வாயுபுராணம்

தஸ்மாத் ஸத்யவதீ புத்ரம் ஜநயாமாஸ பார்கவம்। தபஸ்யபிரதந்தாந்தம் ஜமதக்நிஃ ஶமாத்மகம் ।। ௨௯.

அதனால் சத்யவதி, தவத்தில் ஈடுபட்ட, மனநிலையைக் கட்டுப்படுத்திய, அமைதியான பாகரவரான ஜமதக்னியை பெற்றாள்.

ப்ரு'கோஶ்சருவிபர்யாஸே ரௌத்ரவைஷ்ணவயோஃ புரா। யமநாத்வைஷ்ணவஸ்யாக்நேர்ஜமதக்நிரஜாயத ।। ௨௯.

பழக்காலத்தில் ப்ருகுவின் வம்சத்தில், கொடுமையானதும் வைஷ்ணவமானதும் ஆகிய சருக்கள் மாற்றப்பட்டதால், வைஷ்ணவ அக்னியிலிருந்து ஜமதக்னி பிறந்தான்.

விஶ்வாமித்ரம் து தாயாதம் காதிஃ குஶிகநந்தநஃ। ப்ராப்ய ப்ரஹ்மர்ஷிஸஹிதோ (ஸவிதா) ஜகாம ப்ரஹ்மணாவ்ரு'தஃ ।। ௨௯.

குஷிகனின் மகனான காதி, விஷ்வாமித்திரரை வாரிசாகப் பெற்றபின், பிரம்மரிஷிகள் மற்றும் பிராமணர்களுடன் சென்றான்.

ஸா ஹி ஸத்யவதீ புண்யா ஸத்யவ்ரதபராயணா। கௌஶிகீதி ஸமாக்யாதா ப்ரவ்ரு'த்தேயம் மஹாநதீ ।। ௨௯.

அந்த நற்குணம் கொண்ட சத்யவதி, எப்போதும் சத்தியத்தையும் தர்மத்தையும் பின்பற்றுபவளாக, 'கௌசிகி' என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றாள்; அவளால்தான் இந்தப் பெரிய நதி தோன்றியது.

பரிஸ்ருதா மஹாபாகா கௌஶிகீ ஸரிதாம் வரா। இக்ஷ்வாகுவம்ஶே த்வபவத்ஸுவேணுர்நாம பார்திவஃ ।। ௨௯.

புகழ் பெற்ற கௌசிகி நதி எல்லா இடங்களிலும் பரவி ஓடியது; இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் சுவேணு என்ற மன்னன் இருந்தான்.

தஸ்ய கந்யா மஹாபாகா காமலீ நாம ரேணுகா। ரேணு காயாந்து காமல்யாம் தபோத்ரு'திஸமந்விதஃ। ஆர்சீகோ ஜநயாமாஸ ஜமதக்நிஃ ஸுதாருணம் ।। ௨௯.

அந்த மன்னனுக்கு ரேணுகா என்ற மகள் இருந்தாள்; அவளுக்குப் 'காமலி' என்றும் பெயர். காமலி தவம் மற்றும் மன உறுதியால் சிறந்தவளாக இருந்தாள்; அவளுக்கு அர்ச்சிகன் என்பவர் ஜமதக்னி என்ற சக்தி வாய்ந்த மகனை பெற்றார்.

ஸர்வவித்யாந்தகம் ஶ்ரேஷ்டம் தநுர்வேதஸ்ய பாரகம்। ராமம் க்ஷத்ரிய ஹந்தாரம் ப்ரதீப்தமிவ பாவகம் ।। ௨௯.

அவர் எல்லா கல்விகளிலும் சிறந்தவரும், வில் வித்தையில் நிபுணருமான ராமன்; அவர் க்ஷத்திரியர்களை அழிப்பவராகவும், தீ போல ஜ்வலிப்பவராகவும் இருந்தார்.

