வாயுபுராணம்

ஶமாத்மகம்ரு'ஜும் பர்த்தஃ புத்ரம் மே தாதுமர்ஹஸி। காமமேவம்விதஃ புத்ரோ மம ஸ்யாத்து வத ப்ரபோ ।। ௨௯.

கணவரே, அமைதியும் நேர்மையும் கொண்ட மகனை எனக்குக் கொடுக்க வேண்டும்; உங்களுக்கு விருப்பமிருந்தால், அப்படி ஒரு மகன் எனக்கு பிறக்கட்டும்.

மய்யந்யதா ந ஶக்யம் வை கர்துமேவ த்விஜோத்தம। ததஃ ப்ரஸாதமகரோத் ஸ தஸ்யாஸ்தபஸோ பலாத் ।। ௨௯.

பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, என்னால் வேறு விதமாக செய்ய முடியாது; ஆனால் அவளது தவசக்தியால், அவர் அவளுக்கு அருள் செய்தார்.

புத்ரே நாஸ்தி விஶேஷோ மே பௌத்ரே வா வரவர்ணிநி। த்வயா யதோக்தம் வசநம் ததா பத்ரே பவிஷ்யதி ।। ௨௯.

அழகியவளே, மகனுக்கும் பேத்தனுக்கும் எனக்கு வேறுபாடு இல்லை; நீ கூறியபடி, அன்பானவளே, அது நடக்கும்.

தஸ்மாத் ஸத்யவதீ புத்ரம் ஜநயாமாஸ பார்கவம்। தபஸ்யபிரதந்தாந்தம் ஜமதக்நிஃ ஶமாத்மகம் ।। ௨௯.

அதனால், சத்யவதி ப்ருகுவின் வம்சத்தைச் சேர்ந்த, தவத்தில் ஈடுபட்ட, மனக்கட்டுப்பாடு கொண்ட, அமைதியான ஜமதக்னியைப் பெற்றாள்.

ப்ரு'கோஶ்சருவிபர்யாஸே ரௌத்ரவைஷ்ணவயோஃ புரா। யமநாத்வைஷ்ணவஸ்யாக்நேர்ஜமதக்நிரஜாயத ।। ௨௯.

பழைய காலத்தில் ப்ருகுவின் அக்னி மற்றும் வைஷ்ணவ பாகங்கள் மாற்றப்பட்டதால், வைஷ்ணவ அக்னியிலிருந்து ஜமதக்னி பிறந்தான்.

விஶ்வாமித்ரம் து தாயாதம் காதிஃ குஶிகநந்தநஃ। ப்ராப்ய ப்ரஹ்மர்ஷிஸஹிதோ (ஸவிதா) ஜகாம ப்ரஹ்மணாவ்ரு'தஃ ।। ௨௯.

குஷிகனின் மகனாகிய காதி, விஸ்வாமித்திரரை தன் வாரிசாகப் பெற்றபின், பிரம்மரிஷிகள் மற்றும் பல பிராமணர்கள் சூழ, சவிதா தேவனிடம் சென்றார்.

ஸா ஹி ஸத்யவதீ புண்யா ஸத்யவ்ரதபராயணா। கௌஶிகீதி ஸமாக்யாதா ப்ரவ்ரு'த்தேயம் மஹாநதீ ।। ௨௯.

அந்த சத்யவதி, நல்லொழுக்கமும் சத்தியத்துக்கு அர்ப்பணிப்பும் உடையவள், கௌசிகி என்று அழைக்கப்பட்டாள்; இப்பெரிய நதி அப்போதுதான் பாயத் தொடங்கியது.

பரிஸ்ருதா மஹாபாகா கௌஶிகீ ஸரிதாம் வரா। இக்ஷ்வாகுவம்ஶே த்வபவத்ஸுவேணுர்நாம பார்திவஃ ।। ௨௯.

பெருமைமிக்க கௌசிகி, நதிகளில் சிறந்தவளாக புகழடைந்தாள்; இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் சுவேணு என்ற ஒரு மன்னன் இருந்தான்.

