வாயுபுராணம்

ஶூத்ரேணோபஹதம் மாம்ஸம் புத்ரேண தவ பார்திவ। ஶஶபக்ஷாதபோஜ்யம் வை தவ மாம்ஸம் மஹாத்யுதே ।। ௨௬.

'அரசே, உன் மகன், ஒரு சூத்திரன் போல், முயலை உண்டதால், இந்த இறைச்சி தூய்மையற்றது. பெருமையுள்ளவரே, உங்களுக்காக கொண்டுவந்த இறைச்சி ஸ்ராத்த்திற்கு ஏற்றதல்ல.'

ஶஶோ துராத்மநா பூர்வமரண்யே பக்ஷிதோऽநக। தேந மாம்ஸமிதம் துஷ்டம் பித்ரூ'ணாம் ந்ரு'பஸத்தம ।। ௨௬.

'பாவமில்லாத அரசே, அந்தப் பொல்லாதவன் முன்பே காட்டில் முயலை உண்டான். அதனால் இந்த இறைச்சி பித்ருக்களுக்கு தூய்மையற்றது, அரசர்களில் சிறந்தவரே.'

இக்ஷ்வாகுஸ்து ததஃ க்ருத்தோ விகுக்ஷிமிதமப்ரவீத்। பித்ரு'கர்ம்மணி நிர்த்திஷ்டோ மயா த்வம் ம்ரு'கயாங்கதஃ। ஶஶம் பக்ஷயஸேऽரண்யே நிர்க்ரு'ணஃ பூர்வ்வமத்ய நு ।। ௨௬.

இக்ஷ்வாகு கோபமுடன் விகுக்ஷியை நோக்கி சொன்னான்: 'நான் உன்னை பித்ரு கர்மத்திற்கு நியமித்தேன். நீ வேட்டைக்கு சென்று, விழாவுக்கு முன்பே காட்டில் முயலை உண்டாய்; இரக்கம் இல்லாதவனே.'

தஸ்மாத்பரித்யஜாமி த்வாம் கச்ச த்வம் ஸ்வேந கர்ம்மணா। ஏவமிக்ஷ்வாகுநா த்யக்தோ வஸிஷ்டவசநாத் ஸுதஃ ।। ௨௬.

'அதனால், நான் உன்னை விட்டு விடுகிறேன்; நீ உன் வழியில் போ. வசிஷ்டரின் வார்த்தைக்கு ஏற்ப இக்ஷ்வாகு தன் மகனை விட்டு விட்டான்.'

இக்ஷ்வாகௌ ஸம்ஸ்திதே தஸ்மிஞ்சஶீ ஸ ப்ரு'திவீமிமாம் । ப்ராப்தஃ பரமதர்ம்மாத்மா ஸ சாயோத்யாதிபோऽபவத் ।। ௨௬.

இக்ஷ்வாகு உயிர் நீங்கியபின், சசி இந்த பூமியை அடைந்து, உயர்ந்த தர்மத்துடன் அயோத்தியையின் அரசனானான்.

ததாகரோத்ஸ ராஜ்யம் வை வஸிஷ்டபரிநோதிதஃ। ததஃ ஸ்தேநேந ஸா பூர்ணோ ராஜ்யாவஸ்தா மஹீபதேஃ ।। ௨௬.

வசிஷ்டர் தூண்டியபடி, அவன் ராஜ்யத்தை நடத்தினான். அதன் பிறகு, அந்த அரசனின் ஆட்சி செழிப்பும் நிறைந்ததாக இருந்தது.

காலேந கதவாம்ஸ்தத்ர ஸ ச ந்யூநதராங்கதிம்। ஜ்ஞாத்வைவமேததாக்யாநம் நா விதிர்பக்ஷயேத்து வை ।। ௨௬.

காலம் கடந்தபின், அவன் அங்கிருந்து போய், குறைந்த நிலையை அடைந்தான். இந்தக் கதையை அறிந்தவர்கள், ஸ்ராத்த்தில் இறைச்சி உண்ணக் கூடாது.