ஔர்வ்வஸ்யைவம்ரு'சீகஸ்ய ஸத்யவத்யாம் மஹாமநாஃ। ஜமதக்நிஸ்ததோ வீர்ய்யாஜ்ஜஜ்ஞே ப்ரஹ்மவிதாம் வரஃ। மத்யமஶ்ச ஶுநஃஶேபஃ ஶுநஃபுச்சஃ கநிஷ்டகஃ ।। ௨௯.

ஔர்வனின் மகன் அர்ச்சிகன் மற்றும் சத்யவதி ஆகியோருக்கு, பெரிய மனம் கொண்ட ஜமதக்னி தவத்தின் பலத்தால் பிறந்தார்; அவர் பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் முதன்மை பெற்றவர். நடுப்பிள்ளை சுனஹ்ஷேபன், இளையவன் சுனஹ்புச்சன்.

விஶ்வாமித்ரஸ்து தர்மாத்மா நாம்நா விஶ்வரதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஜஜ்ஞே ப்ரு'குப்ரஸாதேந கௌஶிகாத்வம்ஶவர்த்தநஃ ।। ௨௯.

விஷ்வாமித்திரர் தர்மத்தை பின்பற்றுபவர்; அவரை 'விஷ்வரதன்' என்றும் அழைப்பார்கள். ப்ருகு முனிவரின் அருளால், கௌசிக வம்சத்தை வளர்த்தவராக அவர் பிறந்தார்.

விஶ்வாமித்ரஸ்ய புத்ரஸ்து ஶுநஃஶேபோऽபவந்முநிஃ। ஹரிஶ்சந்த்ரஸ்ய யஜ்ஞே து பஶுத்வே நியுதஃ ஸவை। தேவைர்தத்தஃ ஸ வை யஸ்மாத்தேவராதஸ்ததோऽபவத் ।। ௨௯.

விஷ்வாமித்திரரின் மகன் முனிவர் சுனஹ்ஷேபன். ஹரிசந்திரனின் யாகத்தில் அவர் பலியாக நியமிக்கப்பட்டார்; தேவர்கள் அவரை அருளினதால், அவர் 'தேவராதன்' என்ற பெயர் பெற்றார்.

விஶ்வாமித்ரஸ்ய புத்ராணாம் ஶுநஃ ஶேபோऽக்ரஜஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। மதுச்சந்தோ நயஶ்சைவ க்ரு'ததேவௌ த்ருவாஷ்டகௌ ।। ௨௯.

விஷ்வாமித்திரரின் மக்களில் சுனஹ்ஷேபன் மூத்தவன் என்று கூறப்படுகிறார்; மதுச்சந்தன், நயன், கிருததேவன், த்ருவாஷ்டகன் என்பவர்களும் உள்ளனர்.

கச்சபஃ பூரணஶ்சைவ விஶ்வாமித்ரஸுதாஸ்து வை। தேஷாம் கோத்ராணி பஹுதா கௌஶிகாநாம் மஹாத்மநாம் ।। ௨௯.

கச்சபன், பூரணன் என்பவர்களும் விஷ்வாமித்திரரின் மக்களே; இவர்களிலிருந்து பெரும் மனம் கொண்ட கௌசிகர்களின் பல்வேறு கோத்திரங்கள் தோன்றின.

பார்திவா தேவராதாஶ்ச யாஜ்ஞவல்க்யா ஸமர்ஷணாஃ । உதும்பரா உதும்லாநாஸ்தாரகா யமமுஞ்சதாஃ ।। ௨௯.

பார்த்திவர்கள், தேவராதர்கள், யாஜ்ஞவல்கியர்கள், சமர்ஷணர்கள், உடும்பரர்கள், உடும்லானர்கள், தாரகர்கள், மற்றும் யமனால் விடுவிக்கப்பட்டவர்கள் ஆகியோரும் இவர்களுள் அடங்குவர்.

லோஹிண்யோ ரேணவஶ்சைவ ததா காரீஷவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। பப்ரவஃ பாணிநஶ்சைவ த்யாவஜப்யாஸ்ததைவ ச ।। ௨௯.

