வாயுபுராணம்

ஸூத உவாச।। பாஹோர்வ்யஸநிநஸ்தஸ்ய ஹ்ரு'தம் ராஜ்யம் புரா கில। ஹைஹயைஸ்தாலஜம்வைஶ்ச ஶகைஃ ஸார்த்தம் ஸமாகதைஃ ।। ௨௬.

சூதர் சொன்னான்: பாஹு துன்புற்றவன்; அவனுடைய அரசை, ஹைஹயர்கள், தாளஜங்கர்கள், கூடிவந்த சகர்கள் ஆகியோர் பறித்துக்கொண்டார்கள்.

யவநாஃ பாரதாஶ்சைவ காம்போஜாஃ பஹ்லவாஸ்ததா। ஹைஹயார்தம் பராக்ராந்தா ஏதே பஞ்சகணாஸ்ததா ।। ௨௬.

யவனர்கள், பாரதர்கள், காம்போஜர்கள், பஹ்லவர்கள் ஆகிய இந்த ஐந்து குழுக்களும், ஹைஹயர்களுக்காக முன்னேறினார்கள்.

ஹ்ரு'தம் ராஜ்யம் பலீயோபிரேபிஃ க்ஷத்ரியபுங்கவைஃ । ஹ்ரு'தராஜ்யஸ்ததா பாஹுஃ ஸம்ந்யஸ்ய நு ததா ந்ரு'பஃ। வநம் ப்ரவிஶ்ய தர்ம்மாத்மா ஸஹ பத்ந்யா தபோऽசரத் ।। ௨௬.

இந்த வலிமைமிக்க க்ஷத்திரிய தலைவர்களால் அந்த அரசு பறிக்கப்பட்டது. பாஹு, அரசை இழந்தவனாக, அதை விட்டு வனத்தில் சென்று, தனது மனைவியுடன் தர்மபரனாக தவம் செய்தான்.

கஸ்யசித்த்வத காலஸ்ய தோயார்தம் ப்ரஸ்திதோ ந்ரு'பஃ। வ்ரு'த்தத்வாத்துர்ப்பலத்வாச்ச அந்தரா ஸ மமார ச ।। ௨௬.

சில காலத்துக்குப் பிறகு, அரசன் தண்ணீர் எடுக்கச் சென்றான்; வயதுமிக்கதாலும், பலவீனத்தாலும், வழியில் உயிரிழந்தான்.

பத்நீ து யாதவீ தஸ்ய ஸகர்பா ப்ரு'ஷ்டதோऽந்வகாத் । ஸபத்ந்யா து கரஸ்தஸ்யை தத்தோ கர்பஜிகாம்ஸயா ।। ௨௬.

அவனுடைய யாதவர் வம்சத்தைச் சேர்ந்த கர்ப்பிணி மனைவி பின்னால் சென்றாள். அவளுடைய இணைமனைவி, கருவை அழிக்க விரும்பி, விஷம் கொடுத்தாள்.

ஸா து பர்துஶ்சிதாம் க்ரு'த்வா வஹ்நௌ தம் ஸமரோஹயத்। ஔர்வஸ்தாம் பார்கவோ த்ரு'ஷ்ட்வா காருண்யாத்விந்யவர்த்தயத் ।। ௨௬.

அவள் கணவருக்காக சிதை அமைத்து, அவரை அக்கினியில் வைத்தாள். ப்ருகுவின் வம்சத்தார் ஆன ஔர்வ முனிவர், இரக்கத்தால் அவளைத் தடுத்தார்.

தஸ்யாஶ்ரமே து தங்கர்பம் ஸாகரேண ததா ஸஹ। வ்யஜாயத மஹாபாஹும் ஸகரம் நாம தார்மிகம் ।। ௨௬.

அவரது ஆசிரமத்தில், அவள் விஷத்துடன் குழந்தையை பெற்றாள்; அந்த மகாபலசாலியாகிய தர்மவான், சகரன் என்று பெயரிடப்பட்டான்.

