வாயுபுராணம்

தேந ப்ரஹ்மர்ஷிமுக்யேப்யஃ பரமாஸ்த்ரம் மஹாத்மநா। உத்திஶ்ய தேவாநுத்ஸ்ரு'ஷ்டம் யேநைஷாம் நாஶிதம் யஶஃ ।। ௨௮.

அந்த மகான், ப்ரம்மரிஷிகள் ஆகிய தலைவர்களிடம் உன்னத ஆயுதத்தை நோக்கி, தேவர்களை எதிர்த்து விடுத்தான்; அதனால் அவர்களின் புகழ் அழிந்தது.

தத்ர தத்யுத்தமபவத் ப்ரத்யக்ஷந்தாரகாமயம்। தேவாநாம் தாநவாநாஞ்ச லோகக்ஷயகரம் மஹத் ।। ௨௮.

அங்கே, எல்லாரும் காணக்கூடியபடி, தேவர்களும் அசுரர்களும் இடையே ஒரு பெரிய போர் நடந்தது; அது உலகங்களை அழிக்கும் அளவுக்கு வலிமையானது.

தத்ர ஶிஷ்டாஸ்த்ரயோ தேவாஸ்துஷிதாஶ்சைவ யே ஸ்ம்ரு'தாஃ। ப்ரஹ்மாணம் ஶரணம் ஜக்முராதிதேவம் பிதாமஹம் ।। ௨௮.

அங்கே, மீதமுள்ள மூன்று தேவர்கள் மற்றும் துஷிதர்கள் என்று அழைக்கப்படுபவர்கள், ஆதிதேவன் பிதாமகன் ப்ரம்மாவை அடைக்கலம் அடைந்தார்கள்.

ததோ நிவார்யோஶநஸம் ருத்ரம் ஜ்யேஷ்டஞ்ச ஶங்கரம்। ததாவாங்கிரஸே தாராம் ஸ்வயமேவ பிதாமஹஃ ।। ௨௮.

பிறகு, உஷனசையும் ருத்ரனையும், மூத்தவன் சங்கரனையும் அடக்கி, பிதாமகன் தானே தாரையை அங்கிரசனுக்கு கொடுத்தான்.

அந்தர்வத்நீம் ச தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாராந்தாராதிபாநநாம்। கர்பமுத்ஸ்ரு'ஜஸே ந த்வம் விப்ரஃ ப்ராஹ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ ।। ௨௮.

தாரை கர்ப்பிணியாக, நட்சத்திரங்களின் தலைவனின் பெயரை உடையவளாக இருப்பதைப் பார்த்த ப்ருஹஸ்பதி, 'நீ கருவை வெளியே விடக்கூடாது' என்று சொன்னான்.

மதீயாயாம் தநௌ யோநௌ கர்போ தார்யஃ கதஞ்சந। அதோ நாவஸ்ரு'ஜத்தந்து குமாரம் தஸ்யுஹந்தமம் ।। ௨௮.

'என் உடலில், என் கருவில், இந்தக் கருவை எப்படியாவது காப்பாற்ற வேண்டும்' என்று கூறினான்; ஆனாலும், அவள் அந்த பகைவரை அழிப்பவனை வெளியே விடவில்லை.

ஈஷிகாஸ்தம்பமாஸாத்ய ஜ்வலந்தமிவ பாவகம்। ஜாதமாத்ரோऽத பகவாந் தேவாநாமாக்ஷிபத்வபுஃ ।। ௨௮.

ஒரு ஈசிகை கம்பத்தை அடைந்து, தீ போல ஜொலிப்பவனாக, அந்த அருள்மிகு குழந்தை பிறந்தவுடன் தன் உருவத்தை தேவர்களிடம் விட்டுவிட்டான்.

ததஃ ஸம்ஶயமாபந்நாஸ்தாராமகதயந் ஸுராஃ। ஸத்யம் ப்ரூஹி ஸுதஃ கஸ்ய ஸோமஸ்யாத ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ ।। ௨௮.

பிறகு, சந்தேகத்தில் மூழ்கிய தேவர்கள் தாரையை நோக்கி, 'உண்மையைச் சொல்; இந்தக் குழந்தை சோமனுடையவனா, ப்ருஹஸ்பதியுடையவனா?' என்று கேட்டார்கள்.

ஹ்ரீயமாணா யதா தேவாந்நாஹ ஸா ஸாத்வஸாது வா । ததா தாம் ஶப்துமாரப்தஃ குமாரோ தஸ்யுஹந்தமஃ ।। ௨௮.

தேவர்களுக்கு முன்பாக வெட்கப்பட்ட தாரை, நல்லதோ கெட்டதோ எதையும் சொல்லவில்லை; அப்போது அந்த பகைவரை அழிப்பவன் அவளை சபிக்கத் தொடங்கினான்.

ஸந்நிவார்ய ததா ப்ரஹ்மா தாராம் சந்த்ரஸ்ய ஸம்ஶயஃ। யதத்ர தத்யந்தத்‌ப்ரூஹி தாரே கஸ்ய ஸுதஸ்த்வயம் ।। ௨௮.

