வாயுபுராணம்

வ்ரு'ணே நித்யம் ஹி ஸாலோக்யம் கந்தர்வாணாம் மஹாத்மநாம்। ததேத்யுக்த்வா வரம் வவ்ரே கந்தர்வாஶ்ச ததாஸ்த்விதி ।। ௨௯.

'நான் எப்போதும் அந்த மகாத்மா கந்தர்வர்களுடன் ஒரே உலகில் வாழ விரும்புகிறேன்' என்று அவர் சொன்னார். 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கந்தர்வர்கள் ஒப்புக்கொண்டார்கள்.

ஸ்தாலீமக்நேஃ பூரயித்வா கந்தர்வ்வாஶ்ச தமப்ருவந்। அநேந இஷ்ட்வா லோகந்தம் ப்ராப்ஸ்யஸி த்வம் நராதிப ।। ௨௯.

அக் கந்தர்வர்கள், அக்னிக்காக ஒரு பாத்திரத்தை நிரப்பி, 'இதைக் கொண்டு யாகம் செய்தால், நீ உயர்ந்த உலகை அடைவாய், அரசனே' என்று சொன்னார்கள்.

தமாதாய குமாரந்து நகராயோபசக்ரமே। நிஃக்ஷிப்ய தமரண்யாஞ்ச ஸ புத்ரந்து க்ரு'ஹம் யயௌ ।। ௨௯.

அந்த குழந்தையை எடுத்துக்கொண்டு நகரம் நோக்கி புறப்பட்டான்; ஆனால் அவனை காட்டில் விட்டு விட்டு, வீட்டிற்கு சென்றான்.

புநராதாய த்ரு'ஶ்யாக்நிமஶ்வத்தம் தத்ர த்ரு'ஷ்டவாந்। ஸமீபதஸ்து தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்யஶ்வத்தம் தத்ர விஸ்மிதஃ ।। ௨௯.

மீண்டும் வெளிப்படையாகக் காட்டும் அக்னியை எடுத்துக்கொண்டு, அங்கு ஒரு அஸ்வத்த மரத்தை பார்த்தான்; அருகில் அந்த அஸ்வத்தத்தை பார்த்ததும், ஆச்சரியப்பட்டான்.

கந்தர்வ்வேப்யஸ்ததாக்யாதுமக்நிநா காம் கதஸ்து ஸஃ । ஶ்ருத்வா தமர்தமஶிலமரணிம் து ஸமாதிஶத் ।। ௨௯.

அவன் அக்னியுடன் கந்தர்வர்களிடம் சென்று நடந்ததை கூறினான்; அதை கேட்ட அக்னி, அஸ்வத்த மரத்திலிருந்து அரணி செய்யுமாறு உத்தரவிட்டான்.

அஶ்வத்தாதரணிம் க்ரு'த்வா மதித்வாக்நிம் யதாவிதி। தேநேஷ்ட்வா து ஸலோகம் நஃ ப்ராப்ஸ்யஸி த்வம் நராதிப। மதித்வாக்நிம் த்ரிதா க்ரு'த்வா ஹ்யயஜத்ஸ நராதிபஃ ।। ௨௯.

அஸ்வத்த மரத்திலிருந்து அரணி செய்து, முறையின்படி அக்னியை உருவாக்கினான்; அதைக் கொண்டு யாகம் செய்தால், நீ எங்கள் உலகை அடைவாய், அரசனே. அக்னியை மூன்று பாகமாகப் பிரித்து, அரசன் யாகம் செய்தான்.

இஷ்ட்வா யஜ்ஞைர்பஹுவிதைர்கதஸ்தேஷாம் ஸலோகதாம்। வாஸாய ச ஸ கந்தர்வ்வஸ்த்ரேதாயாம் ஸ மஹாரதஃ। ஏகோऽக்நிஃ பூர்வமாஸீத்வை ஐலஸ்த்ரீம்ஸ்தாநகல்பயத் ।। ௨௯.

