வாயுபுராணம்

விஜயஸ்ய ரு'தஃ புத்ர ரு'தஸ்ய ஸுநயஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। ஸுநயாத்வீதஹவ்யஸ்து வீதஹவ்யாத்மஜோ த்ரு'திஃ ।। ௨௭.

விஜயனுக்கு ருதன் மகனாகப் பிறந்தான்; ருதனுக்கு சுனயன் என்று அறியப்படுகிறான்; சுனயனுக்கு வீடஹவ்யன் மகனாகவும், வீடஹவ்யனுக்கு த்ருதி மகனாகவும் பிறந்தான்.

த்ரு'தேஸ்து பஹுலாஶ்வோऽபூத்பஹுலாஶ்வஸுதஃ க்ரு'திஃ। தஸ்மிந் ஸந்திஷ்டதே வம்ஶோ ஜநகாநாம் மஹாத்மநாம்। இத்யேதே மைதிலாஃ ப்ரோக்தாஃ ஸோமஸ்யாபி நிபோதத ।। ௨௭.

த்ருதியிலிருந்து பகுலாஸ்வன் பிறந்தான்; பகுலாஸ்வனுக்கு க்ருதி மகனாக வந்தான்; அவனிடமே மகத்தான ஜனகர்களின் வம்சம் நிலைபெற்றது. இவ்வாறு மைதிலர்கள் கூறப்பட்டனர்; இப்போது சோமனைப் பற்றி கேளுங்கள்.

இதி ஶ்ரீமஹாபுராணே வாயுப்ரோக்தே வைவஸ்வதமநுவம்ஶகீர்த்தநம் நாம ஸப்தவிம்ஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, வாயு உரைத்த மகாபுராணத்தில், வைவஸ்வத மனுவின் வம்ச வரலாறு என்ற இருபத்தேழாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

வாயூமஹாபுராணம் - உத்தரார்த்தம் -

வாயு மகாபுராணம் – வடக்கு பகுதி –

தக்ஷிணாமததத்ஸோமஸ்த்ரீல்லோँகாநிதி நஃ ஶ்ருதம்। தேப்யோ ப்ரஹ்மர்ஷிமுக்யேப்யஃ ஸதஸ்யேப்யஶ்ச வை த்விஜாஃ ।। ௨௮.

சோமன் தெற்கு பகுதியை பிராமணர்களுக்கு அளித்தான் என்று நாம் கேட்டுள்ளோம்; அந்தப் பிரம்மர்ஷிகள் மற்றும் சபை உறுப்பினர்களுக்கும் கொடுத்தான், ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே.

தம் ஸிநீ ச குஹூஶ்சைவ வபுஃ புஷ்டிஃ ப்ரபாவஸுஃ। கீர்த்திர்த்ரு'திஶ்ச லக்ஷ்மீஶ்ச நவ தேவ்யஃ ஸிஷேவிரே ।। ௨௮.

சினி, குஹு, வபு, புஷ்டி, பிரபாவசு, கீர்த்தி, த்ருதி மற்றும் லக்ஷ்மி ஆகிய இந்த ஒன்பது தேவியர் அவனை சேவித்தனர்.

ப்ராப்யாவப்ரு'தமவ்யக்ரஃ ஸர்வ்வதேவர்ஷிபூஜிதஃ। அதிராஜாதிராஜேந்த்ரோ தஶதாதாபயத்திஶஃ ।। ௨௮.

அவபிரிதம் முடித்தபின், கவலை இல்லாமல், எல்லா தேவர்களும் முனிவர்களும் போற்ற, அந்த அரசர்களில் தலைவன் பத்து திசைகளையும் ஒளிரச் செய்தான்.

ஸ யாச்யமாநோ தேவைஶ்ச ததா தேவர்ஷிபிஶ்ச ஹ। நைவ வ்யஸர்ஜயத்தாராம் தஸ்மாயாங்கிரஸே ததா ।। ௨௮.

அந்த சமயத்தில், தேவர்களும் தேவர்ஷிகளும் வேண்டினாலும், அவன் தாரையை அங்கிரசுக்கு விடாமல் வைத்திருந்தான்.

உஶநாஸ்தஸ்ய ஜக்ராஹ பார்ஷ்ணிமங்கிரஸோ த்விஜாஃ। ஸ ஹி ஶிஷ்யோ மஹாதேஜாஃ பிதுஃ பூர்வம் ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ ।। ௨௮.

உசனன், அங்கிரசிடம் இருந்து அவளை எடுத்தான், ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே; அவன் முன்னர் தன் தந்தையான ப்ருஹஸ்பதியின் மாணவராக இருந்த பெரும் தபச்வி.

தேந ஸ்நேஹேந பகவாந் ருத்ரஸ்தஸ்ய ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ। பார்ஷ்ணிக்ராஹோऽபவத்தேவஃ ப்ரக்ரு'ஹ்யாஜகவந்தநுஃ ।। ௨௮.

அந்த அன்பினால், அருள்மிகு ருத்ரன் ப்ருஹஸ்பதிக்கு பாதுகாவலனாகி, தன் வில்லைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு தயார் நிலையில் நின்றான்.

