வாயுபுராணம்

புத்ரத்வம் கல்பயாமாஸ ஸ்வயமேவ புரந்தரஃ। காதிர்நாமாபவத்புத்ரஃ கௌஶிகஃ பாகஶாஸநஃ ।। ௨௯.

புரந்தரன் தானே மகனாக பிறக்க ஏற்பாடு செய்தான்; பாகசாசனனின் மகனாக, கவுஷிகன் என்று அழைக்கப்படும் காதி பிறந்தான்.

பௌருகுத்ஸாபவத்பார்யா காதிஸ்தஸ்யாமஜாயத। பூர்வ்வம் கந்யாம் மஹாபாகாம் நாம்நா ஸத்யவதீம் ஶுபாம்। தாம் காதிபுத்ரஃ காவ்யாய ரு'சீகாய ததௌ ப்ரபுஃ ।। ௨௯.

காதியின் மனைவி பௌருகுத்ஸ வம்சத்தைச் சேர்ந்தவள்; அவளால் காதி பிறந்தான். முன்பு, சத்தியவதி என்ற பாக்கியசாலி, மங்களமான மகள் பிறந்தாள். காதி அந்த மகளை கவ்யனின் மகன் ருசிகருக்கு அளித்தான்.

தஸ்யாம் புத்ரஸ்து வை பர்த்தா பார்கவோ ப்ரு'குநந்தநஃ। புத்ரார்தே ஸாதயாமாஸ சரும் காதேஸ்ததைவ ச ।। ௨௯.

அவளில், ப்ருகுவின் வம்சத்தைச் சேர்ந்த பாகரவன், அவளுடைய கணவன், ஒரு மகனை பெற்றான்; மகன் பிறக்க வேண்டும் என்று காதிக்காகவும் ஒரு ஹவிசு தயாரித்தான்.

ததா சாஹூய ஸுத்ரு'திரு'சீகோ பார்கவஸ்ததா। உபயோஜ்யஶ்சருரயம் த்வயா மாத்ரா ச தேஶுபே ।। ௨௯.

அப்போது சுத்ரதி ருசிகன், பாகரவன், அழைத்து, 'இந்த ஹவிசை நீயும் உன் தாயும் பயன்படுத்த வேண்டும், சுபமாக உள்ளவளே,' என்று கூறினான்.

தஸ்யாம் ஜநிஷ்யதே புத்ரோ தீப்திமாந் க்ஷத்ரியர்ஷபஃ। அஜேயஃ க்ஷத்ரியைர்யுத்தே க்ஷத்ரியர்ஷபஸூதநஃ ।। ௨௯.

அவளில் பிரகாசமான மகன் பிறப்பான்; அவன் க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவன், யுத்தத்தில் க்ஷத்திரியர்களால் வெல்ல முடியாதவன், க்ஷத்திரிய வீரர்களை அழிப்பவன்.

தவாபி புத்ரம் கல்யாணி த்ரு'திந்தம் தபோதநம்। ஶமாத்மகம் த்விஜஶ்ரேஷ்டம் சருரேஷ விதாஸ்யதி ।। ௨௯.

அருமைபெற்றவளே, உனக்கும் ஒரு மகன் பிறப்பான்; அவன் மனம் உறுதியானவன், தவத்தில் சிறந்தவன், அமைதியானவன், பிராமணர்களில் முதன்மை பெற்றவன்; இந்த சருவிலிருந்து அவன் பிறப்பான்.

ஏவமுக்த்வா து தாம் பார்ய்யாம்ரு'சீகோ ப்ரு'குநந்தநஃ। தபஸ்யாபிரதோ நித்யமரண்யம் ப்ரவிவேஶ ஹ ।। ௨௯.

இவ்வாறு தன் மனைவியிடம் கூறிய பிறகு, ப்ருகுவின் வம்சத்தார் ருசீகன் எப்போதும் தவத்தில் ஈடுபட்டவனாக, காட்டுக்குள் சென்றான்.