பலவகை யாகங்கள் செய்து, அவன் கந்தர்வர்களின் உலகை அடைந்தான். திரேதா யுகத்தில் அந்த வீர கந்தர்வன் அங்கு வாழ்ந்தான்; முன்பு ஒரே அக்னி இருந்தது, ஐலன் அந்த பெண்களை ஏற்படுத்தினான்.

ஏவம்ப்ரபாவோ ராஜாஸீதைலஸ்து த்விஜஸத்தமாஃ। தேஶே புண்யதமே சைவ மஹர்ஷிபிரலம்க்ரு'தே ।। ௨௯.

இவ்வாறு, இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கெல்லாம், அந்த ஐலன் என்ற அரசன் மிகுந்த வல்லமை உடையவராக, மகா முனிவர்கள் அலங்கரித்த புனிதமான நாட்டில் வாழ்ந்தார்.

ராஜ்யம் ஸ காரயாமாஸ ப்ரயாகே ப்ரு'திவீ பதிஃ। உத்தரே யாமுநே தீரே ப்ரதிஷ்டாநே மஹாயஶாஃ ।। ௨௯.

அந்த பூமியின் அதிபதி, பிரயாகத்தில், யமுனையின் வடகரையில், புகழ் பெற்ற பிரதிஷ்டானத்தில் தன் அரசாட்சியை நிறுவினார்.

தஸ்ய புத்ரா பபூவுர்ஹி ஷடிந்த்ரோபமதேஜஸஃ। கந்தர்வ்வலோகே விதிதா ஆயுர்த்தீமாநமாவஸுஃ ।। ௨௯.

அவருக்கு ஆறு மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் அனைவரும் இந்திரனுக்கு ஒப்பான பிரகாசத்துடன், கந்தர்வ உலகில் புகழ்பெற்றவர்கள். அவர்கள் பெயர்கள்: ஆயு, தீமான், அமாவசு, விஶ்வாயு, சதாயு, மற்றும் கதாயு.

விஶ்வாயுஶ்ச ஶதாயுஶ்ச கதாயுஶ்சோர்வஶீஸுதாஃ। அமாவஸோஸ்து வை ஜாதோ பீமோ ராஜாத விஶ்வஜித் ।। ௨௯.

விஷ்வாயு, சதாயு, கதாயு ஆகியோர் உர்வசியின் மகன்கள். அமாவசுவுக்கு பிறந்தவர் பீமன் என்ற மன்னன்; பின்பு விஷ்வஜித் பிறந்தான்.

ஶ்ரீமாந் பீமஸ்ய தாயாதோ ராஜாஸீத்காஞ்சநப்ரபஃ। வித்வாம்ஸ்து காஞ்சநஸ்யாபி ஸுஹோத்ரோऽபூந்மஹாபலஃ ।। ௨௯.

பிரகாசமான பீமனின் வாரிசு காஞ்சனபிரபன் என்ற மன்னன்; காஞ்சனபிரபனுக்கு அறிவும் பலமும் கொண்ட சுஹோத்ரன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

ஸுஹோத்ரஸ்யாபஜ்ஜஹ்நுஃ கேஶிகாகர்பஸம்பவஃ। ப்ரதிகத்ய ததோ கங்கா விததோ யஜ்ஞகர்ம்மணி ।। ௨௯.

சுஹோத்ரனுக்கு கேசிகாவின் கருவில் இருந்து ஜஹ்னு என்ற மகன் பிறந்தான்; அவர் ஒரு பெரிய யாகம் நடத்தினார், அதன் பின் கங்கை நதி பெருகி ஓடியது.

ப்லாவயாமாஸ தம் தேஶம் பாவிநோऽர்தஸ்ய தர்ஶநாத்। கங்கயா ப்லாவிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா யஜ்ஞவாடம் ஸமந்ததஃ ।। ௨௯.

வருங்காலத்தில் ஒரு காரணத்திற்காக, கங்கை அந்த நாட்டை வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்தாள்; யாகவாடம் முழுவதும் கங்கையால் மூடப்பட்டதை பார்த்தார்.

