வாயுபுராணம்

ஔர்வஸ்தாப்யாம் வரம் ப்ராதாத் தபஸாராதிதஃ ப்ரபுஃ। ஏகா ஜநிஷ்யதே புத்ரம் வம்ஶகர்த்தாரமீப்ஸிதம்। ஷஷ்டிபுத்ரம் ஸஹஸ்ராணி த்விதீயா ஜநயிஷ்யதி ।। ௨௬.

அவர்கள் இருவரும் தவம் செய்து ஊர்வனைத் திருப்திப்படுத்தினர். அவர் ஒரு வரம் அளித்தார்: ஒருத்தி ஒரு மகனைக் கொண்டு வரம் பெறுவாள்; அவன் வம்சத்தை வளர்க்கும் மகன் ஆவான். மற்றொருத்தி அறுபது ஆயிரம் மகன்களைப் பெறுவாள்.

முநேஸ்து வசநம் ஶ்ருத்வா கேஶிநீ புத்ரமேககம்। வம்ஶஸ்ய காரணம் ஶ்ரேஷ்டா ஜக்ராஹ ந்ரு'பஸம்ஸதி ।। ௨௬.

முனிவரின் வார்த்தையை கேட்ட கெசினி, அரசர்களின் சபையில், வம்சத்திற்கு காரணமான சிறந்த ஒரே மகனைப் பெற விரும்பினாள்.

ஷஷ்டிபுத்ரஸஹஸ்ராணி ஸுபர்ணபகிநீ ததா। மஹாத்மநஸ்து ஜக்ராஹ ஸுமதிஃ போஷணே ந்ரு'பஃ ।। ௨௬.

சுபர்ணனின் சகோதரி ஆகிய சுமதி, அறுபது ஆயிரம் மகன்களை வளர்ப்பதற்கு ஒப்புக்கொண்டாள்; அரசன் சுமதி அவர்களைப் பேணிக் கவனித்தான்.

அத காலே கதே ஜ்யேஷ்டா ஜ்யேஷ்டம் புத்ரம் வ்யஜாயத। அஸமஞ்ஜ இதி க்யாதம் காகுத்ஸ்தம் ஸகராத்மஜம் ।। ௨௬.

காலம் கடந்தபின், மூத்த மனைவி தனது முதல்வன் மகனைப் பெற்றாள்; அவன் சகரனின் மகனாகவும், காகுத்ஸ்த வம்சத்தவராகவும், அசமஞ்சன் எனப் பெயர் பெற்றான்.

ஸுமதிஸ்த்வபி ஜஜ்ஞே வை கர்பந்தும்பம் யஶஸ்விநீ। ஷஷ்டிபுத்ரஸஹஸ்ராணி தும்பமத்யாத்விநிஃஸ்ரு'தாஃ ।। ௨௬.

சுமதியும், புகழ்பெற்றவளாக, குடம் போன்ற கருவை பெற்றாள்; அதிலிருந்து அறுபது ஆயிரம் மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

க்ரு'தபூர்ணேஷு கும்பேஷு தாந் கர்பாந் ந்யததத்ததஃ। தாத்ரீஶ்சைகைகஶஃ ப்ராதாத் தாவதீஃ போஷணே ந்ரு'பஃ ।। ௨௬.

அவள் அந்தக் கருக்களை நெய் நிரம்பிய குடங்களில் வைத்தாள்; அரசன் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பாலாட்டியை ஏற்பாடு செய்து, அவர்களை வளர்த்தான்.

ததோ நவஸு மாஸேஷு ஸமுத்தஸ்துர்யதாஸுகம்। குமாராஸ்தே மஹாபாகாஃ ஸகரப்ரீதிவர்த்தநாஃ ।। ௨௬.

ஒன்பது மாதங்கள் கழிந்தபின், அந்த மகத்தான மகன்கள் நன்றாக வளர்ந்து எழுந்து, சகரனுக்கு பெரும் மகிழ்ச்சி அளித்தார்கள்.

