வாயுபுராணம்

பித்ரா ருதம்ஸ்ததா ராஷ்ட்ராத் பரித்யக்தம் ஸ்வமாத்மஜம்। ந வாரயாமாஸ முநிர்வஸிஷ்டஃ காரணேந வை ।। ௨௬.

அப்பொழுது, தந்தை அழுதபடி தன் மகனை நாட்டிலிருந்து வெளியேற்றியபோது, வசிஷ்டர் முனிவர், ஒரு காரணத்தால் அதைத் தடுக்கவில்லை.

பாணிக்ரஹணமந்த்ராணாம் நிஷ்டா ஸ்யாத் ஸப்தமே பதே। ஏவம் ஸத்யவ்ரதஸ்தாந் வை க்ரு'தவாந் ஸப்தமே பதே ।। ௨௬.

திருமண மந்திரங்களின் நிறைவு ஏழாவது அடியில் ஏற்படுகிறது; அதுபோல் சத்யவரதனும் அந்த ஏழாவது அடியில் அவற்றைச் செய்தான்.

ஜாநந் தர்ம்மாந் வஸிஷ்டஸ்து ந ச மந்த்ராநிஹேச்சதி। இதி ஸத்யவ்ரதே ரோஷம் வஸிஷ்டோ மநஸாகரோத் ।। ௨௬.

தர்மங்களை அறிந்த வசிஷ்டர், அந்த மந்திரங்களைச் சொல்ல விரும்பவில்லை; அதனால் வசிஷ்டர், சத்யவரதனை மனதில் கோபமடைந்தார்.

குருர்புத்த்யா து பகவாந் வஸிஷ்டஃ க்ரு'தவாம்ஸ்ததா। ந து ஸத்யவ்ரதோ புத்த்யா உபாம்ஶுவ்ரதமஸ்ய வை ।। ௨௬.

பெரிய அறிவுடைய ஆசான் வசிஷ்டர், அப்போது புத்தியுடன் நடந்தார்; ஆனால் சத்யவரதன், உபாஞ்சு விரதத்தை அறிவுடன் கடைபிடிக்கவில்லை.

தஸ்மிம்ஶ்சோபரதே யோ யத்பிதுராஸீந்மஹாமநாஃ। தேந த்வாதஶவர்ஷாணி நாவர்ஷத் பாகஶாஸநஃ ।। ௨௬.

அவர் விலகியபோது, தந்தையின் பதவியில் இருந்த பெரிய மனம் கொண்டவர் யாரோ, பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் இந்திரன் மழையை நிறுத்தினான்.

தேந த்விதாநீம் பஹுதா தீக்ஷாம் தாம் துர்பலாம் புவி। குலஸ்ய நிஷ்க்ரு'திஃ ஸ்வஸ்ய க்ரு'தேயஞ்ச பவேதிதி ।। ௨௬.

அதனால் இப்போது பூமியில் அந்த தீட்சை பலவீனமாய் பலவகையாக மாறி, குடும்பத்திற்கும் தனக்காகவும் பாவப்பரிகாரம் ஆகிறது.

ததோ வஸிஷ்டோ பகவாந் பித்ரா த்யக்தம் ந்யவாரயத்। அபிஷேக்ஷ்யாம்யஹம் ராஜ்யே பஶ்சாதேநமிதி ப்ரபுஃ ।। ௨௬.

அப்போது பகவான் வசிஷ்டர், தந்தையால் விலக்கப்பட்டவனைத் தடுத்தார்; 'நான் அவனைப் பிறகு ராஜ்யாபிஷேகம் செய்வேன்' என்று கூறினார்.

ஸ து த்வாதஶவர்ஷாணி தீக்ஷாந்தாமுத்வஹந் பலீ। அவித்யமாநே மாம்ஸே து வஸிஷ்டஸ்ய மஹாத்மநஃ ।। ௨௬.

