வாயுபுராணம்

போஜயாமாஸ தச்ச்ருத்வா வஸிஷ்டஸ்தம் ததாத்யஜத்। ப்ரோவாச சைவ பகவாந் வஸிஷ்டஸ்தம் ந்ரு'பாத்மஜம் ।। ௨௬.

அதை வசிஷ்டர் கேட்டு, அவனை விலக்கினார்; பின்னர் பகவான் வசிஷ்டர் அந்த அரசகுமாரனை நோக்கி பேசினார்.

பாதயே க்ரூர ஹே க்ரூர தவ ஶம்குமயோமயம் । யதி தே த்ரீணி ஶம்கூநி ந ஸ்யுர்ஹி புருஷாதம ।। ௨௬.

கொடூரனே, கொடூரனே, உன் உடலில் மூன்று இரும்பு கூரியங்கள் குத்தப்படட்டும்; இல்லையெனில் நீ மனிதர்களில் மிகக் கீழானவன் அல்ல.

பிதுஶ்சாபரிதோஷேண குரோர்தோக்த்ரீவதேந ச। அப்ரோஷிதோபயோகாச்ச த்ரிவிதஸ்தே வ்யதிக்ரமஃ ।। ௨௬.

தந்தையை மகிழ்விக்காமல், ஆசானின் பசுவை கொன்று, வெளிநாட்டில் தடைசெய்யப்பட்டதை உண்டு, மூன்று விதமான தவறுகள் உன்னிடம் நடந்துள்ளன.

ஏவம் ஸ த்ரீணி ஶம்கூநி த்ரு'ஷ்ட்வா தஸ்ய மஹா தபாஃ। த்ரிஶங்குரிதி ஹோவாச த்ரிஶங்குஸ்தேந ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௬.

அவ்வாறு அந்த மூன்று கூரியங்களைப் பார்த்து, அந்த மகாதபஸ்வி அவனை 'திரிசங்கு' என்று அழைத்தார்; அப்போதிலிருந்து அவன் திரிசங்கு என்று அறியப்பட்டான்.

விஶ்வாமித்ரஸ்து தாராணாமாகதோ பரணே க்ரு'தே। ததஸ்தஸ்மை வரம் ப்ராதாத்ததா ப்ரீதஸ்த்ரிஶங்கவே ।। ௨௬.

விஸ்வாமித்திரர் குடும்பத்தினருக்காக உழைத்து திரும்பி வந்தபோது, திரிசங்குவை மகிழ்ச்சியுடன் ஒரு வரம் வழங்கினார்.

சந்த்யமாநோ வரேணாத குரும் வ்ரவே ந்ரு'பாத்மஜஃ। அநாவ்ரு'ஷ்டிபயே தஸ்மிந் கதே த்வாதஶவார்ஷிகே ।। ௨௬.

வரம் கேட்க ஊக்கமளிக்கப்பட்டபோது, அரசகுமாரன் ஆசானை நோக்கிக் கேட்டான்; அப்போது பன்னிரண்டு ஆண்டு வரட்சி, பஞ்சம் என்ற பயம் இருந்தது.

அபிஷிச்ய ராஜ்யே பித்ர்யே யாஜயாமாஸ தம் முநிஃ। மிஷதாம் தைவதாநாஞ்ச வஸிஷ்டஸ்ய ச கௌஶிகஃ। ஸஶரீரம் ததா தம் வை திவமாரோபயத் ப்ரபுஃ ।। ௨௬.

முனிவர் அவனை பூர்வீக ராஜ்யத்தில் அபிஷேகம் செய்து, யாகம் செய்ய வைத்தார்; தேவர்களும் வசிஷ்டரும் பார்த்தபடி, கௌசிகர் அவனை உடலோடு வானுலகிற்கு உயர்த்தினார்.

மிஷதஸ்து வஸிஷ்டஸ்ய ததத்புதமிவாபவத்। அத்ராப்யுதாஹரந்தீமௌ ஶ்லோகௌ பௌராணிகா ஜநாஃ ।। ௨௬.

