வாயுபுராணம்

வ்ரு'ஷதஶ்வஃ ப்ரு'தோஃ புத்ரஸ்தஸ்மாதந்த்ரஸ்து வீர்ய்யவாந் । ஆந்த்ரஸ்து யவநாஶ்வஸ்து ஶ்ராவஸ்தஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ ।। ௨௬.

ப்ரிதுவின் மகன் வ்ருஷதஸ்வன்; அவனிலிருந்து வீரமிக்க அந்த்ரன் பிறந்தான்; அந்த்ரனிலிருந்து யவனன், அசுவன், மற்றும் அவனுடைய மகன் ஸ்ராவஸ்தன் பிறந்தார்கள்.

ஜஜ்ஞே ஶ்ராவஸ்தகோ ராஜா ஶ்ராவஸ்தீ யேந நிர்மிதா। ஶ்ராவஸ்தஸ்ய து தாயாதோ ப்ரு'ஹதஶ்வோ மஹாயஶாஃ ।। ௨௬.

அந்த ஸ்ராவஸ்தனிடம் ஸ்ராவஸ்தகன் என்ற அரசன் பிறந்தான்; அவனால்தான் ஸ்ராவஸ்தி நகரம் நிறுவப்பட்டது. ஸ்ராவஸ்தனின் வாரிசு புகழ் பெற்ற ப்ருஹதஸ்வன்.

ப்ரு'ஹதஶ்வஸுதஶ்சாபி குபலாஶ்ச இதி ஶ்ருதிஃ। யஃ ஸ துந்துவதாத்ராஜா துந்துமாரத்வமாகதஃ ।। ௨௬.

ப்ருஹதஸ்வனின் மகன் குபலன் எனும் பெயர் அறியப்படுகிறது; அவனே துந்துவை வதை செய்த அரசன், துந்துமாரன் என்ற பெயர் பெற்றான்.

ரு'ஷய ஊசுஃ ।। துந்துவதம் மஹாப்ராஜ்ஞ ஶ்ரோதுமிச்சமி விஸ்தராத்। யதர்தம் குபலாஶ்வஃ ஸ துந்துமாரத்வமாகதஃ ।। ௨௬.

மிகுந்த ஞானமுள்ளவரே, துந்துவை அழித்த கதையை முழுமையாகக் கேட்க விரும்புகிறோம். குபலாஷ்வன் எதற்காக துந்துவை அழிப்பவன் என்ற பெயர் பெற்றான் என்பதையும் அறிய ஆசைப்படுகிறோம்.

ஸூத உவாச।। ப்ரு'ஹதஶ்வஸ்ய புத்ராணாம் ஸஹஸ்ராண்யேகவிம்ஶதிஃ । ஸர்வே வித்யாஸு நிஷ்ணாதா பலவந்தோ துராஸதாஃ ।। ௨௬.

சூதர் சொன்னார்: ப்ருஹதஶ்வனுக்கு இருபத்தொன்று ஆயிரம் மகன்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் அனைவரும் கல்வியில் தேர்ந்தவர்கள், வலிமை மிகுந்தவர்கள், எவராலும் வெல்ல முடியாதவர்கள்.

பபூவுர்த்தார்மிகாஃ ஸர்வே யஜ்வாநோ பூரிதக்ஷிணாஃ। குபலாஶ்வம் மஹாவீர்யம் ஶூரமுத்தமதார்மிகம் ।। ௨௬.

அவர்கள் எல்லாரும் தர்மத்தில் நிலைத்தவர்கள், யாகம் செய்யும் பழக்கமுள்ளவர்கள், தானம் வழங்கும் மனமுள்ளவர்கள். ஆனால் அவர்களில் குபலாஷ்வன் தான் மிகுந்த வீரம் கொண்டவன், சிறந்த வீரன், உயர்ந்த தர்மம் உடையவன்.

ப்ரு'ஹதஶ்வோऽப்யஷிஞ்சத்தம் தஸ்மிந் ராஷ்ட்ரே நராதிபஃ। புத்ரஸம்க்ராமிதஶ்ரீஸ்து வநம் ராஜா விவேஶ ஹ ।। ௨௬.

அந்த நாட்டில் அரசராக ப்ருஹதஶ்வன் தன் மகனை முடிசூட்டினார். தன் அரச செல்வத்தையும் மகனிடம் ஒப்படைத்து, அவர் காடு சென்றார்.

ப்ரு'ஹதஶ்வம் மஹாராஜம் ஶூரமுத்தமதார்ம்மிகம் । ப்ரயாதம் தமுத்தங்கஸ்து ப்ரஹ்மர்ஷிஃ ப்ரத்யவாரயத் ।। ௨௬.

பெரிய அரசனும், சிறந்த தர்மவானும் ஆன ப்ருஹதஶ்வன் காடு செல்லும் போது, பிரம்மரிஷி உத்தங்கன் அவரைத் தடுத்தார்.

உத்தங்க உவாச।। பவதோ ரக்ஷணம் கார்ய்யம் தத்தாவத் கர்துமர்ஹதி। நிருத்விக்நஸ்தபஃ கர்தும் ந ஹி ஶக்நோமி பார்திவ ।। ௨௬.

