வாயுபுராணம்

பித்ரூ'ணாமாதிபத்யஞ்ச லோகபாலத்வமேவ ச। மநுஃ ப்ரஜாபதிஶ்சைவ ஸாவர்ணிஃ ஸ மஹாயஶாஃ ।। ௨௨.

அவர் பித்ருக்களுக்கு தலைவராகவும் உலகத்தை காப்பவராகவும் ஆனார்; அந்த மாமகிமைமிக்க சாவர்ணி மனுவும் பிரஜாபதியாக ஆனார்.

பாவ்யஸௌ நாகதே தஸ்மிந் மநுஃ ஸாவர்ணிகேऽந்தரே। மேருப்ரு'ஷ்டே ஸுரம்யே வை அத்யாபி சரதே ப்ரபுஃ ।। ௨௨.

வரப்போகும் சாவர்ணி மனுவாகிய அந்த மனு, இன்னும் இன்றும் அழகான மேரு மலை உச்சியில் திரிகிறார்.

ப்ராதா ஶநைஶ்சரஸ்தத்ர க்ரஹத்வம் ஸ து லப்தவாந்। த்வஷ்டாऽநு தேந ரூபேண விஷ்ணோஶ்சக்ரமகல்பயத்। மஹாऽப்ரதிஹதம் யுத்தே தாநவ ப்ரதிவாரணே ।। ௨௨.

அங்கே, அவனுடைய சகோதரன் சனேசன் கிரகமாக ஆனான்; அதே வடிவில் த்வஷ்டா விஷ்ணுவுக்காக யுத்தத்தில் தோற்கடிக்க முடியாத சக்கரத்தை உருவாக்கினார், அது தானவர்கள் எதிர்ப்பதற்கான தடையாகும்.

யவீயஸீ தயோர்யா து யமுநா ச யஶஸ்விநீ। அபவத் ஸா ஸரிச்ச்ரேஷ்டா யமுநா லோகபாவிநீ ।। ௨௨.

அவர்களில் இளையவளான புகழ்பெற்ற யமுனை, உலகிற்கு வாழ்வளிக்கும் நதிகளில் சிறந்தவளாக ஆனாள்.

யஸ்து ஜ்யேஷ்டோ மஹாதேஜாஃ ஸர்கோ யஸ்ய து ஸாம்ப்ரதம்। விஸ்தரம் தஸ்ய வக்ஷ்யாமி மநோர்வைவஸ்வதஸ்ய ஹ ।। ௨௨.

இப்போது, மூத்தவனான வலிமைமிக்க மனு வைவஸ்வதனின் சந்ததியை விரிவாகச் சொல்கிறேன்.

இதம் து ஜந்ம தேவாநாம் ஶ்ர்ரு'ணுயாத்வா படேத வா। வைவஸ்வதஸ்ய புத்ராணாம் ஸப்தாநாந்து மஹௌஜஸாம்। ஆபதம் ப்ராப்ய முச்யேத ப்ராப்நுயாச்ச மஹத்யஶஃ ।। ௨௨.

வைவஸ்வதனின் ஏழு மகாதேவகுமாரர்களின் பிறப்பை யார் கேட்டாலும், படித்தாலும், அவர்கள் துன்பங்களை நீக்கி, பெரிய புகழைப் பெறுவார்கள்.

ஸூத உவாச।। ததோ மந்வந்தரேऽதீதே சாக்ஷுஷே தைவதைஃ ஸஹ। வைவஸ்வதாய மஹதே ப்ரு'திவீராஜ்யமாதிஶத் ।। ௨௩.

சூதர் கூறினார்: பின்னர் சாக்ஷுஷ மன்வந்தரம் முடிந்ததும், தேவர்கள் உடன், பெரிய பூமியின் ஆட்சி வைவஸ்வதனுக்கு வழங்கப்பட்டது.