காலேந மஹதா சைவ சௌவநம் ப்ரதிபேதிரே। ஷஷ்டிபுத்ரஸஹஸ்ராணி தேஷாமஶ்வாநுஸாரிணாம் ।। ௨௬.

காலப்போக்கில், அந்த அறுபது ஆயிரம் மகன்கள், குதிரையைத் தொடர்ந்து, காட்டுக்குள் சென்றார்கள்.

ஸ து ஜ்யேஷ்டோ நரவ்யாக்ரஃ ஸகரஸ்யாத்மஸம்பவஃ। அஸமஞ்ஜ இதி க்யாதோ பர்ஹிகேதுர்மஹாபலஃ ।। ௨௬.

அவர்களில் முதல்வன், மனிதர்களில் சிறந்தவனாகவும், சகரனின் மகனாகவும், பெரும் வீரனாகவும், பற்கிகேது என அழைக்கப்பட்ட அசமஞ்சன் ஆவான்.

பௌராணாமஹிதே யுக்தஃ பித்ரா நிர்வாஸிதஃ புரா। தஸ்ய புத்ரோம்ऽஶுமாந்நாம அஸமஞ்ஜஸ்ய வீர்யவாந் ।। ௨௬.

பழம்பெரும் மரபுக்கு ஏற்றவனாக இருந்தாலும், அவன் தந்தையால் நகரிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டான்; அவனுக்கு அசமஞ்சனின் மகனாக, வீரனும், அம்ʼசுமான் என்ற பெயருடையவனும் பிறந்தான்.

தஸ்ய புத்ரஸ்து தர்மாத்மா திலீப இதி விஶ்ருதஃ। திலீபாத்து மஹாதேஜா வீரோ ஜாதோ பகீரதஃ ।। ௨௬.

அம்ʼசுமானுக்கு தர்மத்தை விரும்பும் திலீபன் என்ற மகன் பிறந்தான்; திலீபனிலிருந்து, பெரும் வீரனும், மகத்தான ஒளியுடைய பகீரதனும் பிறந்தான்.

யேந கங்கா ஸரிச்ச்ரேஷ்டா விமாநைருபஶோபிதா । ஈஜாऽநேந ஸமுத்ராத்வை துஹித்ரு'த்வேந கல்பிதா। அத்ராப்யுதாஹரந்தீமம் ஶ்லோகம் பௌராணிகா ஜநாஃ ।। ௨௬.

அவரால், வானரதங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிறந்த நதி கங்கை உலகிற்கு வந்தாள்; அவன் செய்த யாகத்தால், சமுத்திரத்திலிருந்து மகளாக உருவானாள். இதை புறாண அறிஞர்கள் பாடுகின்றனர்.

பகீரதஸ்து தாம் கங்காமாநயாமாஸ கர்மபிஃ । தஸ்மாத்பாகீரதீ கங்கா கத்யதே வம்ஶவித்தமைஃ ।। ௨௬.

பகீரதன் தனது செயலால் கங்கையை இங்கு கொண்டு வந்தான்; அதனால், வம்சத்தை அறிந்தவர்கள் கங்கையை பகீரதி என்றும் அழைக்கின்றனர்.

பகீரதஸுதஶ்சாபி ஶ்ருதோ நாம பபூவ ஹ। நாபாகஸ்தஸ்ய தாயாதோ நித்யம் தர்மபராயணஃ ।। ௨௬.

பகீரதனுக்கு ஶ்ருதன் என்ற மகன் பிறந்தான்; அவனுக்கு நாபாகன் என்ற வாரிசு இருந்தான், எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தான்.

அம்பரீஷஃ ஸுதஸ்தஸ்ய ஸிந்துத்வீபஸ்ததோऽபவத்। ஏவம் வம்ஶபுராணஜ்ஞா காயந்தீதி பரிஶ்ருதம் ।। ௨௬.

அவனுக்கு அம்பரீஷன் என்ற மகன் பிறந்தான்; அம்பரீஷனிலிருந்து சிந்து தீவுப் பிறந்தான். இப்படியே பழமையான வம்சத்தை அறிந்தவர்கள் பாடுகின்றனர்.

