வாயுபுராணம்

ப்ரஶ்யதே ஸத்பலாத்தஸ்மாத்தாதா யஸ்ய து பாலிஶஃ। யோ வேஷ்டிதஶிரா புங்க்தே யோ புங்க்தே தக்ஷிணாமுகஃ ।। ௨௧.

ஆகவே, கொடையாளன் அறியாமை கொண்டவனாக இருந்தால் நல்ல பலனை இழக்கிறான்; தலை மூடியபடி உண்ணும்வன், தெற்கை நோக்கி உண்ணும்வன் ஆகியோரும் அந்த பலனை இழக்கிறார்கள்.

ஸோபாநத்கஶ்ச யோ புங்க்தே யச்ச தத்யாத்திரஸ்க்ரு'தம் । ஸர்வம் ததஸுரேந்த்ராணாம் ப்ரஹ்மா பாகமகல்பயத் ।। ௨௧.

சண்டல் அணிந்து உண்ணும்வன், அவமதித்து கொடுப்பவன் ஆகியோரின் எல்லா அர்ப்பணிப்புகளும் அசுரர்களின் தலைவருக்கே போகின்றன.

ஶ்வாநஶ்ச யாதுதாநாஶ்ச நாவேக்ஷேரந் கதஞ்சந। தஸ்மாத்பரிவ்ரு'திம் தத்யாத்திலைஶ்சாந்வவகீரயந் ।। ௨௧.

நாய்கள் மற்றும் பேய்கள் எந்த விதத்திலும் இதை காணக் கூடாது; அதனால் எள் தூவி சுற்று அமைக்க வேண்டும்.

ராக்ஷஸாநாம் திலாஃ ப்ரோக்தாஃ ஶுநாம் பரிவ்ரு'திஸ்ததா। தர்ஶநாத்ஸூகரோ ஹந்தி பக்ஷபாதேந குக்குடஃ ।। ௨௧.

எள் பேய்களுக்கு உரியது என்று கூறப்படுகிறது; சுற்று நாய்களுக்கு உரியது; காணும் போது பன்றி அழிக்கிறது; பாகுபாடு காட்டும் போது கோழி அழிக்கிறது.

ரஜஸ்வலாநுஸ்பர்ஶேந க்ருத்தோ யஶ்ச ப்ரயச்சதி। யஸ்ய மித்ரப்ரதே யாநி ஶ்ராத்தாநி ச ஹவீம்ஷி ச। ந ப்ரீணாதி பித்ரூ'ந் தேவாந் ஸ்வர்கம் ந ச ஸ கச்சதி ।। ௨௧.

மாதவிடாய் உள்ள பெண்ணைத் தொடுதல், கோபத்தில் கொடுப்பது, நண்பன் சொல்வதற்காக அர்ப்பணிப்பது ஆகியவற்றால், பிதாக்கள் மற்றும் தேவர்கள் திருப்தி அடைவதில்லை; சுவர்க்கம் கிடைக்காது.

நதீதீரேஷு ரம்யேஷு ஸரித்ஸு ச ஸரஸ்ஸு ச। விவிக்தேஷு ச ப்ரீயந்தே தத்தேநேஹ பிதாமஹாஃ ।। ௨௧.

அழகான நதிக்கரைகளிலும், ஓடைகளிலும், ஏரிகளிலும், தனிமையான இடங்களிலும் இங்கே கொடுக்கப்பட்டவை மூலமாக முன்னோர்கள் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்.

ந சாஶ்ரும் பாதயேஜ்ஜாது ந யுக்தோ வாசமீரயேத்। ந ச குர்வீத புஞ்ஜாநோ ஹ்யந்யோऽந்யம் மத்ஸரஸ்ததா ।। ௨௧.

ஒருபோதும் கண்ணீர் சிந்தக் கூடாது; தவறான வார்த்தைகள் பேசக் கூடாது; உண்ணும் போது ஒருவருக்கொருவர் பொறாமை கொள்ளக் கூடாது.

அபஸவ்யே க்ரு'தே தேந விதிவத்தர்பபாணிநா । பித்ர்யமாநிதநம் கார்யமேவம் ப்ரீணாதி வை பித்ரூ'ந் ।। ௨௧.

