வாயுபுராணம்

த்ரஸதஶ்வோऽநரண்யஸ்ய ஹர்ய்யஶ்வஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ । ஹர்ய்யஶ்வாத்து த்ரு'ஷத்வத்யாம் ஜஜ்ஞே வஸுமதோ ந்ரு'பஃ ।। ௨௬.

அனரண்யனுக்கு திரஸதஸ்வன் என்ற மகன் பிறந்தான்; அவனுக்கு ஹர்யஷ்வன் மகனாகப் பிறந்தான். ஹர்யஷ்வனிடமிருந்து திருஷத்வதி ஆற்றில் வசுமத் என்ற அரசன் பிறந்தான்.

தஸ்ய புத்ரோऽபவத்ராஜா த்ரிதந்வா நாம தார்ம்மிகஃ। ஆஸீத் த்ரைதந்வநஶ்சாபி வித்வாம்ஸ்த்ரய்யாம் ரணப்ரபுஃ ।। ௨௬.

அவனுக்கு திரிதன்வா என்ற தர்மமான அரசன் மகனாகப் பிறந்தான். திரைதன்வன் என அழைக்கப்படும் அவன், மூன்று வேதங்களிலும் தேர்ந்தவன், போர் நிபுணனும் ஆனான்.

தஸ்ய ஸத்யவ்ரதோ நாம குமாரோऽபூந்மஹாபலஃ। தேந பார்ய்யா விதர்பஸ்ய ஹ்ரு'தா ஹத்வா திவௌகஸஃ ।। ௨௬.

அவனுக்கு மகனாக மகாபலனான சத்தியவ்ரதன் பிறந்தான். அவன், தெய்வங்களை அழித்து, விதர்ப அரசனின் மனைவியை அபகரித்தான்.

பாணிக்ரஹணமந்த்ரேஷு நிஷ்டாம் ஸம்ப்ராபிதோஷ்விஹ। விஷ்ணுவ்ரு'த்தஃ ஸுதஸ்தஸ்ய விஷ்ணு வ்ரு'த்தோ யதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஏதே ஹ்யங்கிரஸஃ புத்ராஃ க்ஷாத்ரோபேதாஃ ஸமாஶ்ரிதாஃ ।। ௨௬.

திருமண மந்திரங்களில் அவன் பங்கேற்க அனுமதிக்கப்படவில்லை; அவனுக்கு விஷ்ணுவிருத்தன் என்ற மகன் பிறந்தான். அவன் விஷ்ணுவால் பெருக்கமடைந்ததால் அந்தப் பெயர் வந்தது. இவர்கள் அங்கிரசின் பிள்ளைகள், க்ஷத்திரிய வழியில் வாழும் பிராமணர்கள்.

காமாத்பலாச்ச மோஹாச்ச ஸங்கர்ஷணபலேந ச। பாவிநோऽர்தஸ்ய ச பலாத் தத்க்ரு'தம் தேந தீமதா ।। ௨௬.

காமம், பலம், மயக்கம், சங்கர்ஷணனின் சக்தி, எதிர்காலத்தின் வலிமை ஆகியவற்றால் அந்த அறிவுடையவன் அந்தச் செயலைச் செய்தான்.

தமதர்ம்மேண ஸம்யுக்தம் பிதா த்ரயீகுணோऽத்யஜத்। அபத்வம்ஸேதி பஹுஶோऽவதத் க்ரோதஸமந்விதஃ ।। ௨௬.

அவன் தவறான வழியில் சென்றதால், மூன்று வேத குணங்கள் உடைய அவன் தந்தை, கோபத்துடன், 'போய் விலகு!' என்று பலமுறை சொல்லி அவனை விட்டு விலகினான்.

பிதரம் ஸோऽப்ரவீதேகஃ க்வ கச்சாமீதி வை முஹுஃ। பிதா சைநமதோவாச ஶ்வபாகைஃ ஸஹ வர்த்தய ।। ௨௬.