அப்போது ப்ரம்மா அந்தக் குழந்தையையும் தாரையையும் அடக்கி, சந்திரனைப் பற்றிய சந்தேகத்தை தீர்த்து, 'உண்மையைச் சொல் தாரே, இந்தக் குழந்தை யாருடையவன்?' என்று கேட்டான்.

ஸா ப்ராஞ்ஜலிருவாசேதம் ப்ரஹ்மாணம் வரதம் ப்ரபும்। ஸோமஸ்யேதி மஹாத்மாநம் குமாரந்தஸ்யுஹந்தமம் ।। ௨௮.

அவள் கையைக் கூப்பி, வரமளிப்பவரும் இறைவனுமான ப்ரம்மாவிடம், 'இவன் சோமனுடைய மகன், பகைவரை அழிக்கும் மகாத்மா' என்று சொன்னாள்.

ததஃ ஸ தமுபாகாய ஸோமோ தாதா ப்ரஜாபதிஃ। புத இத்யகரோந்நாம தஸ்ய புத்ரஸ்ய தீமதஃ ।। ௨௮.

பிறகு, சோமன், எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவனாக, அந்த புத்திசாலியான தன் மகனை அணைத்து, அவனுக்கு 'புதன்' என்று பெயரிட்டான்.

ப்ரதிபூர்வ்வஞ்ச கமநே ஸமப்யுத்திஷ்டதே புதைஃ। உத்பாதயாமாஸ ததா புத்ரம் வை ராஜபுத்ரிகா ।। ௨௮.

ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் புதன் ஞானிகளிடையே உயர்ந்தவன் ஆனான்; பின்னர் அந்த இராஜகுமாரி ஒரு மகனை பெற்றாள்.

தஸ்ய புத்ரோ மஹாதேஜா பபூவைலஃ புரூரவாஃ । உர்வஶ்யாம் ஜஜ்ஞிரே தஸ்ய புத்ராஃ ஷட் ஸுமஹௌஜஸஃ ।। ௨௮.

அவளுடைய மகன், மிகுந்த ஒளியுடைய புரூரவசாக இருந்தான்; அவனுக்கு ஊர்வசியிலிருந்து ஆறு பேரும், பெரும் வீரத்துடன் பிறந்தார்கள்.

ப்ரஸஹ்ய தர்ஷிதஸ்தத்ர விவஶோ ராஜயக்ஷ்மணா । ததோ யக்ஷ்மாபிபூதஸ்து ஸோமஃ ப்ரக்ஷீணமண்டலஃ । ஜகாம ஶரணாயாத பிதரம் ஸோऽத்ரிமேவ து ।। ௨௮.

அங்கே, வலுக்கட்டாயமாக துன்புறுத்தப்பட்டு, அரசருக்கு வரும் நோயால் வலிமையிழந்த சோமன், நோயால் தளர்ந்து, தன் வட்டமும் குறைந்து, தந்தை அத்ரியை அடைக்கலம் நாடினான்.

தஸ்ய தத்பாபஶமநம் சகாராத்ரிர்மஹாயஶாஃ। ஸ ராஜயக்ஷ்மணா முக்தஃ ஶ்ரியா ஜஜ்வால ஸர்வ்வஶஃ ।। ௨௮.

அத்ரி, பேர்புகழுடன், அவனுடைய பாவத்தை நீக்கி வைத்தான்; அரசருக்கு வரும் நோயிலிருந்து விடுபட்ட சோமன், முழுமையாக மகிமையுடன் பிரகாசித்தான்.

ஏதத்ஸோமஸ்ய வை ஜந்ம கீர்த்திதம் த்விஜஸத்தமாஃ। வம்ஶந்தஸ்ய த்விஜஶ்ரேஷ்டாஃ கீர்த்யமாநம் நிபோதத ।। ௨௮.

இது சோமனின் பிறப்பைக் குறித்த கதை, உத்தம பிராமணர்களே; இப்போது அவனுடைய வம்ச வரலாற்றை நான் சொல்வதை கவனமாக கேளுங்கள்.

தந்யமாரோக்யமாயுஷ்யம் புண்யம் கல்மஷஶோதநம்। ஸோமஸ்ய ஜந்ம ஶ்ருத்வைவ ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே ।। ௨௮.

சோமனின் பிறப்பை கேட்பதினாலே ஒருவன் செல்வம், ஆரோக்கியம், நீண்ட ஆயுள், புண்ணியம், பாவம் நீங்குதல் ஆகிய அனைத்தையும் பெறுவான்; எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்.

ஶ்ரீமாந் பீமஸ்ய தாயாதோ ராஜாஸீத்காஞ்சநப்ரபஃ। வித்வாம்ஸ்து காஞ்சநஸ்யாபி ஸுஹோத்ரோऽபூந்மஹாபலஃ ।। ௨௯.

பீமனின் வாரிசாக இருந்த பிரபையுடன் கூடிய புகழ் பெற்ற அரசன் காஞ்சனபிரபன்; ஞானிகளுள் கூட, காஞ்சனனைவிட பெருமை வாய்ந்தவனாக, மிகுந்த பலத்துடன் சுகோத்ரன் இருந்தான்.

