வாயுபுராணம்

ஸ தாப்யஃ ஸஹஸைவாத திக்ப்யோ கர்பஃ ப்ரபாந்விதஃ। யதாவபாஸயம்ல்லோகாஞ்சீதாம்ஶுஃ ஸர்வபாவநஃ ।। ௨௮.

அந்த ஒளிவீசும் கரு திடீரென அந்தத் தேவிகளிடமும் திசைகளிலிருந்தும் வெளியே வந்து, சந்திரன் போல உலகங்களை ஒளியூட்டி, எல்லா உயிர்களையும் வளர்த்தது.

யதா ந தாரணே ஶக்தாஸ்தஸ்ய கர்பஸ்ய தாஃ ஸ்த்ரியஃ। ததஃ ஸ தாபிஃ ஶீதாம்ஶுர்நிபபாத வஸுந்தராம் ।। ௨௮.

அந்த பெண்கள் அந்தக் கருவைத் தாங்க முடியாதபோது, அவர்களின் துணையுடன், அந்தச் சந்திரன் பூமியிலே விழுந்தான்.

பதந்தம் ஸோமமாலோக்ய ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ। ரதமாரோபயாமாஸ லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா ।। ௨௮.

சந்திரன் விழுந்ததை உலகத்தின் முதல்வன் பிரம்மா பார்த்து, உலகங்களின் நலனுக்காக அவனை ஒரு ரதத்தில் ஏற்றினார்.

ஸ ஹி தேவமயோ விப்ரா தர்ம்மார்தீ ஸத்யஸங்கரஃ। யுக்தோ வாஜிஸஹஸ்ரேண ஸிதேநேதி ஹி நஃ ஶ்ருதம் ।। ௨௮.

அந்த ரதம் தேவர்களால் ஆனது, தர்மத்தையும் செல்வத்தையும் நாடும், உண்மை மீது நிலைத்திருக்கும், ஆயிரம் வெள்ளை குதிரைகள் பிணைக்கப்பட்டிருப்பதாக நாங்கள் கேட்டுள்ளோம்.

தஸ்மிந்நிபதிதே தேவாஃ புத்ரேऽத்ரேஃ பரமாத்மநி। துஷ்டுவுர்ப்ரஹ்மணஃ புத்ராஃ மாநஸாஃ ஸப்த விஶ்ருதாஃ ।। ௨௮.

அவன் விழுந்தபோது, பிரம்மாவின் மனத்திலிருந்து பிறந்த ஏழு புகழ்பெற்ற மகன்கள், அதாவது தேவர்கள், அத்ரியின் மகனை, பரமாத்மாவை போற்றி பாடினார்கள்.

தத்ரைவாங்கிரஸஸ்தஸ்ய ப்ரு'கோஶ்சைவாத்மஜஸ்ததா। ரு'க்பிர்யஜுர்பிர்பஹுபிரதர்வாங்கிரஸைரபி ।। ௨௮.

அங்கே அங்கிரசும், ப்ரிகுவின் மகனும், ரிக், யஜுர், அதர்வண வேதங்களின் பல ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்ந்தார்கள்.

ததஃ ஸம்ஸ்தூயமாநஸ்ய தேஜஃ ஸோமஸ்ய பாஸ்வதஃ। ஆப்யாயமாநம் லோகாம்ஸ்த்ரீந் பாவயாமாஸ ஸர்வ்வஶஃ ।। ௨௮.

அப்போது, அந்த ஒளிவீசும் சந்திரனை அவர்கள் போற்றியபோது, அவன் ஒளி அதிகரித்து, மூன்று உலகங்களையும் முழுமையாக வளர்த்தது.

ஸமேந ரதமுக்யேந ஸாகராந்தாம் வஸுந்தராம்। த்ரிஃஸப்தக்ரு'த்வோ விபுல ஶ்சகாராபிப்ரதக்ஷிணம் ।। ௨௮.

அந்த முக்கியமான ரதத்தில், அவன் கடல் எல்லை வரை விரிந்த பூமியை மூன்று முறை ஏழு தடவைகள் பெரிய ப்ரதக்ஷிணம் செய்தான்.

தஸ்ய யச்சாபி தத்தேஜஃ ப்ரு'திவீமந்வபத்யத। ஓஷத்யஸ்தாஃ ஸமுத்பூதாஸ்தேஜஸா ஸம்ஜ்வலந்த்யுத ।। ௨௮.

அவனது அந்த ஒளி பூமியின்மீது எட்டியபோது, அவை மூலமாக செடிகள் தோன்றி, அவன் ஒளியால் அவை பிரகாசமாகத் திகழ்ந்தன.

தாபிர்தார்யத்யயம் லோகாந் ப்ரஜாஶ்சாபி சதுர்விதாஃ। போஷ்டா ஹி பகவாந் ஸோமோ ஜகதோ ஹி த்விஜோத்தமாஃ ।। ௨௮.

அந்தச் செடிகள் மூலமாக இந்த உலகமும், நான்கு வகை உயிர்களும் வாழ்கின்றன; ஏனெனில், சந்திரன், உலகத்தையே வளர்ப்பவன்.

