வாயுபுராணம்

கோரூபாணாம் புரஸ்தாத்து மத்யமாம்ஶஸ்து பர்ய்யயஃ। தயோர்விபாகோ கீதாநாம் லாவண்யமார்கஸம்ஸ்திதஃ ।। ௨௫.

பசு சுரங்களில், மத்யமப் பகுதி மாற்றமாகும்; அவற்றின் வேறுபாடு பாடல்களில் அழகாக அமைந்துள்ளது.

அநுஷங்கம் மயோத்திஷ்டம் ஸ்வஸாரஞ்ச ஸ்வராந்தரம்। பர்ய்யயஃ ஸம்ப்ரவர்த்தேத ஸப்தஸ்வரபதக்ரமம் ।। ௨௫.

இணைவு மற்றும் தொடர்புடைய சுரத்தை நான் விளக்கியுள்ளேன்; மாற்றம் ஏழு சுரங்களின் வரிசையில் நடைபெறும்.

காந்தாராம்ஶேந கீயந்தே சத்வாரி மந்த்ரகாணி ச। பஞ்சமோ மத்யமஶ்சைவ தைவதே து நிஷாதஜைஃ। ஷட்ஜர்ஷபைஶ்ச ஜாநீமோ மந்த்ரகேஷ்வேவ நாந்தரே ।। ௨௫.

காந்தாரம் பகுதியால் நான்கு ஆழமான சுரங்கள் பாடப்படுகின்றன; ஐந்தாவது மத்யமம், தைவதத்தில் நிஷாதம்; சட்ஜம், ரிஷபம் ஆகியவை ஆழமான சுரங்களில் மட்டுமே அறியப்படுகின்றன, நடுவில் அல்ல.

த்வே சாபராந்திகே வித்யாத்தயஶுல்லாஷ்டகஸ்ய து। ப்ராக்ரு'தே வைணவைஶ்சைவ காந்தாராம்ஶே ப்ரயுஜ்யதே ।। ௨௫.

குதிரை மற்றும் அஷ்டகம் ஆகியவற்றின் கீழ் இரண்டும் இருக்கின்றன என்று அறிய வேண்டும்; இயற்கை மற்றும் வைணவ முறைகளில் காந்தாரம் பகுதி பயன்படுத்தப்படுகிறது.

பதஸ்ய து த்ரயம் ரூபம் ஸப்தரூபந்து கௌஶிகம்। காந்தாராம்ஶேந கார்த்ஸ்ந்யேந பர்யயஸ்ய விதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஏவஞ்சைவ க்ரமோத்திஷ்டோ மத்யமாம்ஶஸ்ய மத்யமஃ ।। ௨௫.

ஒரு சொல்லுக்கு மூன்று வடிவங்கள், கவுஷிகத்திற்கு ஏழு வடிவங்கள்; காந்தாரம் பகுதியின் முழுமையால் மாற்ற விதி நிலைபெறுகிறது; இதுபோல் மத்யமப் பகுதியின் வரிசையும் கூறப்பட்டுள்ளது.

யாநி கீதாநி ப்ரோக்தாநி ரூபேண து விஶேஷதஃ। தத்து ஸப்தஸ்வரம் கார்ய்யம் ஸப்தரூபஞ்ச கௌஶிகம் ।। ௨௫.

சிறப்பு வடிவில் கூறப்பட்ட பாடல்கள் ஏழு சுரங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்; கவுஷிகம் ஏழு வடிவங்கள் கொண்டதாகும்.

அங்கதர்ஶநமித்யாஹுர்மாநே த்வே ஸமகே ததா। த்விதீயபாவாசரணா மாத்ரா நாபிப்ரதிஷ்டிதா ।। ௨௫.

இதை அங்கங்களின் குறிப்பு என்று கூறுவர்; சமமான இரண்டு அளவுகள் உள்ளன; இரண்டாவது நிலையில், அளவு நாபியில் நிலைபெறாது.