லோஹின்யர்கள், ரேணவர்கள், காரீஷவர்கள், பப்ரவர்கள், பாணினர்கள், தியானம் மற்றும் ஜபத்தில் ஈடுபடுவோர் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

ஶாலாவத்யா ஹிரண்யாக்ஷாஃ ஸ்யங்க்ரு'தா காலவாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । தேவலா யாமதூதாஶ்ச ஶாலங்காயநபாஷ்கலாஃ ।। ௨௯.

சாலாவதியிலிருந்து ஹிரண்யாக்ஷர்கள், ச்யங்கிர்தர்கள், காலவர்கள் பிறந்தனர்; தேவலர்கள், யமதூதர்கள், சாலங்காயனர்கள், பாஷ்கலர்கள் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

ததாதி பாதராஶ்சாந்யே விஶ்வாமித்ரஸ்ய தீமதஃ। ரு'ஷ்யந்தரவிவாங்யாஸ்தே பஹவஃ ஶௌஶிகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௨௯.

ததாதி, பாதரர்கள் மற்றும் மற்றவர்களும் விஷ்வாமித்திரரின் சந்ததியினர்; மற்ற முனிவர்களிடமிருந்து பிறந்த பலர் 'சௌஷிகர்கள்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

கௌஶிகாஸோஶ்ருமாஶ்சைவ ததாந்யே ஸைதவாயநாஃ। பௌரோரவஸ்ய புண்யஸ்ய ப்ரஹ்மர்ஷேஃ கௌஶிகஸ்ய து ।। ௨௯.

கௌசிகர்கள், ஓஷ்ருமர்கள், சைதவாயனர்கள் ஆகியோரும் உள்ளனர்; இவர்கள் எல்லோரும் புண்ணியமுள்ள கௌசிக முனிவரின் சந்ததியினர்.

த்ரு'ஷத்வதீஸுதஶ்சாபி விஶ்வாமித்ராத்ததாஷ்டகஃ। அஷ்டகஸ்ய ஸுதோ யோ ஹி ப்ரோக்தோ ஜஹ்நுகணோமயா ।। ௨௯.

த்ருஷத்வதியின் மகனும், விஷ்வாமித்திரரின் மகனாக அஷ்டகனும்; அஷ்டகனின் மகன் யார் என்றால், அவர் ஜஹ்னு குலத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று கூறப்படுகிறது.

ரு'ஷய ஊசுஃ ।। கிம் லக்ஷணேந தர்மேண தபஸேஹ ஶ்ருதேந வா। ப்ராஹ்மண்யம் ஸமநுப்ராப்தம் விஶ்வாமித்ராதிபிர்ந்ரு'பைஃ ।। ௨௯.

முனிவர்கள் கேட்டனர்: எந்த இலட்சணத்தால், எந்த தர்மத்தால், எந்த தவம் அல்லது கல்வியால் விஷ்வாமித்திரர் போன்ற மன்னர்கள் பிராமணராக ஆனார்கள்?

யேந யோநாபிதா நேந ப்ராஹ்மண்யம் க்ஷத்ரியா கதாஃ । விஶேஷம் ஜ்ஞாதுமிச்சாமி தபஸா தாநதஸ்ததா ।। ௨௯.

எந்த வழியினாலும், எந்த குலத்தினாலும் க்ஷத்திரியர்கள் பிராமண்யத்தை அடைந்தார்கள்? தவமா, தானமா என்ற வேறுபாடை அறிய விரும்புகிறேன்.

ஏவமுக்தஸ்ததோ வாக்யமப்ரவீதிதமர்தவத்। அந்யாயோபகதைர்த்ரவ்யைராஹ்ரு'த்ய யஜநே தியா। தர்மாபிகாம்க்ஷீ யஜதே ந தர்மபலமஶ்நுதே ।। ௨௯.

இவ்வாறு கேட்டபோது, அவர் அர்த்தமுள்ள வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: தர்மத்தை விரும்பி யாகம் செய்யும் போது, அநியாயமாகச் சம்பாதித்த பொருளால் யாகம் செய்தால், தர்ம பலன் கிடையாது.