வசிஷ்டர் பார்த்தபோது அது அதிசயமாகத் தோன்றியது; இங்கேயும் புராணங்களை அறிந்தவர்கள் இந்த இரண்டு பாடல்களைச் சொல்வார்கள்.

விஶ்வாமித்ரப்ரஸாதேந த்ரிஶங்குர்திவி ராஜதே । தேவை ஸார்த்தம் மஹாதேஜாநுக்ரஹாத்தஸ்ய தீமதஃ ।। ௨௬.

விஸ்வாமித்திரரின் அருளால், திரிசங்கு வானுலகில் தேவர்களுடன் ஒளிவீசுகிறார்; அந்த ஞானியும் வல்லவரும் அவனை ஆசீர்வதித்தார்.

ஶநைர்யாத்யபலா ரம்யா ஹேமந்தே சந்த்ரமண்டிதா। அலம்க்ரு'தா த்ரிபிர்பாவைஸ்த்ரிஶங்குக்ரஹபூஷிதா ।। ௨௬.

அழகாக, பலவீனமாய், சந்திரனால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மூன்று வடிவங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, திரிசங்கு நட்சத்திரத்தால் மேலும் ஒளிவீசும் அந்தவொன்று மெதுவாக நகர்கிறது.

தஸ்ய ஸத்யரதா நாம பார்ய்யா கேகயவம்ஶஜா। குமாரம் ஜநயாமாஸ ஹரிஶ்சந்த்ரமகல்மஷம் ।। ௨௬.

அவனுடைய மனைவி, 'சத்யரதா' என்று பெயருடையவள், கேகய வம்சத்தில் பிறந்தவள்; அவள் பாவமில்லாத ஹரிச்சந்திரனை பெற்றாள்.

ஸ து ராஜா ஹரிஶ்சந்த்ரஸ்த்ரைஶங்கவ இதி ஶ்ருதஃ । ஆஹர்த்தா ராஜஸூயஸ்ய ஸம்ராடிதி பரிஶ்ருதஃ ।। ௨௬.

அந்த அரசன் ஹரிச்சந்திரன், திரிசங்குவின் மகன் என்று அறியப்படுகிறார்; ராஜசூய யாகத்தை நடத்தியவன், சக்கரவர்த்தி என்றும் புகழ்பெற்றவன்.

ஹரிஶ்சந்த்ரஸ்ய து ஸுதோ ரோஹிதோ நாம வீர்ய்யவாந்। ஹரிதோ ரோஹிதஸ்யாத சம்சுஹாரீத உச்யதே ।। ௨௬.

ஹரிச்சந்திரனுக்கு 'ரோஹிதன்' என்ற வீரமான மகன் பிறந்தான்; ரோஹிதனுக்கு 'ஹரிதன்', ஹரிதனுக்கு 'சஞ்சு ஹாரிதன்' என்று சொல்லப்படுகிறார்.

விஜயஶ்ச ஸுதேவஶ்ச சம்சுபுத்ரௌ பபூவதுஃ। ஜேதா ஸர்வ்வஸ்ய க்ஷத்ரஸ்ய விஜயஸ்தேந ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௬.

விஜயனும் சுதேவனும் சஞ்சுவின் மக்களாகப் பிறந்தார்கள். எல்லா வீரகுலங்களையும் வென்றதால், விஜயன் என்ற பெயர் பெற்றான்.

ருருகஸ்தநயஸ்தத்ர ராஜா தர்ம்மார்தகோவிதஃ। ருருகாத்த்ரு'தகஃ புத்ரஸ்தஸ்மாத்பாஹுஶ்ச ஜஜ்ஞிவாந் ।। ௨௬.

அங்கே, ருருகன் என்ற மகன், தர்மத்திலும் செல்வத்திலும் நிபுணராக அரசராக இருந்தான். ருருகனுக்கு ஹ்ருதகன் என்ற மகன் பிறந்தான்; அவனிலிருந்து பாஹு பிறந்தான்.

ஹைஹயைஸ்தாலஜங்கைஶ்ச நிரஸ்தோ வ்யஸநீ ந்ரு'பஃ। ஶகைர்யவநகாம்போஜைஃ பாரதைஃ பஹ்லவைஸ்ததா ।। ௨௬.