காதிஃ ஸதாரஸ்து ததா ரு'சீகாஶ்ரமமப்யகாத்। தீர்தயாத்ராப்ரஸங்கேந ஸுதாம் த்ரஷ்டும் நரேஶ்வரஃ ।। ௨௯.

அப்போது காதி, தனது மனைவியுடன், தீர்த்தயாத்திரை செய்வதாகச் சொல்லி, தன் மகளைப் பார்க்க ருசீகரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.

சருத்வயம் க்ரு'ஹீத்வா து ரு'ஷேஃ ஸத்யவதீ ஸதா। பர்த்துர்வசநமவ்யக்ரா ஹ்ரு'ஷ்டா மாத்ரே ந்யவேதயத் ।। ௨௯.

சத்யவதி எப்போதும் கணவரின் வார்த்தையை மனதில் வைத்தவளாக, மகிழ்ச்சியுடன் முனிவரின் இரு சருக்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, அவற்றைத் தன் தாயிடம் தெரிவித்தாள்.

மாதா து தஸ்யை தைவேந துஹித்ரே ஸ்வம் சரும் ததௌ । தஸ்யாஶ்சருமதாஜ்ஞாநாதாத்மநஃ ஸா சகார ஹ ।। ௨௯.

தெய்வீகமான ஏற்பாட்டால், அந்தத் தாய் தன் சருவைத் தன் மகளுக்கு அளித்தாள்; அறியாமல் அந்த மகள் தாயின் சருவை உண்டாள்.

அத ஸத்யவதீ கர்பம் க்ஷத்ரியாந்தகரம் ஶுபம்। தாரயாமாஸ தீப்தேந வபுஷா கோரதர்ஶநா ।। ௨௯.

பின்னர் சத்யவதி, தீப்தமான உருவமும், பயங்கரமான தோற்றமும் உடைய, க்ஷத்திரியர்களை அழிக்க வரப்போகும் ஒரு மகனை கருவுற்றாள்.

தம்ரு'சீகஸ்ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா யோகேநாப்யநும்ரு'ஶ்ய ச। ததாப்ரவீத்த்விஜஶ்ரேஷ்டஃ ஸ்வாம் பார்ய்யாம் வரவர்ணிநீம் ।। ௨௯.

அதை யோகத்தால் உணர்ந்து பார்த்த ருசீக முனிவர், அழகிய தன் மனைவியிடம் பேசினான்.

மாதுஃ ஸித்த்யதி தே பத்ரே சருவ்யத்யாஸஹேதுநா। ஜநிஷ்யதி ஹி புத்ரஸ்தே க்ரூரகர்மாதிதாருணஃ ।। ௨௯.

அன்பானவளே, உன் தாயால் சருக்கள் மாற்றப்பட்டதால், உன் மகன் கொடூரமான செயல்கள் செய்யும், மிகவும் கடுமையானவனாகப் பிறப்பான்.

மாதா ஜநிஷ்யதே வாபி ததாபூதம் தபோதநம் । விஶ்வம் ஹி ப்ரஹ்ம தபஸா மயா தத்ர ஸமர்பிதம் ।। ௨௯.

ஆனால் உன் தாய்க்கு தவசக்தி மிகுந்த மகன் பிறப்பான்; ஏனெனில் என் தவத்தின் பலனை அவ்வாறு அர்ப்பணித்துள்ளேன்.

ஏவமுக்தா மஹாபாகா பர்த்ரா ஸத்யவதீ ததா। ப்ரஸாதயாமாஸ பதிம் ஸுதோ மே நேத்ரு'ஶோ பவேத்। ப்ராஹ்மணாபஸதஸ்த்வந்ய இத்யுக்தோ முநிரப்ரவீத் ।। ௨௯.