அவன் மீண்டும் மீண்டும் தந்தையிடம், 'நான் எங்கே போவேன்?' என்று கேட்டான். அப்போது அவன் தந்தை, 'நீ சுட்டுபடுத்தப்பட்டவர்களுடன் வாழ்,' என்று பதிலளித்தான்.

நாஹம் புத்ரேண புத்ரார்தீ த்வயாத்ய குலபாம்ஸந। இத்யுக்தஃ ஸ நிராக்ராமந்நகராத்வசநாத்விபோ ।। ௨௬.

நான் என் மகன் மூலம் மகனை விரும்பும் ஒருவன் அல்ல, என் குலத்திற்கு களங்கமாக இருப்பவனே என்று கூறி, அவன் ஆண்டவனின் கட்டளையின்படி நகரத்தை விட்டு வெளியேறினான்.

ந சைநம் தாரயாமாஸ வஸிஷ்டோ பகவாந்ரு'ஷிஃ। ஸ து ஸத்யவ்ரதோ தீமாஞ்ச்வபாகாவஸதாந்திகம்। பித்ரா முக்தோऽவஸத்வீரஃ பிதா சாஸ்ய வநம் யயௌ ।। ௨௬.

பெரிய முனிவர் வசிஷ்டர் அவனைத் தடுத்துக்கொள்ளவில்லை; புத்திசாலியான சத்யவரதன் தந்தை விடுதலை செய்தபின், அவன் சுட்டுவனின் குடியரசரின் அருகே தங்கினான், அவன் தந்தை காட்டுக்குச் சென்றார்.

தஸ்மிம்ஸ்து விஷயே தஸ்ய நாவர்ஷத் பாகஶாஸநஃ। ஸமா த்வாதஶ ஸம்பூர்ணாஸ்தேநாதர்ம்மேண வை ததா ।। ௨௬.

அந்த நாட்டில், அந்த அநியாயத்தால், இந்திரன் மழையை நிறுத்தினான்; பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் முழுவதும் மழை பெய்யவில்லை.

தாராம்ஸ்து தஸ்ய விஷயே விஶ்வாமித்ரோ மஹாதபாஃ। ஸம்ந்யஸ்ய ஸாகராநூபே சசார விபுலம் தபஃ ।। ௨௬.

அந்த நாட்டில், மகா தவசு விஸ்வாமித்திரன் தனது மனைவியை விட்டு விட்டு, கடற்கரையில் கடும் தவம் செய்தான்.

தஸ்ய பத்நீ கலே பத்த்வா மத்யமம் புத்ரமௌரஸம்। ஶிகயா பரணார்தாய வ்யக்ரீணாத்கோஶதேந வை ।। ௨௬.

அவனுடைய மனைவி, நடுப்பிள்ளையை கழுத்தில் கட்டி, வாழ்வை நடத்த வேண்டும் என்பதற்காக, கூச்சலிட்டு அவனை விற்பனைக்கு வைத்தாள்.

தம் து பத்தம் கலே த்ரு'ஷ்ட்வா விக்ரீதம் தம் நரோத்தமஃ। மஹர்ஷிபுத்ரம் தர்ம்மாத்மா மோக்ஷயாமாஸ ஸுவ்ரதஃ ।। ௨௬.

அந்த சிறுவன் கழுத்தில் கட்டப்பட்டு விற்கப்படுவதை பார்த்த அந்த நல்லொழுக்கமுள்ள அரசகுமாரன், மகா முனிவரின் மகன், அவனை விடுவித்தான்.

ஸத்யவ்ரதோ மஹாபுத்திர்பரணம் தஸ்ய சாகரோத் । விஶ்வாமித்ரஸ்ய துஷ்ட்யர்தமநுகம்பார்தமேவ ச ।। ௨௬.

பெரிய புத்திசாலியான சத்யவரதன், விஸ்வாமித்திரருக்கு மகிழ்ச்சி தரவும், இரக்கத்தாலும், அவனுடைய வாழ்வை நடத்த உதவினான்.

