வாயுபுராணம்

ஏவமுக்தஸ்ததோ வாக்யமப்ரவீதிதமர்தவத்। அந்யாயோபகதைர்த்ரவ்யைராஹ்ரு'த்ய யஜநே தியா। தர்மாபிகாம்க்ஷீ யஜதே ந தர்மபலமஶ்நுதே ।। ௨௯.

இவ்வாறு கேட்டபோது, அவர் அர்த்தமுள்ள வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: தர்மத்தை விரும்பி யாகம் செய்யும் போது, அநியாயமாகச் சம்பாதித்த பொருளால் யாகம் செய்தால், தர்ம பலன் கிடையாது.

தர்ம்மம் சைதம் ஸமாக்யாய பாபாத்மா புருஷாதமஃ। ததாதி தாநம் விப்ரேப்யோ லோகாநாம் தம்பகாரணாத் ।। ௨௯.

இந்த தர்மத்தை விளக்கிய பிறகு, பாவமுள்ள, கீழ்மையான மனதையுடைய மனிதன், பிறர் பாராட்டும் என்பதற்காகவே, பிராமணர்களுக்கு தானம் கொடுக்கிறான்.

ஜபம் க்ரு'த்வா ததா தீவ்ரம் தநலோபாந்நிரங்குஶஃ। ராகமோஹாந்விதோ ஹ்யந்தே பாவநார்தம் ததாதி யஃ ।। ௨௯.

அவன் தீவிரமான ஜபம் செய்தபின்பு, செல்வம் மீது பேராசையோடு, ஆசை மற்றும் மயக்கத்தில் மூழ்கி, பாவங்களைத் துடைக்கவே கடைசியில் தானம் கொடுக்கிறான்.

தேந தத்தாநி தாநாநி அபலாநி பவந்த்யுத। தஸ்ய தர்ம்மப்ரவ்ரு'த்தஸ்ய ஹிம்ஸகஸ்ய துராத்மநஃ ।। ௨௯.

அப்படிப்பட்ட கொடூரமான, தீய உள்ளத்தையுடையவன் தர்மத்தில் ஈடுபட்டிருந்தாலும், அவன் கொடுத்த தானங்கள் பலனளிக்காமல் போய்விடும்.

ஏவம் லப்த்வா தநம் மோஹாத்தததோ யஜதஶ்ச ஹ। ஸக்லிஷ்டகர்மணோ தாநம் ந திஷ்டதி துராத்மநஃ ।। ௨௯.

இவ்வாறு, மயக்கத்தில் செல்வம் சேர்த்து, தூய்மையற்ற செயல்களுடன் தானம் கொடுப்பவனின் தானம் நிலைத்திருக்காது.

ந்யாயாகதாநாம் த்ரவ்யாணாம் தீர்தே ஸம்ப்ரதிபாதநம்। காமாநநபிஸந்தாய யஜதே ச ததாதி ச ।। ௨௯.

ஆனால், நீதியாக சம்பாதித்த பொருளைத் தீர்த்தங்களில், எந்த ஆசையும் இல்லாமல் யாகம் செய்து தானம் கொடுப்பவன்—

ஸ தாநபலமாப்நோதி தச்ச தாநம் ஸுகோதயம்। தாநேந போகாநாப்நோதி ஸ்வர்கம் ஸத்யேந கச்சதி ।। ௨௯.

அவனுக்கு தானத்தின் பலன் கிடைக்கும்; அந்த தானம் மகிழ்ச்சியைத் தரும்; தானம் மூலம் இன்பங்களை அடைவான், உண்மையால் சுவர்க்கத்திற்குச் செல்கிறான்.

தபஸா து ஸுதப்தேந லோகாந் விஷ்டப்ய திஷ்டதி । விஷ்டப்ய ஸ து தேஜஸ்வீ லோகேஷ்வாநந்த்யமஶ்நுதே ।। ௨௯.

நன்றாக செய்த தவம் மூலம், அவன் உலகங்களை நிலைநிறுத்துகிறான்; அந்த ஒளிவீசும் மனிதன் உலகங்களில் முடிவில்லாத பெருமையை அடைகிறான்.

தாநாச்ச்ரேயாம்ஸ்ததா யஜ்ஞோ யஜ்ஞாச்ச்ரேயஸ்ததா தபஃ। ஸம்ந்யாஸஸ்தபஸஃ ஶ்ரேயாம்ஸ்தஸ்மாஜ்ஜ்ஞாநம் குருஃ ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௯.

தானத்தைவிட யாகம் சிறந்தது; யாகத்தைவிட தவம் சிறந்தது; தவத்தைவிட துறவு சிறந்தது; துறவைவிட ஞானமே சிறந்தது என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.

ஶ்ர்ரு'யந்தே ஹி தபஃஸித்தாஃ க்ஷாத்ரோபேதா த்விஜாதயஃ। விஶ்வாமித்ரோ நரபதிர்மாந்தாதா ஸம்க்ரு'திஃ கபிஃ ।। ௨௯.