ஸௌஹோத்ரிர்வரதஃ க்ருத்தோ கங்காம் ஸம்ரக்தலோசநஃ। அஸ்ய கங்கேऽவலேபஸ்ய ஸத்யஃ பலமவாப்நுஹி ।। ௨௯.

சுஹோத்ரனின் மகன் வரதன், கோபத்துடன் கண்கள் சிவந்து, கங்கையை நோக்கி: 'உன் அகந்தைக்குப் பலனை உடனே அனுபவி!' என்று கூறினார்.

ஏதத்தே விபலம் ஸர்வ்வம் பீதமம்பஃ கரோம்யஹம்। ராஜர்ஷிணா ததஃ பீதாம் கங்காம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுரர்ஷயஃ ।। ௨௯.

'இது எல்லாம் வீணாகிவிட்டது; நான் உன் நீரை குடித்து விடுவேன்' என்று அவர் கூறினார். ராஜரிஷி கங்கையை குடித்ததை பார்த்து தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள்,

உபநிந்யுர்மஹாபாகா துஹித்ரு'த்வேந ஜாஹ்நவீம்। யௌவநாஶ்வஸ்ய பௌத்ரீந்து காவேரீஞ்ஜஹ்நுராவஹத் ।। ௨௯.

பெருமைமிக்கவர்கள் ஜஹ்னுவுக்கு ஜாஹ்னவி என்ற மகளாகக் கொடுத்தனர்; யுவனாஷ்வனின் பேத்தியான காவேரியை ஜஹ்னு தனது மனைவியாக ஏற்றார்.

யுவநாஶ்வஸ்ய ஶாபேந கங்கா யேந விநிர்மமே । காவேரீம் ஸரிதாம் ஶ்ரேஷ்டாம் ஜஹ்நுபார்ய்யாமநிந்திதாம் ।। ௨௯.

யுவனாஷ்வனின் சாபத்தால் கங்கை இப்படியாக உருவானாள்; நதிகளில் சிறந்த காவேரி, குற்றமற்றவளாக ஜஹ்னுவின் மனைவியாக ஆனாள்.

ஜஹ்நுஶ்ச தயிதம் புத்ரம் ஸுஹோத்ரம் நாம தார்மிகம்। காவேர்ய்யாம் ஜநயாமாஸ அஜகஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ ।। ௨௯.

ஜஹ்னு, காவேரியுடன் சேர்ந்து, சுஹோத்ரன் என்ற நல்லொழுக்கம் கொண்ட, அன்பான மகனை பெற்றார்; அவனுக்கு அஜகன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

அஜகஸ்ய து தாயாதோ பலாகாஶ்வோ மஹாயஶாஃ। பபூவுஶ்ச கயஃ ஶீலஃ குஶஸ்தஸ்யாத்மஜஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௯.

அஜகனுக்கு புகழ்பெற்ற வாரிசாக பலாகாஷ்வன் பிறந்தான்; அவனுக்கு நல்லொழுக்கம் கொண்ட கயன் மகனாக இருந்தான்; கயனுக்கு குசன் மகனாக நினைவுபடுகிறார்.

குஶபுத்ரா பபூவுஶ்ச சத்வாரோ வேதவர்சஸஃ। குஶாஶ்வஃ குஶநாபஶ்ச அமூர்த்தாரயஶோவஸுஃ ।। ௨௯.

குசனுக்கு வேத அறிவால் பிரகாசிக்கும் நால்வர் மகன்கள் பிறந்தனர்: குசாஷ்வன், குசநாபன், அமூர்த்தன், மற்றும் அரசோவசு.

குஶஸ்தம்பஸ்தபஸ்தேபே புத்ரார்தீ ராஜஸத்தமஃ। பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே வை ஶதக்ரதுமபஶ்யத ।। ௨௯.

