வாயுபுராணம்

விஶ்வாயுஶ்ச ஶதாயுஶ்ச கதாயுஶ்சோர்வஶீஸுதாஃ। அமாவஸோஸ்து வை ஜாதோ பீமோ ராஜாத விஶ்வஜித் ।। ௨௯.

விஷ்வாயு, சதாயு, கதாயு ஆகியோர் உர்வசியின் மகன்கள். அமாவசுவுக்கு பிறந்தவர் பீமன் என்ற மன்னன்; பின்பு விஷ்வஜித் பிறந்தான்.

ஶ்ரீமாந் பீமஸ்ய தாயாதோ ராஜாஸீத்காஞ்சநப்ரபஃ। வித்வாம்ஸ்து காஞ்சநஸ்யாபி ஸுஹோத்ரோऽபூந்மஹாபலஃ ।। ௨௯.

பிரகாசமான பீமனின் வாரிசு காஞ்சனபிரபன் என்ற மன்னன்; காஞ்சனபிரபனுக்கு அறிவும் பலமும் கொண்ட சுஹோத்ரன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

ஸுஹோத்ரஸ்யாபஜ்ஜஹ்நுஃ கேஶிகாகர்பஸம்பவஃ। ப்ரதிகத்ய ததோ கங்கா விததோ யஜ்ஞகர்ம்மணி ।। ௨௯.

சுஹோத்ரனுக்கு கேசிகாவின் கருவில் இருந்து ஜஹ்னு என்ற மகன் பிறந்தான்; அவர் ஒரு பெரிய யாகம் நடத்தினார், அதன் பின் கங்கை நதி பெருகி ஓடியது.

ப்லாவயாமாஸ தம் தேஶம் பாவிநோऽர்தஸ்ய தர்ஶநாத்। கங்கயா ப்லாவிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா யஜ்ஞவாடம் ஸமந்ததஃ ।। ௨௯.

வருங்காலத்தில் ஒரு காரணத்திற்காக, கங்கை அந்த நாட்டை வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்தாள்; யாகவாடம் முழுவதும் கங்கையால் மூடப்பட்டதை பார்த்தார்.

ஸௌஹோத்ரிர்வரதஃ க்ருத்தோ கங்காம் ஸம்ரக்தலோசநஃ। அஸ்ய கங்கேऽவலேபஸ்ய ஸத்யஃ பலமவாப்நுஹி ।। ௨௯.

சுஹோத்ரனின் மகன் வரதன், கோபத்துடன் கண்கள் சிவந்து, கங்கையை நோக்கி: 'உன் அகந்தைக்குப் பலனை உடனே அனுபவி!' என்று கூறினார்.

ஏதத்தே விபலம் ஸர்வ்வம் பீதமம்பஃ கரோம்யஹம்। ராஜர்ஷிணா ததஃ பீதாம் கங்காம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுரர்ஷயஃ ।। ௨௯.

'இது எல்லாம் வீணாகிவிட்டது; நான் உன் நீரை குடித்து விடுவேன்' என்று அவர் கூறினார். ராஜரிஷி கங்கையை குடித்ததை பார்த்து தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள்,

உபநிந்யுர்மஹாபாகா துஹித்ரு'த்வேந ஜாஹ்நவீம்। யௌவநாஶ்வஸ்ய பௌத்ரீந்து காவேரீஞ்ஜஹ்நுராவஹத் ।। ௨௯.

பெருமைமிக்கவர்கள் ஜஹ்னுவுக்கு ஜாஹ்னவி என்ற மகளாகக் கொடுத்தனர்; யுவனாஷ்வனின் பேத்தியான காவேரியை ஜஹ்னு தனது மனைவியாக ஏற்றார்.

யுவநாஶ்வஸ்ய ஶாபேந கங்கா யேந விநிர்மமே । காவேரீம் ஸரிதாம் ஶ்ரேஷ்டாம் ஜஹ்நுபார்ய்யாமநிந்திதாம் ।। ௨௯.

யுவனாஷ்வனின் சாபத்தால் கங்கை இப்படியாக உருவானாள்; நதிகளில் சிறந்த காவேரி, குற்றமற்றவளாக ஜஹ்னுவின் மனைவியாக ஆனாள்.

ஜஹ்நுஶ்ச தயிதம் புத்ரம் ஸுஹோத்ரம் நாம தார்மிகம்। காவேர்ய்யாம் ஜநயாமாஸ அஜகஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ ।। ௨௯.

ஜஹ்னு, காவேரியுடன் சேர்ந்து, சுஹோத்ரன் என்ற நல்லொழுக்கம் கொண்ட, அன்பான மகனை பெற்றார்; அவனுக்கு அஜகன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

அஜகஸ்ய து தாயாதோ பலாகாஶ்வோ மஹாயஶாஃ। பபூவுஶ்ச கயஃ ஶீலஃ குஶஸ்தஸ்யாத்மஜஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௯.

அஜகனுக்கு புகழ்பெற்ற வாரிசாக பலாகாஷ்வன் பிறந்தான்; அவனுக்கு நல்லொழுக்கம் கொண்ட கயன் மகனாக இருந்தான்; கயனுக்கு குசன் மகனாக நினைவுபடுகிறார்.