தர்ம்மம் சைதம் ஸமாக்யாய பாபாத்மா புருஷாதமஃ। ததாதி தாநம் விப்ரேப்யோ லோகாநாம் தம்பகாரணாத் ।। ௨௯.

இந்த தர்மத்தை விளக்கிய பிறகு, பாவமுள்ள, கீழ்மையான மனதையுடைய மனிதன், பிறர் பாராட்டும் என்பதற்காகவே, பிராமணர்களுக்கு தானம் கொடுக்கிறான்.

ஜபம் க்ரு'த்வா ததா தீவ்ரம் தநலோபாந்நிரங்குஶஃ। ராகமோஹாந்விதோ ஹ்யந்தே பாவநார்தம் ததாதி யஃ ।। ௨௯.

அவன் தீவிரமான ஜபம் செய்தபின்பு, செல்வம் மீது பேராசையோடு, ஆசை மற்றும் மயக்கத்தில் மூழ்கி, பாவங்களைத் துடைக்கவே கடைசியில் தானம் கொடுக்கிறான்.

தேந தத்தாநி தாநாநி அபலாநி பவந்த்யுத। தஸ்ய தர்ம்மப்ரவ்ரு'த்தஸ்ய ஹிம்ஸகஸ்ய துராத்மநஃ ।। ௨௯.

அப்படிப்பட்ட கொடூரமான, தீய உள்ளத்தையுடையவன் தர்மத்தில் ஈடுபட்டிருந்தாலும், அவன் கொடுத்த தானங்கள் பலனளிக்காமல் போய்விடும்.

ஏவம் லப்த்வா தநம் மோஹாத்தததோ யஜதஶ்ச ஹ। ஸக்லிஷ்டகர்மணோ தாநம் ந திஷ்டதி துராத்மநஃ ।। ௨௯.

இவ்வாறு, மயக்கத்தில் செல்வம் சேர்த்து, தூய்மையற்ற செயல்களுடன் தானம் கொடுப்பவனின் தானம் நிலைத்திருக்காது.

ந்யாயாகதாநாம் த்ரவ்யாணாம் தீர்தே ஸம்ப்ரதிபாதநம்। காமாநநபிஸந்தாய யஜதே ச ததாதி ச ।। ௨௯.

ஆனால், நீதியாக சம்பாதித்த பொருளைத் தீர்த்தங்களில், எந்த ஆசையும் இல்லாமல் யாகம் செய்து தானம் கொடுப்பவன்—

ஸ தாநபலமாப்நோதி தச்ச தாநம் ஸுகோதயம்। தாநேந போகாநாப்நோதி ஸ்வர்கம் ஸத்யேந கச்சதி ।। ௨௯.

அவனுக்கு தானத்தின் பலன் கிடைக்கும்; அந்த தானம் மகிழ்ச்சியைத் தரும்; தானம் மூலம் இன்பங்களை அடைவான், உண்மையால் சுவர்க்கத்திற்குச் செல்கிறான்.

தபஸா து ஸுதப்தேந லோகாந் விஷ்டப்ய திஷ்டதி । விஷ்டப்ய ஸ து தேஜஸ்வீ லோகேஷ்வாநந்த்யமஶ்நுதே ।। ௨௯.

நன்றாக செய்த தவம் மூலம், அவன் உலகங்களை நிலைநிறுத்துகிறான்; அந்த ஒளிவீசும் மனிதன் உலகங்களில் முடிவில்லாத பெருமையை அடைகிறான்.

தாநாச்ச்ரேயாம்ஸ்ததா யஜ்ஞோ யஜ்ஞாச்ச்ரேயஸ்ததா தபஃ। ஸம்ந்யாஸஸ்தபஸஃ ஶ்ரேயாம்ஸ்தஸ்மாஜ்ஜ்ஞாநம் குருஃ ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௯.

தானத்தைவிட யாகம் சிறந்தது; யாகத்தைவிட தவம் சிறந்தது; தவத்தைவிட துறவு சிறந்தது; துறவைவிட ஞானமே சிறந்தது என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.