வாயுபுராணம்

ஸா ப்ராஞ்ஜலிருவாசேதம் ப்ரஹ்மாணம் வரதம் ப்ரபும்। ஸோமஸ்யேதி மஹாத்மாநம் குமாரந்தஸ்யுஹந்தமம் ।। ௨௮.

அவள் கையைக் கூப்பி, வரமளிப்பவரும் இறைவனுமான ப்ரம்மாவிடம், 'இவன் சோமனுடைய மகன், பகைவரை அழிக்கும் மகாத்மா' என்று சொன்னாள்.

ததஃ ஸ தமுபாகாய ஸோமோ தாதா ப்ரஜாபதிஃ। புத இத்யகரோந்நாம தஸ்ய புத்ரஸ்ய தீமதஃ ।। ௨௮.

பிறகு, சோமன், எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவனாக, அந்த புத்திசாலியான தன் மகனை அணைத்து, அவனுக்கு 'புதன்' என்று பெயரிட்டான்.

ப்ரதிபூர்வ்வஞ்ச கமநே ஸமப்யுத்திஷ்டதே புதைஃ। உத்பாதயாமாஸ ததா புத்ரம் வை ராஜபுத்ரிகா ।। ௨௮.

ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் புதன் ஞானிகளிடையே உயர்ந்தவன் ஆனான்; பின்னர் அந்த இராஜகுமாரி ஒரு மகனை பெற்றாள்.

தஸ்ய புத்ரோ மஹாதேஜா பபூவைலஃ புரூரவாஃ । உர்வஶ்யாம் ஜஜ்ஞிரே தஸ்ய புத்ராஃ ஷட் ஸுமஹௌஜஸஃ ।। ௨௮.

அவளுடைய மகன், மிகுந்த ஒளியுடைய புரூரவசாக இருந்தான்; அவனுக்கு ஊர்வசியிலிருந்து ஆறு பேரும், பெரும் வீரத்துடன் பிறந்தார்கள்.

ப்ரஸஹ்ய தர்ஷிதஸ்தத்ர விவஶோ ராஜயக்ஷ்மணா । ததோ யக்ஷ்மாபிபூதஸ்து ஸோமஃ ப்ரக்ஷீணமண்டலஃ । ஜகாம ஶரணாயாத பிதரம் ஸோऽத்ரிமேவ து ।। ௨௮.

அங்கே, வலுக்கட்டாயமாக துன்புறுத்தப்பட்டு, அரசருக்கு வரும் நோயால் வலிமையிழந்த சோமன், நோயால் தளர்ந்து, தன் வட்டமும் குறைந்து, தந்தை அத்ரியை அடைக்கலம் நாடினான்.

தஸ்ய தத்பாபஶமநம் சகாராத்ரிர்மஹாயஶாஃ। ஸ ராஜயக்ஷ்மணா முக்தஃ ஶ்ரியா ஜஜ்வால ஸர்வ்வஶஃ ।। ௨௮.

அத்ரி, பேர்புகழுடன், அவனுடைய பாவத்தை நீக்கி வைத்தான்; அரசருக்கு வரும் நோயிலிருந்து விடுபட்ட சோமன், முழுமையாக மகிமையுடன் பிரகாசித்தான்.

ஏதத்ஸோமஸ்ய வை ஜந்ம கீர்த்திதம் த்விஜஸத்தமாஃ। வம்ஶந்தஸ்ய த்விஜஶ்ரேஷ்டாஃ கீர்த்யமாநம் நிபோதத ।। ௨௮.

இது சோமனின் பிறப்பைக் குறித்த கதை, உத்தம பிராமணர்களே; இப்போது அவனுடைய வம்ச வரலாற்றை நான் சொல்வதை கவனமாக கேளுங்கள்.

தந்யமாரோக்யமாயுஷ்யம் புண்யம் கல்மஷஶோதநம்। ஸோமஸ்ய ஜந்ம ஶ்ருத்வைவ ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே ।। ௨௮.

சோமனின் பிறப்பை கேட்பதினாலே ஒருவன் செல்வம், ஆரோக்கியம், நீண்ட ஆயுள், புண்ணியம், பாவம் நீங்குதல் ஆகிய அனைத்தையும் பெறுவான்; எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்.

ஶ்ரீமாந் பீமஸ்ய தாயாதோ ராஜாஸீத்காஞ்சநப்ரபஃ। வித்வாம்ஸ்து காஞ்சநஸ்யாபி ஸுஹோத்ரோऽபூந்மஹாபலஃ ।। ௨௯.

பீமனின் வாரிசாக இருந்த பிரபையுடன் கூடிய புகழ் பெற்ற அரசன் காஞ்சனபிரபன்; ஞானிகளுள் கூட, காஞ்சனனைவிட பெருமை வாய்ந்தவனாக, மிகுந்த பலத்துடன் சுகோத்ரன் இருந்தான்.

ஸுஹோத்ரஸ்யாபஜ்ஜஹ்நுஃ கேஶிகாகர்பஸம்பவஃ। ப்ரதிகத்ய ததோ கங்கா விததோ யஜ்ஞகர்ம்மணி ।। ௨௯.

