வாயுபுராணம்

ஹவிர்த்தாநாத்ஷடாக்நேயீ திஷணாऽஜநயத்ஸுதாந்। ப்ராசீநபர்ஹிஷம் ஶுக்ரம் கயம் க்ரு'ஷ்ணம் வ்ரஜாஜிநௌ ।। ௨.

ஹவிர்த்தானனும், அவருடைய மனைவி திஷணாவும் சேர்ந்து, ஆறு மகன்களை பெற்றனர்: பிராசீனபர்ஹி, சுக்ரன், கயன், கிருஷ்ணன், வ்ரஜன், அஜினன்.

ப்ராசீநபர்ஹிர்பகவாந் மஹாநாஸீத் ப்ரஜாபதிஃ। பலுஶ்ருததபோவீர்யைஃ ப்ரு'திவ்யாமேகராடஸௌ। ப்ராசீநாக்ராஃ குஶாஸ்தஸ்ய தஸ்மாத்ப்ராசீந பர்ஹ்யஸௌ ।। ௨.

பிராசீனபர்ஹி என்ற பகவான், மகா பிரஜாபதி, தன் பலம், தவம், ஞானம் ஆகியவற்றால் புகழ்பெற்ற ஒரே அரசராக பூமியில் இருந்தார். அவருடைய தரையில் விரித்த தருமுனை கிழக்கு நோக்கி இருந்ததால், அவருக்கு பிராசீனபர்ஹி என்று பெயர் வந்தது.

ஸமுத்ரதநயாயாந்து க்ரு'ததாரஃ ஸ வை ப்ரபுஃ। மஹதஸ்தமஸஃ பாரே ஸவர்ணாயாம் ப்ரஜாபதேஃ। ஸவர்ணாऽऽதத்த ஸாமுத்ரீ தஶ ப்ராசீந பர்ஹிஷஃ ।। ௨.

அந்த ஆண்டவன், பெரும் இருளை கடந்த சமுத்திர மகளான சவர்ணாவை மணந்தார். சவர்ணாவால் பிராசீனபர்ஹிக்கு பத்து மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் அனைவரும் பிரசேதஸ்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

ஸர்வே ப்ரசேதஸோ நாம தநுர்வேதஸ்ய பாரகாஃ। அப்ரு'தக்தர்மசரணாஸ்தேऽதப்யந்த மஹத்தபஃ। தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி ஸமுத்ரஸலிலேஶயாஃ ।। ௨.

அவர்கள் அனைவரும் பிரசேதஸ்கள் என்று அழைக்கப்பட்டு, வில் வேதத்தில் தேர்ந்தவர்கள்; ஒரே தர்மத்தில் நிலைத்திருந்து, பெரும் தவம் செய்தனர். பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடல் நீரில் படுத்து தவம் செய்தனர்.

தபஶ்சரத்ஸு ப்ரு'திவீம் ப்ரசேதஃஸு மஹீருஹாஃ। அரக்ஷ்யமாணாமாவவ்ரு'ர்பபூவாத ப்ரஜாக்ஷயஃ ।। ௨.

பிரசேதஸ்கள் தவம் செய்யும் போது, பூமியில் மரங்கள் கட்டுப்பாடின்றி வளர்ந்தன; அதன் விளைவாக உயிரினங்கள் குறைந்தன.

ப்ரத்யாஹதே ததா தஸ்மிம்ஶ்சாக்ஷுஷஸ்யாந்தரே மநோஃ । நாஶகந் மாருதோ வாதும் வ்ரு'தம் கமபவத்த்ருமைஃ। தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி ந ஶேகுஶ்சேஷ்டிதும் ப்ரஜாஃ ।। ௨.

அந்தச் சாக்ஷுஷ மனுவுக்கும் அடுத்த மனுவுக்கும் நடுவிலான காலத்தில், மரங்கள் வானத்தை முழுவதும் மூடிவிட்டதால், காற்று வீச முடியாமல் தடுக்கப்பட்டது. பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் உயிரினங்கள் எதையும் செய்ய முடியாமல் இருந்தன.

