வாயுபுராணம்

அம்பரீஷஸ்து நாபாகிர்விரூபஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ। ப்ரு'ஷதஶ்வோ விரூபஸ்ய தஸ்ய புத்ரோ ரதீதரஃ ।। ௨௬.

அம்பரீஷன் நபாகனின் மகன்; விரூபன் அவனுடைய மகன்; விரூபனுக்கு ப்ருஷதஶ்வன் மகனாக, அவனுக்கு ரதீதரன் மகனாக இருந்தான்.

ஏதே க்ஷத்ரப்ரஸூதா வை புநஶ்சாங்கிரஸஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । ரதீதராணாம் ப்ரவராஃ க்ஷாத்ரோபேதா த்விஜாதயஃ ।। ௨௬.

இவர்கள் க்ஷத்திரியர்களில் பிறந்தாலும், அங்கிரஸின் வம்சத்தாராகவும் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்; ரதீதரர்களில் சிறந்தவர்கள், க்ஷத்திரிய வம்சம் கொண்ட பிராமணர்கள்.

க்ஷுவதஸ்து மநோஃ பூர்வ்வமிக்ஷ்யாகுரபிநிஃஸ்ரு'தஃ । தஸ்ய புத்ரஶதம் த்வாஸீதிக்ஷ்வாகோர்பூரிதக்ஷிணம் ।। ௨௬.

க்ஷுவதனிடமிருந்து மனுவின் மூத்தவன் இக்ஷ்வாகு பிறந்தான்; அவனுக்கு நூறு மகன்கள், இக்ஷ்வாகு மிகுந்த தானம் செய்தவன்.

தேஷாம் ஜ்யேஷ்டோ விகுக்ஷிஶ்ச நேமிர்தண்டஶ்ச தே த்ரயஃ। ஶகுநிப்ரமுகாஸ்தஸ்ய புத்ராஃ பம்சாஶதஸ்து தே ।। ௨௬.

அவர்களில் மூத்தவன் விகுக்ஷி, நெமி, தண்டன் ஆகிய மூவரும்; அவனுடைய மகன்களில் சகுனி முதலாக ஐம்பது பேர் இருந்தனர்.

உத்தராபததேஶஸ்ய ரக்ஷிதாரோ மஹீக்ஷிதஃ। சத்வாரிம்ஶத்ததாஷ்டௌ ச தக்ஷிணஸ்யாஞ்ச தே திஶி ।। ௨௬.

உத்தராபத தேசத்தை பாதுகாத்த அரசர்கள், தெற்குத் திசையிலும் நாற்பத்தெட்டு பேர் இருந்தனர்.

விம்ஶதிப்ரமுகாஸ்தே து தக்ஷிணாபதரக்ஷிணஃ। இக்ஷ்வாகுஸ்து விகுக்ஷிம் வை அஷ்டகாயாமதாதிஶேத் ।। ௨௬.

அந்த இருபது முக்கியமான தெற்குப் பகுதியை காப்பவர்களை, இக்ஷ்வாகு அஷ்டகா விழாவிற்காக விகுக்ஷிக்கு பணித்தான்.

ராஜோவாச।। மாம்ஸமாநய ஶ்ராத்தேயம் ம்ரு'காந் ஹத்வா மஹாபல। ஶ்ராத்தமத்ய நு கர்தவ்யமஷ்டகாயாம் ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௬.

அரசன் சொன்னான்: 'வலிமைமிக்கவனே, ஸ்ராத்த்திற்கு இறைச்சி கொண்டு வா; விலங்குகளை வேட்டையாடி கொன்று வா. இன்று அஷ்டகா ஸ்ராத்த்தை செய்ய வேண்டும் என்பதில் ஐயம் இல்லை.'

ஸ கதஸ்து ம்ரு'கவ்யாம் வை வசநாத்தஸ்ய தீமதஃ। ம்ரு'காந் ஸஹஸ்ரஶோ ஹத்வா பரிஶ்ராந்தஶ்ச வீர்ய்யவாந்। பக்ஷயச்சஶகந்தத்ர விகுக்ஷிர்ம்ரு'கயாங்கதஃ ।। ௨௬.

