வாயுபுராணம்

மக்ஷிப்ரச்சேதநோ நாம சதுஷ்கலகணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। அலங்காரா பவந்த்யேதே த்ரிம்ஶத்யே வை ப்ரகீர்த்திதாஃ। வர்ணஸ்தாநப்ரயோகேண கலாமாத்ரா ப்ரமாணதஃ ।। ௨௫.

நான்கு பிரிவுகளைக் கொண்டது 'மக்ஷிப்ரச்சேதனம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இவை எல்லாம் முப்பது அலங்காரங்கள் எனப்படும். ஒவ்வொன்றும் எழுத்து நிலை மற்றும் கால அளவைப் பொருத்து வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

ஸம்ஸ்தாநஞ்ச ப்ரமாணம் ச விகாரோ லக்ஷணந்ததா। சதுர்விதமிதம் ஜ்ஞேயமலங்காரப்ரயோஜநம் ।। ௨௫.

உருவாக்கம், அளவு, மாற்றம், தன்மை — இந்த நான்கு வகை அலங்காரங்களின் பயன்பாடாக அறிய வேண்டும்.

யதாத்மநோ ஹ்யலங்காரோ விபர்யஸ்தோऽதிகர்ஹிதஃ। வர்ணமேவாப்யலம்கர்த்தும் விஷமம் ஹ்யாத்மஸம்பவாத் ।। ௨௫.

நமக்கு பொருத்தமில்லாத ஆபரணம் அணிவது எவ்வாறு பழிக்கப்பட்டது போல, ஒரு எழுத்திற்கு இயற்கைக்கு மாறாக அலங்காரம் செய்வதும் தவறாகும்.

நாநாபரணஸம்யோகாத்யதா நார்யா விபூஷணம்। வர்ணஸ்ய சைவாலங்காரோ விபர்யஸ்தோऽதிகர்ஹிதஃ ।। ௨௫.

ஒரு பெண் பலவிதமான ஆபரணங்களை தவறாக சேர்த்துக் கொண்டால் அது ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது; அதுபோல, எழுத்திற்கு பொருந்தாத அலங்காரம் செய்தால் அது மிகவும் பழிக்கப்படும்.

ந பாதே குண்டலே த்ரு'ஷ்டே ந கண்டே ரஸநா யதா। ஏவமேவ ஹ்யலங்காரோ விபர்யஸ்தோ விகர்ஹிதஃ ।। ௨௫.

கால் விரலில் காது குண்டலமும், இடுப்பில் மாலை அணிவதும் எவ்வாறு இயலாததோ, அதுபோல் தவறாக அலங்காரம் செய்தால் அது குறை கூறப்படும்.

க்ரியமாணோऽப்யலங்காரோ ராகம் யஶ்சைவ தர்ஶயேத்। யதோத்திஷ்டஸ்ய மார்கஸ்ய கர்த்தவ்யஸ்ய விதீயதே ।। ௨௫.

அலங்காரம் செய்யும்போதும், அது சரியான முறையிலும், விதிப்படி நெறியில் செய்யப்பட வேண்டும்.

லக்ஷணம் பர்ய்யவஸ்தாபி வர்ணிகாபிஃ ப்ரவர்த்தநம்। யாதாதத்யேந வக்ஷ்யாமி மாஸேத்பவமுகோத்பவே ।। ௨௫.

அலங்காரத்தின் வரையறை, சரியான பயன்பாடு, பாடகர்கள் பயன்படுத்தும் நடை ஆகியவற்றை உண்மையாக விளக்குகிறேன்; இது வாய்மொழி மரபிலிருந்து அல்ல.

த்ரயோவிம்ஶத்யஶீதிஸ்து தேஷாமேதத்விபர்யயஃ। ஷட்ஜபக்ஷோऽபி தத்த்வாதௌ மத்யோ ஹீநஸ்வரோ பவேத் ।। ௨௫.

இவற்றின் மாற்றம் எண்பத்து மூன்று எனக் கூறப்படுகிறது; ஆரம்பத்தில், சட்ஜம் குழுவும் குறைந்தால் அது நடு அல்லது கீழ் சுரமாகும்.

ஷட்ஜமத்யமயோஶ்சைவ க்ராமயோஃ பர்ய்யபஸ்ததா। மாநோயோத்தரமந்த்ரஸ்ய ஷடேவாத்ராவிகஸ்ய ச ।। ௨௫.

சட்ஜம் மற்றும் மத்யமம் என்ற இரு முறைகளிலும் மாற்றம் அதேபோல் உள்ளது; மேல்சுரம் மற்றும் கீழ்சுரத்தின் அளவும் சட்ஜம், ஆவிகம் ஆகியவற்றிற்கும் அறியப்பட வேண்டும்.

ஸ்வராலம்ப்ரத்யயஶ்சைவ ஸர்வ்வேஷாம் ப்ரத்யயஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। அநுகம்ய பஹிர்கீதம் விஜ்ஞாதம் பஞ்சதைவதம் ।। ௨௫.

அனைத்து சுரங்களுக்கும் அலங்காரம் பொருந்தும்; வெளிப்படையாகப் பாடலைப் பின்பற்றி, பதினைந்து தெய்வங்களை அறியலாம்.

