வாயுபுராணம்

தேவதாநாமவத்யஸ்து மஹாகாயோ மஹாபலஃ। அந்தர்பூமிகதஸ்தத்ர வாலுகாந்தர்ஹிதோ மஹாந் ।। ௨௬.

அங்கே, அந்த மணலுக்குள் மறைந்திருக்கும் ஒரு பெரும் உருவம், மிகுந்த வலிமை கொண்டவன், தேவர்களுக்கே வெல்ல முடியாதவன்.

ஸ மநோஸ்தநயஃ க்ரூரோ துந்துர்நாம ஸுதாருணஃ। ஶதம் லோகவிநாஶாய தப ஆஸ்தாய தாருணம் ।। ௨௬.

அவன் மனுவின் மகன் துந்து. மிகவும் கொடூரமானவன். உலகங்களை அழிக்க கடுமையான தவம் செய்கிறான்.

ஸம்வத்ஸரஸ்ய பர்ய்யந்தே ஸ நிஃஶ்வாஸம் ப்ரமுஞ்சதி। யதா ததா மஹீ தத்ர சலிதா ஸ்ம ஸகாநநா ।। ௨௬.

ஒவ்வொரு ஆண்டின் முடிவிலும் அவன் மூச்சை வெளியிடும் போது, அங்கே நிலமும் காடுகளும் நடுங்கும்.

தஸ்ய நிஃஶ்வாஸவாதேந ரஜ உத்தூயதே மஹத்। ஆதித்யபதமாவ்ரு'த்ய ஸப்தாஹம் பூமிகம்பநம் ।। ௨௬.

அவன் மூச்சின் பலத்தால் பெரும் தூசி எழுந்து, சூரியனின் பாதையை மூடுகிறது. ஏழு நாட்கள் நிலம் அதிர்கிறது.

ஸவிஸ்புலிங்கம் ஸஜ்வாலம் ஸதூமமதிதாருணம் । தேந ராஜந்ந ஶக்நோமி தஸ்மிந் ஸ்தாதும் ஸ்வ ஆஶ்ரமே ।। ௨௬.

அதில் தீப்பொறிகள், எரியும் நெருப்பு, புகை எல்லாம் கலந்து, மிகவும் பயங்கரமாகிறது. அதனால் அரசே, என் ஆசிரமத்தில் நான் தங்க முடியவில்லை.

தம் வாரய மஹாபாஹோ லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா। தேஜஸ்தே ஸுமஹாவிஷ்ணுஸ்தேஜஸாப்யாயயிஷ்யதி ।। ௨௬.

மிகுந்த புயலுடையவரே, உலக நன்மைக்காக அவனைத் தடுத்து நிறுத்துங்கள். உங்கள் பெரும் சக்தி, விஷ்ணுவைப் போல, அவனது வலிமையை வெல்லும்.

லோகாஃ ஸ்வஸ்தா பவந்த்வத்ய தஸ்மிந் விநிஹதேऽஸுரே । த்வம் ஹி தஸ்ய வதாயாத்ய ஸமர்தஃ ப்ரு'திவீபதே ।। ௨௬.

அந்த அசுரன் இன்று அழிக்கப்படும்போது உலகங்கள் அமைதியாகும். அரசே, அவனை அழிக்க நீங்கள் தகுதியானவர்.

விஷ்ணுநா ச வரோ தத்தோ மம பூர்வ்வம் ததோऽநக। ந ஹி துந்துர்மஹாவீர்ய்யஸ்தேஜஸால்பேந ஶக்யதே ।। ௨௬.

பாவமில்லாதவரே, விஷ்ணு எனக்கு முன்பு ஒரு வரம் அளித்தார். துந்துவைப் போல் வலிமை மிகுந்தவனை சிறிய சக்தியால் வெல்ல முடியாது.

நிர்த்தக்தும் ப்ரு'திவீபால அபி வர்ஷ ஶதைரிஹ। வீர்ய்யம் ஹி ஸுமஹத்தஸ்ய தேவைரபி துராஸஹம் ।। ௨௬.

பூமியைப் பாதுகாக்கும் அரசே, நூறு ஆண்டுகள் முயன்றாலும் அவனை எரிக்க முடியாது. அவனது வலிமை மிகவும் பெரியது; தேவர்களுக்கே அதைத் தாங்க முடியாது.

ஏவமுக்தஸ்து ராஜர்ஷிருத்தங்கேந மஹாத்மநா। குபலாஶ்வம் ஸுதம் ப்ராதாத்தஸ்மிந் துந்துநிவாரணே ।। ௨௬.

பெரும் ஆன்மாவான உத்தங்கன் இப்படிச் சொன்னபோது, அந்த ராஜரிஷி துந்துவைத் தடுக்க தனது மகன் குபலாஷ்வனை அனுப்பினார்.

ராஜா ஸம்ந்யஸ்தஶஸ்த்ரோऽஹமயந்து தநயோ மம। பவிஷ்யதி த்விஜஶ்வேஷ்ட துந்துமாரோ ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௬.