குசஸ்தம்பன் என்ற சிறந்த மன்னன், மகன் வேண்டி தவம் செய்தான்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்தபோது, சதக்ரதுவை கண்டான்.

தமுக்ரதபஸம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸ்ராக்ஷஃ புரந்தரஃ। ஸமர்தஃ புத்ரஜநநே ஸ்வயமேவாஸ்ய ஶாஶ்வதஃ ।। ௨௯.

அந்த கடும் தவம் செய்தவரை பார்த்த சஹஸ்ராட்சன் புரந்தரன், அவருக்காக மகனை கொடுக்கத் தானே தயாரானான்.

புத்ரத்வம் கல்பயாமாஸ ஸ்வயமேவ புரந்தரஃ। காதிர்நாமாபவத்புத்ரஃ கௌஶிகஃ பாகஶாஸநஃ ।। ௨௯.

புரந்தரன் தானே அவனுக்கு மகனாக வர ஏற்பாடு செய்தான்; அதனால், கௌசிகன் என்றும் அழைக்கப்படும் காதி பிறந்தான்.

பௌருகுத்ஸாபவத்பார்யா காதிஸ்தஸ்யாமஜாயத। பூர்வ்வம் கந்யாம் மஹாபாகாம் நாம்நா ஸத்யவதீம் ஶுபாம்। தாம் காதிபுத்ரஃ காவ்யாய ரு'சீகாய ததௌ ப்ரபுஃ ।। ௨௯.

காதியின் மனைவி பௌருகுத்ஸ குலத்தைச் சேர்ந்தவள்; அவளுக்கு காதி பிறந்தான். முன்பே, அவளுக்கு சத்தியவதி என்ற நல்ல மகள் இருந்தாள்; காதி, அவளை முனிவர் ருசீகருக்கு வழங்கினார்.

தஸ்யாம் புத்ரஸ்து வை பர்த்தா பார்கவோ ப்ரு'குநந்தநஃ। புத்ரார்தே ஸாதயாமாஸ சரும் காதேஸ்ததைவ ச ।। ௨௯.

அவளுக்கு, ப்ருகு வம்சத்தைச் சேர்ந்த பார்கவர் ருசீகர் கணவராக ஆனார்; மகன் பெறும் பொருட்டு, அவர் காதிக்காகவும் ஒரு ஹவிசு தயாரித்தார்.

ததா சாஹூய ஸுத்ரு'திரு'சீகோ பார்கவஸ்ததா। உபயோஜ்யஶ்சருரயம் த்வயா மாத்ரா ச தேஶுபே ।। ௨௯.

அப்போது நிலைபெற்ற ருசீகர் பார்கவர், அவர்களை அழைத்து, 'இந்த ஹவிசை நீயும் உன் தாயும் பயன்படுத்த வேண்டும், மகளே,' என்று கூறினார்.

தஸ்யாம் ஜநிஷ்யதே புத்ரோ தீப்திமாந் க்ஷத்ரியர்ஷபஃ। அஜேயஃ க்ஷத்ரியைர்யுத்தே க்ஷத்ரியர்ஷபஸூதநஃ ।। ௨௯.

அவளுக்கு ஒரு மகன் பிறப்பான்; அவன் ஒளிவீசும் வீரனாகவும், க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவராகவும் இருப்பான். போரில் எந்தக் க்ஷத்திரியரும் அவனை வெல்ல முடியாது; க்ஷத்திரிய வீரர்களை அழிப்பவனாகவும் அவன் விளங்குவான்.

தவாபி புத்ரம் கல்யாணி த்ரு'திந்தம் தபோதநம்। ஶமாத்மகம் த்விஜஶ்ரேஷ்டம் சருரேஷ விதாஸ்யதி ।। ௨௯.

நல்லவளே, உனக்கும் ஒரு மகன் பிறப்பான்; அவன் மன உறுதியும் தவசக்தியும் கொண்டவனாகவும், அமைதியான மனம் உடையவனாகவும், பிராமணர்களில் சிறந்தவராகவும் இருப்பான்.