அந்த அரசன், ஹைஹயர்கள், தாளஜங்கர்கள், சகர்கள், யவனர்கள், காம்போஜர்கள், பாரதர்கள், பஹ்லவர்கள் ஆகியோரால் துன்புறுத்தப்பட்டு, அரசாங்கத்திலிருந்து நீக்கப்பட்டான்.

நாத்யர்தம் தார்ம்மிகோऽபூத் ஸ தர்ம்ம்யே ஸத்யயுகே ததா। ஸகரஸ்து ஸுதோ பாஹோர்ஜஜ்ஞே ஸஹ கரேண வை। ப்ரு'கோராஶ்ரமமாஸாத்ய துர்வேண பரிரக்ஷிதஃ ।। ௨௬.

அவன் சத்திய யுகத்திலும் மிகுந்த தர்மவான் அல்லாதவன். பாஹுவின் மகனாக சகரன், விஷத்துடன் பிறந்தான். ப்ருகுவின் ஆசிரமத்தை அடைந்து, துருவனால் பாதுகாக்கப்பட்டான்.

ஆக்நேயமஸ்த்ரம் லப்த்வா து பார்கவாத் ஸகரோ ந்ரு'பஃ। ஜகாந ப்ரு'திவீங்கத்வா தாலஜம்காந் ஸஹைஹயாந் ।। ௨௬.

பார்கவனிடம் இருந்து அக்னியாயுதம் பெற்ற சகரன், பூமியை வென்று, தாளஜங்கர்களையும் ஹைஹயர்களையும் அழித்தான்.

ஶகாநாம் பஹ்லவாநாஞ்ச தர்ம்மாந்நிரஸதச்யுதஃ। க்ஷத்ரியாணாம் ததா தேஷாம் பாரதாநாஞ்ச தர்ம்மவித் ।। ௨௬.

அழிவில்லாதவன், சகர்களையும் பஹ்லவர்களையும் அவர்களுடைய தர்மத்திலிருந்து நீக்கினான்; அதுபோலவே, தர்மத்தை அறிந்தவன், க்ஷத்திரியர்களையும் பாரதர்களையும் அவர்களுக்குரிய கடமைகளிலிருந்து நீக்கினான்.

ரு'ஷய ஊசுஃ।। கதம் ஸ ஸகரோ ராஜா கரேண ஸஹ ஜஜ்ஞிவாந்। கிமர்தஞ்ச ஶகாதீநாம் க்ஷத்ரியாணாம் மஹௌஜஸாம்। தர்ம்மாந் குலோசிதாந் க்ருத்தோ ராஜா நிரஸதச்யுதஃ ।। ௨௬.

முனிவர்கள் கேட்டார்கள்: சகரன் எப்படி விஷத்துடன் பிறந்தான்? சகர்கள் மற்றும் பிற வலிமைமிக்க க்ஷத்திரியர்களை, அவர்களுக்குரிய தர்மத்திலிருந்து கோபத்தால் அரசன் ஏன் நீக்கினான்?

ஸூத உவாச।। பாஹோர்வ்யஸநிநஸ்தஸ்ய ஹ்ரு'தம் ராஜ்யம் புரா கில। ஹைஹயைஸ்தாலஜம்வைஶ்ச ஶகைஃ ஸார்த்தம் ஸமாகதைஃ ।। ௨௬.

சூதர் சொன்னான்: பாஹு துன்புற்றவன்; அவனுடைய அரசை, ஹைஹயர்கள், தாளஜங்கர்கள், கூடிவந்த சகர்கள் ஆகியோர் பறித்துக்கொண்டார்கள்.

யவநாஃ பாரதாஶ்சைவ காம்போஜாஃ பஹ்லவாஸ்ததா। ஹைஹயார்தம் பராக்ராந்தா ஏதே பஞ்சகணாஸ்ததா ।। ௨௬.

யவனர்கள், பாரதர்கள், காம்போஜர்கள், பஹ்லவர்கள் ஆகிய இந்த ஐந்து குழுக்களும், ஹைஹயர்களுக்காக முன்னேறினார்கள்.