ஸோऽபவத்காலவோ நாம கலே பத்தோ மஹாதபாஃ। மஹர்ஷிஃ கௌஶிகஸ்தாதஸ்தேந வீர்யேண மோக்ஷிதஃ ।। ௨௬.

அவன் கழுத்தில் கட்டப்பட்டு, பெரிய தவசுவாக 'காலவன்' என்று அழைக்கப்பட்டான்; அவனுடைய தந்தை கவுஷிக முனிவர், அவனுடைய வீரத்தால் விடுதலை பெற்றார்.

தஸ்ய வ்ரதேந பக்த்யா ச க்ரு'பயா ச ப்ரதிஜ்ஞயா। விஶ்வாமித்ரகலத்ரஞ்ச பபார விநயே ஸ்திதஃ ।। ௨௬.

சத்யவரதன், தன் விரதம், பக்தி, இரக்கம், வாக்குறுதி ஆகியவற்றால், ஒழுக்கத்தில் நிலைத்து, விஸ்வாமித்திரரின் மனைவியை பாதுகாத்தான்.

ஹத்வா ம்ரு'காந் வராஹாம்ஶ்ச மஹிஷாம்ஶ்ச வநேசராந்। விஶ்வாமித்ராஶ்ரமாப்யாஶே தந்மாம்ஸமபசத்ததஃ ।। ௨௬.

விஸ்வாமித்திரரின் ஆசிரமம் அருகே, மான், காடுபன்றி, காட்டெருமை மற்றும் பிற காட்டுயிர்களை வேட்டையாடி, அவற்றின் இறைச்சியை சமைத்தான்.

உபாம்ஶுவ்ரதமாஸ்தாய தீக்ஷாம் த்வாதஶவார்ஷிகீம்। பிதுர்நியோகாதபஜந்ந்ரு'பே து வநமாஸ்திதே ।। ௨௬.

உபாஞ்சு விரதத்தை மேற்கொண்டு, பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் தீட்சை கடைபிடித்து, தந்தையின் கட்டளையின்படி, அரசன் காட்டில் இருந்தபோது சேவை செய்தான்.

அயோத்யாஞ்சைவ ராஜ்யஞ்ச ததைவாந்தஃபுரம் முநிஃ। யாஜ்யோபாத்யாயஸம்யோகாத்வஸிஷ்டஃ பரிரக்ஷிதஃ ।। ௨௬.

வசிஷ்டர் முனிவர், யாககாரர் மற்றும் ஆசான்களின் உதவியுடன், அயோத்தியா நகரத்தையும், அரசாட்சியையும், அரண்மனையையும் பாதுகாத்தார்.

ஸத்யவ்ரதஸ்து பால்யாத்து பாவிநோऽர்தஸ்ய வை பலாத்। வஸிஷ்டேऽப்யாதிகம் மந்யும் தாரயாமாஸ மந்யுநா ।। ௨௬.

சத்யவரதன், சிறுவயதிலிருந்தே, வரவிருக்கும் நிகழ்வுகளால், வசிஷ்டருக்கு இருந்ததைவிட அதிக கோபத்தை மனதில் வைத்திருந்தான்.

பித்ரா ருதம்ஸ்ததா ராஷ்ட்ராத் பரித்யக்தம் ஸ்வமாத்மஜம்। ந வாரயாமாஸ முநிர்வஸிஷ்டஃ காரணேந வை ।। ௨௬.

அப்பொழுது, தந்தை அழுதபடி தன் மகனை நாட்டிலிருந்து வெளியேற்றியபோது, வசிஷ்டர் முனிவர், ஒரு காரணத்தால் அதைத் தடுக்கவில்லை.

பாணிக்ரஹணமந்த்ராணாம் நிஷ்டா ஸ்யாத் ஸப்தமே பதே। ஏவம் ஸத்யவ்ரதஸ்தாந் வை க்ரு'தவாந் ஸப்தமே பதே ।। ௨௬.