ஆனால் அவன், வலிமை உடையவன், பன்னிரண்டு வருடங்கள் தீட்சையை சுமந்தான்; அந்த மகாத்மா வசிஷ்டருக்கு இறைச்சி கிடைக்கவில்லை.

ஸர்வ்வகாமதுகாம் தேநும் ஸம்ததர்ஶ ந்ரு'பாத்மஜஃ। தாம் வை க்ரோதாச்ச மோஹாச்ச ஶ்ரமாச்சைவ க்ஷுதாந்விதஃ ।। ௨௬.

அந்த அரசகுமாரன் எல்லா ஆசைகளையும் தரும் பசுவை பார்த்தான்; கோபம், மயக்கம், சோர்வு, பசி ஆகியவற்றால் அவன் அப்படிச் செய்தான்.

தஸ்யுதர்ம்மம் கதோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஜகாந பலிநாம் வரஃ। ஸ து மாம்ஸம் ஸ்வயம் சைவ விஶ்வாமித்ரஸ்ய சாத்மஜாந் ।। ௨௬.

கள்ளர்களைப் போல நடந்ததைப் பார்த்து, வலிமை மிகுந்தவன் அந்த பசுவை கொன்றான்; அவனும், விஸ்வாமித்திரரின் மகன்களும் அந்த இறைச்சியை உண்டார்கள்.

போஜயாமாஸ தச்ச்ருத்வா வஸிஷ்டஸ்தம் ததாத்யஜத்। ப்ரோவாச சைவ பகவாந் வஸிஷ்டஸ்தம் ந்ரு'பாத்மஜம் ।। ௨௬.

அதை வசிஷ்டர் கேட்டு, அவனை விலக்கினார்; பின்னர் பகவான் வசிஷ்டர் அந்த அரசகுமாரனை நோக்கி பேசினார்.

பாதயே க்ரூர ஹே க்ரூர தவ ஶம்குமயோமயம் । யதி தே த்ரீணி ஶம்கூநி ந ஸ்யுர்ஹி புருஷாதம ।। ௨௬.

கொடூரனே, கொடூரனே, உன் உடலில் மூன்று இரும்பு கூரியங்கள் குத்தப்படட்டும்; இல்லையெனில் நீ மனிதர்களில் மிகக் கீழானவன் அல்ல.

பிதுஶ்சாபரிதோஷேண குரோர்தோக்த்ரீவதேந ச। அப்ரோஷிதோபயோகாச்ச த்ரிவிதஸ்தே வ்யதிக்ரமஃ ।। ௨௬.

தந்தையை மகிழ்விக்காமல், ஆசானின் பசுவை கொன்று, வெளிநாட்டில் தடைசெய்யப்பட்டதை உண்டு, மூன்று விதமான தவறுகள் உன்னிடம் நடந்துள்ளன.

ஏவம் ஸ த்ரீணி ஶம்கூநி த்ரு'ஷ்ட்வா தஸ்ய மஹா தபாஃ। த்ரிஶங்குரிதி ஹோவாச த்ரிஶங்குஸ்தேந ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௬.

அவ்வாறு அந்த மூன்று கூரியங்களைப் பார்த்து, அந்த மகாதபஸ்வி அவனை 'திரிசங்கு' என்று அழைத்தார்; அப்போதிலிருந்து அவன் திரிசங்கு என்று அறியப்பட்டான்.

விஶ்வாமித்ரஸ்து தாராணாமாகதோ பரணே க்ரு'தே। ததஸ்தஸ்மை வரம் ப்ராதாத்ததா ப்ரீதஸ்த்ரிஶங்கவே ।। ௨௬.

விஸ்வாமித்திரர் குடும்பத்தினருக்காக உழைத்து திரும்பி வந்தபோது, திரிசங்குவை மகிழ்ச்சியுடன் ஒரு வரம் வழங்கினார்.

