்வா நிவிஷ்டாந்நகரீம் பவஃ। பார்ஶ்வாஸ்தம் ஸ ஸமாஹூய கணேஶம் க்ஷேமகம் ப்ரவீத் ।। ௩௦.

திவோதாசன் அந்த நகரில் குடியேறியதை அறிந்த பவன், அருகில் இருந்த கணேசனை அழைத்து, காப்பாளரிடம் சொன்னார்.

கணேஶ்வர புரீங்கத்வா ஸூந்யாம் வாராணஸீம் குரு। ம்ரு'துநா சாப்யுபாயேந அதிவீர்யஃ ஸ பார்திவஃ ।। ௩௦.

'கணங்களின் தலைவனே, அந்த நகருக்கு சென்று, வாரணாசியை வெறிச்சோடியாக்கு; அந்த அரசன் மிக வலிமைமிக்கவன், எனவே மென்மையான முறையில் செய்.'

ததோ கத்வா நிகும்பஸ்து புரீம் வாராணஸீம் புரா । ஸ்வப்நே ஸந்தர்ஶயாமாஸ மங்கநம் நாம நாபிதம் ।। ௩௦.

பின்னர் நிகும்பன் வாரணாசி நகருக்கு சென்று, அங்கு மங்கனன் என்ற நாப்பித்தனை கனவில் தோன்றினார்.

ஶ்ரேயஸ்தேऽஹம் கரிஷ்யாமி ஸ்தாநம் மே ரோசயாநக। மத்ரூபாம் ப்ரதிமாம் க்ரு'த்வா நகர்ய்யந்தே நிவேஶய ।। ௩௦.

'நான் உனக்கு நன்மை செய்வேன்; எனக்காக ஒரு இடம் தேர்ந்தெடு, பாவமில்லாதவனே. என் உருவத்தில் ஒரு சிலை செய்து, நகரத்தில் நிறுவு.'

ததா ஸ்வப்நே யதா த்ரு'ஷ்டம் ஸர்வம் காரிதவாந் த்விஜாஃ। நகரீத்வார்யநுஜ்ஞாப்ய ராஜாநந்து யதாவிதி ।। ௩௦.

கனவில் கண்டதுபோல், அவன் எல்லாவற்றையும் செய்தான், முனிவர்களே; அரசனிடம் விதிப்படி அனுமதி பெற்று செய்தான்.

பூஜா து மஹதீ சைவ நித்யமேவ ப்ரயுஜ்யதே। கந்தைர்தூபைஶ்ச மால்யைஶ்ச ப்ரேக்ஷணீயைஸ்ததைவ ச ।। ௩௦.

அங்கு எப்போதும் பெரிய பூஜை நடைபெறுகிறது; வாசனைப்பூ, தூபம், மாலைகள் மற்றும் அழகான பொருட்களால் வழிபாடு செய்யப்படுகிறது.

அந்நப்ரதாநயுக்தைஶ்ச அத்யத்புதமிவாபவத்। ஏவம் ஸம்பூஜ்யதே தத்ர நித்யமேவ கணேஶ்வரஃ ।। ௩௦.

அன்னம் அர்ப்பணித்து வழிபட்டபோது, அங்கு மிகவும் அதிசயமானதாக இருந்தது; அப்படியே அங்கு எப்போதும் கணேசுவரர் வழிபடப்படுகிறார்.

ததோ வரஸஹஸ்ராணி நகராணாம் ப்ரயச்சதி । புத்ராந் ஹிரண்யமாயூம்ஷி ஸர்வ்வகாமாம்ஸ்ததைவ ச ।। ௩௦.

பின்னர் அவர் ஆயிரக்கணக்கான வரங்களை அந்த நகரங்களுக்கு அளிக்கிறார்; மகன்கள், பொன், நீண்ட ஆயுள், எல்லா விருப்பங்களும் கூட வழங்கப்படுகின்றன.