திருமண மந்திரங்களின் நிறைவு ஏழாவது அடியில் ஏற்படுகிறது; அதுபோல் சத்யவரதனும் அந்த ஏழாவது அடியில் அவற்றைச் செய்தான்.

ஜாநந் தர்ம்மாந் வஸிஷ்டஸ்து ந ச மந்த்ராநிஹேச்சதி। இதி ஸத்யவ்ரதே ரோஷம் வஸிஷ்டோ மநஸாகரோத் ।। ௨௬.

தர்மங்களை அறிந்த வசிஷ்டர், அந்த மந்திரங்களைச் சொல்ல விரும்பவில்லை; அதனால் வசிஷ்டர், சத்யவரதனை மனதில் கோபமடைந்தார்.

குருர்புத்த்யா து பகவாந் வஸிஷ்டஃ க்ரு'தவாம்ஸ்ததா। ந து ஸத்யவ்ரதோ புத்த்யா உபாம்ஶுவ்ரதமஸ்ய வை ।। ௨௬.

பெரிய அறிவுடைய ஆசான் வசிஷ்டர், அப்போது புத்தியுடன் நடந்தார்; ஆனால் சத்யவரதன், உபாஞ்சு விரதத்தை அறிவுடன் கடைபிடிக்கவில்லை.

தஸ்மிம்ஶ்சோபரதே யோ யத்பிதுராஸீந்மஹாமநாஃ। தேந த்வாதஶவர்ஷாணி நாவர்ஷத் பாகஶாஸநஃ ।। ௨௬.

அவர் விலகியபோது, தந்தையின் பதவியில் இருந்த பெரிய மனம் கொண்டவர் யாரோ, பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் இந்திரன் மழையை நிறுத்தினான்.

தேந த்விதாநீம் பஹுதா தீக்ஷாம் தாம் துர்பலாம் புவி। குலஸ்ய நிஷ்க்ரு'திஃ ஸ்வஸ்ய க்ரு'தேயஞ்ச பவேதிதி ।। ௨௬.

அதனால் இப்போது பூமியில் அந்த தீட்சை பலவீனமாய் பலவகையாக மாறி, குடும்பத்திற்கும் தனக்காகவும் பாவப்பரிகாரம் ஆகிறது.

ததோ வஸிஷ்டோ பகவாந் பித்ரா த்யக்தம் ந்யவாரயத்। அபிஷேக்ஷ்யாம்யஹம் ராஜ்யே பஶ்சாதேநமிதி ப்ரபுஃ ।। ௨௬.

அப்போது பகவான் வசிஷ்டர், தந்தையால் விலக்கப்பட்டவனைத் தடுத்தார்; 'நான் அவனைப் பிறகு ராஜ்யாபிஷேகம் செய்வேன்' என்று கூறினார்.

ஸ து த்வாதஶவர்ஷாணி தீக்ஷாந்தாமுத்வஹந் பலீ। அவித்யமாநே மாம்ஸே து வஸிஷ்டஸ்ய மஹாத்மநஃ ।। ௨௬.

ஆனால் அவன், வலிமை உடையவன், பன்னிரண்டு வருடங்கள் தீட்சையை சுமந்தான்; அந்த மகாத்மா வசிஷ்டருக்கு இறைச்சி கிடைக்கவில்லை.

ஸர்வ்வகாமதுகாம் தேநும் ஸம்ததர்ஶ ந்ரு'பாத்மஜஃ। தாம் வை க்ரோதாச்ச மோஹாச்ச ஶ்ரமாச்சைவ க்ஷுதாந்விதஃ ।। ௨௬.

அந்த அரசகுமாரன் எல்லா ஆசைகளையும் தரும் பசுவை பார்த்தான்; கோபம், மயக்கம், சோர்வு, பசி ஆகியவற்றால் அவன் அப்படிச் செய்தான்.