தஸ்ய வைவஸ்வதோ வக்ஷ்யே ஸாம்ப்ரதஸ்ய மஹாத்மநஃ। ஆநுபூர்வ்யேண வை விப்ராஃ கீர்த்த்யமாநம் நிபோதத ।। ௨௩.

அந்த மகாத்மா வைவஸ்வதனின் வம்சத்தை இப்போது வரிசையாகச் சொல்கிறேன்; முனிவர்களே, கேட்டறியுங்கள்.

மநோர்வைவஸ்வதஸ்யேஹ ஸர்கமாதாய ஸாம்ப்ரதம் । மநோஃ ப்ரதமஜஸ்யாஸந் நவபுத்ராஸ்து தத்ஸமாஃ ।। ௨௩.

இப்போது நிகழும் வைவஸ்வத மனுவின் படைப்பை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த முதல் மனுவுக்கு ஒன்பது மகன்கள் பிறந்தனர்.

இக்ஷ்வாகுர்நஹுஷஶ்சைவ த்ரு'ஷ்டஃ ஶர்யாதிரேவ ச। நரிஷ்யந்தஸ்ததா ப்ராம்ஶு ர்நாபாகோऽரிஷ்ட ஏவ ச। கரூஷஶ்ச ப்ரு'ஷத்ரஶ்ச நவைதே மாநவாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௨௩.

இக்ஷ்வாகு, நஹுஷன், த்ரிஷ்டன், சர்யாதி, நரிஷ்யந்தன், ப்ராஞ்சு, நாபாகன், அரிஷ்டன், கரூஷன், ப்ருஷத்ரன் – இவர்கள் ஒன்பது பேர் மனுவின் மகன்கள் எனக் கருதப்படுகிறார்கள்.

ப்ரஹ்மணா து மநுஃ பூர்வம் சோதிதஸ்து நிபோதத। ஸ்ரஷ்டும் ப்ரசக்ரமே காமம் நிஷ்பலம் ஸமவர்த்தத ।। ௨௩.

முன்பு பிரம்மா உத்தரவிட்டபோது, மனு படைப்பை ஆரம்பித்தார்; ஆனால் அவரது ஆசை நிறைவேறவில்லை.

அதாகரோத்புத்ரகாமஃ பராமிஷ்டிம் ப்ரஜாபதிஃ। மித்ராவருணயோரம்ஶே மநுராஹுதிமாவபத் ।। ௨௩.

மகனைக் பெற விரும்பிய பிரஜாபதி, மிக உயர்ந்த யாகம் செய்தார். அந்த யாகத்தில் மித்ரன், வருணன் ஆகியோருக்கான பாகத்தில் மனு ஹோமத்தை அர்ப்பணித்தார்.

தத்ர திவ்யாம்பரதரா திவ்யாபரணபூஷிதா। திவ்யஸந்நஹநா சைவ இடா ஜஜ்ஞே இதி ஶ்ருதிஃ ।। ௨௩.

அங்கே, தெய்வீகமான vasthiram அணிந்து, தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தெய்வீக கவசத்துடன், இடா எனும் பெண் பிறந்தாள் என்று சாஸ்திரம் கூறுகிறது.

தாமிலேத்யத ஹோவாச மநுர்த்தண்டதரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। அநுகச்சாமி பத்ரந்தே தமிலா ப்ரத்யுவாச ஹ ।। ௨௩.

அப்போது, தண்டம் ஏந்தும் மனு அவளை நோக்கி, "நான் உன்னைப் பின்தொடர்கிறேன், பாக்கியவதி!" என்றார். ஆனால் இடா பதிலளித்தாள்.

தர்ம்மயுக்தமிதம் வாச்யம் புத்ரகாமம் ப்ரஜாபதிம்। மித்ராவருணயோரம்ஶே ஜாதாஸ்மி வததாம் வர ।। ௨௩.

"தர்மத்திற்கு ஏற்றபடி இவ்வாறு சொல்ல வேண்டும்: மகனைக் விரும்பும் பிரஜாபதி, நான் மித்ரன் மற்றும் வருணனின் பாகத்திலிருந்து பிறந்தவள்" என்று இடா கூறினாள்.