தேந ப்ரஹ்மர்ஷிமுக்யேப்யஃ பரமாஸ்த்ரம் மஹாத்மநா। உத்திஶ்ய தேவாநுத்ஸ்ரு'ஷ்டம் யேநைஷாம் நாஶிதம் யஶஃ ।। ௨௮.

அந்த மகான், ப்ரம்மரிஷிகள் ஆகிய தலைவர்களிடம் உன்னத ஆயுதத்தை நோக்கி, தேவர்களை எதிர்த்து விடுத்தான்; அதனால் அவர்களின் புகழ் அழிந்தது.

தத்ர தத்யுத்தமபவத் ப்ரத்யக்ஷந்தாரகாமயம்। தேவாநாம் தாநவாநாஞ்ச லோகக்ஷயகரம் மஹத் ।। ௨௮.

அங்கே, எல்லாரும் காணக்கூடியபடி, தேவர்களும் அசுரர்களும் இடையே ஒரு பெரிய போர் நடந்தது; அது உலகங்களை அழிக்கும் அளவுக்கு வலிமையானது.

தத்ர ஶிஷ்டாஸ்த்ரயோ தேவாஸ்துஷிதாஶ்சைவ யே ஸ்ம்ரு'தாஃ। ப்ரஹ்மாணம் ஶரணம் ஜக்முராதிதேவம் பிதாமஹம் ।। ௨௮.

அங்கே, மீதமுள்ள மூன்று தேவர்கள் மற்றும் துஷிதர்கள் என்று அழைக்கப்படுபவர்கள், ஆதிதேவன் பிதாமகன் ப்ரம்மாவை அடைக்கலம் அடைந்தார்கள்.

ததோ நிவார்யோஶநஸம் ருத்ரம் ஜ்யேஷ்டஞ்ச ஶங்கரம்। ததாவாங்கிரஸே தாராம் ஸ்வயமேவ பிதாமஹஃ ।। ௨௮.

பிறகு, உஷனசையும் ருத்ரனையும், மூத்தவன் சங்கரனையும் அடக்கி, பிதாமகன் தானே தாரையை அங்கிரசனுக்கு கொடுத்தான்.

அந்தர்வத்நீம் ச தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாராந்தாராதிபாநநாம்। கர்பமுத்ஸ்ரு'ஜஸே ந த்வம் விப்ரஃ ப்ராஹ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ ।। ௨௮.

தாரை கர்ப்பிணியாக, நட்சத்திரங்களின் தலைவனின் பெயரை உடையவளாக இருப்பதைப் பார்த்த ப்ருஹஸ்பதி, 'நீ கருவை வெளியே விடக்கூடாது' என்று சொன்னான்.

மதீயாயாம் தநௌ யோநௌ கர்போ தார்யஃ கதஞ்சந। அதோ நாவஸ்ரு'ஜத்தந்து குமாரம் தஸ்யுஹந்தமம் ।। ௨௮.

'என் உடலில், என் கருவில், இந்தக் கருவை எப்படியாவது காப்பாற்ற வேண்டும்' என்று கூறினான்; ஆனாலும், அவள் அந்த பகைவரை அழிப்பவனை வெளியே விடவில்லை.

ஈஷிகாஸ்தம்பமாஸாத்ய ஜ்வலந்தமிவ பாவகம்। ஜாதமாத்ரோऽத பகவாந் தேவாநாமாக்ஷிபத்வபுஃ ।। ௨௮.

ஒரு ஈசிகை கம்பத்தை அடைந்து, தீ போல ஜொலிப்பவனாக, அந்த அருள்மிகு குழந்தை பிறந்தவுடன் தன் உருவத்தை தேவர்களிடம் விட்டுவிட்டான்.

ததஃ ஸம்ஶயமாபந்நாஸ்தாராமகதயந் ஸுராஃ। ஸத்யம் ப்ரூஹி ஸுதஃ கஸ்ய ஸோமஸ்யாத ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ ।। ௨௮.

பிறகு, சந்தேகத்தில் மூழ்கிய தேவர்கள் தாரையை நோக்கி, 'உண்மையைச் சொல்; இந்தக் குழந்தை சோமனுடையவனா, ப்ருஹஸ்பதியுடையவனா?' என்று கேட்டார்கள்.

ஹ்ரீயமாணா யதா தேவாந்நாஹ ஸா ஸாத்வஸாது வா । ததா தாம் ஶப்துமாரப்தஃ குமாரோ தஸ்யுஹந்தமஃ ।। ௨௮.

தேவர்களுக்கு முன்பாக வெட்கப்பட்ட தாரை, நல்லதோ கெட்டதோ எதையும் சொல்லவில்லை; அப்போது அந்த பகைவரை அழிப்பவன் அவளை சபிக்கத் தொடங்கினான்.

ஸந்நிவார்ய ததா ப்ரஹ்மா தாராம் சந்த்ரஸ்ய ஸம்ஶயஃ। யதத்ர தத்யந்தத்‌ப்ரூஹி தாரே கஸ்ய ஸுதஸ்த்வயம் ।। ௨௮.