சந்த்யமாநோ வரேணாத குரும் வ்ரவே ந்ரு'பாத்மஜஃ। அநாவ்ரு'ஷ்டிபயே தஸ்மிந் கதே த்வாதஶவார்ஷிகே ।। ௨௬.

வரம் கேட்க ஊக்கமளிக்கப்பட்டபோது, அரசகுமாரன் ஆசானை நோக்கிக் கேட்டான்; அப்போது பன்னிரண்டு ஆண்டு வரட்சி, பஞ்சம் என்ற பயம் இருந்தது.

அபிஷிச்ய ராஜ்யே பித்ர்யே யாஜயாமாஸ தம் முநிஃ। மிஷதாம் தைவதாநாஞ்ச வஸிஷ்டஸ்ய ச கௌஶிகஃ। ஸஶரீரம் ததா தம் வை திவமாரோபயத் ப்ரபுஃ ।। ௨௬.

முனிவர் அவனை பூர்வீக ராஜ்யத்தில் அபிஷேகம் செய்து, யாகம் செய்ய வைத்தார்; தேவர்களும் வசிஷ்டரும் பார்த்தபடி, கௌசிகர் அவனை உடலோடு வானுலகிற்கு உயர்த்தினார்.

மிஷதஸ்து வஸிஷ்டஸ்ய ததத்புதமிவாபவத்। அத்ராப்யுதாஹரந்தீமௌ ஶ்லோகௌ பௌராணிகா ஜநாஃ ।। ௨௬.

வசிஷ்டர் பார்த்தபோது அது அதிசயமாகத் தோன்றியது; இங்கேயும் புராணங்களை அறிந்தவர்கள் இந்த இரண்டு பாடல்களைச் சொல்வார்கள்.

விஶ்வாமித்ரப்ரஸாதேந த்ரிஶங்குர்திவி ராஜதே । தேவை ஸார்த்தம் மஹாதேஜாநுக்ரஹாத்தஸ்ய தீமதஃ ।। ௨௬.

விஸ்வாமித்திரரின் அருளால், திரிசங்கு வானுலகில் தேவர்களுடன் ஒளிவீசுகிறார்; அந்த ஞானியும் வல்லவரும் அவனை ஆசீர்வதித்தார்.

ஶநைர்யாத்யபலா ரம்யா ஹேமந்தே சந்த்ரமண்டிதா। அலம்க்ரு'தா த்ரிபிர்பாவைஸ்த்ரிஶங்குக்ரஹபூஷிதா ।। ௨௬.

அழகாக, பலவீனமாய், சந்திரனால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மூன்று வடிவங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, திரிசங்கு நட்சத்திரத்தால் மேலும் ஒளிவீசும் அந்தவொன்று மெதுவாக நகர்கிறது.

தஸ்ய ஸத்யரதா நாம பார்ய்யா கேகயவம்ஶஜா। குமாரம் ஜநயாமாஸ ஹரிஶ்சந்த்ரமகல்மஷம் ।। ௨௬.

அவனுடைய மனைவி, 'சத்யரதா' என்று பெயருடையவள், கேகய வம்சத்தில் பிறந்தவள்; அவள் பாவமில்லாத ஹரிச்சந்திரனை பெற்றாள்.

ஸ து ராஜா ஹரிஶ்சந்த்ரஸ்த்ரைஶங்கவ இதி ஶ்ருதஃ । ஆஹர்த்தா ராஜஸூயஸ்ய ஸம்ராடிதி பரிஶ்ருதஃ ।। ௨௬.

அந்த அரசன் ஹரிச்சந்திரன், திரிசங்குவின் மகன் என்று அறியப்படுகிறார்; ராஜசூய யாகத்தை நடத்தியவன், சக்கரவர்த்தி என்றும் புகழ்பெற்றவன்.

ஹரிஶ்சந்த்ரஸ்ய து ஸுதோ ரோஹிதோ நாம வீர்ய்யவாந்। ஹரிதோ ரோஹிதஸ்யாத சம்சுஹாரீத உச்யதே ।। ௨௬.

