வாயுபுராணம்

க்ரு'மயோ மாம்ஸமாதாய யாஸ்யந்தி து மஹீம் தவ। ததஃ பாதம் மஹாப்ராஜ்ஞ புநஃ ஸம்ப்ராப்ஸ்யஸே ஸுகம் ।। ௨௨.

புழுக்கள் உன் மாம்சத்தை எடுத்துக்கொண்டு பூமிக்குச் செல்வன; அதன்பின், பெரிய ஞானியாய் நீ மீண்டும் உன் காலை மற்றும் மகிழ்ச்சியையும் பெறுவாய்.

க்ரு'தமேவம் வசஃ ஸத்யம் மாதுஸ்தவ பவிஷ்யதி। ஶாபஸ்ய பரிஹாரேண த்வம் ச த்ராதா பவிஷ்யஸி ।। ௨௨.

இவ்வாறு உன் தாயின் சொல் நிச்சயம் நனவாகும்; சாபம் நீங்கிய பின்பு நீயும் பாதுகாக்கப்படுவாய்.

ஆதித்யஸ்த்வப்ரவீத் ஸம்ஜ்ஞாம் கிமர்தம் தநயேஷு வை। துல்யேஷ்வப்யதிகஃ ஸ்நேஹ ஏகஸ்மிந் க்ரியதே த்வயா ।। ௨௨.

ஆனால் ஆதவன் சஞ்ச்ஞையை நோக்கி: 'உன் பிள்ளைகள் எல்லோரும் சமமானவர்களாக இருந்தும், ஏன் ஒருவரிடம் மட்டும் அதிகமான பாசம் காட்டுகிறாய்?' என்று கேட்டான்.

ஸா தத்பரிஹரந்தீ வை நாசசக்ஷே விவஸ்வதஃ। ஆத்மநா ஸ ஸமாதாய யோகந்தத்யமபஶ்யத ।। ௨௨.

அதைத் தவிர்க்க விரும்பிய அவள், விவஸ்வானிடம் எதையும் சொல்லவில்லை; ஆனால் அவர் தன்னை ஒருமைப்படுத்தி, யோகத்தால் உண்மையை அறிந்தார்.

தாம் ஶப்துகாமோ பகவாந் நாஶாய குபிதஃ ப்ரபுஃ । ஸா தத்ஸர்வம் யதாதத்த்வமாசசக்ஷே விவஸ்வதஃ ।। ௨௨.

பெருமான் அவளை சபிக்க விரும்பி, கோபத்துடன் அழிக்க நினைத்தான்; ஆனால் அவள் விவஸ்வானிடம் எல்லாவற்றையும் உண்மையாகச் சொன்னாள்.

விவஸ்வாநத தச்ச்ருத்வா க்ருத்தஸ்த்வஷ்டாரமப்யயாத்। த்வஷ்டா து தம் யதாந்யாயமர்சயித்வா விபாவஸும் ।। ௨௨.

அதை கேட்ட விவஸ்வான் கோபத்துடன் த்வஷ்ட்ரை நோக்கி சென்றான்; த்வஷ்ட்ரோ, வழக்கப்படி, அந்த ஜ்வலிக்கும் தேவனை மரியாதை செய்தான்.

நிர்த்தக்துகாமம் ரோஷேண ஸாந்த்வயாமாஸ வை ஶநைஃ। தவாதிதேஜஸா யுக்தமிதம் ரூபம் ந ஶோபதே ।। ௨௨.

அவனைத் தகிக்கச் செய்யும் கோபத்தில் இருந்தும், மெதுவாக சமாதானம் செய்தான்: 'உனக்கு மிகுந்த ஒளி உடைய இந்த உருவம் உனக்கு ஏற்றதாக இல்லை.'

அஸஹந்தீ து தத் ஸம்ஜ்ஞா வநே சரதி ஶாத்வலே। த்ரக்ஷ்யதே தாம் பவாநத்ய ஸ்வாம் பார்யாம் ஶுபசாரிணீம் ।। ௨௨.

அதைத் தாங்க முடியாமல் சஞ்ச்ஞா பசுமை காடுகளில் அலைந்து திரிகிறாள்; இன்று நீ உன் நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவியை காண்பாய்.

ஶ்லாக்யாம் யௌவநஸம்பந்நாம் யோகமாஸ்தாய கோபதே। அநுகூலம் பவேதேவம் யதி ஸ்யாத் ஸமயோ மதஃ ।। ௨௨.

புகழ் பெறத்தக்க, இளமையுடன் கூடியவளாக, யோகத்தில் நிலைபெற்றவளாக, கோமகனே, காலம் ஏற்றதாக இருந்தால் இது உனக்குப் பொருத்தமானதாக அமையும்.

ரூபம் விவர்த்தயேதந்தே ஆத்யம் ஶ்ரேஷ்டமரிந்தம। ரூபம் விவஸ்வதஸ்த்வாஸீத்திர்யகூர்த்வமதஸ்ததா ।। ௨௨.