குஶபுத்ரா பபூவுஶ்ச சத்வாரோ வேதவர்சஸஃ। குஶாஶ்வஃ குஶநாபஶ்ச அமூர்த்தாரயஶோவஸுஃ ।। ௨௯.

குசனுக்கு வேத அறிவால் பிரகாசிக்கும் நால்வர் மகன்கள் பிறந்தனர்: குசாஷ்வன், குசநாபன், அமூர்த்தன், மற்றும் அரசோவசு.

குஶஸ்தம்பஸ்தபஸ்தேபே புத்ரார்தீ ராஜஸத்தமஃ। பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே வை ஶதக்ரதுமபஶ்யத ।। ௨௯.

குசஸ்தம்பன் என்ற சிறந்த மன்னன், மகன் வேண்டி தவம் செய்தான்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்தபோது, சதக்ரதுவை கண்டான்.

தமுக்ரதபஸம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸ்ராக்ஷஃ புரந்தரஃ। ஸமர்தஃ புத்ரஜநநே ஸ்வயமேவாஸ்ய ஶாஶ்வதஃ ।। ௨௯.

அந்த கடும் தவம் செய்தவரை பார்த்த சஹஸ்ராட்சன் புரந்தரன், அவருக்காக மகனை கொடுக்கத் தானே தயாரானான்.

புத்ரத்வம் கல்பயாமாஸ ஸ்வயமேவ புரந்தரஃ। காதிர்நாமாபவத்புத்ரஃ கௌஶிகஃ பாகஶாஸநஃ ।। ௨௯.

புரந்தரன் தானே அவனுக்கு மகனாக வர ஏற்பாடு செய்தான்; அதனால், கௌசிகன் என்றும் அழைக்கப்படும் காதி பிறந்தான்.

பௌருகுத்ஸாபவத்பார்யா காதிஸ்தஸ்யாமஜாயத। பூர்வ்வம் கந்யாம் மஹாபாகாம் நாம்நா ஸத்யவதீம் ஶுபாம்। தாம் காதிபுத்ரஃ காவ்யாய ரு'சீகாய ததௌ ப்ரபுஃ ।। ௨௯.

காதியின் மனைவி பௌருகுத்ஸ குலத்தைச் சேர்ந்தவள்; அவளுக்கு காதி பிறந்தான். முன்பே, அவளுக்கு சத்தியவதி என்ற நல்ல மகள் இருந்தாள்; காதி, அவளை முனிவர் ருசீகருக்கு வழங்கினார்.

தஸ்யாம் புத்ரஸ்து வை பர்த்தா பார்கவோ ப்ரு'குநந்தநஃ। புத்ரார்தே ஸாதயாமாஸ சரும் காதேஸ்ததைவ ச ।। ௨௯.

அவளுக்கு, ப்ருகு வம்சத்தைச் சேர்ந்த பார்கவர் ருசீகர் கணவராக ஆனார்; மகன் பெறும் பொருட்டு, அவர் காதிக்காகவும் ஒரு ஹவிசு தயாரித்தார்.

ததா சாஹூய ஸுத்ரு'திரு'சீகோ பார்கவஸ்ததா। உபயோஜ்யஶ்சருரயம் த்வயா மாத்ரா ச தேஶுபே ।। ௨௯.

அப்போது நிலைபெற்ற ருசீகர் பார்கவர், அவர்களை அழைத்து, 'இந்த ஹவிசை நீயும் உன் தாயும் பயன்படுத்த வேண்டும், மகளே,' என்று கூறினார்.

தஸ்யாம் ஜநிஷ்யதே புத்ரோ தீப்திமாந் க்ஷத்ரியர்ஷபஃ। அஜேயஃ க்ஷத்ரியைர்யுத்தே க்ஷத்ரியர்ஷபஸூதநஃ ।। ௨௯.

அவளுக்கு ஒரு மகன் பிறப்பான்; அவன் ஒளிவீசும் வீரனாகவும், க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவராகவும் இருப்பான். போரில் எந்தக் க்ஷத்திரியரும் அவனை வெல்ல முடியாது; க்ஷத்திரிய வீரர்களை அழிப்பவனாகவும் அவன் விளங்குவான்.

தவாபி புத்ரம் கல்யாணி த்ரு'திந்தம் தபோதநம்। ஶமாத்மகம் த்விஜஶ்ரேஷ்டம் சருரேஷ விதாஸ்யதி ।। ௨௯.

நல்லவளே, உனக்கும் ஒரு மகன் பிறப்பான்; அவன் மன உறுதியும் தவசக்தியும் கொண்டவனாகவும், அமைதியான மனம் உடையவனாகவும், பிராமணர்களில் சிறந்தவராகவும் இருப்பான்.

ஏவமுக்த்வா து தாம் பார்ய்யாம்ரு'சீகோ ப்ரு'குநந்தநஃ। தபஸ்யாபிரதோ நித்யமரண்யம் ப்ரவிவேஶ ஹ ।। ௨௯.