கணவரால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட சத்யவதி, 'என் மகன் இப்படிப்பட்டவனாக இருக்க வேண்டாம்; வேறு ஒருவன், பிராமணர் அல்லாதவன், அப்படியிருப்பான்' என்று வேண்டினாள். முனிவர் பதிலளித்தார்:

நைஷ ஸங்கல்பிதஃ காமோ மயா பத்ரே ததா த்வயா । உக்ரகர்மா பவேத் புத்ரஃ பிதுர்மாதுஶ்ச காரணாத் ।। ௨௯.

அன்பானவளே, இது என் எண்ணமோ உன் எண்ணமோ அல்ல; ஆனால் தந்தையும் தாயும் செய்த காரியத்தால் உன் மகன் கொடுமை செய்யும்.

புநஃ ஸத்யவதீ வாக்யமேவமுக்தாப்ரவீதிதம்। இச்சँல்லோகாநபி முநே ஸ்ரு'ஜேதாஃ கிம் புநஃ ஸுதம் ।। ௨௯.

மறுபடியும் சத்யவதி, 'முனிவரே, நீங்கள் விரும்பினால் உலகங்களையே உருவாக்கலாம்; அப்படியிருக்க, ஒரு மகனை உருவாக்க முடியாதா?' என்று கேட்டாள்.

ஶமாத்மகம்ரு'ஜும் பர்த்தஃ புத்ரம் மே தாதுமர்ஹஸி। காமமேவம்விதஃ புத்ரோ மம ஸ்யாத்து வத ப்ரபோ ।। ௨௯.

'கணவரே, அமைதி நிறைந்த, நேர்மையான மகனை எனக்குக் கொடுக்க வேண்டும்; உங்களுக்கு விருப்பமிருந்தால், அப்படிப்பட்ட மகன் எனக்கு பிறக்கட்டும்' என்று வேண்டினாள்.

மய்யந்யதா ந ஶக்யம் வை கர்துமேவ த்விஜோத்தம। ததஃ ப்ரஸாதமகரோத் ஸ தஸ்யாஸ்தபஸோ பலாத் ।। ௨௯.

பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, உனக்காக இதை மாற்ற முடியாது; ஆனாலும், உன் தவசக்தியால் அவளுக்கு ஒரு வரம் அளித்தான்.

புத்ரே நாஸ்தி விஶேஷோ மே பௌத்ரே வா வரவர்ணிநி। த்வயா யதோக்தம் வசநம் ததா பத்ரே பவிஷ்யதி ।। ௨௯.

'அழகியவளே, மகனுக்கும் பேரனுக்கும் எனக்கு வேறுபாடு இல்லை; நீ சொன்னபடி, அன்பானவளே, அது நிகழும்.'

தஸ்மாத் ஸத்யவதீ புத்ரம் ஜநயாமாஸ பார்கவம்। தபஸ்யபிரதந்தாந்தம் ஜமதக்நிஃ ஶமாத்மகம் ।। ௨௯.

அதனால் சத்யவதி, தவத்தில் ஈடுபட்ட, மனநிலையைக் கட்டுப்படுத்திய, அமைதியான பாகரவரான ஜமதக்னியை பெற்றாள்.

ப்ரு'கோஶ்சருவிபர்யாஸே ரௌத்ரவைஷ்ணவயோஃ புரா। யமநாத்வைஷ்ணவஸ்யாக்நேர்ஜமதக்நிரஜாயத ।। ௨௯.

பழக்காலத்தில் ப்ருகுவின் வம்சத்தில், கொடுமையானதும் வைஷ்ணவமானதும் ஆகிய சருக்கள் மாற்றப்பட்டதால், வைஷ்ணவ அக்னியிலிருந்து ஜமதக்னி பிறந்தான்.

விஶ்வாமித்ரம் து தாயாதம் காதிஃ குஶிகநந்தநஃ। ப்ராப்ய ப்ரஹ்மர்ஷிஸஹிதோ (ஸவிதா) ஜகாம ப்ரஹ்மணாவ்ரு'தஃ ।। ௨௯.

