வாயுபுராணம்

தாராம்ஸ்து தஸ்ய விஷயே விஶ்வாமித்ரோ மஹாதபாஃ। ஸம்ந்யஸ்ய ஸாகராநூபே சசார விபுலம் தபஃ ।। ௨௬.

அந்த நாட்டில், மகா தவசு விஸ்வாமித்திரன் தனது மனைவியை விட்டு விட்டு, கடற்கரையில் கடும் தவம் செய்தான்.

தஸ்ய பத்நீ கலே பத்த்வா மத்யமம் புத்ரமௌரஸம்। ஶிகயா பரணார்தாய வ்யக்ரீணாத்கோஶதேந வை ।। ௨௬.

அவனுடைய மனைவி, நடுப்பிள்ளையை கழுத்தில் கட்டி, வாழ்வை நடத்த வேண்டும் என்பதற்காக, கூச்சலிட்டு அவனை விற்பனைக்கு வைத்தாள்.

தம் து பத்தம் கலே த்ரு'ஷ்ட்வா விக்ரீதம் தம் நரோத்தமஃ। மஹர்ஷிபுத்ரம் தர்ம்மாத்மா மோக்ஷயாமாஸ ஸுவ்ரதஃ ।। ௨௬.

அந்த சிறுவன் கழுத்தில் கட்டப்பட்டு விற்கப்படுவதை பார்த்த அந்த நல்லொழுக்கமுள்ள அரசகுமாரன், மகா முனிவரின் மகன், அவனை விடுவித்தான்.

ஸத்யவ்ரதோ மஹாபுத்திர்பரணம் தஸ்ய சாகரோத் । விஶ்வாமித்ரஸ்ய துஷ்ட்யர்தமநுகம்பார்தமேவ ச ।। ௨௬.

பெரிய புத்திசாலியான சத்யவரதன், விஸ்வாமித்திரருக்கு மகிழ்ச்சி தரவும், இரக்கத்தாலும், அவனுடைய வாழ்வை நடத்த உதவினான்.

ஸோऽபவத்காலவோ நாம கலே பத்தோ மஹாதபாஃ। மஹர்ஷிஃ கௌஶிகஸ்தாதஸ்தேந வீர்யேண மோக்ஷிதஃ ।। ௨௬.

அவன் கழுத்தில் கட்டப்பட்டு, பெரிய தவசுவாக 'காலவன்' என்று அழைக்கப்பட்டான்; அவனுடைய தந்தை கவுஷிக முனிவர், அவனுடைய வீரத்தால் விடுதலை பெற்றார்.

தஸ்ய வ்ரதேந பக்த்யா ச க்ரு'பயா ச ப்ரதிஜ்ஞயா। விஶ்வாமித்ரகலத்ரஞ்ச பபார விநயே ஸ்திதஃ ।। ௨௬.

சத்யவரதன், தன் விரதம், பக்தி, இரக்கம், வாக்குறுதி ஆகியவற்றால், ஒழுக்கத்தில் நிலைத்து, விஸ்வாமித்திரரின் மனைவியை பாதுகாத்தான்.

ஹத்வா ம்ரு'காந் வராஹாம்ஶ்ச மஹிஷாம்ஶ்ச வநேசராந்। விஶ்வாமித்ராஶ்ரமாப்யாஶே தந்மாம்ஸமபசத்ததஃ ।। ௨௬.

விஸ்வாமித்திரரின் ஆசிரமம் அருகே, மான், காடுபன்றி, காட்டெருமை மற்றும் பிற காட்டுயிர்களை வேட்டையாடி, அவற்றின் இறைச்சியை சமைத்தான்.

உபாம்ஶுவ்ரதமாஸ்தாய தீக்ஷாம் த்வாதஶவார்ஷிகீம்। பிதுர்நியோகாதபஜந்ந்ரு'பே து வநமாஸ்திதே ।। ௨௬.

உபாஞ்சு விரதத்தை மேற்கொண்டு, பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் தீட்சை கடைபிடித்து, தந்தையின் கட்டளையின்படி, அரசன் காட்டில் இருந்தபோது சேவை செய்தான்.

அயோத்யாஞ்சைவ ராஜ்யஞ்ச ததைவாந்தஃபுரம் முநிஃ। யாஜ்யோபாத்யாயஸம்யோகாத்வஸிஷ்டஃ பரிரக்ஷிதஃ ।। ௨௬.

வசிஷ்டர் முனிவர், யாககாரர் மற்றும் ஆசான்களின் உதவியுடன், அயோத்தியா நகரத்தையும், அரசாட்சியையும், அரண்மனையையும் பாதுகாத்தார்.

ஸத்யவ்ரதஸ்து பால்யாத்து பாவிநோऽர்தஸ்ய வை பலாத்। வஸிஷ்டேऽப்யாதிகம் மந்யும் தாரயாமாஸ மந்யுநா ।। ௨௬.

