வாயுபுராணம்

விவஸ்வாந் கஶ்யபாஜ்ஜஜ்ஞே தாக்ஷாயண்யாம் மஹாயஶாஃ। தஸ்ய பார்யாऽபவத்த்வாஷ்ட்ரீ மஹாதேவீ விவஸ்வதஃ। ஸுரேணுரிதி விக்யாதா புநஃ ஸம்ஜ்ஞேதி விஶ்ருதா ।। ௨௨.

பெரும் புகழுடைய விவஸ்வான் கஷ்யபரும் தாக்ஷாயணியிலும் பிறந்தான்; அவனுடைய மனைவி த்வஷ்ட்ரின் மகளாகிய மகாதேவி, சுரேணு என்று அறியப்பட்டு, பின்னர் சஞ்ச்ஞை என்றும் புகழ்பெற்றாள்.

ஸா து பார்யா பகவதோ மார்த்தண்டஸ்யாதிதேஜஸஃ। நாதுஷ்யத்பர்த்ரு'ரூபேண ரூபயௌவநஶாலிநீ ।। ௨௨.

அவள் பேரொளி கொண்ட மார்த்தாண்டனின் மனைவியாக இருந்தாள்; அழகு, இளமை கொண்டிருந்தும், கணவரின் உருவத்தால் திருப்தி அடையவில்லை.

ஆதித்யஸ்ய ஹி தத்ரூபம் மார்த்தண்டஸ்ய ஹி தேஜஸா। கோத்ரேஷு ப்ரதிருத்தம் வை நாதி காந்தமிவாபவத் ।। ௨௨.

ஆதித்யனாகிய மார்த்தாண்டனின் உருவம், அவனுடைய ஒளியால் குலங்களில் ஒடுக்கப்பட்டு, மிகவும் அழகாகத் தெரியவில்லை.

ந கல்வயம் ம்ரு'தோ ஹ்யண்டே இதி ஸ்நேஹாத்தமப்ரவீத் । அஜ்ஞாநஃ கஶ்யபஃ ஸ்நேஹாந்மார்த்தண்ட இதி சோச்யதே ।। ௨௨.

பாசத்தால், 'இவன் முட்டையில் இறக்கவில்லை' என்று தந்தை கூறினார்; அறியாமையாலும் பாசத்தாலும் கஷ்யபர் அவனை மார்த்தாண்டன் என்று அழைத்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது.

தேஜஸ்த்வப்யதிகம் தஸ்ய நித்யமேவ விவஸ்வதஃ। யேநாபி தாபயாமாஸ த்ரீல்லோँகாந் கஶ்யபாத்மஜஃ ।। ௨௨.

விவஸ்வானுக்கு எப்போதும் மிகுந்த ஒளி இருந்தது; அந்த ஒளியால் கஷ்யபரின் மகன் மூன்று உலகங்களையும் எரியச் செய்தான்.

த்ரீண்யபத்யாநி ஸம்ஜ்ஞாயாம் ஜநயாமாஸ வை ரவிஃ । த்வௌ ஸுதௌ து மஹாவீர்யௌ கந்யாம் காலிந்திமேவ ச ।। ௨௨.

ரவி சஞ்ச்ஞையிலிருந்து மூன்று பிள்ளைகளை பெற்றான்: இரு பேரும் பெரும் வலிமை கொண்ட மகன்கள், ஒருத்தி காளிந்தி என்ற மகள்.

மநுர்விவஸ்வதோ ஜ்யேஷ்டஃ ஶ்ராத்ததேவஃ ப்ரஜாபதிஃ। ததோ யமோ யமீ சைவ யமஜௌ ஸம்பபூவதுஃ ।। ௨௨.

விவஸ்வானின் மூத்த மகனாக மனு, ஸ்ராத்ததெய்வம், ப்ரஜாபதி ஆகிய பெருமை உடையவன்; பின்னர் யமனும், யமீ என்ற இரட்டையரும் பிறந்தார்கள்.