தயோஃ ஸகஶம் யாஸ்யாமி மா நோ தர்மோ ஹதோऽவதீத்। ஸைவமுக்த்வா புநர்த்தேவீ தயோரந்திகமாகமத் ।। ௨௩.

"நான் அவர்களிடம் செல்வேன்; நமக்காக தர்மம் அழியாமல் இருக்க வேண்டும்." என்று சொல்லி, அந்த தேவி மீண்டும் அந்த இருவரிடமும் சென்றாள்.

கத்வாந்திகம் வராரோஹா ப்ராஞ்ஜலிர்வாக்யமப்ரவீத் । அம்ஶேऽஸ்மிந்யுவயோர்ஜாதா தேவௌ கிம் கரவாணி ச ।। ௨௩.

அந்த அழகியாள், அருகில் சென்று, கைகூப்பி, "உங்கள் பாகத்தில் பிறந்தேன், தெய்வங்களே, நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டாள்.

மநுநைவாஹமுக்தாஸ்மி அநுகச்சஸ்வ மாமிதி। ததா து வததீம் ஸாத்வீமிடாமாஶ்ரித்ய தாவுபௌ ।। ௨௩.

"மனுவே, நீயே எனக்கு 'என்னைப் பின்தொடர்' என்று சொன்னாய்" என்று அந்த நல்லவள் கூற, அந்த இருவரும் இடாவை தங்களது பாதுகாப்பில் எடுத்துக்கொண்டார்கள்.

தேவௌ ச மித்ராவருணாவிதம் வசநமூசதுஃ । அநேந தவ தர்மஜ்ஞே ப்ரஶ்ரயேண தமேந ச ।। ௨௩.

மித்ரன் மற்றும் வருணன் அந்த இடாவை நோக்கி, "தர்மத்தை அறிந்தவளே, உன்னுடைய பணிவு மற்றும் அடக்கத்தால்—" என்று கூறினார்கள்.

ஸத்யேந சைவ ஸுஶ்ரோணி ப்ரீதௌ ஸ்வோ வரவர்ணிநி। ஆவயோஸ்த்வம் மஹாபாகே க்யாதிம் கந்யா ப்ரயாஸ்யஸி ।। ௨௩.

"உன் உண்மை, அழகான இடுப்பு உடையவளே, உன் பக்தி ஆகியவற்றால், பெரும் பாக்கியவளே, நீ எங்கள் மகளாக புகழ் பெறுவாய்" என்று கூறினார்கள்.

ஸுத்யும்ந இதி விக்யாதஸ்த்ரிஷு லோகேஷு பூஜிதஃ। ஜகத்ப்ரியோ தர்ம்மஶீலோ மநோர்வம்ஶ விவர்த்தநஃ ।। ௨௩.

"அவன் சுத்யும்னன் என்று அறியப்படுவான்; மூன்று உலகிலும் மதிக்கப்படுவான்; எல்லோராலும் விரும்பப்படுவான்; தர்மத்தில் நிலைத்தவனாகவும், மனுவின் வம்சத்தை வளர்ப்பவனாகவும் இருப்பான்" என்று கூறினார்கள்.

மாநவஃ ஸ து ஸுத்யும்நஃ ஸ்த்ரீபாவமகமத் ப்ரபுஃ। ஸா து தேவீ வரம் லப்த்வா நிவ்ரு'த்தா பிதரம் ப்ரதி ।। ௨௩.

மனுவின் மகன் சுத்யும்னன், பெண்ணாக மாறினான்; அந்த தேவி, தன் வரத்தை பெற்றவுடன் தந்தையிடம் திரும்பிச் சென்றாள்.

புதேநாந்தரமாஸாத்ய மைதுநாயோபமந்த்ரிதா। ஸோமபுத்ராத்புதாச்சாஸ்யா ஐலோ ஜஜ்ஞே புரூரவாஃ ।। ௨௩.