கோரூபாணாம் புரஸ்தாத்து மத்யமாம்ஶஸ்து பர்ய்யயஃ। தயோர்விபாகோ கீதாநாம் லாவண்யமார்கஸம்ஸ்திதஃ ।। ௨௫.

பசு சுரங்களில், மத்யமப் பகுதி மாற்றமாகும்; அவற்றின் வேறுபாடு பாடல்களில் அழகாக அமைந்துள்ளது.

அநுஷங்கம் மயோத்திஷ்டம் ஸ்வஸாரஞ்ச ஸ்வராந்தரம்। பர்ய்யயஃ ஸம்ப்ரவர்த்தேத ஸப்தஸ்வரபதக்ரமம் ।। ௨௫.

இணைவு மற்றும் தொடர்புடைய சுரத்தை நான் விளக்கியுள்ளேன்; மாற்றம் ஏழு சுரங்களின் வரிசையில் நடைபெறும்.

காந்தாராம்ஶேந கீயந்தே சத்வாரி மந்த்ரகாணி ச। பஞ்சமோ மத்யமஶ்சைவ தைவதே து நிஷாதஜைஃ। ஷட்ஜர்ஷபைஶ்ச ஜாநீமோ மந்த்ரகேஷ்வேவ நாந்தரே ।। ௨௫.

காந்தாரம் பகுதியால் நான்கு ஆழமான சுரங்கள் பாடப்படுகின்றன; ஐந்தாவது மத்யமம், தைவதத்தில் நிஷாதம்; சட்ஜம், ரிஷபம் ஆகியவை ஆழமான சுரங்களில் மட்டுமே அறியப்படுகின்றன, நடுவில் அல்ல.

த்வே சாபராந்திகே வித்யாத்தயஶுல்லாஷ்டகஸ்ய து। ப்ராக்ரு'தே வைணவைஶ்சைவ காந்தாராம்ஶே ப்ரயுஜ்யதே ।। ௨௫.

குதிரை மற்றும் அஷ்டகம் ஆகியவற்றின் கீழ் இரண்டும் இருக்கின்றன என்று அறிய வேண்டும்; இயற்கை மற்றும் வைணவ முறைகளில் காந்தாரம் பகுதி பயன்படுத்தப்படுகிறது.

பதஸ்ய து த்ரயம் ரூபம் ஸப்தரூபந்து கௌஶிகம்। காந்தாராம்ஶேந கார்த்ஸ்ந்யேந பர்யயஸ்ய விதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஏவஞ்சைவ க்ரமோத்திஷ்டோ மத்யமாம்ஶஸ்ய மத்யமஃ ।। ௨௫.

ஒரு சொல்லுக்கு மூன்று வடிவங்கள், கவுஷிகத்திற்கு ஏழு வடிவங்கள்; காந்தாரம் பகுதியின் முழுமையால் மாற்ற விதி நிலைபெறுகிறது; இதுபோல் மத்யமப் பகுதியின் வரிசையும் கூறப்பட்டுள்ளது.

யாநி கீதாநி ப்ரோக்தாநி ரூபேண து விஶேஷதஃ। தத்து ஸப்தஸ்வரம் கார்ய்யம் ஸப்தரூபஞ்ச கௌஶிகம் ।। ௨௫.

சிறப்பு வடிவில் கூறப்பட்ட பாடல்கள் ஏழு சுரங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்; கவுஷிகம் ஏழு வடிவங்கள் கொண்டதாகும்.

அங்கதர்ஶநமித்யாஹுர்மாநே த்வே ஸமகே ததா। த்விதீயபாவாசரணா மாத்ரா நாபிப்ரதிஷ்டிதா ।। ௨௫.

இதை அங்கங்களின் குறிப்பு என்று கூறுவர்; சமமான இரண்டு அளவுகள் உள்ளன; இரண்டாவது நிலையில், அளவு நாபியில் நிலைபெறாது.

உத்தரே ச ப்ரக்ரு'த்யேவம் மாத்ரா தல்லீயதே ததா । ஹந்தாரஃ பிண்டகோ யத்ர மாத்ராயாம் நாதிவர்த்ததே ।। ௨௫.

வடக்குப் பகுதியில் இயற்கையின் போல் அளவு அதில் கலந்துவிடுகிறது; அங்கு கொல்லுபவர்கள் அந்தக் குழுவில் இருக்க, அந்த அளவு மீறப்படுவதில்லை.

பாதேநைகேந மாத்ராயாம் பாதோநாமதி வீரணா। ஸம்க்யாயாஶ்சோபஹநநம் தத்ர யாநமிதி ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௫.

ஒரு காலை அளவில் வைத்து, மற்றொரு காலை வீரணத்தில் வைக்காமல், அங்கு எண்ணிக்கைக் குறைவு 'நடப்பது' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

த்விதீயம் பாதபங்கஞ்ச க்ரஹேணாபிப்ரதிஷ்டிதம்। பூர்வ்வமஷ்டத்ரு'தீயே து த்விதீயம் சாபரீதகே ।। ௨௫.