தஸ்ய கந்யா மஹாபாகா காமலீ நாம ரேணுகா। ரேணு காயாந்து காமல்யாம் தபோத்ரு'திஸமந்விதஃ। ஆர்சீகோ ஜநயாமாஸ ஜமதக்நிஃ ஸுதாருணம் ।। ௨௯.

அந்த மன்னனுக்கு ரேணுகா என்ற மகள் பிறந்தாள்; அவள் காமலி என்றும் அழைக்கப்பட்டாள். காமலி மற்றும் ரேணுவின் தவமும் நிலைபாடும் காரணமாக, அர்ச்சிகர் மூலம் ஜமதக்னி என்ற வெகுஜன சக்தியுடையவர் பிறந்தார்.

ஸர்வவித்யாந்தகம் ஶ்ரேஷ்டம் தநுர்வேதஸ்ய பாரகம்। ராமம் க்ஷத்ரிய ஹந்தாரம் ப்ரதீப்தமிவ பாவகம் ।। ௨௯.

அந்த ஜமதக்னிக்கு, எல்லா கல்வியிலும் சிறந்தவன், வில்ல்வித்யையில் தேர்ந்தவன், க்ஷத்திரியர்களை அழிப்பவன், தீயைப் போல ஜ்வலிப்பவன் ஆகிய ராமர் பிறந்தார்.

ஔர்வ்வஸ்யைவம்ரு'சீகஸ்ய ஸத்யவத்யாம் மஹாமநாஃ। ஜமதக்நிஸ்ததோ வீர்ய்யாஜ்ஜஜ்ஞே ப்ரஹ்மவிதாம் வரஃ। மத்யமஶ்ச ஶுநஃஶேபஃ ஶுநஃபுச்சஃ கநிஷ்டகஃ ।। ௨௯.

அவ்வாறு, ஔர்வரும் அர்ச்சிகரும் சத்யவதியில் பிறந்த மகன், பெரிய மனம் கொண்ட ஜமதக்னி; அவர் பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் முதன்மை பெற்றவர். அவருக்கு நடுப்பிள்ளை சுனஷ்சேபன், இளையவன் சுனஷ்புச்சன்.

விஶ்வாமித்ரஸ்து தர்மாத்மா நாம்நா விஶ்வரதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஜஜ்ஞே ப்ரு'குப்ரஸாதேந கௌஶிகாத்வம்ஶவர்த்தநஃ ।। ௨௯.

தர்மத்துக்கு உரியவனாகிய விஸ்வாமித்திரர், விஸ்வரதன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்; ப்ருகுவின் அருளால், கௌசிக வம்சத்தை வளர்த்தவர்.

விஶ்வாமித்ரஸ்ய புத்ரஸ்து ஶுநஃஶேபோऽபவந்முநிஃ। ஹரிஶ்சந்த்ரஸ்ய யஜ்ஞே து பஶுத்வே நியுதஃ ஸவை। தேவைர்தத்தஃ ஸ வை யஸ்மாத்தேவராதஸ்ததோऽபவத் ।। ௨௯.

விஸ்வாமித்திரரின் மகனாக முனிவர் சுனஷ்சேபன் ஆனார்; ஹரிசந்திரனின் யாகத்தில், அவர் பலியாக கட்டப்பட்டார்; ஆனால் தேவர்கள் அருளால், அவர் தேவராதன் என்ற பெயர் பெற்றார்.

விஶ்வாமித்ரஸ்ய புத்ராணாம் ஶுநஃ ஶேபோऽக்ரஜஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। மதுச்சந்தோ நயஶ்சைவ க்ரு'ததேவௌ த்ருவாஷ்டகௌ ।। ௨௯.

விஸ்வாமித்திரரின் மக்களில், சுனஷ்சேபன் மூத்தவன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்; மதுச்சந்தன், நயன், கிருததேவன், த்ருவாஷ்டகன் என்பவர்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றனர்.

கச்சபஃ பூரணஶ்சைவ விஶ்வாமித்ரஸுதாஸ்து வை। தேஷாம் கோத்ராணி பஹுதா கௌஶிகாநாம் மஹாத்மநாம் ।। ௨௯.