சத்யவரதன், சிறுவயதிலிருந்தே, வரவிருக்கும் நிகழ்வுகளால், வசிஷ்டருக்கு இருந்ததைவிட அதிக கோபத்தை மனதில் வைத்திருந்தான்.

பித்ரா ருதம்ஸ்ததா ராஷ்ட்ராத் பரித்யக்தம் ஸ்வமாத்மஜம்। ந வாரயாமாஸ முநிர்வஸிஷ்டஃ காரணேந வை ।। ௨௬.

அப்பொழுது, தந்தை அழுதபடி தன் மகனை நாட்டிலிருந்து வெளியேற்றியபோது, வசிஷ்டர் முனிவர், ஒரு காரணத்தால் அதைத் தடுக்கவில்லை.

பாணிக்ரஹணமந்த்ராணாம் நிஷ்டா ஸ்யாத் ஸப்தமே பதே। ஏவம் ஸத்யவ்ரதஸ்தாந் வை க்ரு'தவாந் ஸப்தமே பதே ।। ௨௬.

திருமண மந்திரங்களின் நிறைவு ஏழாவது அடியில் ஏற்படுகிறது; அதுபோல் சத்யவரதனும் அந்த ஏழாவது அடியில் அவற்றைச் செய்தான்.

ஜாநந் தர்ம்மாந் வஸிஷ்டஸ்து ந ச மந்த்ராநிஹேச்சதி। இதி ஸத்யவ்ரதே ரோஷம் வஸிஷ்டோ மநஸாகரோத் ।। ௨௬.

தர்மங்களை அறிந்த வசிஷ்டர், அந்த மந்திரங்களைச் சொல்ல விரும்பவில்லை; அதனால் வசிஷ்டர், சத்யவரதனை மனதில் கோபமடைந்தார்.

குருர்புத்த்யா து பகவாந் வஸிஷ்டஃ க்ரு'தவாம்ஸ்ததா। ந து ஸத்யவ்ரதோ புத்த்யா உபாம்ஶுவ்ரதமஸ்ய வை ।। ௨௬.

பெரிய அறிவுடைய ஆசான் வசிஷ்டர், அப்போது புத்தியுடன் நடந்தார்; ஆனால் சத்யவரதன், உபாஞ்சு விரதத்தை அறிவுடன் கடைபிடிக்கவில்லை.

தஸ்மிம்ஶ்சோபரதே யோ யத்பிதுராஸீந்மஹாமநாஃ। தேந த்வாதஶவர்ஷாணி நாவர்ஷத் பாகஶாஸநஃ ।। ௨௬.

அவர் விலகியபோது, தந்தையின் பதவியில் இருந்த பெரிய மனம் கொண்டவர் யாரோ, பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் இந்திரன் மழையை நிறுத்தினான்.

தேந த்விதாநீம் பஹுதா தீக்ஷாம் தாம் துர்பலாம் புவி। குலஸ்ய நிஷ்க்ரு'திஃ ஸ்வஸ்ய க்ரு'தேயஞ்ச பவேதிதி ।। ௨௬.

அதனால் இப்போது பூமியில் அந்த தீட்சை பலவீனமாய் பலவகையாக மாறி, குடும்பத்திற்கும் தனக்காகவும் பாவப்பரிகாரம் ஆகிறது.

ததோ வஸிஷ்டோ பகவாந் பித்ரா த்யக்தம் ந்யவாரயத்। அபிஷேக்ஷ்யாம்யஹம் ராஜ்யே பஶ்சாதேநமிதி ப்ரபுஃ ।। ௨௬.

அப்போது பகவான் வசிஷ்டர், தந்தையால் விலக்கப்பட்டவனைத் தடுத்தார்; 'நான் அவனைப் பிறகு ராஜ்யாபிஷேகம் செய்வேன்' என்று கூறினார்.

ஸ து த்வாதஶவர்ஷாணி தீக்ஷாந்தாமுத்வஹந் பலீ। அவித்யமாநே மாம்ஸே து வஸிஷ்டஸ்ய மஹாத்மநஃ ।। ௨௬.

ஆனால் அவன், வலிமை உடையவன், பன்னிரண்டு வருடங்கள் தீட்சையை சுமந்தான்; அந்த மகாத்மா வசிஷ்டருக்கு இறைச்சி கிடைக்கவில்லை.

ஸர்வ்வகாமதுகாம் தேநும் ஸம்ததர்ஶ ந்ரு'பாத்மஜஃ। தாம் வை க்ரோதாச்ச மோஹாச்ச ஶ்ரமாச்சைவ க்ஷுதாந்விதஃ ।। ௨௬.

அந்த அரசகுமாரன் எல்லா ஆசைகளையும் தரும் பசுவை பார்த்தான்; கோபம், மயக்கம், சோர்வு, பசி ஆகியவற்றால் அவன் அப்படிச் செய்தான்.

தஸ்யுதர்ம்மம் கதோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஜகாந பலிநாம் வரஃ। ஸ து மாம்ஸம் ஸ்வயம் சைவ விஶ்வாமித்ரஸ்ய சாத்மஜாந் ।। ௨௬.