இவ்வாறு தன் மனைவியிடம் கூறிய பின், ப்ருகுவின் வம்சத்தார் ருசீகன் தவத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, எப்போதும் தவம் செய்யும் எண்ணத்துடன் காட்டிற்குள் சென்றார்.

காதிஃ ஸதாரஸ்து ததா ரு'சீகாஶ்ரமமப்யகாத்। தீர்தயாத்ராப்ரஸங்கேந ஸுதாம் த்ரஷ்டும் நரேஶ்வரஃ ।। ௨௯.

அந்த நேரத்தில், ராஜா காதி தன் மனைவியுடன், தீர்த்தயாத்திரை செய்வதாக கூறி, தன் மகளைப் பார்க்க ருசீகரின் ஆசிரமத்திற்கு வந்தார்.

சருத்வயம் க்ரு'ஹீத்வா து ரு'ஷேஃ ஸத்யவதீ ஸதா। பர்த்துர்வசநமவ்யக்ரா ஹ்ரு'ஷ்டா மாத்ரே ந்யவேதயத் ।। ௨௯.

எப்போதும் கணவருக்கு கீழ்ப்படிதலும் உண்மையுமாக இருந்த சத்யவதி, முனிவர் தயாரித்த இரு பாகங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, மகிழ்ச்சியுடன் தன் தாயிடம் அதைச் சொன்னாள்.

மாதா து தஸ்யை தைவேந துஹித்ரே ஸ்வம் சரும் ததௌ । தஸ்யாஶ்சருமதாஜ்ஞாநாதாத்மநஃ ஸா சகார ஹ ।। ௨௯.

அவளது தாய், விதியின் விளைவால், தன் பாகத்தை மகளுக்கு கொடுத்தாள்; சத்யவதி அறிவில்லாமல் தன் பாகத்தைத் தானே எடுத்தாள்.

அத ஸத்யவதீ கர்பம் க்ஷத்ரியாந்தகரம் ஶுபம்। தாரயாமாஸ தீப்தேந வபுஷா கோரதர்ஶநா ।। ௨௯.

பின்னர் சத்யவதி, ஒளிவீசும் உருவத்துடன், பயங்கரமான தோற்றத்தோடும், க்ஷத்திரியர்களை அழிக்கும் சக்தியுமுடைய ஒரு புண்ணியமான கருவை சுமந்தாள்.

தம்ரு'சீகஸ்ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா யோகேநாப்யநும்ரு'ஶ்ய ச। ததாப்ரவீத்த்விஜஶ்ரேஷ்டஃ ஸ்வாம் பார்ய்யாம் வரவர்ணிநீம் ।। ௨௯.

இதை யோகத்தால் அறிந்து பார்த்த ருசீக முனிவர், அழகிய தன் மனைவியிடம் அப்போது பேசினார்.

மாதுஃ ஸித்த்யதி தே பத்ரே சருவ்யத்யாஸஹேதுநா। ஜநிஷ்யதி ஹி புத்ரஸ்தே க்ரூரகர்மாதிதாருணஃ ।। ௨௯.

அன்பானவளே, பாகங்களை மாற்றியதால், உன் தாய்க்கு நல்ல பலன் கிடைக்கும்; ஆனால், உன் மகன் கொடூரமான செயல்கள் செய்யும் மிகக் கடுமையானவனாக பிறப்பான்.

மாதா ஜநிஷ்யதே வாபி ததாபூதம் தபோதநம் । விஶ்வம் ஹி ப்ரஹ்ம தபஸா மயா தத்ர ஸமர்பிதம் ।। ௨௯.

உன் தாய்க்கு தவசக்தி மிகுந்த மகன் பிறப்பான்; ஏனெனில், நான் என் தவத்தின் மூலம் முழு பிரம்மத்தையும் அதற்காக அர்ப்பணித்துள்ளேன்.

ஏவமுக்தா மஹாபாகா பர்த்ரா ஸத்யவதீ ததா। ப்ரஸாதயாமாஸ பதிம் ஸுதோ மே நேத்ரு'ஶோ பவேத்। ப்ராஹ்மணாபஸதஸ்த்வந்ய இத்யுக்தோ முநிரப்ரவீத் ।। ௨௯.

இவ்வாறு கணவரால் கூறப்பட்ட சத்யவதி, 'என் மகன் இப்படி இருக்க வேண்டாம்; வேறு ஒருவர் பிராமணர்களில் தகுதியற்றவனாக இருக்கட்டும்' என்று கணவரை மனம் மாற்ற முயன்றாள். அதற்கு முனிவர் பதில் அளித்தார்.

நைஷ ஸங்கல்பிதஃ காமோ மயா பத்ரே ததா த்வயா । உக்ரகர்மா பவேத் புத்ரஃ பிதுர்மாதுஶ்ச காரணாத் ।। ௨௯.

அன்பானவளே, இதை நான் அல்லது நீ யாரும் விரும்பவில்லை; ஆனால், உன் மகன் தந்தைக்கும் தாய்க்கும் காரணமாக கொடுமையான செயல்கள் செய்யும்.