கச்சபன், பூரணன் ஆகியோரும் விஸ்வாமித்திரரின் மக்களே; அவர்களது கௌசிகர் வம்சங்கள் பலவகையாக பரவியுள்ளன.

பார்திவா தேவராதாஶ்ச யாஜ்ஞவல்க்யா ஸமர்ஷணாஃ । உதும்பரா உதும்லாநாஸ்தாரகா யமமுஞ்சதாஃ ।। ௨௯.

பார்த்திவர்கள், தேவராதர்கள், யாஜ்ஞவல்க்யர்கள், சமர்ஷணர்கள், உதும்பரர்கள், உதும்லானர்கள், தாரகர்கள், யமமுஞ்சதர்கள் ஆகியோரும் குறிப்பிடப்படுகின்றனர்.

லோஹிண்யோ ரேணவஶ்சைவ ததா காரீஷவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। பப்ரவஃ பாணிநஶ்சைவ த்யாவஜப்யாஸ்ததைவ ச ।। ௨௯.

லோகினியர்கள், ரேணவர்கள், அதுபோல் காரீஷவர்கள், பப்ரவர்கள், பாணினர்கள், தியானித்து ஜபம் செய்வோரும் குறிப்பிடப்படுகின்றனர்.

ஶாலாவத்யா ஹிரண்யாக்ஷாஃ ஸ்யங்க்ரு'தா காலவாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । தேவலா யாமதூதாஶ்ச ஶாலங்காயநபாஷ்கலாஃ ।। ௨௯.

சாலாவதியில் இருந்து, ஹிரண்யாக்ஷர்கள், ச்யங்க்ருதர்கள், காலவர்கள் பிறந்தனர்; தேவலர்கள், யமதூதர்கள், சாலங்காயனர்கள், பாஷ்கலர்கள் என்பவர்களும் உள்ளனர்.

ததாதி பாதராஶ்சாந்யே விஶ்வாமித்ரஸ்ய தீமதஃ। ரு'ஷ்யந்தரவிவாங்யாஸ்தே பஹவஃ ஶௌஶிகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௨௯.

ததாதி, பாதரர்கள் மற்றும் பலரும் விஸ்வாமித்திரரின் சந்ததியினர்; வேறு முனிவர்களால் பிறந்த சௌசிகர் என்ற பல வம்சங்களும் உள்ளன.

கௌஶிகாஸோஶ்ருமாஶ்சைவ ததாந்யே ஸைதவாயநாஃ। பௌரோரவஸ்ய புண்யஸ்ய ப்ரஹ்மர்ஷேஃ கௌஶிகஸ்ய து ।। ௨௯.

கௌசிகர்கள், ஓஷ்ருமாசுகள், அதுபோல் சைதவாயனர்கள் ஆகியோரும் குறிப்பிடப்படுகின்றனர்; இவர்கள் எல்லாம் பௌரோரவனாகிய புண்யவான் பிரம்மரிஷி கௌசிகரின் சந்ததியினர்.

த்ரு'ஷத்வதீஸுதஶ்சாபி விஶ்வாமித்ராத்ததாஷ்டகஃ। அஷ்டகஸ்ய ஸுதோ யோ ஹி ப்ரோக்தோ ஜஹ்நுகணோமயா ।। ௨௯.

த்ருஷத்வதியின் மகனாக அஷ்டகன் விஸ்வாமித்திரரால் பிறந்தான்; அஷ்டகனின் மகன் ஜஹ்னு வம்சத்தைச் சேர்ந்தவன் என்றும் கூறப்படுகிறது.

ரு'ஷய ஊசுஃ ।। கிம் லக்ஷணேந தர்மேண தபஸேஹ ஶ்ருதேந வா। ப்ராஹ்மண்யம் ஸமநுப்ராப்தம் விஶ்வாமித்ராதிபிர்ந்ரு'பைஃ ।। ௨௯.