அப்போது ப்ரம்மா அந்தக் குழந்தையையும் தாரையையும் அடக்கி, சந்திரனைப் பற்றிய சந்தேகத்தை தீர்த்து, 'உண்மையைச் சொல் தாரே, இந்தக் குழந்தை யாருடையவன்?' என்று கேட்டான்.

ஸா ப்ராஞ்ஜலிருவாசேதம் ப்ரஹ்மாணம் வரதம் ப்ரபும்। ஸோமஸ்யேதி மஹாத்மாநம் குமாரந்தஸ்யுஹந்தமம் ।। ௨௮.

அவள் கையைக் கூப்பி, வரமளிப்பவரும் இறைவனுமான ப்ரம்மாவிடம், 'இவன் சோமனுடைய மகன், பகைவரை அழிக்கும் மகாத்மா' என்று சொன்னாள்.

ததஃ ஸ தமுபாகாய ஸோமோ தாதா ப்ரஜாபதிஃ। புத இத்யகரோந்நாம தஸ்ய புத்ரஸ்ய தீமதஃ ।। ௨௮.

பிறகு, சோமன், எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவனாக, அந்த புத்திசாலியான தன் மகனை அணைத்து, அவனுக்கு 'புதன்' என்று பெயரிட்டான்.

ப்ரதிபூர்வ்வஞ்ச கமநே ஸமப்யுத்திஷ்டதே புதைஃ। உத்பாதயாமாஸ ததா புத்ரம் வை ராஜபுத்ரிகா ।। ௨௮.

ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் புதன் ஞானிகளிடையே உயர்ந்தவன் ஆனான்; பின்னர் அந்த இராஜகுமாரி ஒரு மகனை பெற்றாள்.

தஸ்ய புத்ரோ மஹாதேஜா பபூவைலஃ புரூரவாஃ । உர்வஶ்யாம் ஜஜ்ஞிரே தஸ்ய புத்ராஃ ஷட் ஸுமஹௌஜஸஃ ।। ௨௮.

அவளுடைய மகன், மிகுந்த ஒளியுடைய புரூரவசாக இருந்தான்; அவனுக்கு ஊர்வசியிலிருந்து ஆறு பேரும், பெரும் வீரத்துடன் பிறந்தார்கள்.

ப்ரஸஹ்ய தர்ஷிதஸ்தத்ர விவஶோ ராஜயக்ஷ்மணா । ததோ யக்ஷ்மாபிபூதஸ்து ஸோமஃ ப்ரக்ஷீணமண்டலஃ । ஜகாம ஶரணாயாத பிதரம் ஸோऽத்ரிமேவ து ।। ௨௮.

அங்கே, வலுக்கட்டாயமாக துன்புறுத்தப்பட்டு, அரசருக்கு வரும் நோயால் வலிமையிழந்த சோமன், நோயால் தளர்ந்து, தன் வட்டமும் குறைந்து, தந்தை அத்ரியை அடைக்கலம் நாடினான்.

தஸ்ய தத்பாபஶமநம் சகாராத்ரிர்மஹாயஶாஃ। ஸ ராஜயக்ஷ்மணா முக்தஃ ஶ்ரியா ஜஜ்வால ஸர்வ்வஶஃ ।। ௨௮.

அத்ரி, பேர்புகழுடன், அவனுடைய பாவத்தை நீக்கி வைத்தான்; அரசருக்கு வரும் நோயிலிருந்து விடுபட்ட சோமன், முழுமையாக மகிமையுடன் பிரகாசித்தான்.

ஏதத்ஸோமஸ்ய வை ஜந்ம கீர்த்திதம் த்விஜஸத்தமாஃ। வம்ஶந்தஸ்ய த்விஜஶ்ரேஷ்டாஃ கீர்த்யமாநம் நிபோதத ।। ௨௮.

இது சோமனின் பிறப்பைக் குறித்த கதை, உத்தம பிராமணர்களே; இப்போது அவனுடைய வம்ச வரலாற்றை நான் சொல்வதை கவனமாக கேளுங்கள்.

தந்யமாரோக்யமாயுஷ்யம் புண்யம் கல்மஷஶோதநம்। ஸோமஸ்ய ஜந்ம ஶ்ருத்வைவ ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே ।। ௨௮.

சோமனின் பிறப்பை கேட்பதினாலே ஒருவன் செல்வம், ஆரோக்கியம், நீண்ட ஆயுள், புண்ணியம், பாவம் நீங்குதல் ஆகிய அனைத்தையும் பெறுவான்; எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்.

ஶ்ரீமாந் பீமஸ்ய தாயாதோ ராஜாஸீத்காஞ்சநப்ரபஃ। வித்வாம்ஸ்து காஞ்சநஸ்யாபி ஸுஹோத்ரோऽபூந்மஹாபலஃ ।। ௨௯.

பீமனின் வாரிசாக இருந்த பிரபையுடன் கூடிய புகழ் பெற்ற அரசன் காஞ்சனபிரபன்; ஞானிகளுள் கூட, காஞ்சனனைவிட பெருமை வாய்ந்தவனாக, மிகுந்த பலத்துடன் சுகோத்ரன் இருந்தான்.