இறுதியில், முதன்மையான சிறந்த உருவம் மாற்றப்படும், பகைவரை அடக்கும் வீரனே; விவஸ்வானின் உருவம் எல்லா திசைகளிலும், மேலிலும் கீழிலும் பரவியது.

தேநாஸௌ வ்ரீடிதோ தேவோ ரூபேண து திவஸ்பதிஃ। தஸ்மாத்த்வஷ்டா ஸ சக்ரம் து பஹுமேநே மஹாதபாஃ ।। ௨௨.

அதனால் அந்த நாள் இறைவன், தன் உருவத்துக்காக வெட்கப்பட்டான்; அதனால், பெரிய தவசு த்வஷ்ட்ர், சக்கரம் உருவாக்க வேண்டும் என்று எண்ணினான்.

அநுஜ்ஞாதஸ்ததஸ்த்வஷ்டா ரூபநிர்வர்த்தநாய து। ததோऽப்யுபகமாத்த்வஷ்டா மார்த்தண்டஸ்ய விவஸ்வதஃ ।। ௨௨.

அப்போது அனுமதி பெற்ற த்வஷ்ட்ர் புதிய உருவத்தை உருவாக்கத் தொடங்கினான்; அதன் காரணமாக, த்வஷ்ட்ர் மார்த்தாண்ட விவஸ்வானை அணுகினான்.

ப்ரமிமாரோப்ய தத்தேஜஃ ஶாதயாமாஸ தஸ்ய வை। தத்து நிர்பாஸிதந்தேஜஸ்தேஜஸாபஹ்ரு'தேந து ।। ௨௨.

ஒரு சுழலும் கருவியை வைத்து, அவன் அந்த ஒளியை வெட்டினான்; அந்த ஒளி பிரிந்து, தனித்துவமாக பிரகாசித்தது.

காந்தாத் காந்ததரம் த்ரஷ்டுமஶுபம் ஶுஶுபே ததஃ। ததர்ஶ யோகமாஸ்தாய ஸ்வாம்பார்யாம் வடவாம் ததா ।। ௨௨.

அந்தரத்தில் தன் மனைவியைவிட அழகாக ஒருவரை காண விரும்பி, அவர் தியானத்தில் அமர்ந்து, தன் மனைவியில் ஒரு குதிரையைப் பார்த்தார்.

அத்ரு'ஶ்யாம் ஸர்வபூதாநாம் தேஜஸா நியமேந ச। அஶ்வரூபேண மார்த்தண்டஸ்தாம் முகே ஸமபாவயத் ।। ௨௨.

அனைத்து உயிர்களுக்கும் தெரியாமல், தன் ஒளியாலும் விருப்பத்தாலும், சூரியன் குதிரை வடிவம் எடுத்துத் தன் மனைவியின் வாயில் நுழைந்தார்.

மைதுநாய விசேஷ்டந்தீ பரபும்ஸோபஶங்கயா। ஸா தந்நிரதமச்சுக்ரம் நாஸிகாப்யாம் விவஸ்வதஃ ।। ௨௨.

அவள், வேறு ஆண் ஒருவரை சந்தேகித்து, அந்தச் சேர்ந்தலை விரும்பாமல், அந்தக் குறைவான விந்தை யமனைவனின் மூக்கில் ஊதினாள்.

தேவௌ தஸ்மாதஜாயேதாமஶ்விநௌ பிஷஜாம் வரௌ । நாஸத்யஶ்சைவ தஸ்ரஶ்ச ஸ்ம்ரு'தௌ த்வாவஶ்விநாவிதி ।। ௨௨.

அதிலிருந்து, அஸ்வினிகள் எனப்படும் இரு தெய்வங்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் சிறந்த வைத்தியர்கள், நாசத்யன், தஸ்ரன் என்று இரட்டையர்களாக அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

மார்த்தண்டஸ்ய ஸுதாவேதாவஷ்டமஸ்ய ப்ரஜாபதேஃ। தாந்து ரூபேண காந்தேந தர்ஶயாமாஸ பாஸ்கரஃ ।। ௨௨.

இவர்கள் இருவரும் மார்த்தாண்டனின் மகன்கள், எட்டாவது பிரஜாபதி; பிரகாசமான சூரியன் அழகான வடிவத்தில் தன்னை அவளுக்கு காட்டினார்.

ஸா தம் த்ரு'ஷ்ட்வாத்ததா பார்யா துதோஷ ச முமோஹ ச। யமஸ்து தேந ஶாபேந ப்ரு'ஶம்பீடிதமாநஸஃ ।। ௨௨.

அப்போது அவள் கணவரை பார்த்து மகிழ்ந்தும் மயங்கினாளும்; யமன் அந்த சாபத்தால் மனதில் மிகுந்த வேதனை அடைந்தார்.

தர்ம்மேண ரஞ்ஜயாமாஸ தர்ம்மராஜஸ்ததஸ்து ஸஃ । ஸோऽலபத் கர்மணா தேந ஶுபேந பரமத்யுதிஃ ।। ௨௨.