ஸ லப்ததேஜாஸ்தபஸா ஸம்ஸ்தவைஸ்தைஶ்ச கர்ம்மபிஃ। தபஸ்தேபே மஹாபாகஃ பசாநாம் தஶதீர்தஶ ।। ௨௮.

அவன் தவம், புகழ்ச்சி, அந்தச் செயல்கள் மூலமாக ஒளியைப் பெற்றபின், அந்த மகோன்னதன் பத்தாயிரம் வருடங்கள் கடும் தவம் செய்தான்.

ஹிரண்யவர்ணா யா தேவ்யோ தாரயந்த்யாத்மநா ஜகத்। விபுஸ்தாஸாம்பவேத்ஸோமஃ ப்ரக்யாதஃ ஸ்வேந கர்ம்மணா ।। ௨௮.

தங்கம் போன்ற நிறமுடைய அந்தத் தேவிகள் தங்கள் சக்தியால் உலகத்தைத் தாங்குகின்றனர்; அவர்களிடையே எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருக்கும் சந்திரன் தன் செயலால் புகழ்பெற்றவனாக வெளிப்பட்டான்.

ததஸ்தஸ்மை ததௌ ராஜ்யம் ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மவிதாம் வரஃ। பீஜௌஷதிஷு விப்ராணாமபாஞ்ச த்விஜஸத்தமாஃ ।। ௨௮.

பின்னர், பிரம்மாவை நன்கு அறிந்த பிரம்மா, விதைகள், செடிகள், நீர் மற்றும் சிறந்த இருமுறை பிறந்த முனிவர்களுக்கு மேலான ஆட்சி உரிமையை அவனுக்கு வழங்கினார்.

ஸோऽபிஷிக்தோ மஹாதேஜா மஹாராஜ்யேந ராஜராட் । லோகாநாம் பாவயாமாஸ ஸ்வபாவாத்தபதாம் வரஃ ।। ௨௮.

அந்த மகா சக்தியுடன் ராஜராஜனாக அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட சந்திரன், ஒளிவீசும் தலைவர்களில் சிறந்தவன், தனது இயல்பால் உலகங்களை வளர்த்தான்.

ஸப்தவிம்ஶதிரிந்தோஸ்து தாக்ஷாயண்யோ மஹாவ்ரதாஃ। ததௌ ப்ராசேதஸோ தக்ஷோ நக்ஷத்ராணீதி யா விதுஃ ।। ௨௮.

தக்ஷனின் இருபத்தேழு மகள்கள், பெரிய விரதம் கொண்டவர்கள், பிராசேதஸ தக்ஷனால் சந்திரனுக்கு அளிக்கப்பட்டனர்; அவை நட்சத்திரங்கள் என அறியப்படுகின்றன.

ஸ தத்ப்ராப்ய மஹத்ராஜயம் ஸோமஃ ஸோமவதாம் ப்ரபுஃ। ஸமாஜஜ்ஞே ராஜஸூயம் ஸஹஸ்ரஶததக்ஷிணம் ।। ௨௮.

அந்தப் பெரிய ஆட்சியை அடைந்த சந்திரன், சோமம் உடையவர்களின் தலைவன், ஆயிரம் நூறு தானங்கள் கொண்ட ராஜசூய யாகத்தை நடத்தினான்.

ஹிரண்யகர்பஶ்சோத்காதா ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மத்வமேயிவாந்। ஸதஸ்யஸ்தத்ர பகவாந் ஹரிர்நாராயணஃ ப்ரபுஃ । ஸநத்குமாரப்ரமுகைராத்யைர்ப்ரஹ்மர்ஷிபிர்வ்ரு'தஃ ।। ௨௮.

அங்கே, ஹிரண்யகர்பன் உத்காதாவாக இருந்தார்; பிரம்மா பரமபதத்தை அடைந்தார்; பகவான் ஹரி நாராயணன் சதஸ்யராக, சனத்குமாரர் முதலான முதன்மை பிரம்மரிஷிகளால் சூழப்பட்டிருந்தார்.

தக்ஷிணாமததத்ஸோமஸ்த்ரீல்லோँகாநிதி நஃ ஶ்ருதம்। தேப்யோ ப்ரஹ்மர்ஷிமுக்யேப்யஃ ஸதஸ்யேப்யஶ்ச வை த்விஜாஃ ।। ௨௮.

நாங்கள் கேட்டதுபோல், சோமன் தக்கண தானமாக மூவுலகையும் பிரம்மருஷிகள் மற்றும் சபையினருக்கு அளித்தான், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

தம் ஸிநீ ச குஹூஶ்சைவ வபுஃ புஷ்டிஃ ப்ரபாவஸுஃ। கீர்த்திர்த்ரு'திஶ்ச லக்ஷ்மீஶ்ச நவ தேவ்யஃ ஸிஷேவிரே ।। ௨௮.

சினி, குஹூ, வபு, புஷ்டி, பிரபா, வசு, கீர்த்தி, த்ருதி, லக்ஷ்மி என்ற ஒன்பது தேவியரும் அவனை சேவித்தனர்.