நாபாகேரம்பரீஷஸ்ய புஜாப்யாம் பரிபாலிதா। பபூவ வஸுதாத்யர்தம் தாபத்ரயவிவர்ஜிதா ।। ௨௬.

நாபாகன் மற்றும் அம்பரீஷன் இருவரின் பாதுகாப்பால், பூமி முழுவதும் நன்கு காத்து, மூவகை துயரங்களிலிருந்து விடுபட்டது.

அயுதாயுஃ ஸுதஸ்தஸ்ய ஸிந்துத்வீபஸ்ய வீர்யவாந்। அயுதாயோஸ்து தாயாத ரு'துபர்ணோ மஹாயஶாஃ ।। ௨௬.

சிந்து தீவுக்கு, வீரனான அயுதாயு என்ற மகன் பிறந்தான்; அயுதாயுவுக்கு, புகழ் மிகுந்த ருதுபர்ணன் வாரிசாக வந்தான்.

திவ்யாக்ஷஹ்ரு'தஜ்ஞோऽஸௌ ராஜா நலஸகோ பலீ। நலௌ த்வாவிதி விக்யாதௌ புராணேஷு த்ரு'டவ்ரதௌ ।। ௨௬.

அவர் தெய்வீக கையெழுத்தும், மனதையும் அறிந்த வல்லமை கொண்ட நளனின் நண்பனும், வலிமை மிகுந்த அரசனும் ஆவார். இந்த இருவரும், திடமான விரதம் கொண்ட நளர்கள் எனப் பழமையான நூல்களில் புகழப்படுகிறார்கள்.

வீரஸேநாத்மஜஶ்சைவ யஶ்சேக்ஷ்வாகுகுலோத்வஹஃ। ரு'துபர்ணஸ்ய புத்ரோऽபூத் ஸர்வ்வகாமோ ஜநேஶ்வரஃ ।। ௨௬.

ஒருவர் வீரசேனனின் மகன்; மற்றொருவர் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் சிறந்தவர். ருது பர்ணனின் மகன் எல்லா ஆசைகளையும் நிறைவேற்றும் ஜனங்களின் அரசனாக ஆனான்.

ஸுதாஸஸ்தஸ்ய தநயோ ராஜா ஹம்ஸமுகோऽபவத்। ஸுதாஸஸ்ய ஸுதஃ ப்ரோக்தஃ ஸௌதாஸோ நாம பார்திவஃ ।। ௨௬.

அவருக்கு சுதாசன் என்ற மகன் பிறந்தான்; அவன் அன்னப்பறவையின் முகம் கொண்ட அரசன். சுதாசனின் மகன் சௌதாசன் எனப்படும் மன்னன் என்று கூறப்படுகிறது.

க்யாதஃ கல்மாஷபாதோ வை நாம்நா மித்ரஸஹஶ்ச ஸஃ । வஸிஷ்டஸ்து மஹாதேஜாஃ க்ஷேத்ரே கல்மாஷபாதகே। அஶ்மகம் ஜநயாமாஸ இக்ஷ்வாகுகுலவ்ரு'த்தயே ।। ௨௬.

அவர் கல்மாஷபாதன் என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றவர்; அவரே மித்ரசஹனும் கூட. பெரும் ஒளி கொண்ட வசிஷ்டர், கல்மாஷபாதனின் வயலில் இக்ஷ்வாகு வம்சம் வளர வேண்டும் என்று அஷ்மகனை பெற்றார்.

அஶ்மகஸ்யோரகாமஸ்து மூலகஸ்தத்ஸுதோऽபவத்। அத்ராப்யுதாஹரந்தீமம் மூலகம் வை ந்ரு'பம் ப்ரதி ।। ௨௬.

அஷ்மகனுக்கு உரகாமன் என்ற மகன்; அவனுக்கு மூலகன் மகனாக பிறந்தான். இங்கு அந்த மூலக அரசனைப் பற்றிய கதையை எடுத்துக்காட்டுகிறார்கள்.