கள்ளர்களைப் போல நடந்ததைப் பார்த்து, வலிமை மிகுந்தவன் அந்த பசுவை கொன்றான்; அவனும், விஸ்வாமித்திரரின் மகன்களும் அந்த இறைச்சியை உண்டார்கள்.

போஜயாமாஸ தச்ச்ருத்வா வஸிஷ்டஸ்தம் ததாத்யஜத்। ப்ரோவாச சைவ பகவாந் வஸிஷ்டஸ்தம் ந்ரு'பாத்மஜம் ।। ௨௬.

அதை வசிஷ்டர் கேட்டு, அவனை விலக்கினார்; பின்னர் பகவான் வசிஷ்டர் அந்த அரசகுமாரனை நோக்கி பேசினார்.

பாதயே க்ரூர ஹே க்ரூர தவ ஶம்குமயோமயம் । யதி தே த்ரீணி ஶம்கூநி ந ஸ்யுர்ஹி புருஷாதம ।। ௨௬.

கொடூரனே, கொடூரனே, உன் உடலில் மூன்று இரும்பு கூரியங்கள் குத்தப்படட்டும்; இல்லையெனில் நீ மனிதர்களில் மிகக் கீழானவன் அல்ல.

பிதுஶ்சாபரிதோஷேண குரோர்தோக்த்ரீவதேந ச। அப்ரோஷிதோபயோகாச்ச த்ரிவிதஸ்தே வ்யதிக்ரமஃ ।। ௨௬.

தந்தையை மகிழ்விக்காமல், ஆசானின் பசுவை கொன்று, வெளிநாட்டில் தடைசெய்யப்பட்டதை உண்டு, மூன்று விதமான தவறுகள் உன்னிடம் நடந்துள்ளன.

ஏவம் ஸ த்ரீணி ஶம்கூநி த்ரு'ஷ்ட்வா தஸ்ய மஹா தபாஃ। த்ரிஶங்குரிதி ஹோவாச த்ரிஶங்குஸ்தேந ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௬.

அவ்வாறு அந்த மூன்று கூரியங்களைப் பார்த்து, அந்த மகாதபஸ்வி அவனை 'திரிசங்கு' என்று அழைத்தார்; அப்போதிலிருந்து அவன் திரிசங்கு என்று அறியப்பட்டான்.

விஶ்வாமித்ரஸ்து தாராணாமாகதோ பரணே க்ரு'தே। ததஸ்தஸ்மை வரம் ப்ராதாத்ததா ப்ரீதஸ்த்ரிஶங்கவே ।। ௨௬.

விஸ்வாமித்திரர் குடும்பத்தினருக்காக உழைத்து திரும்பி வந்தபோது, திரிசங்குவை மகிழ்ச்சியுடன் ஒரு வரம் வழங்கினார்.

சந்த்யமாநோ வரேணாத குரும் வ்ரவே ந்ரு'பாத்மஜஃ। அநாவ்ரு'ஷ்டிபயே தஸ்மிந் கதே த்வாதஶவார்ஷிகே ।। ௨௬.

வரம் கேட்க ஊக்கமளிக்கப்பட்டபோது, அரசகுமாரன் ஆசானை நோக்கிக் கேட்டான்; அப்போது பன்னிரண்டு ஆண்டு வரட்சி, பஞ்சம் என்ற பயம் இருந்தது.

அபிஷிச்ய ராஜ்யே பித்ர்யே யாஜயாமாஸ தம் முநிஃ। மிஷதாம் தைவதாநாஞ்ச வஸிஷ்டஸ்ய ச கௌஶிகஃ। ஸஶரீரம் ததா தம் வை திவமாரோபயத் ப்ரபுஃ ।। ௨௬.

முனிவர் அவனை பூர்வீக ராஜ்யத்தில் அபிஷேகம் செய்து, யாகம் செய்ய வைத்தார்; தேவர்களும் வசிஷ்டரும் பார்த்தபடி, கௌசிகர் அவனை உடலோடு வானுலகிற்கு உயர்த்தினார்.

மிஷதஸ்து வஸிஷ்டஸ்ய ததத்புதமிவாபவத்। அத்ராப்யுதாஹரந்தீமௌ ஶ்லோகௌ பௌராணிகா ஜநாஃ ।। ௨௬.

வசிஷ்டர் பார்த்தபோது அது அதிசயமாகத் தோன்றியது; இங்கேயும் புராணங்களை அறிந்தவர்கள் இந்த இரண்டு பாடல்களைச் சொல்வார்கள்.

விஶ்வாமித்ரப்ரஸாதேந த்ரிஶங்குர்திவி ராஜதே । தேவை ஸார்த்தம் மஹாதேஜாநுக்ரஹாத்தஸ்ய தீமதஃ ।। ௨௬.

விஸ்வாமித்திரரின் அருளால், திரிசங்கு வானுலகில் தேவர்களுடன் ஒளிவீசுகிறார்; அந்த ஞானியும் வல்லவரும் அவனை ஆசீர்வதித்தார்.