சுகோத்ரனுக்கு கேசிகையின் கருவில் இருந்து ஜஹ்னு பிறந்தான்; பின்னர், திரும்பி வந்த கங்கை யாகங்களைச் செய்தாள்.

ப்லாவயாமாஸ தம் தேஶம் பாவிநோऽர்தஸ்ய தர்ஶநாத்। கங்கயா ப்லாவிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா யஜ்ஞவாடம் ஸமந்ததஃ ।। ௨௯.

எதிர்காலத்தில் நிகழும் காரியத்தை அறிந்து, கங்கை அந்த நாட்டை முழுவதும் வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்தாள்; யாகவாடம் முழுவதும் கங்கையால் மூடப்பட்டதைப் பார்த்தான்.

ஸௌஹோத்ரிர்வரதஃ க்ருத்தோ கங்காம் ஸம்ரக்தலோசநஃ। அஸ்ய கங்கேऽவலேபஸ்ய ஸத்யஃ பலமவாப்நுஹி ।। ௨௯.

சுகோத்ரனின் மகன் வரதன், கோபத்துடன் கண்கள் சிவந்து, 'கங்கை, உன் அகந்தையின் பலனை உடனே அனுபவி!' என்று கூறினான்.

ஏதத்தே விபலம் ஸர்வ்வம் பீதமம்பஃ கரோம்யஹம்। ராஜர்ஷிணா ததஃ பீதாம் கங்காம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுரர்ஷயஃ ।। ௨௯.

'இவை அனைத்தும் இனி பயனற்றவை; இந்த நீரை நான் குடித்து விடுவேன்,' என்று கூறினான். பின்னர், அந்த ராஜரிஷி கங்கையை குடித்ததை தேவர்ஷிகள் பார்த்தார்கள்.

உபநிந்யுர்மஹாபாகா துஹித்ரு'த்வேந ஜாஹ்நவீம்। யௌவநாஶ்வஸ்ய பௌத்ரீந்து காவேரீஞ்ஜஹ்நுராவஹத் ।। ௨௯.

மிகுந்த பாக்கியசாலியான முனிவர்கள் ஜஹ்னுவிக்கு மகளாக ஜஹ்னவியை வழங்கினார்கள்; யுவனாஷ்வனின் பேத்தியான காவேரியை ஜஹ்னு தனது மனைவியாக ஏற்றான்.

யுவநாஶ்வஸ்ய ஶாபேந கங்கா யேந விநிர்மமே । காவேரீம் ஸரிதாம் ஶ்ரேஷ்டாம் ஜஹ்நுபார்ய்யாமநிந்திதாம் ।। ௨௯.

யுவனாஷ்வனின் சாபத்தால் கங்கை இப்படியாக உருவானாள்; காவேரி, நதிகளில் சிறந்தவளாக, குற்றமற்றவளாக ஜஹ்னுவின் மனைவியாக ஆனாள்.

ஜஹ்நுஶ்ச தயிதம் புத்ரம் ஸுஹோத்ரம் நாம தார்மிகம்। காவேர்ய்யாம் ஜநயாமாஸ அஜகஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ ।। ௨௯.

ஜஹ்னு காவேரியால் சுகோத்ரன் என்ற நல்லொழுக்கமுள்ள, அன்பான மகனை பெற்றான்; அவனுக்கு அஜகன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

அஜகஸ்ய து தாயாதோ பலாகாஶ்வோ மஹாயஶாஃ। பபூவுஶ்ச கயஃ ஶீலஃ குஶஸ்தஸ்யாத்மஜஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௯.

அஜகனின் வாரிசாக புகழ் பெற்ற பாலாகாஷ்வன் இருந்தான்; அவனுக்கு குணமுள்ள கயன் மகனாக, அவனது மகனாக குஷன் பிறந்தான் என்று கூறப்படுகிறது.

குஶபுத்ரா பபூவுஶ்ச சத்வாரோ வேதவர்சஸஃ। குஶாஶ்வஃ குஶநாபஶ்ச அமூர்த்தாரயஶோவஸுஃ ।। ௨௯.

குஷனுக்கு நான்கு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் எல்லோரும் வேதப் புகழுடன் இருந்தார்கள்: குஷாஷ்வன், குஷநாபன், அமூர்த்தரயஸ், வசு.

குஶஸ்தம்பஸ்தபஸ்தேபே புத்ரார்தீ ராஜஸத்தமஃ। பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே வை ஶதக்ரதுமபஶ்யத ।। ௨௯.

குஷஸ்தம்பன் என்ற சிறந்த அரசன், மகன் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்பி தவம் செய்தான்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்தபோது, சதக்ரதுவை கண்டான்.

தமுக்ரதபஸம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸ்ராக்ஷஃ புரந்தரஃ। ஸமர்தஃ புத்ரஜநநே ஸ்வயமேவாஸ்ய ஶாஶ்வதஃ ।। ௨௯.