ஸ ஹி ராமபயாத்ராஜா ஸ்த்ரீபிஃ பரிவ்ரு'தோऽவஸத்। விவஸ்த்ரஸ்த்ராணமிச்சந் வை நாரீகவசமீஶ்வரஃ ।। ௨௬.

அந்த அரசன், இராமனைப் பயந்து, பெண்கள் சூழ்ந்து வாழ்ந்தான்; பாதுகாப்பு வேண்டி, உடை இல்லாமல், பெண்கள் அணியும் கவசத்தை அணிந்தான்.

மூலகஸ்யாபி தர்மாத்மா ராஜா ஶதரதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। தஸ்மாச்சதரதாஜ்ஜஜ்ஞே ராஜா சைடிவிடோ பலீ ।। ௨௬.

மூலகனுக்கு தர்மம் நிறைந்த சதரதன் என்ற அரசன் மகனாக இருந்தான்; அந்த சதரதனிலிருந்து வலிமை மிகுந்த வைடிவிடன் பிறந்தான்.

ஆஸீத்த்வைடிவிடஃ ஶ்ரீமாந் க்ரு'தஶர்மா ப்ரதாபவாந்। புத்ரோ விஶ்வமஹத்தஸ்ய புத்ரீகஸ்ய வ்யஜாயத ।। ௨௬.

வைடிவிடன் பெருமைமிக்கவன், புகழும், வீரமும் கொண்டவன். அவனுக்கு புத்திரிகனின் மகனான விஷ்வமகன் பிறந்தான்.

திலீபஸ்தஸ்ய புத்ரோऽபூத் கட்வாங்க இதி விஶ்ருதஃ। யேந ஸ்வர்காதிஹாகம்ய முஹூர்த்தம் ப்ராப்ய ஜீவிதம்। த்ரயோऽபிஸம்ஹிதா லோகா புத்த்யா ஸத்யேந சைவ ஹி ।। ௨௬.

அவனுக்கு திலீபன் என்ற மகன் பிறந்தான்; அவன் கட்டுவாங்கன் என்று புகழப்பட்டவன். அவன் சொர்க்கத்திலிருந்து பூமிக்கு வந்து, ஒரு கணம் வாழ்ந்து, அறிவாலும் சத்தியத்தாலும் மூன்று உலகையும் ஒன்றாக்கினான்.

தீர்கபாஹுஃ ஸுதஸ்தஸ்ய ரகுஸ்தஸ்மாதஜாயத। அஜஃ புத்ரோ ரகோஶ்சாபி தஸ்மாஜ்ஜஜ்ஞே ஸ வீர்யவாந்। ராஜா தஶரதோ நாம இக்ஷ்வாகுகுலநந்தநஃ ।। ௨௬.

அவனுக்கு நீண்ட கை கொண்ட மகன், ரகு பிறந்தான்; ரகுவுக்கு அஜன் மகனாக, அவனுக்கு வலிமை மிகுந்த தசரதன், இக்ஷ்வாகு வம்சத்திற்கு மகிழ்ச்சி தருவான், பிறந்தான்.

ராமோ தாஶரதிர்வீரோ தர்மஜ்ஞோ லோகவிஶ்ருதஃ। பரதோ லக்ஷ்மணஶ்சைவ ஶத்ருக்நஶ்ச மஹாபலஃ ।। ௨௬.

தசரதனின் மகன் ராமன், வீரனும், தர்மத்தை அறிந்தவனும், உலகில் புகழ்பெற்றவனும் ஆவான். அவருடைய சகோதரர்கள் பரதன், லக்ஷ்மணன், பெரும் பலம் கொண்ட சத்ருக்னன் ஆகியோராவர்.

மாதவம் லவணம் ஹத்வா கத்வா மதுவநஞ்ச தத்। ஶத்ருக்நேந புரீ தஸ்ய மதுரா ஸந்நிவேஶிதா ।। ௨௬.

மாதவன் மற்றும் லவணனை வதைத்து, மதுவனத்திற்குச் சென்ற சத்ருக்னன், அங்கே மதுரா நகரத்தை நிறுவினான்.