ஶாந்தவர்ணந்து தத்ரூபம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸம்ஜ்ஞா விவஸ்வதஃ। அஸஹந்தீ ஸ்வகாம் ஜாயாம் ஸவர்ணாம் நிர்மமே புநஃ ।। ௨௨.

அந்த அமைதியான வடிவத்தை பார்த்ததும், விவஸ்வான் உணர்வு இழந்தான்; தன் மனைவியைத் தாங்க முடியாமல், சவர்ணா என்றே மறுபடியும் உருவாக்கப்பட்டாள்.

மஹீமயீ து ஸா நாரீ தஸ்யாஶ்சாயாஸமுத்கதா। ப்ராஞ்ஜலிஃ ப்ரயதா பூத்வா புநஃ ஸம்ஜ்ஞாமபாஷத ।। ௨௨.

அந்த பெண் பூமியிலிருந்து தோன்றியவள்; அவளது நிழலிலிருந்து எழுந்து, கைவளைத்து பக்தியுடன் மீண்டும் சஞ்ஞையை நோக்கி பேசினாள்.

வதஸ்வ கிம் மயா கார்யம் ஸா ஸம்ஜ்ஞா தாமதாப்ரவீத்। அஹம் யாஸ்யாமி பத்ரந்தே ஸ்வமேவ பவநம் பிதுஃ ।। ௨௨.

"நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறு," என்று கேட்டாள். அதற்கு சஞ்ஞை, "உன் ஆசீர்வாதத்துடன் நான் என் தந்தையின் இல்லத்திற்கு போகிறேன்," என்று பதிலளித்தாள்.

த்வயேஹ பவநே மஹ்யம் வஸ்தவ்யம் நிர்விஶங்கயா। இமௌ ச பாலகௌ மஹ்யம் கந்யா ச வரவர்ணிநீ ।। ௨௨.

"நீ பயமின்றி இங்கே என் இடத்தில் இந்த வீட்டில் தங்க வேண்டும்; இந்த இரு மகன்களும் என் அழகான மகளும் உனக்கு ஒப்படைக்கப்பட்டவர்கள்."

பர்த்ரே வை நைவமாக்யேயமிதம் பகவதே த்வயா। ஏவமுக்தாப்ரவீத் ஸம்ஜ்ஞாம் ஸம்ஜ்ஞாயாஃ பார்திவீ து ஸா ।। ௨௨.

"இந்த செய்தியை என் கணவரிடம், அந்த பகவானிடம், நீ ஒருபோதும் தெரிவிக்கக் கூடாது." என்று சஞ்ஞை கூறியதும், பூமியில் பிறந்த அந்த பெண் சஞ்ஞையிடம் பதிலளித்தாள்.

ஆகாஶக்ரஹணாத்தேவி ஆஶயம் நைவ கர்ஹிசித்। ஆக்யாஸ்யாமி மதம் துப்யம் கச்ச தேவி ஸ்வமாலயம் ।। ௨௨.

"தேவி, வானத்தை பிடிக்க முயன்றால் இலக்கு கிடைக்காது; உன் விருப்பத்தை நான் ஏற்கிறேன். நீயும், தேவி, உன் இல்லத்திற்குச் செல்."

ஸமாதாய ச தாம் ஸம்ஜ்ஞா ததேத்யுக்தா தயா ச ஸா। த்வஷ்டுஃ ஸமீபமகமத்வ்ரீடிதேவ தபஸ்விநீ ।। ௨௨.

அதை ஏற்று, அவள் சொன்னபடி சஞ்ஞை ஒப்புக்கொண்டு, வெட்கத்துடன் தவம் புரியும் த்வஷ்ட்ருவை நோக்கி சென்றாள்.

பிதா தாமாகதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா க்ருத்தஃ ஸம்ஜ்ஞாமதாப்ரவீத்। பர்துஃ ஸமீபம் கச்ச த்வம் மா ஜுகுப்ஸ திவாகரம் ।। ௨௨.