தவத்தில் சிறந்தவர்கள் என்று கேட்கப்படுபவர்கள், இரட்டையர் வர்க்கத்தில் பிறந்த அரச வம்சத்தவர்கள்: விஸ்வாமித்திரர், மாந்தாதா, சங்க்ருதி, கபி ஆகியோர்.

கபேஶ்ச புருகுத்ஸஶ்ச ஸத்யஶ்சாந்ரு'ஹவாந்ரு'துஃ ஆர்ஷ்டிஷேணோऽமீடஶ்ச பாகாந்யோந்யஸ்ததைவ ச ।। ௨௯.

கபியின் வம்சத்திலிருந்து புருகுத்ஸன், சத்யவ்ரதன், ருது, ஆர்ஷ்டிஷேணன், அமீடன், பாகன், அன்னியோன்யன் ஆகியோரும் வந்தவர்கள்.

கக்ஷீவஶ்சைவ ஶிஜயஸ்ததாந்யே ச மஹாரதாஃ। ரதீதரஶ்ச ருந்தஶ்ச விஷ்ணுவ்ரு'த்தாதயோ ந்ரு'பாஃ ।। ௨௯.

கக்ஷீவன், சிஜயன், மற்ற பெரிய ரததாரிகள், ரதீதரன், ருண்டன், விஷ்ணுவிருத்தன் போன்ற அரசர்களும் உள்ளனர்.

க்ஷாத்ரோபேதாஃ ஸ்ம்ரு'தா ஹ்யேதே தபஸா ரு'ஷிதாங்கதாஃ । ஏதே ராஜர்ஷயஃ ஸர்வ்வே ஸித்திம் ஸுமஹதீங்கதாஃ। அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி அயோர்வம்ஶம் மஹாத்மநஃ ।। ௨௯.

இவர்கள் அனைவரும் அரச வம்சத்தில் பிறந்து, தவத்தால் முனிவர்களாக ஆனவர்கள் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்; இவர்கள் எல்லாம் மிகப்பெரிய Siddhi-யை அடைந்த அரச முனிவர்கள். இப்போது, மகானாயகன் ஆயுவின் வம்சத்தைப் பற்றி நான் கூறுகிறேன்.

உத்தரார்த்தம் -

வடக்கு பாதி—

ஸூத உவாச ।। பிதா ஸோமஸ்ய வைவிப்ரா ஜஜ்ஞேऽத்ரிர்பகவாந்ரு'ஷிஃ। ஸோऽதி தஸ்தௌ ஸர்வலோகாந்பகவாந்த்ஸ்வேந தேஜஸா ।। ௨௮.

சூதர் கூறினார்: சோமனின் தந்தை வைவிப்ரரின் மகனாகப் பிறந்த புனித முனிவர் அத்ரி; அவர் தன் ஒளியால் எல்லா உலகங்களையும் காத்தார்.

கர்மணா மநஸா வாசா ஶுபாந்யேவ ஸமாசரந்। காஷ்டகுட்யஶிலாபூத ஊர்த்த்வபாஹுர்மஹாத்யுதிஃ ।। ௨௮.

அவர் செயல், மனம், மொழி மூன்றிலும் நல்ல காரியங்களையே செய்து, மரம் அல்லது கல் போல் அசையாமல், உயர்ந்த ஒளியுடன், கைகள் மேலே தூக்கி நின்றார்.

ஸுதுஶ்சரம் நாம தபோ யேந தப்தம் மஹத்புரா। த்ரீணி வர்ஷஸஹஸ்ராணி திவ்யாநீதி ஹி நஃ ஶ்ருதம் ।। ௨௮.

முன்னொரு காலத்தில் அவர் செய்த தவம் மிகவும் கடினமானது என்று பெயர் பெற்றது; அது மூவாயிரம் தெய்வ வருடங்கள் நீடித்தது என்று நாங்கள் கேட்டுள்ளோம்.

தஸ்யோர்த்த்வரேதஸஸ்தத்ர ஸ்திதஸ்யாநிமிஷஸ்ப்ரு'ஹம்। ஸோமத்வந்தநுராபேதே மஹாபுத்திஃ ஸ வை த்விஜஃ ।। ௨௮.

அவர் அங்கே, தன் வீரியம் மேலே செலுத்தி, அசையாமல், எதையும் விரும்பாமல் நின்றபோது, பெரிய ஞானமுள்ள சோமன் அவரிடமிருந்து பிறந்தார்.

ஊர்த்த்வமாசக்ரமே தஸ்ய ஸோமத்வம் பாவிதாத்மநஃ। ஸோமஃ ஸுஸ்ராவ நேத்ராப்யாம் தஶ வா த்யோதயந் திஶஃ ।। ௨௮.

அந்த தூய்மையான உள்ளத்தையுடையவரிடமிருந்து, சோமன் மேலே எழுந்தான்; சோமன் கண்களிலிருந்து பாய்ந்து, பத்து திசைகளையும் ஒளியால் நிரப்பினான்.