முனிவர்கள் கேட்டனர்: எந்த அறிகுறியால், எந்த தர்மத்தால், எந்த தவத்தால் அல்லது கல்வியால், விஸ்வாமித்திரர் போன்ற மன்னர்கள் பிராமணராக்கம் பெற்றார்கள்?

யேந யோநாபிதா நேந ப்ராஹ்மண்யம் க்ஷத்ரியா கதாஃ । விஶேஷம் ஜ்ஞாதுமிச்சாமி தபஸா தாநதஸ்ததா ।। ௨௯.

எந்த வழியில், எந்த காரணத்தால், க்ஷத்திரியர்கள் பிராமணராக்கம் அடைந்தார்கள்? தவமா, தானமா என்பதை அறிய விரும்புகிறேன்.

ஏவமுக்தஸ்ததோ வாக்யமப்ரவீதிதமர்தவத்। அந்யாயோபகதைர்த்ரவ்யைராஹ்ரு'த்ய யஜநே தியா। தர்மாபிகாம்க்ஷீ யஜதே ந தர்மபலமஶ்நுதே ।। ௨௯.

இவ்வாறு கேட்டபின், அவர் அர்த்தமுள்ள வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: நீதிக்குப் பொருந்தாத வழியில் சம்பாதித்த செல்வத்தை யாகத்திற்காக செலவிட்டாலும், தர்மத்தை விரும்பி யாகம் செய்தாலும், அந்த தர்மத்தின் பலனை அவர் பெறமாட்டார்.

தர்ம்மம் சைதம் ஸமாக்யாய பாபாத்மா புருஷாதமஃ। ததாதி தாநம் விப்ரேப்யோ லோகாநாம் தம்பகாரணாத் ।। ௨௯.

இந்த தர்மத்தை விளக்கிய பிறகு, பாவம் நிறைந்த மனம் கொண்ட, மனிதர்களில் கீழானவன், உலகில் புகழ் பெறும் நோக்கில், பண்டிதர்களுக்கு தானம் கொடுப்பான்.

ஜபம் க்ரு'த்வா ததா தீவ்ரம் தநலோபாந்நிரங்குஶஃ। ராகமோஹாந்விதோ ஹ்யந்தே பாவநார்தம் ததாதி யஃ ।। ௨௯.

பெரும் ஆசையால், கட்டுப்பாடின்றி செல்வம் தேடி, ஆசை மற்றும் மயக்கம் கொண்டு, கடுமையாக ஜபம் செய்து, இறுதியில் பாவம் நீங்க வேண்டும் என்று தானம் கொடுப்பவன் உள்ளான்.

தேந தத்தாநி தாநாநி அபலாநி பவந்த்யுத। தஸ்ய தர்ம்மப்ரவ்ரு'த்தஸ்ய ஹிம்ஸகஸ்ய துராத்மநஃ ।। ௨௯.

அப்படிப்பட்டவரால் கொடுக்கப்படும் தானங்கள் பலனளிக்காது; தர்மம் தவிர்த்து, பிறருக்கு தீங்கு செய்பவன், தீய மனம் கொண்டவன், அவனுக்கு எந்த பலனும் கிடையாது.

ஏவம் லப்த்வா தநம் மோஹாத்தததோ யஜதஶ்ச ஹ। ஸக்லிஷ்டகர்மணோ தாநம் ந திஷ்டதி துராத்மநஃ ।। ௨௯.

இவ்வாறு, மயக்கத்தில் செல்வம் சேர்த்து, அதை தானமாகவோ, யாகமாகவோ செலவிட்டாலும், குற்றம் கலந்த செயல் கொண்ட தீயவன் தானம் நிலைக்காது.

ந்யாயாகதாநாம் த்ரவ்யாணாம் தீர்தே ஸம்ப்ரதிபாதநம்। காமாநநபிஸந்தாய யஜதே ச ததாதி ச ।। ௨௯.

ஆனால், நீதியுடன் சம்பாதித்த செல்வத்தைத் தீர்த்தத்தில் அர்ப்பணித்து, பலன் விரும்பாமல் யாகம் செய்து, தானம் கொடுப்பவன் உள்ளான்.