தந்தை அவளை வந்ததைப் பார்த்ததும் கோபத்துடன், "உன் கணவரிடம் செல்; அந்த ஒளிவானவரை இகழாதே," என்று சஞ்ஞையிடம் கூறினார்.

ஸைவமுக்தா ததா பித்ரா நியுக்தா ச புநஃ புநஃ। வர்ஷாணாந்து ஸஹஸ்ரம் வை வஸதி ஸ்ம பிதுர்க்ரு'ஹே ।। ௨௨.

அவ்வாறு தந்தை பலமுறை கூறி கட்டளையிட்டபோதும், அவள் ஆயிரம் ஆண்டுகள் தந்தையின் வீட்டிலேயே தங்கினாள்.

பர்துஃ ஸமீபம் கச்ச த்வம் நியுக்தா ச புநஃ புநஃ। அகமத்வடவா பூத்வாச்சாத்ய ரூபமநிந்திதா। உத்தராந் ஸா குரூந் கத்வா த்ரு'ணாந்யத சசார ஸா ।। ௨௨.

மீண்டும் மீண்டும் கணவரிடம் செல் என்று கட்டளையிடப்பட்டதும், குற்றமறைக்க ஒரு குதிரையாக மாறி, வடக்கு குருக்கள் நாட்டுக்குச் சென்று, அங்கு புல் மேய்ந்தாள்.

த்விதீயாயாந்து ஸம்ஜ்ஞாயாம் ஸம்ஜ்ஞேயமிதி சிந்த்யதாம்। ஆதித்யோ ஜநயாமாஸ புத்ராவாதித்யவர்சஸௌ ।। ௨௨.

இரண்டாவது சஞ்ஞையிலிருந்து, இவ்வாறு எண்ணப்படட்டும்; ஆதித்யன், சூரியன், சூரிய ஒளியுடன் கூடிய இரண்டு மகன்களைப் பெற்றான்.

பூர்வஜஸ்ய மநோஸ்துல்யௌ ஸாத்ரு'ஶ்யேந து தௌ ப்ரபூ । ஶ்ருதஶ்ரவம் து தர்ம்மஜ்ஞம் ஶ்ருதகர்ம்மாணமேவ ச ।। ௨௨.

அவர்கள் இருவரும் மூத்த மனுவைப் போலவே ஒத்தவர்களாக இருந்தார்கள்; ஒருவன் தர்மத்தை அறிந்த ஸ்ருதஸ்ரவஸ், மற்றவன் ஸ்ருதகர்மன்.

ஶ்ருதஶ்ரவா மநுஃ ஸோऽபி ஸாவர்ணிர்வைபவிஷ்யதி। ஶ்ருதகர்ம்மா து விஜ்ஞேயோ க்ரஹோ வை யஃ ஶநைஶ்சரஃ ।। ௨௨.

ஸ்ருதஸ்ரவஸ் என்பவர் மனுவாக, எதிர்காலத்தில் சாவர்ணி என அறியப்படுவார்; ஸ்ருதகர்மன் என்றால், சனையிச் சரன் எனப்படும் சனி கிரகம்.

மநுரேவாபவத்ஸோ வை ஸாவர்ண்ய இதி புத்யதே। ஸம்ஜ்ஞா து பார்திவீ ஸா வை ஸ்வஸ்ய புத்ரஸ்ய வை ததா ।। ௨௨.

அவர் மனுவாக, சாவர்ணி என அறியப்பட்டார்; பூமியில் பிறந்த சஞ்ஞை, அப்போது தன் மகனிடம் அதிகமான பாசம் காட்டினாள்.

சகாராப்யதிகம் ஸ்நேஹம் ந ததா பூர்வஜேஷு வை। மநுஸ்தச்சாக்ஷமத்ஸர்வம் யமஸ்தத்வை ந சாக்ஷமத் ।। ௨௨.