அரசன் சொன்னார்: நான் ஆயுதங்களை விட்டு விட்டேன்; என் மகன் செல்லட்டும். சிறந்த பிராமணரே, அவன் நிச்சயம் துந்துவை அழிப்பவன் ஆவான்.

ஸ தம் வ்யாதிஶ்ய தநயம் துந்துமாரணமுத்யதம்। ஜகாம பர்வ்வதாயைவ தபஸே ஶம்ஸிதவ்ரதஃ ।। ௨௬.

தன் மகன் துந்துமாரனை அழிக்கத் தயாராக இருப்பதை அறிவுறுத்தி, அவன் உறுதியான விரதத்துடன் தவம் செய்ய மலைக்குச் சென்றான்.

குபலாஶ்வஸ்து தர்ம்மாத்மா பிதுர்வசநமாஸ்திதஃ। ஸஹஸ்ரைரேகவிம்ஶத்யா புத்ராணாம் ஸஹ பார்திவஃ। ப்ராயாதுத்தங்க ஸஹிதோ துந்தோஸ்தஸ்ய நிவாரணே ।। ௨௬.

தர்மத்துடன் வாழும் குபலாஷ்வன் தந்தையின் கட்டளையை ஏற்று, இருபத்தொன்று ஆயிரம் மகன்கள் மற்றும் உத்தங்க முனியுடன், அந்த அரசன் துந்துவை அடக்கச் சென்றான்.

தமாவிஶத்ததோ விஷ்ணுர்பகவாந் ஸ்வேந தேஜஸா। உத்தங்கஸ்ய நியோகாத்து லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா ।। ௨௬.

அப்போது, உத்தங்கனின் வேண்டுகோளால் உலக நன்மைக்காக, பகவான் விஷ்ணு தன் ஒளியால் அவனுள் பிரவேசித்தான்.

தஸ்மிந் ப்ரயாதே துர்த்தர்ஷே திவி ஶப்தோ மஹாநபூத்। அத்யப்ருப்ரு'த்யேஷ ந்ரு'போ துந்துமாரோ பவிஷ்யதி ।। ௨௬.

அவன் புறப்பட்டபோது, வானில் தாங்க முடியாத பெரிய ஓசை எழுந்தது: 'இன்றிலிருந்து இந்த அரசன் துந்துமாரன் என அழைக்கப்படுவான்' என்று.

திவ்யைஃ புஷ்பைஶ்ச தம் தேவாஃ ஸமமம்ஸத அத்புதம்। ஸகத்வா புருஷ வ்யாக்ரஸ்தநயைஃ ஸஹ வீர்ய்யவாந் ।। ௨௬.

அப்பொழுது தேவர்கள், மனிதர்களில் சிறந்த வீரனான அவனை, அவன் மகன்களுடன் செல்லும் போது, அதிசயமான தெய்வீக மலர்களால் பெருமைப்படுத்தினார்கள்.

ஸமுத்ரம் கநயாமாஸ வாலுகார்ணவமவ்யயம்। நாராயணேந ராஜர்ஷிஸ்தேஜஸாப்யாயிதோ ஹி ஸஃ ।। ௨௬.

நாராயணனின் சக்தியால் நிரம்பிய அந்த ராஜரிஷி, தீராத மணல் கடலைத் தோண்ட ஆரம்பித்தான்.

பபூவாதிபலோ பூய உத்தங்கஸ்ய வஶே ஸ்திதஃ। தஸ்ய புத்ரைஃ கநத்பிஶ்ச வாலுகாந்தர்ஹிதஸ்ததா ।। ௨௬.

அவன் உத்தங்கனின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து, மிகுந்த வலிமை பெற்றவனாக ஆனான்; அப்போது அவன் மகன்கள் மணலில் மறைந்திருந்த இடத்தைத் தோண்டினார்கள்.

துந்துராஸாதிதஸ்தத்ர திஶமாஶ்ரித்ய பஶ்சிமாம்। முகஜேநாக்நிநா க்ருத்தோ லோகாநுத்வர்த்தயந்நிவ ।। ௨௬.

அங்கே, துந்து மேற்கே ஒளிந்து கொண்டு, வாயிலிருந்து எரியும் நெருப்பால் உலகங்களை புரட்டும் போல் கோபத்துடன் எதிர்கொண்டான்.

வாரி ஶுஶ்ராவ யோகேந மஹோததிரிவோதயே। ஸோமஸ்ய ஸோமபஶ்ரேஷ்ட தாரோர்மிகலிலோ மஹாந் ।। ௨௬.

யோக சக்தியால், அவன் நீரின் ஓசையை கேட்டான்; அது எழும் பெருங்கடலைப் போல அலைகளின் பெரும் குழப்பமாக இருந்தது, ஓ சிறந்த சோமபானரே.

