வாயுபுராணம்

ப்லாவயாமாஸ தம் தேஶம் பாவிநோऽர்தஸ்ய தர்ஶநாத்। கங்கயா ப்லாவிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா யஜ்ஞவாடம் ஸமந்ததஃ ।। ௨௯.

எதிர்காலத்தில் நிகழும் காரியத்தை அறிந்து, கங்கை அந்த நாட்டை முழுவதும் வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்தாள்; யாகவாடம் முழுவதும் கங்கையால் மூடப்பட்டதைப் பார்த்தான்.

ஸௌஹோத்ரிர்வரதஃ க்ருத்தோ கங்காம் ஸம்ரக்தலோசநஃ। அஸ்ய கங்கேऽவலேபஸ்ய ஸத்யஃ பலமவாப்நுஹி ।। ௨௯.

சுகோத்ரனின் மகன் வரதன், கோபத்துடன் கண்கள் சிவந்து, 'கங்கை, உன் அகந்தையின் பலனை உடனே அனுபவி!' என்று கூறினான்.

ஏதத்தே விபலம் ஸர்வ்வம் பீதமம்பஃ கரோம்யஹம்। ராஜர்ஷிணா ததஃ பீதாம் கங்காம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுரர்ஷயஃ ।। ௨௯.

'இவை அனைத்தும் இனி பயனற்றவை; இந்த நீரை நான் குடித்து விடுவேன்,' என்று கூறினான். பின்னர், அந்த ராஜரிஷி கங்கையை குடித்ததை தேவர்ஷிகள் பார்த்தார்கள்.

உபநிந்யுர்மஹாபாகா துஹித்ரு'த்வேந ஜாஹ்நவீம்। யௌவநாஶ்வஸ்ய பௌத்ரீந்து காவேரீஞ்ஜஹ்நுராவஹத் ।। ௨௯.

மிகுந்த பாக்கியசாலியான முனிவர்கள் ஜஹ்னுவிக்கு மகளாக ஜஹ்னவியை வழங்கினார்கள்; யுவனாஷ்வனின் பேத்தியான காவேரியை ஜஹ்னு தனது மனைவியாக ஏற்றான்.

யுவநாஶ்வஸ்ய ஶாபேந கங்கா யேந விநிர்மமே । காவேரீம் ஸரிதாம் ஶ்ரேஷ்டாம் ஜஹ்நுபார்ய்யாமநிந்திதாம் ।। ௨௯.

யுவனாஷ்வனின் சாபத்தால் கங்கை இப்படியாக உருவானாள்; காவேரி, நதிகளில் சிறந்தவளாக, குற்றமற்றவளாக ஜஹ்னுவின் மனைவியாக ஆனாள்.

ஜஹ்நுஶ்ச தயிதம் புத்ரம் ஸுஹோத்ரம் நாம தார்மிகம்। காவேர்ய்யாம் ஜநயாமாஸ அஜகஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ ।। ௨௯.

ஜஹ்னு காவேரியால் சுகோத்ரன் என்ற நல்லொழுக்கமுள்ள, அன்பான மகனை பெற்றான்; அவனுக்கு அஜகன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

அஜகஸ்ய து தாயாதோ பலாகாஶ்வோ மஹாயஶாஃ। பபூவுஶ்ச கயஃ ஶீலஃ குஶஸ்தஸ்யாத்மஜஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௯.

அஜகனின் வாரிசாக புகழ் பெற்ற பாலாகாஷ்வன் இருந்தான்; அவனுக்கு குணமுள்ள கயன் மகனாக, அவனது மகனாக குஷன் பிறந்தான் என்று கூறப்படுகிறது.

குஶபுத்ரா பபூவுஶ்ச சத்வாரோ வேதவர்சஸஃ। குஶாஶ்வஃ குஶநாபஶ்ச அமூர்த்தாரயஶோவஸுஃ ।। ௨௯.

குஷனுக்கு நான்கு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் எல்லோரும் வேதப் புகழுடன் இருந்தார்கள்: குஷாஷ்வன், குஷநாபன், அமூர்த்தரயஸ், வசு.

குஶஸ்தம்பஸ்தபஸ்தேபே புத்ரார்தீ ராஜஸத்தமஃ। பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே வை ஶதக்ரதுமபஶ்யத ।। ௨௯.

குஷஸ்தம்பன் என்ற சிறந்த அரசன், மகன் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்பி தவம் செய்தான்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்தபோது, சதக்ரதுவை கண்டான்.

தமுக்ரதபஸம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸ்ராக்ஷஃ புரந்தரஃ। ஸமர்தஃ புத்ரஜநநே ஸ்வயமேவாஸ்ய ஶாஶ்வதஃ ।। ௨௯.

அவனை கடும் தவத்தில் ஈடுபட்டிருப்பதைப் பார்த்த சஹஸ்ராக்ஷன், புரந்தரன், தானே மகனை அளிக்கத் தகுதியானவனாக ஆனான்.