ஹரிச்சந்திரனுக்கு 'ரோஹிதன்' என்ற வீரமான மகன் பிறந்தான்; ரோஹிதனுக்கு 'ஹரிதன்', ஹரிதனுக்கு 'சஞ்சு ஹாரிதன்' என்று சொல்லப்படுகிறார்.

விஜயஶ்ச ஸுதேவஶ்ச சம்சுபுத்ரௌ பபூவதுஃ। ஜேதா ஸர்வ்வஸ்ய க்ஷத்ரஸ்ய விஜயஸ்தேந ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௬.

விஜயனும் சுதேவனும் சஞ்சுவின் மக்களாகப் பிறந்தார்கள். எல்லா வீரகுலங்களையும் வென்றதால், விஜயன் என்ற பெயர் பெற்றான்.

ருருகஸ்தநயஸ்தத்ர ராஜா தர்ம்மார்தகோவிதஃ। ருருகாத்த்ரு'தகஃ புத்ரஸ்தஸ்மாத்பாஹுஶ்ச ஜஜ்ஞிவாந் ।। ௨௬.

அங்கே, ருருகன் என்ற மகன், தர்மத்திலும் செல்வத்திலும் நிபுணராக அரசராக இருந்தான். ருருகனுக்கு ஹ்ருதகன் என்ற மகன் பிறந்தான்; அவனிலிருந்து பாஹு பிறந்தான்.

ஹைஹயைஸ்தாலஜங்கைஶ்ச நிரஸ்தோ வ்யஸநீ ந்ரு'பஃ। ஶகைர்யவநகாம்போஜைஃ பாரதைஃ பஹ்லவைஸ்ததா ।। ௨௬.

அந்த அரசன், ஹைஹயர்கள், தாளஜங்கர்கள், சகர்கள், யவனர்கள், காம்போஜர்கள், பாரதர்கள், பஹ்லவர்கள் ஆகியோரால் துன்புறுத்தப்பட்டு, அரசாங்கத்திலிருந்து நீக்கப்பட்டான்.

நாத்யர்தம் தார்ம்மிகோऽபூத் ஸ தர்ம்ம்யே ஸத்யயுகே ததா। ஸகரஸ்து ஸுதோ பாஹோர்ஜஜ்ஞே ஸஹ கரேண வை। ப்ரு'கோராஶ்ரமமாஸாத்ய துர்வேண பரிரக்ஷிதஃ ।। ௨௬.

அவன் சத்திய யுகத்திலும் மிகுந்த தர்மவான் அல்லாதவன். பாஹுவின் மகனாக சகரன், விஷத்துடன் பிறந்தான். ப்ருகுவின் ஆசிரமத்தை அடைந்து, துருவனால் பாதுகாக்கப்பட்டான்.

ஆக்நேயமஸ்த்ரம் லப்த்வா து பார்கவாத் ஸகரோ ந்ரு'பஃ। ஜகாந ப்ரு'திவீங்கத்வா தாலஜம்காந் ஸஹைஹயாந் ।। ௨௬.

பார்கவனிடம் இருந்து அக்னியாயுதம் பெற்ற சகரன், பூமியை வென்று, தாளஜங்கர்களையும் ஹைஹயர்களையும் அழித்தான்.

ஶகாநாம் பஹ்லவாநாஞ்ச தர்ம்மாந்நிரஸதச்யுதஃ। க்ஷத்ரியாணாம் ததா தேஷாம் பாரதாநாஞ்ச தர்ம்மவித் ।। ௨௬.

அழிவில்லாதவன், சகர்களையும் பஹ்லவர்களையும் அவர்களுடைய தர்மத்திலிருந்து நீக்கினான்; அதுபோலவே, தர்மத்தை அறிந்தவன், க்ஷத்திரியர்களையும் பாரதர்களையும் அவர்களுக்குரிய கடமைகளிலிருந்து நீக்கினான்.