அந்த ஞானியுடைய சொல்லுக்கு ஏற்ப, விகுக்ஷி வேட்டைக்கு சென்று, ஆயிரக்கணக்கான விலங்குகளை வேட்டையாடி கொன்றான். வேட்டையால் களைப்பும் அடைந்தான். அங்கே ஒரு முயலை அவன் உண்டான்.

ஆகதே ஸ விகுக்ஷௌ து ஸமாம்ஸே ஸஹஸைநிகே। வஸிஷ்டஞ்சோதயாமாஸ மாம்ஸம் ப்ரோக்ஷயதாமிதி ।। ௨௬.

விகுக்ஷி இறைச்சியுடன் தன் படையோடாக வந்தபோது, அவன் வசிஷ்டரிடம், 'இறைச்சியை தூவிப் புனிதம் செய்யுங்கள்' என்று கேட்டான்.

ததேதி சோதிதோ ராஜ்ஞா விதிவத்ஸமுபஸ்திதஃ। ஸ த்ரு'ஷ்ட்வோபஹதம் மாம்ஸம் க்ருத்தோ ராஜாநமப்ரவீத் ।। ௨௬.

அரசன் சொன்னபடி வசிஷ்டர் முறையோடு இறைச்சியை தயார் செய்தார். ஆனால் அது கெடுப்படைந்ததைப் பார்த்து, கோபமுடன் அரசனை நோக்கி பேசினார்.

ஶூத்ரேணோபஹதம் மாம்ஸம் புத்ரேண தவ பார்திவ। ஶஶபக்ஷாதபோஜ்யம் வை தவ மாம்ஸம் மஹாத்யுதே ।। ௨௬.

'அரசே, உன் மகன், ஒரு சூத்திரன் போல், முயலை உண்டதால், இந்த இறைச்சி தூய்மையற்றது. பெருமையுள்ளவரே, உங்களுக்காக கொண்டுவந்த இறைச்சி ஸ்ராத்த்திற்கு ஏற்றதல்ல.'

ஶஶோ துராத்மநா பூர்வமரண்யே பக்ஷிதோऽநக। தேந மாம்ஸமிதம் துஷ்டம் பித்ரூ'ணாம் ந்ரு'பஸத்தம ।। ௨௬.

'பாவமில்லாத அரசே, அந்தப் பொல்லாதவன் முன்பே காட்டில் முயலை உண்டான். அதனால் இந்த இறைச்சி பித்ருக்களுக்கு தூய்மையற்றது, அரசர்களில் சிறந்தவரே.'

இக்ஷ்வாகுஸ்து ததஃ க்ருத்தோ விகுக்ஷிமிதமப்ரவீத்। பித்ரு'கர்ம்மணி நிர்த்திஷ்டோ மயா த்வம் ம்ரு'கயாங்கதஃ। ஶஶம் பக்ஷயஸேऽரண்யே நிர்க்ரு'ணஃ பூர்வ்வமத்ய நு ।। ௨௬.

இக்ஷ்வாகு கோபமுடன் விகுக்ஷியை நோக்கி சொன்னான்: 'நான் உன்னை பித்ரு கர்மத்திற்கு நியமித்தேன். நீ வேட்டைக்கு சென்று, விழாவுக்கு முன்பே காட்டில் முயலை உண்டாய்; இரக்கம் இல்லாதவனே.'

தஸ்மாத்பரித்யஜாமி த்வாம் கச்ச த்வம் ஸ்வேந கர்ம்மணா। ஏவமிக்ஷ்வாகுநா த்யக்தோ வஸிஷ்டவசநாத் ஸுதஃ ।। ௨௬.

'அதனால், நான் உன்னை விட்டு விடுகிறேன்; நீ உன் வழியில் போ. வசிஷ்டரின் வார்த்தைக்கு ஏற்ப இக்ஷ்வாகு தன் மகனை விட்டு விட்டான்.'

இக்ஷ்வாகௌ ஸம்ஸ்திதே தஸ்மிஞ்சஶீ ஸ ப்ரு'திவீமிமாம் । ப்ராப்தஃ பரமதர்ம்மாத்மா ஸ சாயோத்யாதிபோऽபவத் ।। ௨௬.