தர்ப்பை கைப்பிடித்து இடப்பக்கம் முறையில் செய்யும் இந்த கருமத்தால், முன்னோர்களுக்கான பித்ரு கருமம் நன்கு நிறைவேற்றப்பட வேண்டும்; இப்படிச் செய்தால், முன்னோர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவார்கள்.

அநுமத்யாதிதோ விப்ராநக்நௌ குர்யாத்யதாவிதி। பித்ரூ'ணாம் நிர்வ்வபேத்பூமௌ ஶூர்பே வா தர்பஸம்ஸ்தரே ।। ௨௧.

அனுமதி முதலான விதிகளின்படி, வேதியிலே பிராமணர்களுக்குப் பொருட்கள் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; முன்னோர்களுக்காக, அந்தப் பொருட்களை நிலத்திலும், சூர்ப்பையிலும், அல்லது தர்ப்பை விரிப்பிலும் வைக்க வேண்டும்.

ஶுக்லபக்ஷஸ்ய பூர்வ்வாஹ்நே ஶ்ராத்தம் குர்யாத்விசக்ஷணஃ। க்ரு'ஷ்ணபக்ஷேऽபராஹ்நே து ரௌஹிணம் ந விலங்கயேத் ।। ௨௧.

புத்திசாலி ஒருவர், வளர்பிறை காலத்தில் காலை வேளையில் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; குறைப்பிறையில், பிற்பகலில் செய்ய வேண்டும்; ரோகிணி நட்சத்திர விதியை மீறக் கூடாது.

ஏவமேதே மஹாத்மாநோ மஹா யோகா மஹௌஜஸஃ। ஸதா வை பிதரஃ பூஜ்யா த்ரஷ்டாரோ தேஶகாலயோஃ ।। ௨௧.

இவ்வாறு, இந்த மகான்மாக்கள், பெரிய யோகமும், பெரும் சக்தியும் உடையவர்கள், எப்போதும் முன்னோர்களாக மதிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்; அவர்கள் இடமும் காலமும் அறிந்தவர்கள்.

பித்ரு'பக்திரதோ நித்யம் யோகம் ப்ராப்நோத்யநுத்தமம்। த்யாநேந மோக்ஷம் கச்சந்தி ஹித்வா கர்ம ஶுபாஶுபம் ।। ௨௧.

எனவே, முன்னோர்களிடம் எப்போதும் பக்தி கொண்டால், உயர்ந்த யோகம் கிடைக்கும்; தியானத்தின் மூலம், நல்லதும் கெட்டதும் எனும் கர்மங்களை விட்டு, மோக்ஷம் அடையலாம்.

யஜ்ஞஹேதோர்யதுத்த்ரு'த்ய மோஹயித்வா ஜகத்ததா। குஹாயாம் நிஹதம் யோகம் கஶ்யபேந மஹாத்மநா ।। ௨௧.

யாகத்திற்காக, மகான்மா கஶ்யபர் உலகத்தை மயக்கி, அந்த ரகசியமான யோகம் ஒரு குகையில் மறைத்து வைத்தார்.

அம்ரு'தம் குஹ்யம்ரு'த்த்ரு'த்ய யோகம் யோகவிதாம் வர। ப்ரோக்தம் ஸநத்குமாரேண மஹத்தத்தர்ம்மஶாஶ்வதம் ।। ௨௧.

அந்த ரகசிய அமுதத்தை, உயர்ந்த யோகத்தை எடுத்துக்கொண்டு, யோகத்தில் சிறந்தவர் சனத்குமாரர் இந்த மகத்தான, நித்தியமான தர்மத்தை அறிவித்தார்.

தேவாநாம் பரமம் குஹ்யம்ரு'ஷீணாம் ச பராயணம்। பித்ரு'பக்த்யா ப்ரயத்நேந பித்ரு'பக்தைஶ்ச நித்யஶஃ ।। ௨௧.

இது தேவர்களுக்கு உச்ச ரகசியமும், முனிவர்களுக்குப் பெரும் இலக்குமாகும்; முன்னோர்களிடம் பக்தியுடன், முயற்சியுடன், எப்போதும் பக்தியுள்ளவர்களால் இது பெறப்படுகிறது.

தஞ்ச யோகம் ஸமாஸேந பித்ரு'பக்தஸ்து க்ரு'த்ஸ்நஶஃ। ப்ரயத்நாத்ப்ராப்நுயாத்தத்ர ஸர்வமேவ ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௧.