ஔர்வஸ்து ஜாதகர்மாதீந் க்ரு'த்வா தஸ்ய மஹாத்மநஃ। அத்யாப்ய வேதஶாஸ்த்ராணி ததோऽஸ்த்ரம் ப்ரத்யபாதயத் ।। ௨௬.

ஔர்வ முனிவர், அந்த மகானுக்கு ஜாதகர்மாதி கிரியைகளை செய்து, வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் கற்றுத்தந்து, பின்னர் ஒரு ஆயுதத்தையும் வழங்கினார்.

ஜாமதக்ந்யாத்ததாக்நேயமஸுரைரபி துஃஸஹம்। ஸ தேநாஸ்த்ரபலேநைவ பலேந ச ஸமந்விதஃ । ஜகாந ஹைஹயாந் க்ருத்தோ ருத்ரஃ பஶுகணாநிவ ।। ௨௬.

ஜாமதக்னியிடம் இருந்து, அசுரர்களுக்கே தாங்க முடியாத அக்னியாயுதத்தை பெற்றான். அந்த ஆயுதத்தின் சக்தியாலும், தன் வலிமையாலும், கோபத்துடன் ஹைஹயர்களை, ருத்ரன் மிருகங்களை அழிப்பதைப் போல் அழித்தான்.

ததஃ ஶகாந் ஸயவநாந் காம்போஜாந் பாரதாம்ஸ்ததா। பஹ்லவாம்ஶ்சைவ நிஃஶேஷாந் கர்தும் வ்யவஸிதோ ந்ரு'பஃ ।। ௨௬.

பின்னர் அரசன், சகர்கள், யவனர்கள், காம்போஜர்கள், பாரதர்கள், பஹ்லவர்கள் ஆகியோரையும் முற்றிலும் அழிக்க உறுதியானான்.

தே வத்யமாநா வீரேண ஸகரேண மஹாத்மநா। வஸிஷ்டம் ஶரணம் ஸர்வ்வே ப்ரபந்நாஃ ஶரணைஷிணஃ ।। ௨௬.

அந்த மகாத்மா சகரன் அவர்களை அழிக்க முயன்றபோது, அனைவரும் பாதுகாப்புக்காக வசிஷ்டர் அடியெடுத்தனர்.

வஸிஷ்டஸ்தாந் ததேத்யுக்த்வா ஸமயேந மஹாமுநிஃ । ஸகரம் வாரயாமாஸ தேஷாந்தத்த்வாऽபயந்ததா ।। ௨௬.

வசிஷ்டர் அந்த மகா முனிவர், அவர்கள் கேட்டதை ஒப்புக்கொண்டு, சகரனை அடக்கி, அச்சமில்லையென்று அவர்களுக்கு உறுதி அளித்தார்.

ஸகரஃ ஸ்வாம்ப்ரதிஜ்ஞாஞ்ச குரோர்வாஸ்யம் நிஶம்ய ச। தர்ம்மம் ஜகாந தேஷாம் வை வேஷாந்யத்வம் சகார ஹ ।। ௨௬.

சகரன், தன் குருவின் வாக்கையும் இருப்பையும் கேட்டு, அவர்களுக்கு தர்மப்படி நடந்தார்; அவர்களின் உருவத்தையும் மாற்றினார்.

அர்த்தம் ஶகாநாம் ஶிரஸோ முண்டயித்வா வ்யஸர்ஜயத்। யவநாநாம் ஶிரஃ ஸர்வம் காம்போஜாநாந்ததைவ ச।। ௨௬.

சகரன், சகர்களின் தலையை பாதி மண்டியடித்து அனுப்பினார்; யவனர்களின் தலையை முழுவதும் மண்டியடித்தார்; காம்போஜர்களுக்கும் அதேபோல் செய்தார்.

பாரதா முக்தகேஶாஶ்ச பஹ்லவாஃ ஶ்மஶ்ரு தாரிணஃ। நிஃஸ்வாத்யாயவஷட்காராஃ க்ரு'தாஸ்தேந மஹாத்மநா ।। ௨௬.