பின்னர் தர்மராஜன் தர்மத்தால் அவளுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தார்; அந்த நற்காரியத்தால் அவர் உன்னதமான ஒளியைப் பெற்றார்.

பித்ரூ'ணாமாதிபத்யஞ்ச லோகபாலத்வமேவ ச। மநுஃ ப்ரஜாபதிஶ்சைவ ஸாவர்ணிஃ ஸ மஹாயஶாஃ ।। ௨௨.

அவர் பித்ருக்களுக்கு தலைவராகவும் உலகத்தை காப்பவராகவும் ஆனார்; அந்த மாமகிமைமிக்க சாவர்ணி மனுவும் பிரஜாபதியாக ஆனார்.

பாவ்யஸௌ நாகதே தஸ்மிந் மநுஃ ஸாவர்ணிகேऽந்தரே। மேருப்ரு'ஷ்டே ஸுரம்யே வை அத்யாபி சரதே ப்ரபுஃ ।। ௨௨.

வரப்போகும் சாவர்ணி மனுவாகிய அந்த மனு, இன்னும் இன்றும் அழகான மேரு மலை உச்சியில் திரிகிறார்.

ப்ராதா ஶநைஶ்சரஸ்தத்ர க்ரஹத்வம் ஸ து லப்தவாந்। த்வஷ்டாऽநு தேந ரூபேண விஷ்ணோஶ்சக்ரமகல்பயத்। மஹாऽப்ரதிஹதம் யுத்தே தாநவ ப்ரதிவாரணே ।। ௨௨.

அங்கே, அவனுடைய சகோதரன் சனேசன் கிரகமாக ஆனான்; அதே வடிவில் த்வஷ்டா விஷ்ணுவுக்காக யுத்தத்தில் தோற்கடிக்க முடியாத சக்கரத்தை உருவாக்கினார், அது தானவர்கள் எதிர்ப்பதற்கான தடையாகும்.

யவீயஸீ தயோர்யா து யமுநா ச யஶஸ்விநீ। அபவத் ஸா ஸரிச்ச்ரேஷ்டா யமுநா லோகபாவிநீ ।। ௨௨.

அவர்களில் இளையவளான புகழ்பெற்ற யமுனை, உலகிற்கு வாழ்வளிக்கும் நதிகளில் சிறந்தவளாக ஆனாள்.

யஸ்து ஜ்யேஷ்டோ மஹாதேஜாஃ ஸர்கோ யஸ்ய து ஸாம்ப்ரதம்। விஸ்தரம் தஸ்ய வக்ஷ்யாமி மநோர்வைவஸ்வதஸ்ய ஹ ।। ௨௨.

இப்போது, மூத்தவனான வலிமைமிக்க மனு வைவஸ்வதனின் சந்ததியை விரிவாகச் சொல்கிறேன்.

இதம் து ஜந்ம தேவாநாம் ஶ்ர்ரு'ணுயாத்வா படேத வா। வைவஸ்வதஸ்ய புத்ராணாம் ஸப்தாநாந்து மஹௌஜஸாம்। ஆபதம் ப்ராப்ய முச்யேத ப்ராப்நுயாச்ச மஹத்யஶஃ ।। ௨௨.

வைவஸ்வதனின் ஏழு மகாதேவகுமாரர்களின் பிறப்பை யார் கேட்டாலும், படித்தாலும், அவர்கள் துன்பங்களை நீக்கி, பெரிய புகழைப் பெறுவார்கள்.

ஸூத உவாச।। ததோ மந்வந்தரேऽதீதே சாக்ஷுஷே தைவதைஃ ஸஹ। வைவஸ்வதாய மஹதே ப்ரு'திவீராஜ்யமாதிஶத் ।। ௨௩.

சூதர் கூறினார்: பின்னர் சாக்ஷுஷ மன்வந்தரம் முடிந்ததும், தேவர்கள் உடன், பெரிய பூமியின் ஆட்சி வைவஸ்வதனுக்கு வழங்கப்பட்டது.

தஸ்ய வைவஸ்வதோ வக்ஷ்யே ஸாம்ப்ரதஸ்ய மஹாத்மநஃ। ஆநுபூர்வ்யேண வை விப்ராஃ கீர்த்த்யமாநம் நிபோதத ।। ௨௩.

அந்த மகாத்மா வைவஸ்வதனின் வம்சத்தை இப்போது வரிசையாகச் சொல்கிறேன்; முனிவர்களே, கேட்டறியுங்கள்.

மநோர்வைவஸ்வதஸ்யேஹ ஸர்கமாதாய ஸாம்ப்ரதம் । மநோஃ ப்ரதமஜஸ்யாஸந் நவபுத்ராஸ்து தத்ஸமாஃ ।। ௨௩.

இப்போது நிகழும் வைவஸ்வத மனுவின் படைப்பை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த முதல் மனுவுக்கு ஒன்பது மகன்கள் பிறந்தனர்.