உத்தங்கன் சொன்னார்: நீங்கள் எனக்கு ஒரு பாதுகாப்பு செய்ய வேண்டும். அதற்குப் பிறகே நீங்கள் செல்லலாம். அரசே, நான் கவலையின்றி தவம் செய்ய முடியவில்லை.

மமாஶ்ரமஸமீபேஷு ஸமேஷு மருதந்வஸு। ஸமுத்ரோ வாலுகாபூர்ணஸ்தத்ர திஷ்டதி பூபதே ।। ௨௬.

என் ஆசிரமம் அருகிலுள்ள சமவெளி பாலைவனத்தில், மணல் நிரம்பிய ஒரு கடல் உள்ளது, அரசே.

தேவதாநாமவத்யஸ்து மஹாகாயோ மஹாபலஃ। அந்தர்பூமிகதஸ்தத்ர வாலுகாந்தர்ஹிதோ மஹாந் ।। ௨௬.

அங்கே, அந்த மணலுக்குள் மறைந்திருக்கும் ஒரு பெரும் உருவம், மிகுந்த வலிமை கொண்டவன், தேவர்களுக்கே வெல்ல முடியாதவன்.

ஸ மநோஸ்தநயஃ க்ரூரோ துந்துர்நாம ஸுதாருணஃ। ஶதம் லோகவிநாஶாய தப ஆஸ்தாய தாருணம் ।। ௨௬.

அவன் மனுவின் மகன் துந்து. மிகவும் கொடூரமானவன். உலகங்களை அழிக்க கடுமையான தவம் செய்கிறான்.

ஸம்வத்ஸரஸ்ய பர்ய்யந்தே ஸ நிஃஶ்வாஸம் ப்ரமுஞ்சதி। யதா ததா மஹீ தத்ர சலிதா ஸ்ம ஸகாநநா ।। ௨௬.

ஒவ்வொரு ஆண்டின் முடிவிலும் அவன் மூச்சை வெளியிடும் போது, அங்கே நிலமும் காடுகளும் நடுங்கும்.

தஸ்ய நிஃஶ்வாஸவாதேந ரஜ உத்தூயதே மஹத்। ஆதித்யபதமாவ்ரு'த்ய ஸப்தாஹம் பூமிகம்பநம் ।। ௨௬.

அவன் மூச்சின் பலத்தால் பெரும் தூசி எழுந்து, சூரியனின் பாதையை மூடுகிறது. ஏழு நாட்கள் நிலம் அதிர்கிறது.

ஸவிஸ்புலிங்கம் ஸஜ்வாலம் ஸதூமமதிதாருணம் । தேந ராஜந்ந ஶக்நோமி தஸ்மிந் ஸ்தாதும் ஸ்வ ஆஶ்ரமே ।। ௨௬.

அதில் தீப்பொறிகள், எரியும் நெருப்பு, புகை எல்லாம் கலந்து, மிகவும் பயங்கரமாகிறது. அதனால் அரசே, என் ஆசிரமத்தில் நான் தங்க முடியவில்லை.

தம் வாரய மஹாபாஹோ லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா। தேஜஸ்தே ஸுமஹாவிஷ்ணுஸ்தேஜஸாப்யாயயிஷ்யதி ।। ௨௬.

மிகுந்த புயலுடையவரே, உலக நன்மைக்காக அவனைத் தடுத்து நிறுத்துங்கள். உங்கள் பெரும் சக்தி, விஷ்ணுவைப் போல, அவனது வலிமையை வெல்லும்.

லோகாஃ ஸ்வஸ்தா பவந்த்வத்ய தஸ்மிந் விநிஹதேऽஸுரே । த்வம் ஹி தஸ்ய வதாயாத்ய ஸமர்தஃ ப்ரு'திவீபதே ।। ௨௬.

அந்த அசுரன் இன்று அழிக்கப்படும்போது உலகங்கள் அமைதியாகும். அரசே, அவனை அழிக்க நீங்கள் தகுதியானவர்.

விஷ்ணுநா ச வரோ தத்தோ மம பூர்வ்வம் ததோऽநக। ந ஹி துந்துர்மஹாவீர்ய்யஸ்தேஜஸால்பேந ஶக்யதே ।। ௨௬.

பாவமில்லாதவரே, விஷ்ணு எனக்கு முன்பு ஒரு வரம் அளித்தார். துந்துவைப் போல் வலிமை மிகுந்தவனை சிறிய சக்தியால் வெல்ல முடியாது.

நிர்த்தக்தும் ப்ரு'திவீபால அபி வர்ஷ ஶதைரிஹ। வீர்ய்யம் ஹி ஸுமஹத்தஸ்ய தேவைரபி துராஸஹம் ।। ௨௬.

பூமியைப் பாதுகாக்கும் அரசே, நூறு ஆண்டுகள் முயன்றாலும் அவனை எரிக்க முடியாது. அவனது வலிமை மிகவும் பெரியது; தேவர்களுக்கே அதைத் தாங்க முடியாது.