இக்ஷ்வாகு உயிர் நீங்கியபின், சசி இந்த பூமியை அடைந்து, உயர்ந்த தர்மத்துடன் அயோத்தியையின் அரசனானான்.

ததாகரோத்ஸ ராஜ்யம் வை வஸிஷ்டபரிநோதிதஃ। ததஃ ஸ்தேநேந ஸா பூர்ணோ ராஜ்யாவஸ்தா மஹீபதேஃ ।। ௨௬.

வசிஷ்டர் தூண்டியபடி, அவன் ராஜ்யத்தை நடத்தினான். அதன் பிறகு, அந்த அரசனின் ஆட்சி செழிப்பும் நிறைந்ததாக இருந்தது.

காலேந கதவாம்ஸ்தத்ர ஸ ச ந்யூநதராங்கதிம்। ஜ்ஞாத்வைவமேததாக்யாநம் நா விதிர்பக்ஷயேத்து வை ।। ௨௬.

காலம் கடந்தபின், அவன் அங்கிருந்து போய், குறைந்த நிலையை அடைந்தான். இந்தக் கதையை அறிந்தவர்கள், ஸ்ராத்த்தில் இறைச்சி உண்ணக் கூடாது.

மாம் ஸபக்ஷயிதாமுத்ர யஸ்ய மாம்ஸமிஹாஜ்யஹம்। ஏதந்மாம்ஸஸ்ய மாம்ஸத்வம் ப்ரவதந்தி மநீஷிணஃ ।। ௨௬.

யார் இங்கே இறைச்சி உண்ணுகிறார்களோ, அவர்களின் இறைச்சியை அங்கே நான் உண்ணுவேன்; இதுவே இறைச்சியின் இயல்பு என ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

ஶஶாதஸ்ய து தாயாதஃ ககுத்ஸ்தோ நாம வீர்ய்யவாந்। இந்த்ரஸ்ய வ்ரு'ஷபூதஸ்ய ககுத்ஸ்தோ ஜாயதே புரா ।। ௨௬.

சசியின் வாரிசு வலிமைமிக்க ககுத்ஸ்தன். இந்திரன் காளையாக உருவெடுத்தபோது, ககுத்ஸ்தன் பிறந்தான்.

பூர்வ்வமாடீபகே யுத்தே ககுத்ஸ்தஸ்தேந ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ । அநேநாஸ்து ககுத்ஸ்தஸ்ய ப்ரு'துரோமா ச ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௬.

முன்னர் ஆடிபகா போரில் அவன் ககுத்ஸ்தன் என அழைக்கப்பட்டான். அவனாலேயே ககுத்ஸ்தனின் சந்ததியான ப்ரிதுரோமனும் அந்த பெயரை பெற்றான்.

வ்ரு'ஷதஶ்வஃ ப்ரு'தோஃ புத்ரஸ்தஸ்மாதந்த்ரஸ்து வீர்ய்யவாந் । ஆந்த்ரஸ்து யவநாஶ்வஸ்து ஶ்ராவஸ்தஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ ।। ௨௬.

ப்ரிதுவின் மகன் வ்ருஷதஸ்வன்; அவனிலிருந்து வீரமிக்க அந்த்ரன் பிறந்தான்; அந்த்ரனிலிருந்து யவனன், அசுவன், மற்றும் அவனுடைய மகன் ஸ்ராவஸ்தன் பிறந்தார்கள்.

ஜஜ்ஞே ஶ்ராவஸ்தகோ ராஜா ஶ்ராவஸ்தீ யேந நிர்மிதா। ஶ்ராவஸ்தஸ்ய து தாயாதோ ப்ரு'ஹதஶ்வோ மஹாயஶாஃ ।। ௨௬.

அந்த ஸ்ராவஸ்தனிடம் ஸ்ராவஸ்தகன் என்ற அரசன் பிறந்தான்; அவனால்தான் ஸ்ராவஸ்தி நகரம் நிறுவப்பட்டது. ஸ்ராவஸ்தனின் வாரிசு புகழ் பெற்ற ப்ருஹதஸ்வன்.