பாரதர்கள் கூந்தலை அவிழவிட்டார்; பஹ்லவர்கள் தாடி வளரச் செய்தார்; அந்த மகானால் அவர்கள் வேதபாராயணமும் யாகவிதானமும் செய்ய முடியாமல் ஆனார்கள்.

ஶகா யவநகாம்போஜாஃ பஹ்லவாஃ பாரதைஃ ஸஹ। கேலிஸ்பர்ஶா மாஹிஷிகா தார்வாஶ்சோலாஃ கஸாஸ்ததா ।। ௨௬.

சகர்கள், யவனர்கள், காம்போஜர்கள், பஹ்லவர்கள், பாரதர்கள், கேலிஸ்பர்ஷர்கள், மாஹிஷிகர்கள், தார்வாச், சோழர்கள், காசர்கள் ஆகியோர் எல்லோரும்,

ஸர்வ்வே தே க்ஷத்ரியகணா தர்ம்மஸ்தேஷாம் நிராக்ரு'தஃ। வஸிஷ்டவசநாத்பூர்வம் ஸகரேண மஹாத்மநா ।। ௨௬.

இந்த க்ஷத்திரியர்களின் தர்மம், வசிஷ்டர் முன்பே சொன்னபடி, அந்த மகானான சகரனால் மறுக்கப்பட்டது.

ஸ தர்மவிஜயீ ராஜா விஜித்யேமாம் வஸுந்தராம்। அஶ்வம் விசாரயாமாஸ வாஜிமேதாய தீக்ஷிதஃ ।। ௨௬.

அந்த தர்மவெற்றி பெற்ற மன்னன், பூமியை வென்று, அசுவமேத யாகத்திற்காக குதிரையை அனுப்பினார்.

தஸ்ய சாரயதஃ ஸோऽஶ்வஃ ஸமுத்ரே பூர்வதக்ஷிணே। வேலாஸமீபேऽபஹ்ரு'தோ பூமிஞ்சைவ ப்ரவேஶிதஃ ।। ௨௬.

அவர் குதிரையை அனுப்பியபோது, அது கிழக்கு தெற்குப் பெருங்கடல் கரையில் பிடிக்கப்பட்டு, பூமிக்குள் மறைந்தது.

ஸ தந்தேஶம் ஸுதைஃ ஸர்வைஃ கநயாமாஸ பார்திவஃ। ஆஸேதுஶ்ச ததஸ்தஸ்மிம்ஸ்ததந்தஸ்தே மஹார்ணவே ।। ௨௬.

அந்த மன்னன், தன் மக்களுடன் அந்த இடத்தை தோண்டினார்; பின்னர் அவர்கள் அந்த பெருங்கடலின் எல்லையை அடைந்தார்கள்.

தமாதிபுருஷம் தேவம் ஹரிம் க்ரு'ஷ்ணம் ப்ரஜாபதிம்। விஷ்ணும் கபிலரூபேண ஹம்ஸம் நாராயணம் ப்ரபும் ।। ௨௬.

அங்கே அவர்கள் ஆதிபுருஷனும், ஹரியும், கிருஷ்ணனும், பிரஜாபதியும், விஷ்ணுவும், கபிலன் வடிவிலும், ஹம்சனும், நாராயணனும், பரமனும் ஆகிய தேவனை கண்டார்கள்.

தஸ்ய சக்ஷுஃ ஸமாஸாத்ய தேஜஸ்தத் ப்ரதிபத்யதே। தக்தாஃ புத்ராஸ்ததா ஸர்வே சத்வாரஸ்த்வவஶேஷிதாஃ ।। ௨௬.

அவரது பார்வையை அணுகியபோது, அவர்கள் அந்த ஒளியை அடைந்தார்கள்; உடனே அவருடைய மக்கள் அனைவரும் எரிந்தார்கள்; நான்கு பேர் மட்டும் மீதமிருந்தார்கள்.