புத்ரத்வம் கல்பயாமாஸ ஸ்வயமேவ புரந்தரஃ। காதிர்நாமாபவத்புத்ரஃ கௌஶிகஃ பாகஶாஸநஃ ।। ௨௯.

புரந்தரன் தானே மகனாக பிறக்க ஏற்பாடு செய்தான்; பாகசாசனனின் மகனாக, கவுஷிகன் என்று அழைக்கப்படும் காதி பிறந்தான்.

பௌருகுத்ஸாபவத்பார்யா காதிஸ்தஸ்யாமஜாயத। பூர்வ்வம் கந்யாம் மஹாபாகாம் நாம்நா ஸத்யவதீம் ஶுபாம்। தாம் காதிபுத்ரஃ காவ்யாய ரு'சீகாய ததௌ ப்ரபுஃ ।। ௨௯.

காதியின் மனைவி பௌருகுத்ஸ வம்சத்தைச் சேர்ந்தவள்; அவளால் காதி பிறந்தான். முன்பு, சத்தியவதி என்ற பாக்கியசாலி, மங்களமான மகள் பிறந்தாள். காதி அந்த மகளை கவ்யனின் மகன் ருசிகருக்கு அளித்தான்.

தஸ்யாம் புத்ரஸ்து வை பர்த்தா பார்கவோ ப்ரு'குநந்தநஃ। புத்ரார்தே ஸாதயாமாஸ சரும் காதேஸ்ததைவ ச ।। ௨௯.

அவளில், ப்ருகுவின் வம்சத்தைச் சேர்ந்த பாகரவன், அவளுடைய கணவன், ஒரு மகனை பெற்றான்; மகன் பிறக்க வேண்டும் என்று காதிக்காகவும் ஒரு ஹவிசு தயாரித்தான்.

ததா சாஹூய ஸுத்ரு'திரு'சீகோ பார்கவஸ்ததா। உபயோஜ்யஶ்சருரயம் த்வயா மாத்ரா ச தேஶுபே ।। ௨௯.

அப்போது சுத்ரதி ருசிகன், பாகரவன், அழைத்து, 'இந்த ஹவிசை நீயும் உன் தாயும் பயன்படுத்த வேண்டும், சுபமாக உள்ளவளே,' என்று கூறினான்.

தஸ்யாம் ஜநிஷ்யதே புத்ரோ தீப்திமாந் க்ஷத்ரியர்ஷபஃ। அஜேயஃ க்ஷத்ரியைர்யுத்தே க்ஷத்ரியர்ஷபஸூதநஃ ।। ௨௯.

அவளில் பிரகாசமான மகன் பிறப்பான்; அவன் க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவன், யுத்தத்தில் க்ஷத்திரியர்களால் வெல்ல முடியாதவன், க்ஷத்திரிய வீரர்களை அழிப்பவன்.

தவாபி புத்ரம் கல்யாணி த்ரு'திந்தம் தபோதநம்। ஶமாத்மகம் த்விஜஶ்ரேஷ்டம் சருரேஷ விதாஸ்யதி ।। ௨௯.

அருமைபெற்றவளே, உனக்கும் ஒரு மகன் பிறப்பான்; அவன் மனம் உறுதியானவன், தவத்தில் சிறந்தவன், அமைதியானவன், பிராமணர்களில் முதன்மை பெற்றவன்; இந்த சருவிலிருந்து அவன் பிறப்பான்.

ஏவமுக்த்வா து தாம் பார்ய்யாம்ரு'சீகோ ப்ரு'குநந்தநஃ। தபஸ்யாபிரதோ நித்யமரண்யம் ப்ரவிவேஶ ஹ ।। ௨௯.

இவ்வாறு தன் மனைவியிடம் கூறிய பிறகு, ப்ருகுவின் வம்சத்தார் ருசீகன் எப்போதும் தவத்தில் ஈடுபட்டவனாக, காட்டுக்குள் சென்றான்.

காதிஃ ஸதாரஸ்து ததா ரு'சீகாஶ்ரமமப்யகாத்। தீர்தயாத்ராப்ரஸங்கேந ஸுதாம் த்ரஷ்டும் நரேஶ்வரஃ ।। ௨௯.

அப்போது காதி, தனது மனைவியுடன், தீர்த்தயாத்திரை செய்வதாகச் சொல்லி, தன் மகளைப் பார்க்க ருசீகரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.

சருத்வயம் க்ரு'ஹீத்வா து ரு'ஷேஃ ஸத்யவதீ ஸதா। பர்த்துர்வசநமவ்யக்ரா ஹ்ரு'ஷ்டா மாத்ரே ந்யவேதயத் ।। ௨௯.

சத்யவதி எப்போதும் கணவரின் வார்த்தையை மனதில் வைத்தவளாக, மகிழ்ச்சியுடன் முனிவரின் இரு சருக்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, அவற்றைத் தன் தாயிடம் தெரிவித்தாள்.

