வாயுபுராணம்

ஸ லப்ததேஜாஸ்தபஸா ஸம்ஸ்தவைஸ்தைஶ்ச கர்ம்மபிஃ। தபஸ்தேபே மஹாபாகஃ பசாநாம் தஶதீர்தஶ ।। ௨௮.

அவன் தவம், புகழ்ச்சி, அந்தச் செயல்கள் மூலமாக ஒளியைப் பெற்றபின், அந்த மகோன்னதன் பத்தாயிரம் வருடங்கள் கடும் தவம் செய்தான்.

ஹிரண்யவர்ணா யா தேவ்யோ தாரயந்த்யாத்மநா ஜகத்। விபுஸ்தாஸாம்பவேத்ஸோமஃ ப்ரக்யாதஃ ஸ்வேந கர்ம்மணா ।। ௨௮.

தங்கம் போன்ற நிறமுடைய அந்தத் தேவிகள் தங்கள் சக்தியால் உலகத்தைத் தாங்குகின்றனர்; அவர்களிடையே எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருக்கும் சந்திரன் தன் செயலால் புகழ்பெற்றவனாக வெளிப்பட்டான்.

ததஸ்தஸ்மை ததௌ ராஜ்யம் ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மவிதாம் வரஃ। பீஜௌஷதிஷு விப்ராணாமபாஞ்ச த்விஜஸத்தமாஃ ।। ௨௮.

பின்னர், பிரம்மாவை நன்கு அறிந்த பிரம்மா, விதைகள், செடிகள், நீர் மற்றும் சிறந்த இருமுறை பிறந்த முனிவர்களுக்கு மேலான ஆட்சி உரிமையை அவனுக்கு வழங்கினார்.

ஸோऽபிஷிக்தோ மஹாதேஜா மஹாராஜ்யேந ராஜராட் । லோகாநாம் பாவயாமாஸ ஸ்வபாவாத்தபதாம் வரஃ ।। ௨௮.

அந்த மகா சக்தியுடன் ராஜராஜனாக அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட சந்திரன், ஒளிவீசும் தலைவர்களில் சிறந்தவன், தனது இயல்பால் உலகங்களை வளர்த்தான்.

ஸப்தவிம்ஶதிரிந்தோஸ்து தாக்ஷாயண்யோ மஹாவ்ரதாஃ। ததௌ ப்ராசேதஸோ தக்ஷோ நக்ஷத்ராணீதி யா விதுஃ ।। ௨௮.

தக்ஷனின் இருபத்தேழு மகள்கள், பெரிய விரதம் கொண்டவர்கள், பிராசேதஸ தக்ஷனால் சந்திரனுக்கு அளிக்கப்பட்டனர்; அவை நட்சத்திரங்கள் என அறியப்படுகின்றன.

ஸ தத்ப்ராப்ய மஹத்ராஜயம் ஸோமஃ ஸோமவதாம் ப்ரபுஃ। ஸமாஜஜ்ஞே ராஜஸூயம் ஸஹஸ்ரஶததக்ஷிணம் ।। ௨௮.

அந்தப் பெரிய ஆட்சியை அடைந்த சந்திரன், சோமம் உடையவர்களின் தலைவன், ஆயிரம் நூறு தானங்கள் கொண்ட ராஜசூய யாகத்தை நடத்தினான்.

ஹிரண்யகர்பஶ்சோத்காதா ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மத்வமேயிவாந்। ஸதஸ்யஸ்தத்ர பகவாந் ஹரிர்நாராயணஃ ப்ரபுஃ । ஸநத்குமாரப்ரமுகைராத்யைர்ப்ரஹ்மர்ஷிபிர்வ்ரு'தஃ ।। ௨௮.

அங்கே, ஹிரண்யகர்பன் உத்காதாவாக இருந்தார்; பிரம்மா பரமபதத்தை அடைந்தார்; பகவான் ஹரி நாராயணன் சதஸ்யராக, சனத்குமாரர் முதலான முதன்மை பிரம்மரிஷிகளால் சூழப்பட்டிருந்தார்.