பர்ஹிகேதுஃ ஸகேதுஶ்ச ததா தர்ம்மரதஸ்த்ரயஃ। ஶூரஃ பஞ்சவநஶ்சைவ தஸ்ய வம்ஶகராஃ ப்ரபோ ।। ௨௬.

பரிகேது, சகேது, மேலும் தர்மத்தில் நிலைத்த மூவர், சூரன், பஞ்சவனன்—இவர்கள் அவனது வம்சத்தை தொடர்ந்தவர்கள், பிரபு.

ப்ராதாச்ச தஸ்ய பகவாந் ஹரிர்நாராயணோ வராந்। அக்ஷயத்வம் ஸ்வவம்ஶஸ்ய வாஜிமேதஶதம் ததா। விபும் புத்ரம் ஸமுத்ரஞ்ச ஸ்வர்கே வாஸம் ததாக்ஷயம் ।। ௨௬.

பகவான் ஹரி நாராயணன் அவனுக்கு வரங்களாக, அவனது வம்சம் அழியாமல் இருப்பது, நூறு அசுவமேத யாகங்கள், வலிமையான மகன், கடல், என்றும் சொர்க்கத்தில் வாழ்வது ஆகியவற்றை அளித்தார்.

ஸ ஸமுத்ரோऽஶ்வமாதாய வந்ததே (?) ஸரிதாம்பதிஃ। ஸாகரத்வம் ச லேபே ஸ கர்மணா தேந தஸ்ய வை ।। ௨௬.

அந்த சமயத்தில், கடல் குதிரையை எடுத்துக்கொண்டு நதிகளின் தலைவனை வணங்கினான்; அந்த செயலில் அவன் 'சகரன்' என்ற பெயரை பெற்றான்.

தம் சாஶ்வமேதிகம் ஸோऽஶ்வம் ஸமுத்ராத் ப்ராப்ய பார்திவஃ। ஆஜஹாராஶ்வமேதாநாம் ஶதம் சைவ புநஃ புநஃ ।। ௨௬.

அந்த மன்னன், கடலிலிருந்து குதிரையை மீட்டு, மீண்டும் மீண்டும் நூறு அசுவமேத யாகங்களை நடத்தினார்.

ஷஷ்டிபுத்ரஸஹஸ்ராணி தக்தாந்யஶ்வாநுஸாரிணாம்। தேஷாம் நாராயணம் தேஜஃ ப்ரவிஷ்டாநாம் மஹாத்மநாம்। புத்ராணாந்து ஸஹஸ்ராணி ஷஷ்டிஸ்து இதி நஃ ஶ்ருதம் ।। ௨௬.

அசுவமேத யாகக் குதிரையை பின்தொடர்ந்த அறுபதாயிரம் மகன்கள் எரிந்தார்கள்; அவர்களது ஒளி நாராயணனில் சேர்ந்தது; மக்களாக அறுபதாயிரம் இருந்தனர் என்று நாம் கேட்டுள்ளோம்.

ரு'ஷய ஊசுஃ।. ஸகரஸ்யாத்மஜா ராஜ்ஞஃ கதம் ஜாதா மஹாபலாஃ। விக்ராந்தாஃ ஷஷ்டிஸாஹஸ்ரா விதிநா கேந வா வத ।। ௨௬.

முனிவர்கள் கேட்டார்கள்: சகர மன்னனின் மகன்கள் எப்படி பிறந்தார்கள்? அறுபதாயிரம் வீரர்கள் எவ்வாறு வந்தார்கள் என்பதை எங்களுக்குச் சொல்.

ஸூத உவாச।। த்வே பத்ந்யௌ ஸகரஸ்யாஸ்தாம் தபஸா தக்தகில்பிஷே। ஜ்யேஷ்டா விதர்பதுஹிதா கேஶிநீ நாம நாமதஃ ।। ௨௬.

சூதர் சொன்னார்: சகரனுக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தார்கள்; தவம் செய்து பாவம் நீங்கியவர்கள்; மூத்தவர் விதர்ப நாட்டரசரின் மகள், கேசினி என்று பெயர் பெற்றவர்.