ததுபஶ்ருத்ய தபஸா ஸர்வே யுக்தாஃ ப்ரசேதஸஃ। முகேப்யோ வாயுமக்நிஞ்ச ஸஸ்ரு'ஜுர்ஜ்ஜாதமந்யவஃ ।। ௨.

இதைக் கேட்டு, தவத்தில் உறுதியுடன் இருந்த அனைத்து ப்ரசேதஸரும், கோபத்துடன் தங்கள் வாயிலிருந்து காற்றும் நெருப்பும் வெளியே விட்டார்கள்.

உந்மூலாநத தாந் வ்ரு'க்ஷாந் க்ரு'த்வா வாயுரஶோஷயத்। தாநக்நிரதஹத்வோர ஏவமாஸீத் த்ருமக்ஷயஃ ।। ௨.

பிறகு, அந்த மரங்களை காற்று பிடுங்கி உலர்த்தியது; நெருப்பு அவற்றை எரித்தது. இப்படித்தான் மரங்கள் அழிந்தன.

த்ருமக்ஷயமதோ புத்த்வா கிஞ்சிச்சேஷேஷு ஶாகிஷு। உபகம்யாப்ரவீதேதாந் ராஜா ஸோமஃ ப்ரசேதஸஃ ।। ௨.

மரங்கள் அழிந்ததை அறிந்து, சில கிளைகள் மட்டும் மீதமிருந்தபோது, சோமன் என்ற அரசன் ப்ரசேதஸர்களிடம் வந்து பேசினான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரயோஜநம் ஸர்வம் லோகஸந்தாநகாரணாத்। கோபந்த்யஜத ராஜாநஃ ஸர்வம் ப்ராசீநபர்ஹிஷஃ ।। ௨.

உலகம் தொடர வேண்டும் என்பதற்காக நடந்ததை முழுமையாகப் பார்த்த ப்ராசீனபர்ஹி அரசனும் மற்ற அரசர்களும் தங்கள் கோபத்தை விட்டுவிட்டார்கள்.

வ்ரு'க்ஷாஃ க்ஷித்யாம் ஜநிஷ்யந்தி ஶாம்யேதாமக்நிமாருதௌ। ரத்நபூதா து கந்யேயம் வ்ரு'க்ஷாணாம் வரவர்ணிநீ ।। ௨.

மரங்கள் பூமியில் மீண்டும் பிறக்கும்; நெருப்பும் காற்றும் அமைதியாகட்டும். இந்த அழகான பெண் மரங்களுக்கு ஒரு அருமையான நகைபோல் இருக்கிறாள்.

பவிஷ்யம் ஜாநதா ஹ்யேஷா மயா கோபிர்விவர்த்திதா। மாரிஷா நாம நாம்நைஷா வ்ரு'க்ஷைரேவ விநிர்மிதா। பார்யா பவது வோ ஹ்யேஷா ஸோமகர்பவிவர்த்திதா ।। ௨.

எதிர்காலம் என்னவென்று அறிந்த நான், இந்த பெண்ணை பசுக்களால் வளர்த்தேன்; இவளுக்கு மாரிஷா என்று பெயர், மரங்களிலிருந்து உருவானவள். சோமனால் வளர்க்கப்பட்ட இவள் உங்களுக்குப் பெண்டாட்டியாகட்டும்.

யுஷ்மாகம் தேஜஸோऽர்த்தேந மம சார்த்தேந தேஜஸஃ। அஸ்யாமுத்பத்ஸ்யதே வித்வாந் தக்ஷோ நாம ப்ரஜாபதிஃ ।। ௨.

உங்களுடைய சக்தியின் பாதியும், என்னுடைய சக்தியின் பாதியும் சேர்ந்து, இவளிடமிருந்து ஒரு அறிவுள்ள மகன் பிறப்பான்; அவனே பிரஜாபதி தக்ஷன்.

ஸ இமாம் தக்தபூயிஷ்டாம் யுஷ்மத்தேஜோமயேந வை। அக்நிநாக்நிஸமோ பூயஃ ப்ரஜாஃ ஸம்வர்த்தயிஷ்யதி ।। ௨.

உங்கள் தீயான சக்தியால், நெருப்பைப் போலவே, இவன் இப்போது பெரும்பாலும் எரிந்துபோன பூமியில் உயிரினங்களை மீண்டும் வளர்ப்பான்.