ஏவமுக்தஸ்து ராஜர்ஷிருத்தங்கேந மஹாத்மநா। குபலாஶ்வம் ஸுதம் ப்ராதாத்தஸ்மிந் துந்துநிவாரணே ।। ௨௬.

பெரும் ஆன்மாவான உத்தங்கன் இப்படிச் சொன்னபோது, அந்த ராஜரிஷி துந்துவைத் தடுக்க தனது மகன் குபலாஷ்வனை அனுப்பினார்.

ராஜா ஸம்ந்யஸ்தஶஸ்த்ரோऽஹமயந்து தநயோ மம। பவிஷ்யதி த்விஜஶ்வேஷ்ட துந்துமாரோ ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௬.

அரசன் சொன்னார்: நான் ஆயுதங்களை விட்டு விட்டேன்; என் மகன் செல்லட்டும். சிறந்த பிராமணரே, அவன் நிச்சயம் துந்துவை அழிப்பவன் ஆவான்.

ஸ தம் வ்யாதிஶ்ய தநயம் துந்துமாரணமுத்யதம்। ஜகாம பர்வ்வதாயைவ தபஸே ஶம்ஸிதவ்ரதஃ ।। ௨௬.

தன் மகன் துந்துமாரனை அழிக்கத் தயாராக இருப்பதை அறிவுறுத்தி, அவன் உறுதியான விரதத்துடன் தவம் செய்ய மலைக்குச் சென்றான்.

குபலாஶ்வஸ்து தர்ம்மாத்மா பிதுர்வசநமாஸ்திதஃ। ஸஹஸ்ரைரேகவிம்ஶத்யா புத்ராணாம் ஸஹ பார்திவஃ। ப்ராயாதுத்தங்க ஸஹிதோ துந்தோஸ்தஸ்ய நிவாரணே ।। ௨௬.

தர்மத்துடன் வாழும் குபலாஷ்வன் தந்தையின் கட்டளையை ஏற்று, இருபத்தொன்று ஆயிரம் மகன்கள் மற்றும் உத்தங்க முனியுடன், அந்த அரசன் துந்துவை அடக்கச் சென்றான்.

தமாவிஶத்ததோ விஷ்ணுர்பகவாந் ஸ்வேந தேஜஸா। உத்தங்கஸ்ய நியோகாத்து லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா ।। ௨௬.

அப்போது, உத்தங்கனின் வேண்டுகோளால் உலக நன்மைக்காக, பகவான் விஷ்ணு தன் ஒளியால் அவனுள் பிரவேசித்தான்.

தஸ்மிந் ப்ரயாதே துர்த்தர்ஷே திவி ஶப்தோ மஹாநபூத்। அத்யப்ருப்ரு'த்யேஷ ந்ரு'போ துந்துமாரோ பவிஷ்யதி ।। ௨௬.

அவன் புறப்பட்டபோது, வானில் தாங்க முடியாத பெரிய ஓசை எழுந்தது: 'இன்றிலிருந்து இந்த அரசன் துந்துமாரன் என அழைக்கப்படுவான்' என்று.

திவ்யைஃ புஷ்பைஶ்ச தம் தேவாஃ ஸமமம்ஸத அத்புதம்। ஸகத்வா புருஷ வ்யாக்ரஸ்தநயைஃ ஸஹ வீர்ய்யவாந் ।। ௨௬.

அப்பொழுது தேவர்கள், மனிதர்களில் சிறந்த வீரனான அவனை, அவன் மகன்களுடன் செல்லும் போது, அதிசயமான தெய்வீக மலர்களால் பெருமைப்படுத்தினார்கள்.

ஸமுத்ரம் கநயாமாஸ வாலுகார்ணவமவ்யயம்। நாராயணேந ராஜர்ஷிஸ்தேஜஸாப்யாயிதோ ஹி ஸஃ ।। ௨௬.

நாராயணனின் சக்தியால் நிரம்பிய அந்த ராஜரிஷி, தீராத மணல் கடலைத் தோண்ட ஆரம்பித்தான்.

பபூவாதிபலோ பூய உத்தங்கஸ்ய வஶே ஸ்திதஃ। தஸ்ய புத்ரைஃ கநத்பிஶ்ச வாலுகாந்தர்ஹிதஸ்ததா ।। ௨௬.

அவன் உத்தங்கனின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து, மிகுந்த வலிமை பெற்றவனாக ஆனான்; அப்போது அவன் மகன்கள் மணலில் மறைந்திருந்த இடத்தைத் தோண்டினார்கள்.

துந்துராஸாதிதஸ்தத்ர திஶமாஶ்ரித்ய பஶ்சிமாம்। முகஜேநாக்நிநா க்ருத்தோ லோகாநுத்வர்த்தயந்நிவ ।। ௨௬.

அங்கே, துந்து மேற்கே ஒளிந்து கொண்டு, வாயிலிருந்து எரியும் நெருப்பால் உலகங்களை புரட்டும் போல் கோபத்துடன் எதிர்கொண்டான்.