ப்ராப்யாவப்ரு'தமவ்யக்ரஃ ஸர்வ்வதேவர்ஷிபூஜிதஃ। அதிராஜாதிராஜேந்த்ரோ தஶதாதாபயத்திஶஃ ।। ௨௮.

அவபிரிதம் முடித்து, எல்லா தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்களாலும் போற்றப்பட்டு, கவலை இல்லாமல், ராஜாதி ராஜன் பத்து திசைகளிலும் ஆட்சி புரிந்தான்.

ததா தத் ப்ராப்ய துஷ்ப்ராபமைஶ்வர்யம்ரு'ஷிஸம்ஸ்துதம்। ஸ விப்ரமமதிர்விப்ரா விநயே விநயோ ஹதஃ ।। ௨௮.

அப்போது, முனிவர்கள் புகழ்ந்த அந்த அரிய ஐஸ்வர்யத்தை அடைந்தவுடன், பிராமணர்களே, அவனது மனம் சஞ்சலமாகி, ஒழுக்கம் கெட்டுவிட்டது.

ஸ யாச்யமாநோ தேவைஶ்ச ததா தேவர்ஷிபிஶ்ச ஹ। நைவ வ்யஸர்ஜயத்தாராம் தஸ்மாயாங்கிரஸே ததா ।। ௨௮.

அந்த சமயத்தில், தேவர்களும் தேவமுனிவர்களும் வேண்டினாலும், அவன் தாரையை அங்கிரசனிடம் திருப்பிக் கொடுக்கவில்லை.

உஶநாஸ்தஸ்ய ஜக்ராஹ பார்ஷ்ணிமங்கிரஸோ த்விஜாஃ। ஸ ஹி ஶிஷ்யோ மஹாதேஜாஃ பிதுஃ பூர்வம் ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ ।। ௨௮.

பிராமணர்களே, உசனன், பெரும் தேஜஸுடையவன், முன்னர் தன் தந்தை பிரஹஸ்பதியின் சீடனாக இருந்ததால், தாரையை அங்கிரசனிடமிருந்து பிடித்துக்கொண்டான்.

தேந ஸ்நேஹேந பகவாந் ருத்ரஸ்தஸ்ய ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ। பார்ஷ்ணிக்ராஹோऽபவத்தேவஃ ப்ரக்ரு'ஹ்யாஜகவந்தநுஃ ।। ௨௮.

அந்த பாசத்தால், பகவான் ருத்ரன், பிரஹஸ்பதிக்கு துணையாக, அவன் பாதத்தை பிடித்து வில்லைக் கையில் எடுத்தான்.

தேந ப்ரஹ்மர்ஷிமுக்யேப்யஃ பரமாஸ்த்ரம் மஹாத்மநா। உத்திஶ்ய தேவாநுத்ஸ்ரு'ஷ்டம் யேநைஷாம் நாஶிதம் யஶஃ ।। ௨௮.

அந்த மகாத்மா, பிரம்மருஷிகளில் சிறந்தவர், அந்த உத்தம ஆயுதத்தை தேவர்களுக்கு எதிராக செலுத்தினார்; அதனால் அவர்களின் புகழ் அழிந்தது.

தத்ர தத்யுத்தமபவத் ப்ரத்யக்ஷந்தாரகாமயம்। தேவாநாம் தாநவாநாஞ்ச லோகக்ஷயகரம் மஹத் ।। ௨௮.

அங்கே, தாரகா விரும்பியபடி, தேவர்கள் மற்றும் தானவர்கள் இடையே உலகங்களை அழிக்கும் பெரிய போர் நேரில் நடந்தது.

தத்ர ஶிஷ்டாஸ்த்ரயோ தேவாஸ்துஷிதாஶ்சைவ யே ஸ்ம்ரு'தாஃ। ப்ரஹ்மாணம் ஶரணம் ஜக்முராதிதேவம் பிதாமஹம் ।। ௨௮.

அங்கே, மீதமுள்ள மூன்று தேவர்களும், துஷிதர்கள் என அழைக்கப்படுவோரும், ஆதிதேவன் பிதாமகன் பிரம்மாவிடம் சரணடைந்தனர்.

ததோ நிவார்யோஶநஸம் ருத்ரம் ஜ்யேஷ்டஞ்ச ஶங்கரம்। ததாவாங்கிரஸே தாராம் ஸ்வயமேவ பிதாமஹஃ ।। ௨௮.

பின்னர், உசனனையும் மூத்த சங்கரனாகிய ருத்ரனையும் தடுத்தபின், பிதாமகன் தாரையை அங்கிரசனிடம் நேரில் கொடுத்தார்.

அந்தர்வத்நீம் ச தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாராந்தாராதிபாநநாம்। கர்பமுத்ஸ்ரு'ஜஸே ந த்வம் விப்ரஃ ப்ராஹ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ ।। ௨௮.

அப்போது, நட்சத்திரங்களின் அதிபதி தாரா கர்ப்பிணியாக இருப்பதைப் பார்த்து, பிரஹஸ்பதி, 'நீ கருவை வெளியே போடக்கூடாது' என்று கூறினார்.