மாம் ஸபக்ஷயிதாமுத்ர யஸ்ய மாம்ஸமிஹாஜ்யஹம்। ஏதந்மாம்ஸஸ்ய மாம்ஸத்வம் ப்ரவதந்தி மநீஷிணஃ ।। ௨௬.

யார் இங்கே இறைச்சி உண்ணுகிறார்களோ, அவர்களின் இறைச்சியை அங்கே நான் உண்ணுவேன்; இதுவே இறைச்சியின் இயல்பு என ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

ஶஶாதஸ்ய து தாயாதஃ ககுத்ஸ்தோ நாம வீர்ய்யவாந்। இந்த்ரஸ்ய வ்ரு'ஷபூதஸ்ய ககுத்ஸ்தோ ஜாயதே புரா ।। ௨௬.

சசியின் வாரிசு வலிமைமிக்க ககுத்ஸ்தன். இந்திரன் காளையாக உருவெடுத்தபோது, ககுத்ஸ்தன் பிறந்தான்.

பூர்வ்வமாடீபகே யுத்தே ககுத்ஸ்தஸ்தேந ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ । அநேநாஸ்து ககுத்ஸ்தஸ்ய ப்ரு'துரோமா ச ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௬.

முன்னர் ஆடிபகா போரில் அவன் ககுத்ஸ்தன் என அழைக்கப்பட்டான். அவனாலேயே ககுத்ஸ்தனின் சந்ததியான ப்ரிதுரோமனும் அந்த பெயரை பெற்றான்.

வ்ரு'ஷதஶ்வஃ ப்ரு'தோஃ புத்ரஸ்தஸ்மாதந்த்ரஸ்து வீர்ய்யவாந் । ஆந்த்ரஸ்து யவநாஶ்வஸ்து ஶ்ராவஸ்தஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ ।। ௨௬.

ப்ரிதுவின் மகன் வ்ருஷதஸ்வன்; அவனிலிருந்து வீரமிக்க அந்த்ரன் பிறந்தான்; அந்த்ரனிலிருந்து யவனன், அசுவன், மற்றும் அவனுடைய மகன் ஸ்ராவஸ்தன் பிறந்தார்கள்.

ஜஜ்ஞே ஶ்ராவஸ்தகோ ராஜா ஶ்ராவஸ்தீ யேந நிர்மிதா। ஶ்ராவஸ்தஸ்ய து தாயாதோ ப்ரு'ஹதஶ்வோ மஹாயஶாஃ ।। ௨௬.

அந்த ஸ்ராவஸ்தனிடம் ஸ்ராவஸ்தகன் என்ற அரசன் பிறந்தான்; அவனால்தான் ஸ்ராவஸ்தி நகரம் நிறுவப்பட்டது. ஸ்ராவஸ்தனின் வாரிசு புகழ் பெற்ற ப்ருஹதஸ்வன்.

ப்ரு'ஹதஶ்வஸுதஶ்சாபி குபலாஶ்ச இதி ஶ்ருதிஃ। யஃ ஸ துந்துவதாத்ராஜா துந்துமாரத்வமாகதஃ ।। ௨௬.

ப்ருஹதஸ்வனின் மகன் குபலன் எனும் பெயர் அறியப்படுகிறது; அவனே துந்துவை வதை செய்த அரசன், துந்துமாரன் என்ற பெயர் பெற்றான்.

ரு'ஷய ஊசுஃ ।। துந்துவதம் மஹாப்ராஜ்ஞ ஶ்ரோதுமிச்சமி விஸ்தராத்। யதர்தம் குபலாஶ்வஃ ஸ துந்துமாரத்வமாகதஃ ।। ௨௬.

மிகுந்த ஞானமுள்ளவரே, துந்துவை அழித்த கதையை முழுமையாகக் கேட்க விரும்புகிறோம். குபலாஷ்வன் எதற்காக துந்துவை அழிப்பவன் என்ற பெயர் பெற்றான் என்பதையும் அறிய ஆசைப்படுகிறோம்.

