வாயுபுராணம்

கபேஶ்ச புருகுத்ஸஶ்ச ஸத்யஶ்சாந்ரு'ஹவாந்ரு'துஃ ஆர்ஷ்டிஷேணோऽமீடஶ்ச பாகாந்யோந்யஸ்ததைவ ச ।। ௨௯.

கபியின் வம்சத்திலிருந்து புருகுத்ஸன், சத்யவ்ரதன், ருது, ஆர்ஷ்டிஷேணன், அமீடன், பாகன், அன்னியோன்யன் ஆகியோரும் வந்தவர்கள்.

கக்ஷீவஶ்சைவ ஶிஜயஸ்ததாந்யே ச மஹாரதாஃ। ரதீதரஶ்ச ருந்தஶ்ச விஷ்ணுவ்ரு'த்தாதயோ ந்ரு'பாஃ ।। ௨௯.

கக்ஷீவன், சிஜயன், மற்ற பெரிய ரததாரிகள், ரதீதரன், ருண்டன், விஷ்ணுவிருத்தன் போன்ற அரசர்களும் உள்ளனர்.

க்ஷாத்ரோபேதாஃ ஸ்ம்ரு'தா ஹ்யேதே தபஸா ரு'ஷிதாங்கதாஃ । ஏதே ராஜர்ஷயஃ ஸர்வ்வே ஸித்திம் ஸுமஹதீங்கதாஃ। அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி அயோர்வம்ஶம் மஹாத்மநஃ ।। ௨௯.

இவர்கள் அனைவரும் அரச வம்சத்தில் பிறந்து, தவத்தால் முனிவர்களாக ஆனவர்கள் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்; இவர்கள் எல்லாம் மிகப்பெரிய Siddhi-யை அடைந்த அரச முனிவர்கள். இப்போது, மகானாயகன் ஆயுவின் வம்சத்தைப் பற்றி நான் கூறுகிறேன்.

உத்தரார்த்தம் -

வடக்கு பாதி—

ஸூத உவாச ।। பிதா ஸோமஸ்ய வைவிப்ரா ஜஜ்ஞேऽத்ரிர்பகவாந்ரு'ஷிஃ। ஸோऽதி தஸ்தௌ ஸர்வலோகாந்பகவாந்த்ஸ்வேந தேஜஸா ।। ௨௮.

சூதர் கூறினார்: சோமனின் தந்தை வைவிப்ரரின் மகனாகப் பிறந்த புனித முனிவர் அத்ரி; அவர் தன் ஒளியால் எல்லா உலகங்களையும் காத்தார்.

கர்மணா மநஸா வாசா ஶுபாந்யேவ ஸமாசரந்। காஷ்டகுட்யஶிலாபூத ஊர்த்த்வபாஹுர்மஹாத்யுதிஃ ।। ௨௮.

அவர் செயல், மனம், மொழி மூன்றிலும் நல்ல காரியங்களையே செய்து, மரம் அல்லது கல் போல் அசையாமல், உயர்ந்த ஒளியுடன், கைகள் மேலே தூக்கி நின்றார்.

ஸுதுஶ்சரம் நாம தபோ யேந தப்தம் மஹத்புரா। த்ரீணி வர்ஷஸஹஸ்ராணி திவ்யாநீதி ஹி நஃ ஶ்ருதம் ।। ௨௮.

முன்னொரு காலத்தில் அவர் செய்த தவம் மிகவும் கடினமானது என்று பெயர் பெற்றது; அது மூவாயிரம் தெய்வ வருடங்கள் நீடித்தது என்று நாங்கள் கேட்டுள்ளோம்.

தஸ்யோர்த்த்வரேதஸஸ்தத்ர ஸ்திதஸ்யாநிமிஷஸ்ப்ரு'ஹம்। ஸோமத்வந்தநுராபேதே மஹாபுத்திஃ ஸ வை த்விஜஃ ।। ௨௮.

அவர் அங்கே, தன் வீரியம் மேலே செலுத்தி, அசையாமல், எதையும் விரும்பாமல் நின்றபோது, பெரிய ஞானமுள்ள சோமன் அவரிடமிருந்து பிறந்தார்.

ஊர்த்த்வமாசக்ரமே தஸ்ய ஸோமத்வம் பாவிதாத்மநஃ। ஸோமஃ ஸுஸ்ராவ நேத்ராப்யாம் தஶ வா த்யோதயந் திஶஃ ।। ௨௮.

அந்த தூய்மையான உள்ளத்தையுடையவரிடமிருந்து, சோமன் மேலே எழுந்தான்; சோமன் கண்களிலிருந்து பாய்ந்து, பத்து திசைகளையும் ஒளியால் நிரப்பினான்.

தம் கர்பம் விதிநாதிஷ்டா தஶ தேவ்யோ ததுஸ்ததா। ஸமேத்ய தாரயாமாஸுர்ந ச தாஃ ஸமஶக்நுவந் ।। ௨௮.

அப்போது, விதிப்படி, பத்து தேவிகள் அந்தக் கருவை சேர்ந்து தாங்கினார்கள்; ஆனால் அவர்கள் அதைத் தாங்க முடியவில்லை.