குஷிகனின் மகனான காதி, விஷ்வாமித்திரரை வாரிசாகப் பெற்றபின், பிரம்மரிஷிகள் மற்றும் பிராமணர்களுடன் சென்றான்.

ஸா ஹி ஸத்யவதீ புண்யா ஸத்யவ்ரதபராயணா। கௌஶிகீதி ஸமாக்யாதா ப்ரவ்ரு'த்தேயம் மஹாநதீ ।। ௨௯.

அந்த நற்குணம் கொண்ட சத்யவதி, எப்போதும் சத்தியத்தையும் தர்மத்தையும் பின்பற்றுபவளாக, 'கௌசிகி' என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றாள்; அவளால்தான் இந்தப் பெரிய நதி தோன்றியது.

பரிஸ்ருதா மஹாபாகா கௌஶிகீ ஸரிதாம் வரா। இக்ஷ்வாகுவம்ஶே த்வபவத்ஸுவேணுர்நாம பார்திவஃ ।। ௨௯.

புகழ் பெற்ற கௌசிகி நதி எல்லா இடங்களிலும் பரவி ஓடியது; இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் சுவேணு என்ற மன்னன் இருந்தான்.

தஸ்ய கந்யா மஹாபாகா காமலீ நாம ரேணுகா। ரேணு காயாந்து காமல்யாம் தபோத்ரு'திஸமந்விதஃ। ஆர்சீகோ ஜநயாமாஸ ஜமதக்நிஃ ஸுதாருணம் ।। ௨௯.

அந்த மன்னனுக்கு ரேணுகா என்ற மகள் இருந்தாள்; அவளுக்குப் 'காமலி' என்றும் பெயர். காமலி தவம் மற்றும் மன உறுதியால் சிறந்தவளாக இருந்தாள்; அவளுக்கு அர்ச்சிகன் என்பவர் ஜமதக்னி என்ற சக்தி வாய்ந்த மகனை பெற்றார்.

ஸர்வவித்யாந்தகம் ஶ்ரேஷ்டம் தநுர்வேதஸ்ய பாரகம்। ராமம் க்ஷத்ரிய ஹந்தாரம் ப்ரதீப்தமிவ பாவகம் ।। ௨௯.

அவர் எல்லா கல்விகளிலும் சிறந்தவரும், வில் வித்தையில் நிபுணருமான ராமன்; அவர் க்ஷத்திரியர்களை அழிப்பவராகவும், தீ போல ஜ்வலிப்பவராகவும் இருந்தார்.

ஔர்வ்வஸ்யைவம்ரு'சீகஸ்ய ஸத்யவத்யாம் மஹாமநாஃ। ஜமதக்நிஸ்ததோ வீர்ய்யாஜ்ஜஜ்ஞே ப்ரஹ்மவிதாம் வரஃ। மத்யமஶ்ச ஶுநஃஶேபஃ ஶுநஃபுச்சஃ கநிஷ்டகஃ ।। ௨௯.

ஔர்வனின் மகன் அர்ச்சிகன் மற்றும் சத்யவதி ஆகியோருக்கு, பெரிய மனம் கொண்ட ஜமதக்னி தவத்தின் பலத்தால் பிறந்தார்; அவர் பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் முதன்மை பெற்றவர். நடுப்பிள்ளை சுனஹ்ஷேபன், இளையவன் சுனஹ்புச்சன்.

விஶ்வாமித்ரஸ்து தர்மாத்மா நாம்நா விஶ்வரதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஜஜ்ஞே ப்ரு'குப்ரஸாதேந கௌஶிகாத்வம்ஶவர்த்தநஃ ।। ௨௯.

விஷ்வாமித்திரர் தர்மத்தை பின்பற்றுபவர்; அவரை 'விஷ்வரதன்' என்றும் அழைப்பார்கள். ப்ருகு முனிவரின் அருளால், கௌசிக வம்சத்தை வளர்த்தவராக அவர் பிறந்தார்.