ததஃ ஸோமஸ்ய வசநாஜ்ஜக்ரு'ஹுஸ்தே ப்ரசேதஸஃ। ஸம்ஹ்ரு'த்ய கோபம் வ்ரு'க்ஷேப்யஃ பத்நீம் தர்மேண மாரிஷாம் ।। ௨.

பிறகு, சோமனின் வார்த்தையைப் பின்பற்றி, ப்ரசேதஸர்கள் மரங்களுக்கான கோபத்தை அடக்கி, மாரிஷாவைத் தங்கள் தர்மமான மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

மாரிஷாயாம் ததஸ்தே வை மநஸா கர்பமாததுஃ। தஶப்யஸ்து ப்ரசேதோப்யோ மாரிஷாயாம் ப்ரஜாபதிஃ ।। ௨.

மாரிஷாவில், அவர்கள் மனதினால் ஒரு குழந்தையை உருவாக்கினார்கள்; பத்து ப்ரசேதஸர்களும் மாரிஷாவும் சேர்ந்து பிரஜாபதி பிறந்தான்.

தக்ஷோ ஜஜ்ஞே மஹாதேஜாஃ ஸோமஸ்யாம்ஶேந வீர்யவாந் । அஸ்ரு'ஜந்மாநஸாநாதௌ ப்ரஜா தக்ஷோऽத மைதுநாத் ।। ௨.

தக்ஷன், மிகுந்த ஒளியும் வலிமையும் உடையவன், சோமனின் ஒரு பகுதியுடன் பிறந்தான். முதலில் தக்ஷன் மனத்தால் உயிரினங்களை உருவாக்கினான், பிறகு கலவையால் உருவாக்கினான்.

அசராம்ஶ்ச சராம்ஶ்சைவ த்விபதோऽத சதுஷ்பதாந்। விஸ்ரு'ஜ்ய மநஸா தக்ஷஃ பஶ்சாதஸ்ரு'ஜத ஸ்த்ரியஃ ।। ௨.

தக்ஷன் நிலைமையற்றவையும் நிலையானவையும், இரண்டுகாலிகளையும் நான்குகாலிகளையும் மனத்தால் உருவாக்கினான்; பின்னர் பெண்களையும் உருவாக்கினான்.

ததௌ ஸ தஶ தர்மாய கஶ்யபாய த்ரயோதஶ। காலஸ்ய நயநே யுக்தாஃ ஸப்தவிம்ஶதிமிந்தவே ।। ௨.

அவன் பத்து மகள்களை தர்மனுக்கு, பதிமூன்று மகள்களை கஷ்யபனுக்கு, இருபத்தேழு மகள்களை சந்திரனுக்கு காலத்தை நடத்துவதற்காக அளித்தான்.

ஏப்யோ தத்த்வா ததோऽந்யா வை சதஸ்ரோऽரிஷ்டநேமிநே । த்வே சைவ பாஹுபுத்ராய த்வே சைவாங்கிரஸே ததா। கந்யாமேகாம் க்ரு'ஶாஶ்வாய தேப்யோऽபத்யம் நிபோதத ।। ௨.

இதற்குப் பிறகு, நான்கு மகள்களை அரிஷ்டநேமிக்கு, இரண்டு பேரை பாகுபுத்திரனுக்கு, இரண்டு பேரை அங்கிரசுக்கு, ஒரு மகளை க்ருஷாஸ்வனுக்கு அளித்தான்; அவர்களுக்குப் பிறந்த பிள்ளைகளை இப்போது கேளுங்கள்.

அந்தரம் சாக்ஷுஷஸ்யாத்ர மநோஃ ஷஷ்டந்து ஹீயதே। மநோர்வைவஸ்வதஸ்யாபி ஸப்தமஸ்ய ப்ரஜாபதேஃ ।। ௨.

இங்கே சாக்ஷுஷ மனுவுக்கும் ஆறாவது மனுவுக்கும் இடையிலான காலமும், வைவஸ்வத மனுவான ஏழாவது பிரஜாபதிக்கும் இடையிலான காலமும் விடுபட்டுள்ளன.