ஸ தாப்யஃ ஸஹஸைவாத திக்ப்யோ கர்பஃ ப்ரபாந்விதஃ। யதாவபாஸயம்ல்லோகாஞ்சீதாம்ஶுஃ ஸர்வபாவநஃ ।। ௨௮.

அந்த ஒளிவீசும் கரு திடீரென அந்தத் தேவிகளிடமும் திசைகளிலிருந்தும் வெளியே வந்து, சந்திரன் போல உலகங்களை ஒளியூட்டி, எல்லா உயிர்களையும் வளர்த்தது.

யதா ந தாரணே ஶக்தாஸ்தஸ்ய கர்பஸ்ய தாஃ ஸ்த்ரியஃ। ததஃ ஸ தாபிஃ ஶீதாம்ஶுர்நிபபாத வஸுந்தராம் ।। ௨௮.

அந்த பெண்கள் அந்தக் கருவைத் தாங்க முடியாதபோது, அவர்களின் துணையுடன், அந்தச் சந்திரன் பூமியிலே விழுந்தான்.

பதந்தம் ஸோமமாலோக்ய ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ। ரதமாரோபயாமாஸ லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா ।। ௨௮.

சந்திரன் விழுந்ததை உலகத்தின் முதல்வன் பிரம்மா பார்த்து, உலகங்களின் நலனுக்காக அவனை ஒரு ரதத்தில் ஏற்றினார்.

ஸ ஹி தேவமயோ விப்ரா தர்ம்மார்தீ ஸத்யஸங்கரஃ। யுக்தோ வாஜிஸஹஸ்ரேண ஸிதேநேதி ஹி நஃ ஶ்ருதம் ।। ௨௮.

அந்த ரதம் தேவர்களால் ஆனது, தர்மத்தையும் செல்வத்தையும் நாடும், உண்மை மீது நிலைத்திருக்கும், ஆயிரம் வெள்ளை குதிரைகள் பிணைக்கப்பட்டிருப்பதாக நாங்கள் கேட்டுள்ளோம்.

தஸ்மிந்நிபதிதே தேவாஃ புத்ரேऽத்ரேஃ பரமாத்மநி। துஷ்டுவுர்ப்ரஹ்மணஃ புத்ராஃ மாநஸாஃ ஸப்த விஶ்ருதாஃ ।। ௨௮.

அவன் விழுந்தபோது, பிரம்மாவின் மனத்திலிருந்து பிறந்த ஏழு புகழ்பெற்ற மகன்கள், அதாவது தேவர்கள், அத்ரியின் மகனை, பரமாத்மாவை போற்றி பாடினார்கள்.

தத்ரைவாங்கிரஸஸ்தஸ்ய ப்ரு'கோஶ்சைவாத்மஜஸ்ததா। ரு'க்பிர்யஜுர்பிர்பஹுபிரதர்வாங்கிரஸைரபி ।। ௨௮.

அங்கே அங்கிரசும், ப்ரிகுவின் மகனும், ரிக், யஜுர், அதர்வண வேதங்களின் பல ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்ந்தார்கள்.

ததஃ ஸம்ஸ்தூயமாநஸ்ய தேஜஃ ஸோமஸ்ய பாஸ்வதஃ। ஆப்யாயமாநம் லோகாம்ஸ்த்ரீந் பாவயாமாஸ ஸர்வ்வஶஃ ।। ௨௮.

அப்போது, அந்த ஒளிவீசும் சந்திரனை அவர்கள் போற்றியபோது, அவன் ஒளி அதிகரித்து, மூன்று உலகங்களையும் முழுமையாக வளர்த்தது.

ஸமேந ரதமுக்யேந ஸாகராந்தாம் வஸுந்தராம்। த்ரிஃஸப்தக்ரு'த்வோ விபுல ஶ்சகாராபிப்ரதக்ஷிணம் ।। ௨௮.

அந்த முக்கியமான ரதத்தில், அவன் கடல் எல்லை வரை விரிந்த பூமியை மூன்று முறை ஏழு தடவைகள் பெரிய ப்ரதக்ஷிணம் செய்தான்.

தஸ்ய யச்சாபி தத்தேஜஃ ப்ரு'திவீமந்வபத்யத। ஓஷத்யஸ்தாஃ ஸமுத்பூதாஸ்தேஜஸா ஸம்ஜ்வலந்த்யுத ।। ௨௮.

அவனது அந்த ஒளி பூமியின்மீது எட்டியபோது, அவை மூலமாக செடிகள் தோன்றி, அவன் ஒளியால் அவை பிரகாசமாகத் திகழ்ந்தன.

தாபிர்தார்யத்யயம் லோகாந் ப்ரஜாஶ்சாபி சதுர்விதாஃ। போஷ்டா ஹி பகவாந் ஸோமோ ஜகதோ ஹி த்விஜோத்தமாஃ ।। ௨௮.

அந்தச் செடிகள் மூலமாக இந்த உலகமும், நான்கு வகை உயிர்களும் வாழ்கின்றன; ஏனெனில், சந்திரன், உலகத்தையே வளர்ப்பவன்.