ஹ்ரு'தம் ராஜ்யம் பலீயோபிரேபிஃ க்ஷத்ரியபுங்கவைஃ । ஹ்ரு'தராஜ்யஸ்ததா பாஹுஃ ஸம்ந்யஸ்ய நு ததா ந்ரு'பஃ। வநம் ப்ரவிஶ்ய தர்ம்மாத்மா ஸஹ பத்ந்யா தபோऽசரத் ।। ௨௬.

இந்த வலிமைமிக்க க்ஷத்திரிய தலைவர்களால் அந்த அரசு பறிக்கப்பட்டது. பாஹு, அரசை இழந்தவனாக, அதை விட்டு வனத்தில் சென்று, தனது மனைவியுடன் தர்மபரனாக தவம் செய்தான்.

கஸ்யசித்த்வத காலஸ்ய தோயார்தம் ப்ரஸ்திதோ ந்ரு'பஃ। வ்ரு'த்தத்வாத்துர்ப்பலத்வாச்ச அந்தரா ஸ மமார ச ।। ௨௬.

சில காலத்துக்குப் பிறகு, அரசன் தண்ணீர் எடுக்கச் சென்றான்; வயதுமிக்கதாலும், பலவீனத்தாலும், வழியில் உயிரிழந்தான்.

பத்நீ து யாதவீ தஸ்ய ஸகர்பா ப்ரு'ஷ்டதோऽந்வகாத் । ஸபத்ந்யா து கரஸ்தஸ்யை தத்தோ கர்பஜிகாம்ஸயா ।। ௨௬.

அவனுடைய யாதவர் வம்சத்தைச் சேர்ந்த கர்ப்பிணி மனைவி பின்னால் சென்றாள். அவளுடைய இணைமனைவி, கருவை அழிக்க விரும்பி, விஷம் கொடுத்தாள்.

ஸா து பர்துஶ்சிதாம் க்ரு'த்வா வஹ்நௌ தம் ஸமரோஹயத்। ஔர்வஸ்தாம் பார்கவோ த்ரு'ஷ்ட்வா காருண்யாத்விந்யவர்த்தயத் ।। ௨௬.

அவள் கணவருக்காக சிதை அமைத்து, அவரை அக்கினியில் வைத்தாள். ப்ருகுவின் வம்சத்தார் ஆன ஔர்வ முனிவர், இரக்கத்தால் அவளைத் தடுத்தார்.

தஸ்யாஶ்ரமே து தங்கர்பம் ஸாகரேண ததா ஸஹ। வ்யஜாயத மஹாபாஹும் ஸகரம் நாம தார்மிகம் ।। ௨௬.

அவரது ஆசிரமத்தில், அவள் விஷத்துடன் குழந்தையை பெற்றாள்; அந்த மகாபலசாலியாகிய தர்மவான், சகரன் என்று பெயரிடப்பட்டான்.

ஔர்வஸ்து ஜாதகர்மாதீந் க்ரு'த்வா தஸ்ய மஹாத்மநஃ। அத்யாப்ய வேதஶாஸ்த்ராணி ததோऽஸ்த்ரம் ப்ரத்யபாதயத் ।। ௨௬.

ஔர்வ முனிவர், அந்த மகானுக்கு ஜாதகர்மாதி கிரியைகளை செய்து, வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் கற்றுத்தந்து, பின்னர் ஒரு ஆயுதத்தையும் வழங்கினார்.

ஜாமதக்ந்யாத்ததாக்நேயமஸுரைரபி துஃஸஹம்। ஸ தேநாஸ்த்ரபலேநைவ பலேந ச ஸமந்விதஃ । ஜகாந ஹைஹயாந் க்ருத்தோ ருத்ரஃ பஶுகணாநிவ ।। ௨௬.

ஜாமதக்னியிடம் இருந்து, அசுரர்களுக்கே தாங்க முடியாத அக்னியாயுதத்தை பெற்றான். அந்த ஆயுதத்தின் சக்தியாலும், தன் வலிமையாலும், கோபத்துடன் ஹைஹயர்களை, ருத்ரன் மிருகங்களை அழிப்பதைப் போல் அழித்தான்.