தம் கர்பம் விதிநாதிஷ்டா தஶ தேவ்யோ ததுஸ்ததா। ஸமேத்ய தாரயாமாஸுர்ந ச தாஃ ஸமஶக்நுவந் ।। ௨௮.

அப்போது, விதிப்படி, பத்து தேவிகள் அந்தக் கருவை சேர்ந்து தாங்கினார்கள்; ஆனால் அவர்கள் அதைத் தாங்க முடியவில்லை.

ஸ தாப்யஃ ஸஹஸைவாத திக்ப்யோ கர்பஃ ப்ரபாந்விதஃ। யதாவபாஸயம்ல்லோகாஞ்சீதாம்ஶுஃ ஸர்வபாவநஃ ।। ௨௮.

அந்த ஒளிவீசும் கரு திடீரென அந்தத் தேவிகளிடமும் திசைகளிலிருந்தும் வெளியே வந்து, சந்திரன் போல உலகங்களை ஒளியூட்டி, எல்லா உயிர்களையும் வளர்த்தது.

யதா ந தாரணே ஶக்தாஸ்தஸ்ய கர்பஸ்ய தாஃ ஸ்த்ரியஃ। ததஃ ஸ தாபிஃ ஶீதாம்ஶுர்நிபபாத வஸுந்தராம் ।। ௨௮.

அந்த பெண்கள் அந்தக் கருவைத் தாங்க முடியாதபோது, அவர்களின் துணையுடன், அந்தச் சந்திரன் பூமியிலே விழுந்தான்.

பதந்தம் ஸோமமாலோக்ய ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ। ரதமாரோபயாமாஸ லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா ।। ௨௮.

சந்திரன் விழுந்ததை உலகத்தின் முதல்வன் பிரம்மா பார்த்து, உலகங்களின் நலனுக்காக அவனை ஒரு ரதத்தில் ஏற்றினார்.

ஸ ஹி தேவமயோ விப்ரா தர்ம்மார்தீ ஸத்யஸங்கரஃ। யுக்தோ வாஜிஸஹஸ்ரேண ஸிதேநேதி ஹி நஃ ஶ்ருதம் ।। ௨௮.

அந்த ரதம் தேவர்களால் ஆனது, தர்மத்தையும் செல்வத்தையும் நாடும், உண்மை மீது நிலைத்திருக்கும், ஆயிரம் வெள்ளை குதிரைகள் பிணைக்கப்பட்டிருப்பதாக நாங்கள் கேட்டுள்ளோம்.

தஸ்மிந்நிபதிதே தேவாஃ புத்ரேऽத்ரேஃ பரமாத்மநி। துஷ்டுவுர்ப்ரஹ்மணஃ புத்ராஃ மாநஸாஃ ஸப்த விஶ்ருதாஃ ।। ௨௮.

அவன் விழுந்தபோது, பிரம்மாவின் மனத்திலிருந்து பிறந்த ஏழு புகழ்பெற்ற மகன்கள், அதாவது தேவர்கள், அத்ரியின் மகனை, பரமாத்மாவை போற்றி பாடினார்கள்.

தத்ரைவாங்கிரஸஸ்தஸ்ய ப்ரு'கோஶ்சைவாத்மஜஸ்ததா। ரு'க்பிர்யஜுர்பிர்பஹுபிரதர்வாங்கிரஸைரபி ।। ௨௮.

அங்கே அங்கிரசும், ப்ரிகுவின் மகனும், ரிக், யஜுர், அதர்வண வேதங்களின் பல ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்ந்தார்கள்.

ததஃ ஸம்ஸ்தூயமாநஸ்ய தேஜஃ ஸோமஸ்ய பாஸ்வதஃ। ஆப்யாயமாநம் லோகாம்ஸ்த்ரீந் பாவயாமாஸ ஸர்வ்வஶஃ ।। ௨௮.

அப்போது, அந்த ஒளிவீசும் சந்திரனை அவர்கள் போற்றியபோது, அவன் ஒளி அதிகரித்து, மூன்று உலகங்களையும் முழுமையாக வளர்த்தது.

ஸமேந ரதமுக்யேந ஸாகராந்தாம் வஸுந்தராம்। த்ரிஃஸப்தக்ரு'த்வோ விபுல ஶ்சகாராபிப்ரதக்ஷிணம் ।। ௨௮.

அந்த முக்கியமான ரதத்தில், அவன் கடல் எல்லை வரை விரிந்த பூமியை மூன்று முறை ஏழு தடவைகள் பெரிய ப்ரதக்ஷிணம் செய்தான்.

தஸ்ய யச்சாபி தத்தேஜஃ ப்ரு'திவீமந்வபத்யத। ஓஷத்யஸ்தாஃ ஸமுத்பூதாஸ்தேஜஸா ஸம்ஜ்வலந்த்யுத ।। ௨௮.

அவனது அந்த ஒளி பூமியின்மீது எட்டியபோது, அவை மூலமாக செடிகள் தோன்றி, அவன் ஒளியால் அவை பிரகாசமாகத் திகழ்ந்தன.