முன்னைய பிள்ளைகளிடம் காட்டியதைவிட அவனிடம் அதிக பாசம் காட்டினாள்; மனு அதை எல்லாம் பொறுத்துக்கொண்டான், ஆனால் யமன் பொறுக்கவில்லை.

பஹுஶோ யஸ்யமாநஸ்து ஸாபத்ந்யாததிதுஃகிதஃ। தாம் வை ரோஷாச்ச பால்யாச்ச பாவிநோऽர்தஸ்ய வை பலாத் ।। ௨௨.

அவன் பலமுறை தாய் மாறானவளால் கண்டிப்புக் கேட்டு, மிகுந்த துயருற்றான்; கோபத்தாலும், பிள்ளைத்தனத்தாலும், எதிர்கால விதியாலும்—

பதா ஸந்தர்ஜயாமாஸ ஸம்ஜ்ஞாம் சைவ ஸ்வதோ யமஃ। ஸா ஶஶாவ ததஃ க்ரோதாத் ஸவர்ணா ஜநநீ யமம் ।। ௨௨.

யமன் தன் காலால் சஞ்ஞையை மிரட்டினான்; அதனால் கோபத்தில் சவர்ணா, அவனது தாய், யமனை சபித்தாள்.

பதா தர்ஜயஸே யஸ்மாத் பித்ரு'பார்யாம் யஶஸ்விநீம்। தஸ்மாத்தவைஷ சரணஃ பதிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௨.

"நீ உன் தந்தையின் மனைவியை, புகழ் பெற்றவளை, காலால் மிரட்டியதற்காக, உன் காலை நிச்சயம் உதிரும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை."

யமஸ்து தேந ஶாபேந ப்ரு'ஶம் பீடிதமாநஸஃ। மநுநா ஸஹ தர்ம்மாத்மா பிதுஃ ஸர்வ்வம் ந்யவேதயத் ।। ௨௨.

அந்த சாபத்தால் மனம் மிகுந்த கவலையில் இருந்த யமன், தர்மத்தை பின்பற்றும் மனுவுடன் சேர்ந்து தங்கள் தந்தைக்கு எல்லாவற்றையும் கூறினான்.

ப்ரு'ஶம் ஶாபபயோத்விக்நஃ ஸம்ஜ்ஞாவாக்யைர்விநிர்ஜிதஃ। பால்யாத்வா யதி வா மோஹாந்மாம் பவாம்ஸ்த்ராதுமர்ஹதி ।। ௨௨.

சாபத்தைப் பற்றிய பயத்தில் மிகவும் கலங்கிய மனத்துடன், அறிவுரையால் அடக்கப்பட்டு, பிள்ளைத்தனத்தாலோ அல்லது அறியாமையாலோ நடந்தது என்றாலும், நீர் என்னை காப்பாற்ற வேண்டியவன் என்று நினைக்கிறேன்.

ஶப்தோऽஹமஸ்மிँல்லோகேஶ ஜநந்யா தபதாம் வர। தவ ப்ரஸாதோ நஸ்த்ராதும் ஹ்யேதஸ்மாந்மஹதோ பயாத் ।। ௨௨.

உலகத்துக்குத் தலைவனே, துன்பமுற்றவர்களில் சிறந்தவரே, என் தாயால் நான் சபிக்கப்பட்டுள்ளேன்; இந்தப் பெரிய ஆபத்திலிருந்து உங்கள் அருள் எங்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

விவஸ்வாநேவமுக்தஸ்து யமம் ப்ரோவாச வை ப்ரபுஃ। அஸம்ஶயம் புத்ர மஹத்பவிஷ்யம் தத்ர காரணம் ।। ௨௨.

அப்போது விவஸ்வான் அவ்வாறு கேட்டபின், யமனிடம் பேசினான்: 'மகனே, இதில் ஒரு பெரிய காரணம் உறுதியாக இருக்கிறது.'