உத்தரே ச ப்ரக்ரு'த்யேவம் மாத்ரா தல்லீயதே ததா । ஹந்தாரஃ பிண்டகோ யத்ர மாத்ராயாம் நாதிவர்த்ததே ।। ௨௫.

வடக்குப் பகுதியில் இயற்கையின் போல் அளவு அதில் கலந்துவிடுகிறது; அங்கு கொல்லுபவர்கள் அந்தக் குழுவில் இருக்க, அந்த அளவு மீறப்படுவதில்லை.

பாதேநைகேந மாத்ராயாம் பாதோநாமதி வீரணா। ஸம்க்யாயாஶ்சோபஹநநம் தத்ர யாநமிதி ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௫.

ஒரு காலை அளவில் வைத்து, மற்றொரு காலை வீரணத்தில் வைக்காமல், அங்கு எண்ணிக்கைக் குறைவு 'நடப்பது' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

த்விதீயம் பாதபங்கஞ்ச க்ரஹேணாபிப்ரதிஷ்டிதம்। பூர்வ்வமஷ்டத்ரு'தீயே து த்விதீயம் சாபரீதகே ।। ௨௫.

இரண்டாவது காலின் முறிவு பிடிப்பால் நிலைபெறுகிறது; முன்பு எட்டிலும் மூன்றிலும், மற்ற அமைப்பில் இரண்டாவது காலும் அமைகிறது.

அர்த்தேந பாதஸாம்யஸ்ய பாதபாகாச்ச பஞ்சகே। பாதபாகம் ஸபாதம் து ப்ரக்ரு'த்யாமபி ஸம்ஸ்திதம் ।। ௨௫.

அரை காலின் சமநிலை மற்றும் ஐந்தில் காலின் பகுதி, காலுடன் கூடிய பகுதி இயல்பாகவும் நிலைபெறுகிறது.

சதுர்தமுத்தரே சைவ மத்ரவத்யாம் ச மத்ரகே। மத்ரகே தக்ஷிணஸ்யாபி யதோக்தா வர்த்ததே கலா ।। ௨௫.

வடக்கில் நான்காவது இடத்திலும், மத்ரவதியில் மற்றும் மத்ரகத்திலும், தெற்கின் மத்ரகத்திலும் கூறப்பட்ட அளவு நிலவுகிறது.

பூர்வ்வமேவாநுயோகந்து த்விதீயா புத்திரிஷ்யதே। பாதௌ சாஹரணம் சாஸ்மத் பாரம் நாத்ர விதீயதே ।। ௨௫.

முதலில் பயன்பாடு, இரண்டாவது அறிவு எனக் கருதப்படுகிறது; கால்களை எங்களிடமிருந்து எடுத்தல் இங்கு கடக்கப்படுவதில்லை.

ஏகத்வமுபயோகஸ்ய த்வயோர்யத்தி த்விஜோத்தம। அநேகஸமவாயஸ்து பதாகாஹரிணம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௫.

பயன்பாட்டின் ஒன்றிணைவு இரண்டிற்கே உரியது, சிறந்த இருமுறைப் பிறந்தவரே; பலவற்றின் சேர்க்கை 'பதாகா-ஹரிணம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

திஸ்ரூ'ணாம் சைவ வ்ரு'த்தீநாம் வ்ரு'த்தௌ வ்ரு'த்தா ச தக்ஷிணா। அஷ்டௌ து ஸமவாயாஸ்தே ஸௌவீரா மூர்ச்சநா ததா। குஶத்யநுத்தரஃ ஸத்யம் ஸப்த ஸத்த்வஸ்வரம் து யஃ ।। ௨௫.

மூன்று விருத்திகளுள், விருத்தி தான் வலது; எட்டு சேர்க்கைகள் சௌவீரம், மூர்ச்சனையும் என அழைக்கப்படுகின்றன; குசத்யனை விட மேலானவர் ஏழு தூய சுரங்களை உடையவராகக் கூறப்படுகிறார்.