ஸ லப்ததேஜாஸ்தபஸா ஸம்ஸ்தவைஸ்தைஶ்ச கர்ம்மபிஃ। தபஸ்தேபே மஹாபாகஃ பசாநாம் தஶதீர்தஶ ।। ௨௮.

அவன் தவம், புகழ்ச்சி, அந்தச் செயல்கள் மூலமாக ஒளியைப் பெற்றபின், அந்த மகோன்னதன் பத்தாயிரம் வருடங்கள் கடும் தவம் செய்தான்.

ஹிரண்யவர்ணா யா தேவ்யோ தாரயந்த்யாத்மநா ஜகத்। விபுஸ்தாஸாம்பவேத்ஸோமஃ ப்ரக்யாதஃ ஸ்வேந கர்ம்மணா ।। ௨௮.

தங்கம் போன்ற நிறமுடைய அந்தத் தேவிகள் தங்கள் சக்தியால் உலகத்தைத் தாங்குகின்றனர்; அவர்களிடையே எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருக்கும் சந்திரன் தன் செயலால் புகழ்பெற்றவனாக வெளிப்பட்டான்.

ததஸ்தஸ்மை ததௌ ராஜ்யம் ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மவிதாம் வரஃ। பீஜௌஷதிஷு விப்ராணாமபாஞ்ச த்விஜஸத்தமாஃ ।। ௨௮.

பின்னர், பிரம்மாவை நன்கு அறிந்த பிரம்மா, விதைகள், செடிகள், நீர் மற்றும் சிறந்த இருமுறை பிறந்த முனிவர்களுக்கு மேலான ஆட்சி உரிமையை அவனுக்கு வழங்கினார்.

ஸோऽபிஷிக்தோ மஹாதேஜா மஹாராஜ்யேந ராஜராட் । லோகாநாம் பாவயாமாஸ ஸ்வபாவாத்தபதாம் வரஃ ।। ௨௮.

அந்த மகா சக்தியுடன் ராஜராஜனாக அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட சந்திரன், ஒளிவீசும் தலைவர்களில் சிறந்தவன், தனது இயல்பால் உலகங்களை வளர்த்தான்.

ஸப்தவிம்ஶதிரிந்தோஸ்து தாக்ஷாயண்யோ மஹாவ்ரதாஃ। ததௌ ப்ராசேதஸோ தக்ஷோ நக்ஷத்ராணீதி யா விதுஃ ।। ௨௮.

தக்ஷனின் இருபத்தேழு மகள்கள், பெரிய விரதம் கொண்டவர்கள், பிராசேதஸ தக்ஷனால் சந்திரனுக்கு அளிக்கப்பட்டனர்; அவை நட்சத்திரங்கள் என அறியப்படுகின்றன.

ஸ தத்ப்ராப்ய மஹத்ராஜயம் ஸோமஃ ஸோமவதாம் ப்ரபுஃ। ஸமாஜஜ்ஞே ராஜஸூயம் ஸஹஸ்ரஶததக்ஷிணம் ।। ௨௮.

அந்தப் பெரிய ஆட்சியை அடைந்த சந்திரன், சோமம் உடையவர்களின் தலைவன், ஆயிரம் நூறு தானங்கள் கொண்ட ராஜசூய யாகத்தை நடத்தினான்.

ஹிரண்யகர்பஶ்சோத்காதா ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மத்வமேயிவாந்। ஸதஸ்யஸ்தத்ர பகவாந் ஹரிர்நாராயணஃ ப்ரபுஃ । ஸநத்குமாரப்ரமுகைராத்யைர்ப்ரஹ்மர்ஷிபிர்வ்ரு'தஃ ।। ௨௮.

அங்கே, ஹிரண்யகர்பன் உத்காதாவாக இருந்தார்; பிரம்மா பரமபதத்தை அடைந்தார்; பகவான் ஹரி நாராயணன் சதஸ்யராக, சனத்குமாரர் முதலான முதன்மை பிரம்மரிஷிகளால் சூழப்பட்டிருந்தார்.

தக்ஷிணாமததத்ஸோமஸ்த்ரீல்லோँகாநிதி நஃ ஶ்ருதம்। தேப்யோ ப்ரஹ்மர்ஷிமுக்யேப்யஃ ஸதஸ்யேப்யஶ்ச வை த்விஜாஃ ।। ௨௮.

நாங்கள் கேட்டதுபோல், சோமன் தக்கண தானமாக மூவுலகையும் பிரம்மருஷிகள் மற்றும் சபையினருக்கு அளித்தான், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

தம் ஸிநீ ச குஹூஶ்சைவ வபுஃ புஷ்டிஃ ப்ரபாவஸுஃ। கீர்த்திர்த்ரு'திஶ்ச லக்ஷ்மீஶ்ச நவ தேவ்யஃ ஸிஷேவிரே ।। ௨௮.

சினி, குஹூ, வபு, புஷ்டி, பிரபா, வசு, கீர்த்தி, த்ருதி, லக்ஷ்மி என்ற ஒன்பது தேவியரும் அவனை சேவித்தனர்.