புதனுடன் சந்தித்து, அவன் அழைப்பின்படி சேர்ந்தாள்; சோமனின் மகன் புதனிடமிருந்து, அவளுக்குப் புதல்வனாக ஐல வம்சத்தைச் சேர்ந்த புரூரவஸ் பிறந்தான்.

புதாத் ஸா ஜநயித்வா து ஸுத்யும்நம் புநராகதா। ஸுத்யும்நஸ்ய ச தாயாதாஸ்த்ரயஃ பரமதார்ம்மிகாஃ ।। ௨௩.

புதனிடமிருந்து சுத்யும்னனை பெற்றவுடன், அவள் மீண்டும் திரும்பினாள்; சுத்யும்னனுக்கு மூன்று மகன்கள் பிறந்தனர், அவர்கள் மிக உயர்ந்த தர்மத்தில் நிலைத்தவர்கள்.

உத்கலஶ்ச கயஶ்சைவ விநதாஶ்வஸ்ததைவ ச। உத்கலஸ்யோத்கலம் ராஷ்ட்ரம் விநதாஶ்வஸ்ய பஶ்சிமம் । திக்ஷு வாதஸ்ய ராஜர்ஷேர்கயஸ்ய து கயா புரீ ।। ௨௩.

அவர்கள் உத்கலன், கயன், மேலும் வினதாஸ்வன். உத்கலனுக்கு உத்கல நாடும், வினதாஸ்வனுக்கு மேற்குப் பகுதியும், கயன் எனும் ராஜரிஷிக்கு கயா நகரமும் இருந்தன.

ப்ரவிஸ்ரு'ஷ்டே மநௌ தஸ்மிந் ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஷ்ட்வா திவாகரஃ। தஶதா தத்ததத் க்ஷேத்ரமகரோத் ப்ரு'திவீமிமாம் ।। ௨௩.

அந்த மனு நிலைபெற்றபோது, சூரியன் மக்கள் உருவாக்கி, இந்த பூமியை பத்து பகுதிகளாகப் பிரித்தான்.

இக்ஷ்வாகுரேவ தாயாதாநந்யாந் தஶ ஸமாப்நுயாத்। கந்யாபாவாத்து ஸுத்யும்நோ நைநம் பாகமவாப்நுயாத் ।। ௨௩.

இக்ஷ்வாகுவுக்கு மட்டும் பத்து வாரிசுகள் கிடைத்தன; ஆனால் சுத்யும்னன் பெண்ணாக இருந்ததால், அவனுக்கு அந்த பங்கு கிடைக்கவில்லை.

வஸிஷ்டவசநாச்சாஸீத் ப்ரதிஷ்டாநோ மஹாத்யுதிஃ। ப்ரதிஷ்டா தர்மராஜஸ்ய ஸுத்யும்நஸ்ய மஹாத்மநஃ ।। ௨௩.

வசிஷ்டரின் வார்த்தையினால், மிகப் பிரகாசமான பிரதிஷ்டான நகரம் நிறுவப்பட்டது; அது தர்மமுள்ள சுத்யும்னனின் நகரமாக இருந்தது.

தத் புரூரவஸே ப்ராதாத்ராஷ்ட்ரம் ப்ராப்ய மஹாயஶாஃ। மாநவேப்யோ மஹாபாகா ஸ்த்ரீபும்ஸோர்லக்ஷணம் ப்ரதி। மாநவஃ ஸ து ஸுத்யும்நஃ ஸ்த்ரீபாவமகமத் புநஃ ।। ௨௩.

அந்த புகழ்மிக்கவன், அந்த ராஜ்யத்தைப் புரூரவனுக்கு வழங்கினார்; மனுவின் பாக்கியசாலி சந்ததியினருக்குப் பெண்-ஆண் இரண்டின் இலக்கணத்தைக் கொண்டு, மனுவின் மகன் சுத்யும்னன் மீண்டும் பெண்ணாக ஆனான்.