அந்த யோகத்தை, முன்னோர்களிடம் பக்தி கொண்டவர், முயற்சியால் முழுமையாக அடைய முடியும்; அதில் எல்லாம் கிடைக்கும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

யஸ்மை ஶ்ராத்தாநி தேயாநி யச்ச தத்தம் மஹாபலம்। யேஷு வாப்யக்ஷயம் ஶ்ராத்தம் தீர்தஷு ச நதீஷு ச । யேஷு ச ஸ்வர்கமாப்நோதி தத்தே ப்ரோக்தம் ஸஸம்க்ரஹம் ।। ௨௧.

யாருக்கு ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும், எது பெரும் பலன் தரும், எங்கு ஸ்ராத்தம் அழியாமல் இருக்கும், தீர்த்தங்களில், நதிகளில், எங்கு சொர்க்கம் கிடைக்கும்—all இவை சுருக்கமாக உங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டுள்ளன.

ப்ரு'ஹஸ்பதிருவாச।। ஶ்ருத்வைவம் ஶ்ராத்தகல்பம் து யோऽஸூயாம் குருதே நரஃ। ஸ மஜ்ஜேந்நரகே கோரே நாஸ்திகஸ்தமஸாவ்ரு'தஃ ।। ௨௧.

பிருஹஸ்பதி சொன்னார்: இந்த ஸ்ராத்த விதிகளை கேட்ட பிறகு, யார் பொறாமை கொள்கிறாரோ, அவர் அந்தகாரத்தில் மூடப்பட்டு, நரகத்தில் விழுவார்; அவர் நம்பிக்கை இல்லாதவராக இருப்பார்.

மஹாரோகாவஸாயஸ்து ஸ யஃ ஸம்யதமாநஸஃ। வேதாஶ்ரமாந்முக்தசித்தஃ கும்பீகா நதிகச்சதி। ஜிஹ்வாச்சேதம் ஸ்தேநமேத்ய ப்ராப்நுயுஸ்தேந சைவ ஹ ।। ௨௧.

பெரும் நோயால் பாதிக்கப்பட்டும், மனதை கட்டுப்படுத்தியும், வேதாசிரமங்களை விட்டும் விடுதலை பெற்றவருக்கு கும்பீபாக நரகம் கிடையாது; ஆனால் நாக்கை வெட்டுபவரும், திருடுபவரும் அந்த நரகத்தை அடைவார்கள்.

ஸீதந்தி தே ஸாகரே லோஷ்டபூதா யோகத்விஷஃ ஸ்தாஸ்யந்தே யாவதுர்வ்வீ । தஸ்மாச்ச்ராத்தே தர்ம்ம உத்திஷ்ட ஏஷ நித்யம் கார்யஃ ஶ்ரத்ததாநேந பும்ஸா ।। ௨௧.

யோகத்திற்கு விரோதமானவர்கள், மண் துண்டாகி, கடலில் மூழ்கி, பூமி இருக்கும் வரை அங்கேயே இருப்பார்கள்; அதனால், இந்த ஸ்ராத்த தர்மத்தை நம்பிக்கையுள்ள மனிதன் எப்போதும் செய்ய வேண்டும்.

பரிவாதோ ந கர்த்தவ்யோ யோகிநாம் ச விஶேஷதஃ। பரிவாதாத் க்ரு'மிர்பூத்வா தத்ரைவ பரிவர்த்ததே ।। ௨௧.

யோகிகளைக் குறித்து, குறிப்பாக, பழி சொல்லக் கூடாது; பழி சொன்னால், அவர் புழுவாகி, அதே இடத்தில் திரும்ப திரும்ப பிறப்பார்.

யோகம் பரிவதேத்யஸ்து த்யாநிநாம் மோக்ஷகாரணம்। ஸ கச்சேந்நரகம் கோரம் ஶ்ரோதா யஶ்ச ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௧.

யோகம், தியானிகளுக்குத் துய்ய விடுதலை தரும் காரணம் என்பதைப் பழி சொல்லுபவர், கொடிய நரகத்திற்குச் செல்வார்; அதை கேட்பவரும் அப்படியே—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஆவ்ரு'தம் தமஸா ஸர்வம் நரகம் கோரதர்ஶநம்। யோகீஶ்வரபரீ வாதாந்நிஶ்சயம் யாதி மாநவஃ ।। ௨௧.