தாஸு தேவாஃ ககா காவோ நாகா திதிஜதாநவாஃ। கந்தர்வோப்ஸரஸஶ்சைவ ஜஜ்ஞிரேऽந்யாஶ்ச ஜாதயஃ ।। ௨.

அவர்களிலிருந்து தேவர்கள், பறவைகள், மாடுகள், பாம்புகள், தானவர்கள், திதியின் பிள்ளைகள், கந்தர்வர்கள், அப்சரைகள் மற்றும் பிற இனங்கள் பிறந்தன.

ததஃ ப்ரப்ரு'தி லோகேऽஸ்மிந் ப்ரஜா மைதுநஸம்பவாஃ। ஸங்கல்பாத்தர்ஶநாத்ஸ்பர்ஶாத்பூர்வேஷாம் ஸ்ரு'ஷ்டிருச்யதே ।। ௨.

அந்தக் காலத்திலிருந்து இவ்வுலகில் உயிரினங்கள் கலவையால் பிறக்கின்றன; அதற்கு முன், சிருஷ்டி எண்ணம், பார்வை, தொடுதல் மூலமாக நிகழ்ந்ததாகச் சொல்கின்றனர்.

தேவாநாம் தாநவாநாஞ்ச தேவர்ஷீணாஞ்ச தே ஶுபஃ। ஸம்பவஃ கதிதஃ பூர்வம் தக்ஷஸ்ய ச மஹாத்மநஃ ।। ௨.

தேவர்கள், அசுரர்கள், தேவமுனிவர்கள், மற்றும் மகோன்னதனாகிய தக்ஷன் ஆகியோரின் தோற்றம் முன்பே விவரிக்கப்பட்டது.

ப்ராணாத்ப்ரஜாபதேர்ஜந்ம தக்ஷஸ்ய கதிதம் த்வயா। கதம் ப்ரசேதஸத்வஞ்ச புநர்லேபே மஹாதபாஃ ।। ௨.

பிரஜாபதியின் உயிரிலிருந்து தக்ஷன் பிறந்ததை நீ கூறியுள்ளாய்; அந்த மகத்தான தவசு மீண்டும் எப்படி பிரசேதஸாக உருவெடுத்தான்?

ஏதந்நஃ ஸம்ஶயம் ஸூத வ்யாக்யாதும் த்வமிஹார்ஹஸி। ஸ தௌஹித்ரஶ்ச ஸோமஸ்ய கதம் ஶ்வஶுரதாங்கதஃ ।। ௨.

ஓ சூதர், இது எங்களுக்குள் எழும் சந்தேகம்; தயவு செய்து விளக்கவும்: சந்திரனின் பேரனாகிய அவர், எப்படி அவன் மாமனாக ஆனார்?

உத்பத்திஶ்ச நிரோதஶ்ச நித்யம் பூதேஷு ஸத்தமாஃ। ரு'ஷயோऽத்ர ந முஹ்யந்தி வித்யாவந்தஶ்ச யே நராஃ ।। ௨.

உயிரினங்களில் எப்போதும் நிகழும் தோற்றமும் அழிவும் பற்றி, சிறந்தவர்கள், முனிவர்கள், அறிவுள்ள மனிதர்கள் எப்போதும் குழப்பமடையார்.

யுகே யுகே பவந்த்யேதே ஸர்வே தக்ஷாதயோ த்விஜாஃ । புநஶ்சைவ நிருத்யந்தே வித்வாம்ஸ்தத்ர ந முஹ்யதி ।। ௨.

ஒவ்வொரு யுகத்திலும் தக்ஷன் முதலியோர் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றி, மறுபடியும் அழிகின்றனர்; இந்த உண்மையில் அறிவுள்ளோர் குழப்பமடையார்.

ஜ்யைஷ்‌ட்யம் காநிஷ்ட்யமப்யேஷாம் பூர்வம் நாஸீத் த்விஜோத்தமாஃ। தப ஏவ கரீயோऽபூத் ப்ரபாவஶ்சைவ காரணம் ।। ௨.

துவக்கத்தில் இவர்களில் மூத்தவன், இளையவன் என்ற பேதம் இல்லை; தவமே உயர்ந்ததாக கருதப்பட்டது, சக்தியே காரணமாக இருந்தது.