இரண்டாவது காலின் முறிவு பிடிப்பால் நிலைபெறுகிறது; முன்பு எட்டிலும் மூன்றிலும், மற்ற அமைப்பில் இரண்டாவது காலும் அமைகிறது.

அர்த்தேந பாதஸாம்யஸ்ய பாதபாகாச்ச பஞ்சகே। பாதபாகம் ஸபாதம் து ப்ரக்ரு'த்யாமபி ஸம்ஸ்திதம் ।। ௨௫.

அரை காலின் சமநிலை மற்றும் ஐந்தில் காலின் பகுதி, காலுடன் கூடிய பகுதி இயல்பாகவும் நிலைபெறுகிறது.

சதுர்தமுத்தரே சைவ மத்ரவத்யாம் ச மத்ரகே। மத்ரகே தக்ஷிணஸ்யாபி யதோக்தா வர்த்ததே கலா ।। ௨௫.

வடக்கில் நான்காவது இடத்திலும், மத்ரவதியில் மற்றும் மத்ரகத்திலும், தெற்கின் மத்ரகத்திலும் கூறப்பட்ட அளவு நிலவுகிறது.

பூர்வ்வமேவாநுயோகந்து த்விதீயா புத்திரிஷ்யதே। பாதௌ சாஹரணம் சாஸ்மத் பாரம் நாத்ர விதீயதே ।। ௨௫.

முதலில் பயன்பாடு, இரண்டாவது அறிவு எனக் கருதப்படுகிறது; கால்களை எங்களிடமிருந்து எடுத்தல் இங்கு கடக்கப்படுவதில்லை.

ஏகத்வமுபயோகஸ்ய த்வயோர்யத்தி த்விஜோத்தம। அநேகஸமவாயஸ்து பதாகாஹரிணம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௫.

பயன்பாட்டின் ஒன்றிணைவு இரண்டிற்கே உரியது, சிறந்த இருமுறைப் பிறந்தவரே; பலவற்றின் சேர்க்கை 'பதாகா-ஹரிணம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

திஸ்ரூ'ணாம் சைவ வ்ரு'த்தீநாம் வ்ரு'த்தௌ வ்ரு'த்தா ச தக்ஷிணா। அஷ்டௌ து ஸமவாயாஸ்தே ஸௌவீரா மூர்ச்சநா ததா। குஶத்யநுத்தரஃ ஸத்யம் ஸப்த ஸத்த்வஸ்வரம் து யஃ ।। ௨௫.

மூன்று விருத்திகளுள், விருத்தி தான் வலது; எட்டு சேர்க்கைகள் சௌவீரம், மூர்ச்சனையும் என அழைக்கப்படுகின்றன; குசத்யனை விட மேலானவர் ஏழு தூய சுரங்களை உடையவராகக் கூறப்படுகிறார்.

ஸூத உவாச।। ககுத்மிநஸ்து தம் லோகம் ரைவதஸ்ய கதஸ்ய ஹ। ஹதாஃ புண்யஜநைஃ ஸர்வ்வா ராக்ஷஸைஃ ஸா குஶஸ்தலீ ।। ௨௬.

சூதர் கூறுகிறார்: ரைவதன் அந்த உலகிற்கு சென்றபோது, அனைத்து நல்லோர் ராட்சசர்களால் கொல்லப்பட்டதால், குசஸ்தளி அழிந்தது.

தத்வை ப்ராத்ரு'ஶதம் தஸ்ய தார்ம்மிகஸ்ய மஹாத்மநஃ। நிபத்யமாநா ரக்ஷோபிர்திஶஃ ஸம்ப்ராத்ரவந் பயாத் ।। ௨௬.

அந்த தர்மமிக்க மகாத்மாவின் நூறு சகோதரர்கள், ராட்சசர்கள் கட்டியபோது, பயத்தில் எல்லா திசைகளிலும் ஓடினர்.

தேஷாந்து தே பயாக்ராந்தாஃ க்ஷத்ரியாஸ்தத்ர தத்ர ஹி। அந்வவாயஸ்து ஸுமஹாந் மஹாம்ஸ்தத்ர த்விஜோத்தமாஃ ।। ௨௬.

அவர்கள் அனைவரும் பயத்தில் க்ஷத்திரியர்கள் இடம் இடமாகச் சிதறினர்; ஆனால் அங்கு ஒரு பெரிய வம்சம் தோன்றியது, சிறந்த இருமுறைப் பிறந்தவர்களே.

ப்ரயதா இதி விக்யாதா திக்ஷு ஸர்வ்வாஸு தார்ம்மிகாஃ। த்ரு'ஷ்டஸ்ய தார்ஷ்டகம் க்ஷத்ரம் ரணத்ரு'ஷ்டம் பபூவ ஹ ।। ௨௬.

அவர்கள் எல்லா திசைகளிலும் 'ப்ரயதா' என அறியப்பட்ட தர்மவான்கள் ஆனார்கள்; த்ருஷ்டனிலிருந்து தார்ஷ்டக க்ஷத்திரியர்கள், போரில் துணிச்சலுடன் இருந்தனர்.