தக்ஷிணாமததத்ஸோமஸ்த்ரீல்லோँகாநிதி நஃ ஶ்ருதம்। தேப்யோ ப்ரஹ்மர்ஷிமுக்யேப்யஃ ஸதஸ்யேப்யஶ்ச வை த்விஜாஃ ।। ௨௮.

நாங்கள் கேட்டதுபோல், சோமன் தக்கண தானமாக மூவுலகையும் பிரம்மருஷிகள் மற்றும் சபையினருக்கு அளித்தான், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

தம் ஸிநீ ச குஹூஶ்சைவ வபுஃ புஷ்டிஃ ப்ரபாவஸுஃ। கீர்த்திர்த்ரு'திஶ்ச லக்ஷ்மீஶ்ச நவ தேவ்யஃ ஸிஷேவிரே ।। ௨௮.

சினி, குஹூ, வபு, புஷ்டி, பிரபா, வசு, கீர்த்தி, த்ருதி, லக்ஷ்மி என்ற ஒன்பது தேவியரும் அவனை சேவித்தனர்.

ப்ராப்யாவப்ரு'தமவ்யக்ரஃ ஸர்வ்வதேவர்ஷிபூஜிதஃ। அதிராஜாதிராஜேந்த்ரோ தஶதாதாபயத்திஶஃ ।। ௨௮.

அவபிரிதம் முடித்து, எல்லா தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்களாலும் போற்றப்பட்டு, கவலை இல்லாமல், ராஜாதி ராஜன் பத்து திசைகளிலும் ஆட்சி புரிந்தான்.

ததா தத் ப்ராப்ய துஷ்ப்ராபமைஶ்வர்யம்ரு'ஷிஸம்ஸ்துதம்। ஸ விப்ரமமதிர்விப்ரா விநயே விநயோ ஹதஃ ।। ௨௮.

அப்போது, முனிவர்கள் புகழ்ந்த அந்த அரிய ஐஸ்வர்யத்தை அடைந்தவுடன், பிராமணர்களே, அவனது மனம் சஞ்சலமாகி, ஒழுக்கம் கெட்டுவிட்டது.

ஸ யாச்யமாநோ தேவைஶ்ச ததா தேவர்ஷிபிஶ்ச ஹ। நைவ வ்யஸர்ஜயத்தாராம் தஸ்மாயாங்கிரஸே ததா ।। ௨௮.

அந்த சமயத்தில், தேவர்களும் தேவமுனிவர்களும் வேண்டினாலும், அவன் தாரையை அங்கிரசனிடம் திருப்பிக் கொடுக்கவில்லை.

உஶநாஸ்தஸ்ய ஜக்ராஹ பார்ஷ்ணிமங்கிரஸோ த்விஜாஃ। ஸ ஹி ஶிஷ்யோ மஹாதேஜாஃ பிதுஃ பூர்வம் ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ ।। ௨௮.

பிராமணர்களே, உசனன், பெரும் தேஜஸுடையவன், முன்னர் தன் தந்தை பிரஹஸ்பதியின் சீடனாக இருந்ததால், தாரையை அங்கிரசனிடமிருந்து பிடித்துக்கொண்டான்.

தேந ஸ்நேஹேந பகவாந் ருத்ரஸ்தஸ்ய ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ। பார்ஷ்ணிக்ராஹோऽபவத்தேவஃ ப்ரக்ரு'ஹ்யாஜகவந்தநுஃ ।। ௨௮.

அந்த பாசத்தால், பகவான் ருத்ரன், பிரஹஸ்பதிக்கு துணையாக, அவன் பாதத்தை பிடித்து வில்லைக் கையில் எடுத்தான்.