மாதா து தஸ்யை தைவேந துஹித்ரே ஸ்வம் சரும் ததௌ । தஸ்யாஶ்சருமதாஜ்ஞாநாதாத்மநஃ ஸா சகார ஹ ।। ௨௯.

தெய்வீகமான ஏற்பாட்டால், அந்தத் தாய் தன் சருவைத் தன் மகளுக்கு அளித்தாள்; அறியாமல் அந்த மகள் தாயின் சருவை உண்டாள்.

அத ஸத்யவதீ கர்பம் க்ஷத்ரியாந்தகரம் ஶுபம்। தாரயாமாஸ தீப்தேந வபுஷா கோரதர்ஶநா ।। ௨௯.

பின்னர் சத்யவதி, தீப்தமான உருவமும், பயங்கரமான தோற்றமும் உடைய, க்ஷத்திரியர்களை அழிக்க வரப்போகும் ஒரு மகனை கருவுற்றாள்.

தம்ரு'சீகஸ்ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா யோகேநாப்யநும்ரு'ஶ்ய ச। ததாப்ரவீத்த்விஜஶ்ரேஷ்டஃ ஸ்வாம் பார்ய்யாம் வரவர்ணிநீம் ।। ௨௯.

அதை யோகத்தால் உணர்ந்து பார்த்த ருசீக முனிவர், அழகிய தன் மனைவியிடம் பேசினான்.

மாதுஃ ஸித்த்யதி தே பத்ரே சருவ்யத்யாஸஹேதுநா। ஜநிஷ்யதி ஹி புத்ரஸ்தே க்ரூரகர்மாதிதாருணஃ ।। ௨௯.

அன்பானவளே, உன் தாயால் சருக்கள் மாற்றப்பட்டதால், உன் மகன் கொடூரமான செயல்கள் செய்யும், மிகவும் கடுமையானவனாகப் பிறப்பான்.

மாதா ஜநிஷ்யதே வாபி ததாபூதம் தபோதநம் । விஶ்வம் ஹி ப்ரஹ்ம தபஸா மயா தத்ர ஸமர்பிதம் ।। ௨௯.

ஆனால் உன் தாய்க்கு தவசக்தி மிகுந்த மகன் பிறப்பான்; ஏனெனில் என் தவத்தின் பலனை அவ்வாறு அர்ப்பணித்துள்ளேன்.

ஏவமுக்தா மஹாபாகா பர்த்ரா ஸத்யவதீ ததா। ப்ரஸாதயாமாஸ பதிம் ஸுதோ மே நேத்ரு'ஶோ பவேத்। ப்ராஹ்மணாபஸதஸ்த்வந்ய இத்யுக்தோ முநிரப்ரவீத் ।। ௨௯.

கணவரால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட சத்யவதி, 'என் மகன் இப்படிப்பட்டவனாக இருக்க வேண்டாம்; வேறு ஒருவன், பிராமணர் அல்லாதவன், அப்படியிருப்பான்' என்று வேண்டினாள். முனிவர் பதிலளித்தார்:

நைஷ ஸங்கல்பிதஃ காமோ மயா பத்ரே ததா த்வயா । உக்ரகர்மா பவேத் புத்ரஃ பிதுர்மாதுஶ்ச காரணாத் ।। ௨௯.

அன்பானவளே, இது என் எண்ணமோ உன் எண்ணமோ அல்ல; ஆனால் தந்தையும் தாயும் செய்த காரியத்தால் உன் மகன் கொடுமை செய்யும்.

புநஃ ஸத்யவதீ வாக்யமேவமுக்தாப்ரவீதிதம்। இச்சँல்லோகாநபி முநே ஸ்ரு'ஜேதாஃ கிம் புநஃ ஸுதம் ।। ௨௯.

மறுபடியும் சத்யவதி, 'முனிவரே, நீங்கள் விரும்பினால் உலகங்களையே உருவாக்கலாம்; அப்படியிருக்க, ஒரு மகனை உருவாக்க முடியாதா?' என்று கேட்டாள்.

ஶமாத்மகம்ரு'ஜும் பர்த்தஃ புத்ரம் மே தாதுமர்ஹஸி। காமமேவம்விதஃ புத்ரோ மம ஸ்யாத்து வத ப்ரபோ ।। ௨௯.

'கணவரே, அமைதி நிறைந்த, நேர்மையான மகனை எனக்குக் கொடுக்க வேண்டும்; உங்களுக்கு விருப்பமிருந்தால், அப்படிப்பட்ட மகன் எனக்கு பிறக்கட்டும்' என்று வேண்டினாள்.

மய்யந்யதா ந ஶக்யம் வை கர்துமேவ த்விஜோத்தம। ததஃ ப்ரஸாதமகரோத் ஸ தஸ்யாஸ்தபஸோ பலாத் ।। ௨௯.

பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, உனக்காக இதை மாற்ற முடியாது; ஆனாலும், உன் தவசக்தியால் அவளுக்கு ஒரு வரம் அளித்தான்.