ஸூத உவாச।। ககுத்மிநஸ்து தம் லோகம் ரைவதஸ்ய கதஸ்ய ஹ। ஹதாஃ புண்யஜநைஃ ஸர்வ்வா ராக்ஷஸைஃ ஸா குஶஸ்தலீ ।। ௨௬.

சூதர் கூறுகிறார்: ரைவதன் அந்த உலகிற்கு சென்றபோது, அனைத்து நல்லோர் ராட்சசர்களால் கொல்லப்பட்டதால், குசஸ்தளி அழிந்தது.

தத்வை ப்ராத்ரு'ஶதம் தஸ்ய தார்ம்மிகஸ்ய மஹாத்மநஃ। நிபத்யமாநா ரக்ஷோபிர்திஶஃ ஸம்ப்ராத்ரவந் பயாத் ।। ௨௬.

அந்த தர்மமிக்க மகாத்மாவின் நூறு சகோதரர்கள், ராட்சசர்கள் கட்டியபோது, பயத்தில் எல்லா திசைகளிலும் ஓடினர்.

தேஷாந்து தே பயாக்ராந்தாஃ க்ஷத்ரியாஸ்தத்ர தத்ர ஹி। அந்வவாயஸ்து ஸுமஹாந் மஹாம்ஸ்தத்ர த்விஜோத்தமாஃ ।। ௨௬.

அவர்கள் அனைவரும் பயத்தில் க்ஷத்திரியர்கள் இடம் இடமாகச் சிதறினர்; ஆனால் அங்கு ஒரு பெரிய வம்சம் தோன்றியது, சிறந்த இருமுறைப் பிறந்தவர்களே.

ப்ரயதா இதி விக்யாதா திக்ஷு ஸர்வ்வாஸு தார்ம்மிகாஃ। த்ரு'ஷ்டஸ்ய தார்ஷ்டகம் க்ஷத்ரம் ரணத்ரு'ஷ்டம் பபூவ ஹ ।। ௨௬.

அவர்கள் எல்லா திசைகளிலும் 'ப்ரயதா' என அறியப்பட்ட தர்மவான்கள் ஆனார்கள்; த்ருஷ்டனிலிருந்து தார்ஷ்டக க்ஷத்திரியர்கள், போரில் துணிச்சலுடன் இருந்தனர்.

த்ரிஸாஹஸ்ரந்து ஸகணம் க்ஷத்ரியாணாம் மஹாத்மநாம்। நபகஸ்ய ச தாயாதோ நாபாகோ நாம வீர்ய்யவாந் ।। ௨௬.

அந்த மகாத்மா க்ஷத்திரியர்களில் மூவாயிரம், அவர்களுடன் குழுவாக; நபகனின் வாரிசாக வலிமைமிக்க நபாகன் என்றவர் இருந்தார்.

அம்பரீஷஸ்து நாபாகிர்விரூபஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ। ப்ரு'ஷதஶ்வோ விரூபஸ்ய தஸ்ய புத்ரோ ரதீதரஃ ।। ௨௬.

அம்பரீஷன் நபாகனின் மகன்; விரூபன் அவனுடைய மகன்; விரூபனுக்கு ப்ருஷதஶ்வன் மகனாக, அவனுக்கு ரதீதரன் மகனாக இருந்தான்.

ஏதே க்ஷத்ரப்ரஸூதா வை புநஶ்சாங்கிரஸஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । ரதீதராணாம் ப்ரவராஃ க்ஷாத்ரோபேதா த்விஜாதயஃ ।। ௨௬.

இவர்கள் க்ஷத்திரியர்களில் பிறந்தாலும், அங்கிரஸின் வம்சத்தாராகவும் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்; ரதீதரர்களில் சிறந்தவர்கள், க்ஷத்திரிய வம்சம் கொண்ட பிராமணர்கள்.