தேந ப்ரஹ்மர்ஷிமுக்யேப்யஃ பரமாஸ்த்ரம் மஹாத்மநா। உத்திஶ்ய தேவாநுத்ஸ்ரு'ஷ்டம் யேநைஷாம் நாஶிதம் யஶஃ ।। ௨௮.

அந்த மகாத்மா, பிரம்மருஷிகளில் சிறந்தவர், அந்த உத்தம ஆயுதத்தை தேவர்களுக்கு எதிராக செலுத்தினார்; அதனால் அவர்களின் புகழ் அழிந்தது.

தத்ர தத்யுத்தமபவத் ப்ரத்யக்ஷந்தாரகாமயம்। தேவாநாம் தாநவாநாஞ்ச லோகக்ஷயகரம் மஹத் ।। ௨௮.

அங்கே, தாரகா விரும்பியபடி, தேவர்கள் மற்றும் தானவர்கள் இடையே உலகங்களை அழிக்கும் பெரிய போர் நேரில் நடந்தது.

தத்ர ஶிஷ்டாஸ்த்ரயோ தேவாஸ்துஷிதாஶ்சைவ யே ஸ்ம்ரு'தாஃ। ப்ரஹ்மாணம் ஶரணம் ஜக்முராதிதேவம் பிதாமஹம் ।। ௨௮.

அங்கே, மீதமுள்ள மூன்று தேவர்களும், துஷிதர்கள் என அழைக்கப்படுவோரும், ஆதிதேவன் பிதாமகன் பிரம்மாவிடம் சரணடைந்தனர்.

ததோ நிவார்யோஶநஸம் ருத்ரம் ஜ்யேஷ்டஞ்ச ஶங்கரம்। ததாவாங்கிரஸே தாராம் ஸ்வயமேவ பிதாமஹஃ ।। ௨௮.

பின்னர், உசனனையும் மூத்த சங்கரனாகிய ருத்ரனையும் தடுத்தபின், பிதாமகன் தாரையை அங்கிரசனிடம் நேரில் கொடுத்தார்.

அந்தர்வத்நீம் ச தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாராந்தாராதிபாநநாம்। கர்பமுத்ஸ்ரு'ஜஸே ந த்வம் விப்ரஃ ப்ராஹ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ ।। ௨௮.

அப்போது, நட்சத்திரங்களின் அதிபதி தாரா கர்ப்பிணியாக இருப்பதைப் பார்த்து, பிரஹஸ்பதி, 'நீ கருவை வெளியே போடக்கூடாது' என்று கூறினார்.

மதீயாயாம் தநௌ யோநௌ கர்போ தார்யஃ கதஞ்சந। அதோ நாவஸ்ரு'ஜத்தந்து குமாரம் தஸ்யுஹந்தமம் ।। ௨௮.

'என் உடலில், என் கருவில் உள்ள குழந்தை எப்படியும் காத்துக்கொள்ள வேண்டும்' என்றாலும், அவள் அந்த பகைவரை அழிப்பவனான குமாரனை வைத்திருக்கவில்லை.

ஈஷிகாஸ்தம்பமாஸாத்ய ஜ்வலந்தமிவ பாவகம்। ஜாதமாத்ரோऽத பகவாந் தேவாநாமாக்ஷிபத்வபுஃ ।। ௨௮.

அந்த குழந்தை, தீயைப் போல் ஜ்வலித்து, ஈஷிகை கம்பியை அடைந்து பிறந்தவுடன், பகவான் தேவர்களை ஆச்சரியப்படுத்தும் உருவம் எடுத்தான்.

ததஃ ஸம்ஶயமாபந்நாஸ்தாராமகதயந் ஸுராஃ। ஸத்யம் ப்ரூஹி ஸுதஃ கஸ்ய ஸோமஸ்யாத ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ ।। ௨௮.