ஸூத உவாச।। ப்ரு'ஹதஶ்வஸ்ய புத்ராணாம் ஸஹஸ்ராண்யேகவிம்ஶதிஃ । ஸர்வே வித்யாஸு நிஷ்ணாதா பலவந்தோ துராஸதாஃ ।। ௨௬.

சூதர் சொன்னார்: ப்ருஹதஶ்வனுக்கு இருபத்தொன்று ஆயிரம் மகன்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் அனைவரும் கல்வியில் தேர்ந்தவர்கள், வலிமை மிகுந்தவர்கள், எவராலும் வெல்ல முடியாதவர்கள்.

பபூவுர்த்தார்மிகாஃ ஸர்வே யஜ்வாநோ பூரிதக்ஷிணாஃ। குபலாஶ்வம் மஹாவீர்யம் ஶூரமுத்தமதார்மிகம் ।। ௨௬.

அவர்கள் எல்லாரும் தர்மத்தில் நிலைத்தவர்கள், யாகம் செய்யும் பழக்கமுள்ளவர்கள், தானம் வழங்கும் மனமுள்ளவர்கள். ஆனால் அவர்களில் குபலாஷ்வன் தான் மிகுந்த வீரம் கொண்டவன், சிறந்த வீரன், உயர்ந்த தர்மம் உடையவன்.

ப்ரு'ஹதஶ்வோऽப்யஷிஞ்சத்தம் தஸ்மிந் ராஷ்ட்ரே நராதிபஃ। புத்ரஸம்க்ராமிதஶ்ரீஸ்து வநம் ராஜா விவேஶ ஹ ।। ௨௬.

அந்த நாட்டில் அரசராக ப்ருஹதஶ்வன் தன் மகனை முடிசூட்டினார். தன் அரச செல்வத்தையும் மகனிடம் ஒப்படைத்து, அவர் காடு சென்றார்.

ப்ரு'ஹதஶ்வம் மஹாராஜம் ஶூரமுத்தமதார்ம்மிகம் । ப்ரயாதம் தமுத்தங்கஸ்து ப்ரஹ்மர்ஷிஃ ப்ரத்யவாரயத் ।। ௨௬.

பெரிய அரசனும், சிறந்த தர்மவானும் ஆன ப்ருஹதஶ்வன் காடு செல்லும் போது, பிரம்மரிஷி உத்தங்கன் அவரைத் தடுத்தார்.

உத்தங்க உவாச।। பவதோ ரக்ஷணம் கார்ய்யம் தத்தாவத் கர்துமர்ஹதி। நிருத்விக்நஸ்தபஃ கர்தும் ந ஹி ஶக்நோமி பார்திவ ।। ௨௬.

உத்தங்கன் சொன்னார்: நீங்கள் எனக்கு ஒரு பாதுகாப்பு செய்ய வேண்டும். அதற்குப் பிறகே நீங்கள் செல்லலாம். அரசே, நான் கவலையின்றி தவம் செய்ய முடியவில்லை.

மமாஶ்ரமஸமீபேஷு ஸமேஷு மருதந்வஸு। ஸமுத்ரோ வாலுகாபூர்ணஸ்தத்ர திஷ்டதி பூபதே ।। ௨௬.

என் ஆசிரமம் அருகிலுள்ள சமவெளி பாலைவனத்தில், மணல் நிரம்பிய ஒரு கடல் உள்ளது, அரசே.

தேவதாநாமவத்யஸ்து மஹாகாயோ மஹாபலஃ। அந்தர்பூமிகதஸ்தத்ர வாலுகாந்தர்ஹிதோ மஹாந் ।। ௨௬.

அங்கே, அந்த மணலுக்குள் மறைந்திருக்கும் ஒரு பெரும் உருவம், மிகுந்த வலிமை கொண்டவன், தேவர்களுக்கே வெல்ல முடியாதவன்.