அவனை கடும் தவத்தில் ஈடுபட்டிருப்பதைப் பார்த்த சஹஸ்ராக்ஷன், புரந்தரன், தானே மகனை அளிக்கத் தகுதியானவனாக ஆனான்.

புத்ரத்வம் கல்பயாமாஸ ஸ்வயமேவ புரந்தரஃ। காதிர்நாமாபவத்புத்ரஃ கௌஶிகஃ பாகஶாஸநஃ ।। ௨௯.

புரந்தரன் தானே மகனாக பிறக்க ஏற்பாடு செய்தான்; பாகசாசனனின் மகனாக, கவுஷிகன் என்று அழைக்கப்படும் காதி பிறந்தான்.

பௌருகுத்ஸாபவத்பார்யா காதிஸ்தஸ்யாமஜாயத। பூர்வ்வம் கந்யாம் மஹாபாகாம் நாம்நா ஸத்யவதீம் ஶுபாம்। தாம் காதிபுத்ரஃ காவ்யாய ரு'சீகாய ததௌ ப்ரபுஃ ।। ௨௯.

காதியின் மனைவி பௌருகுத்ஸ வம்சத்தைச் சேர்ந்தவள்; அவளால் காதி பிறந்தான். முன்பு, சத்தியவதி என்ற பாக்கியசாலி, மங்களமான மகள் பிறந்தாள். காதி அந்த மகளை கவ்யனின் மகன் ருசிகருக்கு அளித்தான்.

தஸ்யாம் புத்ரஸ்து வை பர்த்தா பார்கவோ ப்ரு'குநந்தநஃ। புத்ரார்தே ஸாதயாமாஸ சரும் காதேஸ்ததைவ ச ।। ௨௯.

அவளில், ப்ருகுவின் வம்சத்தைச் சேர்ந்த பாகரவன், அவளுடைய கணவன், ஒரு மகனை பெற்றான்; மகன் பிறக்க வேண்டும் என்று காதிக்காகவும் ஒரு ஹவிசு தயாரித்தான்.

ததா சாஹூய ஸுத்ரு'திரு'சீகோ பார்கவஸ்ததா। உபயோஜ்யஶ்சருரயம் த்வயா மாத்ரா ச தேஶுபே ।। ௨௯.

அப்போது சுத்ரதி ருசிகன், பாகரவன், அழைத்து, 'இந்த ஹவிசை நீயும் உன் தாயும் பயன்படுத்த வேண்டும், சுபமாக உள்ளவளே,' என்று கூறினான்.

தஸ்யாம் ஜநிஷ்யதே புத்ரோ தீப்திமாந் க்ஷத்ரியர்ஷபஃ। அஜேயஃ க்ஷத்ரியைர்யுத்தே க்ஷத்ரியர்ஷபஸூதநஃ ।। ௨௯.

அவளில் பிரகாசமான மகன் பிறப்பான்; அவன் க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவன், யுத்தத்தில் க்ஷத்திரியர்களால் வெல்ல முடியாதவன், க்ஷத்திரிய வீரர்களை அழிப்பவன்.

தவாபி புத்ரம் கல்யாணி த்ரு'திந்தம் தபோதநம்। ஶமாத்மகம் த்விஜஶ்ரேஷ்டம் சருரேஷ விதாஸ்யதி ।। ௨௯.

அருமைபெற்றவளே, உனக்கும் ஒரு மகன் பிறப்பான்; அவன் மனம் உறுதியானவன், தவத்தில் சிறந்தவன், அமைதியானவன், பிராமணர்களில் முதன்மை பெற்றவன்; இந்த சருவிலிருந்து அவன் பிறப்பான்.

ஏவமுக்த்வா து தாம் பார்ய்யாம்ரு'சீகோ ப்ரு'குநந்தநஃ। தபஸ்யாபிரதோ நித்யமரண்யம் ப்ரவிவேஶ ஹ ।। ௨௯.

இவ்வாறு தன் மனைவியிடம் கூறிய பிறகு, ப்ருகுவின் வம்சத்தார் ருசீகன் எப்போதும் தவத்தில் ஈடுபட்டவனாக, காட்டுக்குள் சென்றான்.

காதிஃ ஸதாரஸ்து ததா ரு'சீகாஶ்ரமமப்யகாத்। தீர்தயாத்ராப்ரஸங்கேந ஸுதாம் த்ரஷ்டும் நரேஶ்வரஃ ।। ௨௯.

அப்போது காதி, தனது மனைவியுடன், தீர்த்தயாத்திரை செய்வதாகச் சொல்லி, தன் மகளைப் பார்க்க ருசீகரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.

சருத்வயம் க்ரு'ஹீத்வா து ரு'ஷேஃ ஸத்யவதீ ஸதா। பர்த்துர்வசநமவ்யக்ரா ஹ்ரு'ஷ்டா மாத்ரே ந்யவேதயத் ।। ௨௯.

சத்யவதி எப்போதும் கணவரின் வார்த்தையை மனதில் வைத்தவளாக, மகிழ்ச்சியுடன் முனிவரின் இரு சருக்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, அவற்றைத் தன் தாயிடம் தெரிவித்தாள்.