தஸ்ய புத்ராஸ்து நிர்த்தக்தாஸ்த்ரிபிரூநாஸ்து ராக்ஷஸாஃ। ததஃ ஸ ராஜாதிபலோ துந்துபந்துநிபர்ஹணஃ ।। ௨௬.

அவன் மகன்களில் மூவரைத் தவிர மற்றவர்கள் எல்லாம் ராட்சசனின் நெருப்பால் எரிந்து போனார்கள்; பின்னர் அந்த மிக வலிமைமிக்க அரசன் துந்துவின் உறவினர்களை அழித்தான்.

தஸ்ய வாரிமயம் வேகமபிபத் ஸ நராதிபஃ। யோகீ யோகேந வஹ்நிம் வா ஶமயாமாஸ வாரிணா ।। ௨௬.

அந்த மனிதர்களின் தலைவன், ஓடும் நீரை குடித்து, யோக சக்தியால் நெருப்பை நீரால் அணைத்தான்.

நிரஸ்யத்தம் மஹாகாயம் பலேநோதகராக்ஷஸம்। உத்தங்கம் தர்ஶயாமாஸ க்ரு'தகர்ம்மா நராதிபஃ ।। ௨௬.

அவன் தன் வலிமையால் அந்த பெரிய உருவமுள்ள நீர் அரக்கனை வீழ்த்தி, தன் பணி முடிந்ததும், அவனை உத்தங்கனிடம் காட்டினான்.

உத்தங்கஶ்ச வரம் ப்ராதாத்தஸ்மை ராஜ்ஞே மஹாத்மநே। அதாத்தஸ்யாக்ஷயம் வித்தம் ஶத்ருபிஶ்சாப்யத்ரு'ஷ்யதாம் ।। ௨௬.

உத்தங்கன் அந்த மகாத்மா அரசனுக்கு ஒரு வரம் அளித்தான்: முடிவில்லா செல்வமும், எதிரிகள் கூட வெல்ல முடியாத நிலையும்.

தர்ம்மே ரதிஞ்ச ஸததம் ஸ்வர்கே வாஸம் ததாக்ஷயம்। புத்ராணாம் சாக்ஷயாँல்லோகாந் ஸ்வர்கே யே ராக்ஷஸா ஹதாஃ ।। ௨௬.

அவனுக்கு எப்போதும் தர்மத்தில் ஆனந்தமும், சொர்க்கத்தில் நிலையான வாசமும், ராட்சசனால் கொல்லப்பட்ட அவன் மகன்களுக்கு சொர்க்கத்தில் அழியாத உலகங்களும் வழங்கப்பட்டன.

தஸ்ய புத்ராஸ்த்ரயஃ ஶிஷ்டா த்ரு'டாஶ்வோ ஜ்யேஷ்ட உச்யதே। பத்ராஶ்வஃ கபிலாஶ்வஶ்ச கநீயாஸௌ து தௌ ஸ்ம்ரு'தௌ ।। ௨௬.

அவன் மகன்களில் மூவர் மீதமிருந்தனர்: மூத்தவன் த்ரிடாஷ்வன் என அழைக்கப்படுகிறான்; பத்ராஷ்வன் மற்றும் கபிலாஷ்வன் இருவரும் இளையவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

தௌந்துமாரிர்த்ரு'டாஶ்வஸ்து ஹர்யஶ்வஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ। ஹர்யஶ்வஸ்ய நிகும்போऽபூத் க்ஷத்ரதர்மரதஃ ஸதா ।। ௨௬.

துந்துமாரி என்பவன் த்ரிடாஷ்வன்; அவனுக்கு ஹர்யாஷ்வன் என்ற மகன்; ஹர்யாஷ்வனுக்கு நிகும்பன் மகனாகப் பிறந்தான், எப்போதும் க்ஷத்திரிய தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தவன்.

ஸம்ஹதாஶ்வோ நிகும்பஸ்ய ஶ்ருதோ ரணவிஶாரதஃ । க்ரு'ஶாஶ்வஶ்சாக்ஷயாஶ்வஶ்ச ஸம்ஹதாஶ்ச ஸுதாவுபௌ ।। ௨௬.

நிகும்பனுக்கு சம்ஹதாஷ்வன் என்ற புகழ்பெற்ற போராளி மகனாக இருந்தான்; சம்ஹதாஷ்வனுக்கு கிருஷாஷ்வன் மற்றும் அக்ஷயாஷ்வன் என்ற இரு மகன்கள் பிறந்தனர்.

தஸ்ய பத்நீ ஹைமவதீ ஸதாம் மதித்ரு'ஷத்வதீ। விக்யாதா த்ரிஷு லோகேஷு புத்ரஸ்தஸ்யாஃ ப்ரஸேநஜித் ।। ௨௬.

அவனது மனைவி ஹைமவதி, நல்லவர்களின் ஞானத்தில் உறுதியானவள், மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்றவள்; அவளுக்கு பிரசேனஜித் என்ற மகன் பிறந்தான்.