அந்த நரகம் முழுவதும் இருளால் மூடப்பட்டு, பயங்கரமாகத் தோன்றும்; யோகீஸ்வரர்களை பழி சொன்னால், மனிதன் நிச்சயம் அந்த நிலையை அடைவான்.

யோகேஶ்வராணாமாக்ரோஶம் ஶ்ர்ரு'ணுயாத்யோ யதாத்மநாம்। ஸ ஹி காலம் சிரம் மஜ்ஜேத் கும்பீபாகே ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௧.

தன்னைக் கட்டுப்படுத்திய யோகீஸ்வரர்களை பழி சொல்வதைக் கேட்பவர், நீண்ட காலம் கும்பீபாக நரகத்தில் மூழ்குவார்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

மநஸா கர்மணா வாசா த்வேஷம் யோகிஷு வர்ஜ்ஜயேத்। ப்ரேத்யாந்யம் தத்பலம் புங்க்தே இஹ சைவ ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௧.

மனதில், செயலால், அல்லது வாயால் யோகிகளிடம் வெறுப்பு காட்டக் கூடாது; மரணத்திற்கு பிறகும், இவ்வுலகிலும் அதற்கான பலனை அனுபவிக்க வேண்டியிருக்கும்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ந பாரகோ விந்ததி பாரமாத்மநஸ்த்ரிலோகமத்யே சரதி ஸ்வகர்மபிஃ। ரு'சோ யஜுஃஸாமததங்கபாரகோ விகாரமேவ ஹ்யநவாப்ய ஸீததி ।। ௨௧.

அந்தப்பக்கம் எட்டாதவன், உன்னத ஆன்மாவை அடைய முடியாது; அவன் தன் செயல்களுக்கு ஏற்ப மூன்று உலகங்களிலும் அலைந்து திரிகிறான். வேதங்களான ரிக், யஜூர், சாமம் என்பவற்றையும், அவற்றுடன் சேரும் எல்லா பகுதிகளையும் நன்கு கற்றிருந்தாலும், உள்ளத்தில் மாற்றம் ஏற்படவில்லை என்றால், அவன் அங்கேயே நின்றுவிடுகிறான்.

விகாரபாரஃ ப்ரக்ரு'தேஶ்ச பாரகஸ்த்ரயீ குணாநாம் த்ரிகுணாந்தபாரகா। தத்த்வஞ்சதுர்விம்ஶதியோ கபாரகம் ஸ பாரகோ யஸ்த்வயநாந்தபாரகஃ ।। ௨௧.

எவன் மாற்றங்களைத் தாண்டி, இயற்கையைத் தாண்டி, மூன்று குணங்களையும் அவற்றின் எல்லையையும் தாண்டி, இருபத்து நான்கு தத்துவங்களையும் கடந்துவிட்டானோ, அவனே உண்மையில் எல்லாவற்றையும் கடந்தவன், பயணத்தின் முடிவை அடைந்தவன் என அழைக்கப்படுகிறான்.

க்ரு'த்ஸ்நம் யதா தத்த்வவிஸர்கமாத்மநஸ்ததைவ பூயஃ ப்ரலயம் ஸதாத்மநஃ। ப்ரத்யாஹரேத்யோகபலேந யோகவித் ஸ ஸர்வபாரக்ரமயாநகோசரஃ ।। ௨௧.

எப்படி எல்லா tattva-ங்களைத் தன்மையில் திரும்பக் கூட்டிக் கொள்கிறாரோ, அதுபோல் யோகத்தை அறிந்தவன், யோகத்தின் வலிமையால், எப்போதும் எல்லாவற்றையும் உண்மையான ஆன்மாவுக்குள் திரும்பக் கூட்டுகிறான்; அவன் எல்லா வல்லமையாலும் செல்லும் பாதையில், பிறர் எட்ட முடியாதவனாக இருக்கிறான்.

வேதஸ்ய வேதிதா யோ வை வேத்யம் விந்ததி யோகவித்। தம் வை வேதவிதம் ப்ராஹுஸ்தம் ப்ராஹுர்வேதபாரகம் ।। ௨௧.

யோகத்தை அறிந்தவன், வேதத்தை உண்மையாக அறிந்து, அறிய வேண்டியதை அடைந்தவனாக இருப்பவனை, வேதத்தை அறிந்தவர்கள் உண்மையான வேதபாரகன் என்று அழைக்கிறார்கள்.