க்ஷுவதஸ்து மநோஃ பூர்வ்வமிக்ஷ்யாகுரபிநிஃஸ்ரு'தஃ । தஸ்ய புத்ரஶதம் த்வாஸீதிக்ஷ்வாகோர்பூரிதக்ஷிணம் ।। ௨௬.

க்ஷுவதனிடமிருந்து மனுவின் மூத்தவன் இக்ஷ்வாகு பிறந்தான்; அவனுக்கு நூறு மகன்கள், இக்ஷ்வாகு மிகுந்த தானம் செய்தவன்.

தேஷாம் ஜ்யேஷ்டோ விகுக்ஷிஶ்ச நேமிர்தண்டஶ்ச தே த்ரயஃ। ஶகுநிப்ரமுகாஸ்தஸ்ய புத்ராஃ பம்சாஶதஸ்து தே ।। ௨௬.

அவர்களில் மூத்தவன் விகுக்ஷி, நெமி, தண்டன் ஆகிய மூவரும்; அவனுடைய மகன்களில் சகுனி முதலாக ஐம்பது பேர் இருந்தனர்.

உத்தராபததேஶஸ்ய ரக்ஷிதாரோ மஹீக்ஷிதஃ। சத்வாரிம்ஶத்ததாஷ்டௌ ச தக்ஷிணஸ்யாஞ்ச தே திஶி ।। ௨௬.

உத்தராபத தேசத்தை பாதுகாத்த அரசர்கள், தெற்குத் திசையிலும் நாற்பத்தெட்டு பேர் இருந்தனர்.

விம்ஶதிப்ரமுகாஸ்தே து தக்ஷிணாபதரக்ஷிணஃ। இக்ஷ்வாகுஸ்து விகுக்ஷிம் வை அஷ்டகாயாமதாதிஶேத் ।। ௨௬.

அந்த இருபது முக்கியமான தெற்குப் பகுதியை காப்பவர்களை, இக்ஷ்வாகு அஷ்டகா விழாவிற்காக விகுக்ஷிக்கு பணித்தான்.

ராஜோவாச।। மாம்ஸமாநய ஶ்ராத்தேயம் ம்ரு'காந் ஹத்வா மஹாபல। ஶ்ராத்தமத்ய நு கர்தவ்யமஷ்டகாயாம் ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௬.

அரசன் சொன்னான்: 'வலிமைமிக்கவனே, ஸ்ராத்த்திற்கு இறைச்சி கொண்டு வா; விலங்குகளை வேட்டையாடி கொன்று வா. இன்று அஷ்டகா ஸ்ராத்த்தை செய்ய வேண்டும் என்பதில் ஐயம் இல்லை.'

ஸ கதஸ்து ம்ரு'கவ்யாம் வை வசநாத்தஸ்ய தீமதஃ। ம்ரு'காந் ஸஹஸ்ரஶோ ஹத்வா பரிஶ்ராந்தஶ்ச வீர்ய்யவாந்। பக்ஷயச்சஶகந்தத்ர விகுக்ஷிர்ம்ரு'கயாங்கதஃ ।। ௨௬.

அந்த ஞானியுடைய சொல்லுக்கு ஏற்ப, விகுக்ஷி வேட்டைக்கு சென்று, ஆயிரக்கணக்கான விலங்குகளை வேட்டையாடி கொன்றான். வேட்டையால் களைப்பும் அடைந்தான். அங்கே ஒரு முயலை அவன் உண்டான்.

ஆகதே ஸ விகுக்ஷௌ து ஸமாம்ஸே ஸஹஸைநிகே। வஸிஷ்டஞ்சோதயாமாஸ மாம்ஸம் ப்ரோக்ஷயதாமிதி ।। ௨௬.

விகுக்ஷி இறைச்சியுடன் தன் படையோடாக வந்தபோது, அவன் வசிஷ்டரிடம், 'இறைச்சியை தூவிப் புனிதம் செய்யுங்கள்' என்று கேட்டான்.