ஸுஹோத்ரஸ்யாபஜ்ஜஹ்நுஃ கேஶிகாகர்பஸம்பவஃ। ப்ரதிகத்ய ததோ கங்கா விததோ யஜ்ஞகர்ம்மணி ।। ௨௯.

சுகோத்ரனுக்கு கேசிகையின் கருவில் இருந்து ஜஹ்னு பிறந்தான்; பின்னர், திரும்பி வந்த கங்கை யாகங்களைச் செய்தாள்.

ப்லாவயாமாஸ தம் தேஶம் பாவிநோऽர்தஸ்ய தர்ஶநாத்। கங்கயா ப்லாவிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா யஜ்ஞவாடம் ஸமந்ததஃ ।। ௨௯.

எதிர்காலத்தில் நிகழும் காரியத்தை அறிந்து, கங்கை அந்த நாட்டை முழுவதும் வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்தாள்; யாகவாடம் முழுவதும் கங்கையால் மூடப்பட்டதைப் பார்த்தான்.

ஸௌஹோத்ரிர்வரதஃ க்ருத்தோ கங்காம் ஸம்ரக்தலோசநஃ। அஸ்ய கங்கேऽவலேபஸ்ய ஸத்யஃ பலமவாப்நுஹி ।। ௨௯.

சுகோத்ரனின் மகன் வரதன், கோபத்துடன் கண்கள் சிவந்து, 'கங்கை, உன் அகந்தையின் பலனை உடனே அனுபவி!' என்று கூறினான்.

ஏதத்தே விபலம் ஸர்வ்வம் பீதமம்பஃ கரோம்யஹம்। ராஜர்ஷிணா ததஃ பீதாம் கங்காம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுரர்ஷயஃ ।। ௨௯.

'இவை அனைத்தும் இனி பயனற்றவை; இந்த நீரை நான் குடித்து விடுவேன்,' என்று கூறினான். பின்னர், அந்த ராஜரிஷி கங்கையை குடித்ததை தேவர்ஷிகள் பார்த்தார்கள்.

உபநிந்யுர்மஹாபாகா துஹித்ரு'த்வேந ஜாஹ்நவீம்। யௌவநாஶ்வஸ்ய பௌத்ரீந்து காவேரீஞ்ஜஹ்நுராவஹத் ।। ௨௯.

மிகுந்த பாக்கியசாலியான முனிவர்கள் ஜஹ்னுவிக்கு மகளாக ஜஹ்னவியை வழங்கினார்கள்; யுவனாஷ்வனின் பேத்தியான காவேரியை ஜஹ்னு தனது மனைவியாக ஏற்றான்.

யுவநாஶ்வஸ்ய ஶாபேந கங்கா யேந விநிர்மமே । காவேரீம் ஸரிதாம் ஶ்ரேஷ்டாம் ஜஹ்நுபார்ய்யாமநிந்திதாம் ।। ௨௯.

யுவனாஷ்வனின் சாபத்தால் கங்கை இப்படியாக உருவானாள்; காவேரி, நதிகளில் சிறந்தவளாக, குற்றமற்றவளாக ஜஹ்னுவின் மனைவியாக ஆனாள்.

ஜஹ்நுஶ்ச தயிதம் புத்ரம் ஸுஹோத்ரம் நாம தார்மிகம்। காவேர்ய்யாம் ஜநயாமாஸ அஜகஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ ।। ௨௯.

ஜஹ்னு காவேரியால் சுகோத்ரன் என்ற நல்லொழுக்கமுள்ள, அன்பான மகனை பெற்றான்; அவனுக்கு அஜகன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

அஜகஸ்ய து தாயாதோ பலாகாஶ்வோ மஹாயஶாஃ। பபூவுஶ்ச கயஃ ஶீலஃ குஶஸ்தஸ்யாத்மஜஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௯.

அஜகனின் வாரிசாக புகழ் பெற்ற பாலாகாஷ்வன் இருந்தான்; அவனுக்கு குணமுள்ள கயன் மகனாக, அவனது மகனாக குஷன் பிறந்தான் என்று கூறப்படுகிறது.

குஶபுத்ரா பபூவுஶ்ச சத்வாரோ வேதவர்சஸஃ। குஶாஶ்வஃ குஶநாபஶ்ச அமூர்த்தாரயஶோவஸுஃ ।। ௨௯.

குஷனுக்கு நான்கு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் எல்லோரும் வேதப் புகழுடன் இருந்தார்கள்: குஷாஷ்வன், குஷநாபன், அமூர்த்தரயஸ், வசு.

குஶஸ்தம்பஸ்தபஸ்தேபே புத்ரார்தீ ராஜஸத்தமஃ। பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே வை ஶதக்ரதுமபஶ்யத ।। ௨௯.

குஷஸ்தம்பன் என்ற சிறந்த அரசன், மகன் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்பி தவம் செய்தான்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்தபோது, சதக்ரதுவை கண்டான்.