ப்ரு'ஹதஶ்வஸுதஶ்சாபி குபலாஶ்ச இதி ஶ்ருதிஃ। யஃ ஸ துந்துவதாத்ராஜா துந்துமாரத்வமாகதஃ ।। ௨௬.

ப்ருஹதஸ்வனின் மகன் குபலன் எனும் பெயர் அறியப்படுகிறது; அவனே துந்துவை வதை செய்த அரசன், துந்துமாரன் என்ற பெயர் பெற்றான்.

ரு'ஷய ஊசுஃ ।। துந்துவதம் மஹாப்ராஜ்ஞ ஶ்ரோதுமிச்சமி விஸ்தராத்। யதர்தம் குபலாஶ்வஃ ஸ துந்துமாரத்வமாகதஃ ।। ௨௬.

மிகுந்த ஞானமுள்ளவரே, துந்துவை அழித்த கதையை முழுமையாகக் கேட்க விரும்புகிறோம். குபலாஷ்வன் எதற்காக துந்துவை அழிப்பவன் என்ற பெயர் பெற்றான் என்பதையும் அறிய ஆசைப்படுகிறோம்.

ஸூத உவாச।। ப்ரு'ஹதஶ்வஸ்ய புத்ராணாம் ஸஹஸ்ராண்யேகவிம்ஶதிஃ । ஸர்வே வித்யாஸு நிஷ்ணாதா பலவந்தோ துராஸதாஃ ।। ௨௬.

சூதர் சொன்னார்: ப்ருஹதஶ்வனுக்கு இருபத்தொன்று ஆயிரம் மகன்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் அனைவரும் கல்வியில் தேர்ந்தவர்கள், வலிமை மிகுந்தவர்கள், எவராலும் வெல்ல முடியாதவர்கள்.

பபூவுர்த்தார்மிகாஃ ஸர்வே யஜ்வாநோ பூரிதக்ஷிணாஃ। குபலாஶ்வம் மஹாவீர்யம் ஶூரமுத்தமதார்மிகம் ।। ௨௬.

அவர்கள் எல்லாரும் தர்மத்தில் நிலைத்தவர்கள், யாகம் செய்யும் பழக்கமுள்ளவர்கள், தானம் வழங்கும் மனமுள்ளவர்கள். ஆனால் அவர்களில் குபலாஷ்வன் தான் மிகுந்த வீரம் கொண்டவன், சிறந்த வீரன், உயர்ந்த தர்மம் உடையவன்.

ப்ரு'ஹதஶ்வோऽப்யஷிஞ்சத்தம் தஸ்மிந் ராஷ்ட்ரே நராதிபஃ। புத்ரஸம்க்ராமிதஶ்ரீஸ்து வநம் ராஜா விவேஶ ஹ ।। ௨௬.

அந்த நாட்டில் அரசராக ப்ருஹதஶ்வன் தன் மகனை முடிசூட்டினார். தன் அரச செல்வத்தையும் மகனிடம் ஒப்படைத்து, அவர் காடு சென்றார்.

ப்ரு'ஹதஶ்வம் மஹாராஜம் ஶூரமுத்தமதார்ம்மிகம் । ப்ரயாதம் தமுத்தங்கஸ்து ப்ரஹ்மர்ஷிஃ ப்ரத்யவாரயத் ।। ௨௬.

பெரிய அரசனும், சிறந்த தர்மவானும் ஆன ப்ருஹதஶ்வன் காடு செல்லும் போது, பிரம்மரிஷி உத்தங்கன் அவரைத் தடுத்தார்.

உத்தங்க உவாச।। பவதோ ரக்ஷணம் கார்ய்யம் தத்தாவத் கர்துமர்ஹதி। நிருத்விக்நஸ்தபஃ கர்தும் ந ஹி ஶக்நோமி பார்திவ ।। ௨௬.

உத்தங்கன் சொன்னார்: நீங்கள் எனக்கு ஒரு பாதுகாப்பு செய்ய வேண்டும். அதற்குப் பிறகே நீங்கள் செல்லலாம். அரசே, நான் கவலையின்றி தவம் செய்ய முடியவில்லை.