பின்னர், சந்தேகத்தில் ஆழ்ந்த தேவர்கள், தாராவை நோக்கி, 'உண்மையைச் சொல், இவன் சோமனுடையவனா, பிரஹஸ்பதியுடையவனா?' என்று கேட்டனர்.

ஹ்ரீயமாணா யதா தேவாந்நாஹ ஸா ஸாத்வஸாது வா । ததா தாம் ஶப்துமாரப்தஃ குமாரோ தஸ்யுஹந்தமஃ ।। ௨௮.

தேவர்களுக்கு முன்பாக வெட்கப்பட்ட தாரா, நல்லதா கெட்டதா என்று எதுவும் சொல்லவில்லை; அப்போது அந்த பகைவரை அழிப்பவன் தாயை சபிக்கத் தொடங்கினான்.

ஸந்நிவார்ய ததா ப்ரஹ்மா தாராம் சந்த்ரஸ்ய ஸம்ஶயஃ। யதத்ர தத்யந்தத்‌ப்ரூஹி தாரே கஸ்ய ஸுதஸ்த்வயம் ।। ௨௮.

அப்போது பிரம்மா அவனைத் தடுத்து, தாராவை நோக்கி, 'தாரே, உண்மை என்னவென்று சொல்; இவன் சோமனுடைய மகனா இல்லையா?' என்று கேட்டார்.

ஸா ப்ராஞ்ஜலிருவாசேதம் ப்ரஹ்மாணம் வரதம் ப்ரபும்। ஸோமஸ்யேதி மஹாத்மாநம் குமாரந்தஸ்யுஹந்தமம் ।। ௨௮.

அவள் கையைக் கூப்பி, அருளாளனாகிய பிரம்மாவிடம், 'இவன் சோமனுடைய மகன், பெரிய ஆன்மாவும் பகைவரை அழிப்பவனும்' என்று கூறினாள்.

ததஃ ஸ தமுபாகாய ஸோமோ தாதா ப்ரஜாபதிஃ। புத இத்யகரோந்நாம தஸ்ய புத்ரஸ்ய தீமதஃ ।। ௨௮.

அப்போது, உயிர்கள் அனைத்துக்கும் அருளும் தந்தையுமான சோமன், தன் புத்திசாலி மகனை அன்புடன் அணைத்து, அவனுக்கு 'புதன்' என்று பெயர் வைத்தான்.

ப்ரதிபூர்வ்வஞ்ச கமநே ஸமப்யுத்திஷ்டதே புதைஃ। உத்பாதயாமாஸ ததா புத்ரம் வை ராஜபுத்ரிகா ।। ௨௮.

அப்போது, அரச குமாரியும் புதனும் ஒன்றாகி, புதன்மீது ஆசை கொண்ட அரச குமாரி ஒரு மகனை பெற்றாள்.

தஸ்ய புத்ரோ மஹாதேஜா பபூவைலஃ புரூரவாஃ । உர்வஶ்யாம் ஜஜ்ஞிரே தஸ்ய புத்ராஃ ஷட் ஸுமஹௌஜஸஃ ।। ௨௮.

அவளுக்கு பிறந்த மகன் புரூரவசு, மிகுந்த ஒளியும், பெரும் வீரமும் உடையவன். அவன் உர்வசியுடன் சேர்ந்து ஆறு பேரும் வலிமை மிகுந்த மக்களை பெற்றான்.

ப்ரஸஹ்ய தர்ஷிதஸ்தத்ர விவஶோ ராஜயக்ஷ்மணா । ததோ யக்ஷ்மாபிபூதஸ்து ஸோமஃ ப்ரக்ஷீணமண்டலஃ । ஜகாம ஶரணாயாத பிதரம் ஸோऽத்ரிமேவ து ।। ௨௮.

அங்கு சோமன், வலியால் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டு, அரச நோயால் மிகவும் சோர்ந்து, தன் வட்டம் குன்றி, தந்தை அத்ரியை அடைவதற்காக அடைக்கலம் தேடினான்.