ஸ மநோஸ்தநயஃ க்ரூரோ துந்துர்நாம ஸுதாருணஃ। ஶதம் லோகவிநாஶாய தப ஆஸ்தாய தாருணம் ।। ௨௬.

அவன் மனுவின் மகன் துந்து. மிகவும் கொடூரமானவன். உலகங்களை அழிக்க கடுமையான தவம் செய்கிறான்.

ஸம்வத்ஸரஸ்ய பர்ய்யந்தே ஸ நிஃஶ்வாஸம் ப்ரமுஞ்சதி। யதா ததா மஹீ தத்ர சலிதா ஸ்ம ஸகாநநா ।। ௨௬.

ஒவ்வொரு ஆண்டின் முடிவிலும் அவன் மூச்சை வெளியிடும் போது, அங்கே நிலமும் காடுகளும் நடுங்கும்.

தஸ்ய நிஃஶ்வாஸவாதேந ரஜ உத்தூயதே மஹத்। ஆதித்யபதமாவ்ரு'த்ய ஸப்தாஹம் பூமிகம்பநம் ।। ௨௬.

அவன் மூச்சின் பலத்தால் பெரும் தூசி எழுந்து, சூரியனின் பாதையை மூடுகிறது. ஏழு நாட்கள் நிலம் அதிர்கிறது.

ஸவிஸ்புலிங்கம் ஸஜ்வாலம் ஸதூமமதிதாருணம் । தேந ராஜந்ந ஶக்நோமி தஸ்மிந் ஸ்தாதும் ஸ்வ ஆஶ்ரமே ।। ௨௬.

அதில் தீப்பொறிகள், எரியும் நெருப்பு, புகை எல்லாம் கலந்து, மிகவும் பயங்கரமாகிறது. அதனால் அரசே, என் ஆசிரமத்தில் நான் தங்க முடியவில்லை.

தம் வாரய மஹாபாஹோ லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா। தேஜஸ்தே ஸுமஹாவிஷ்ணுஸ்தேஜஸாப்யாயயிஷ்யதி ।। ௨௬.

மிகுந்த புயலுடையவரே, உலக நன்மைக்காக அவனைத் தடுத்து நிறுத்துங்கள். உங்கள் பெரும் சக்தி, விஷ்ணுவைப் போல, அவனது வலிமையை வெல்லும்.

லோகாஃ ஸ்வஸ்தா பவந்த்வத்ய தஸ்மிந் விநிஹதேऽஸுரே । த்வம் ஹி தஸ்ய வதாயாத்ய ஸமர்தஃ ப்ரு'திவீபதே ।। ௨௬.

அந்த அசுரன் இன்று அழிக்கப்படும்போது உலகங்கள் அமைதியாகும். அரசே, அவனை அழிக்க நீங்கள் தகுதியானவர்.

விஷ்ணுநா ச வரோ தத்தோ மம பூர்வ்வம் ததோऽநக। ந ஹி துந்துர்மஹாவீர்ய்யஸ்தேஜஸால்பேந ஶக்யதே ।। ௨௬.

பாவமில்லாதவரே, விஷ்ணு எனக்கு முன்பு ஒரு வரம் அளித்தார். துந்துவைப் போல் வலிமை மிகுந்தவனை சிறிய சக்தியால் வெல்ல முடியாது.

நிர்த்தக்தும் ப்ரு'திவீபால அபி வர்ஷ ஶதைரிஹ। வீர்ய்யம் ஹி ஸுமஹத்தஸ்ய தேவைரபி துராஸஹம் ।। ௨௬.

பூமியைப் பாதுகாக்கும் அரசே, நூறு ஆண்டுகள் முயன்றாலும் அவனை எரிக்க முடியாது. அவனது வலிமை மிகவும் பெரியது; தேவர்களுக்கே அதைத் தாங்க முடியாது.