வாயுபுராணம்

ரக்ஷஃ ஸுமாலீ பலவாந்க்ஷீரம் ருதிரமேவ ச । கபாலபாத்ரே நிர்துக்தா அந்தர்த்தாநஞ்ச ராக்ஷஸைஃ । தேந க்ஷீரேண ரக்ஷாம்ஸி வர்த்தயந்தீஹ ஸர்வஶஃ

அதிக பலம் கொண்ட ராட்சதன் சுமாலி, பாலைப் பதிலாக இரத்தத்தை, பாத்திரமாக ஒரு மண்டையோசையை எடுத்துப் பிழிந்தான்; அந்த இரத்தத்தை ராட்சதர்கள் மறைத்து வைத்தனர்; அந்த பாலைப்போன்ற இரத்தத்தால் ராட்சதர்கள் இங்கு எல்லாவிதமாக வாழ்கின்றனர்.

பத்மபாத்ரே புநர்துக்தா கந்தர்வைரப்ஸரோகணைஃ । வத்ஸம் சித்ரரதம் க்ரு'த்வா ஶுசீந் கந்தாஸ்ததைவ ச

பூமி மீண்டும் கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் புகழ்ந்து பிழிந்தனர்; பாத்திரமாக தாமரைப் பூவை எடுத்தனர், கன்றாக சித்ரரதனை வைத்தனர், தூய மணமுள்ள வாசனைகளைப் பெற்றனர்.

தேஷாம் விஶ்வாவஸுஸ்த்வாஸீத்தோக்தா புத்ரோ முநேஃ ஶுசிஃ । கந்தர்வராஜோऽதிபலோ மஹாத்மா ஸூர்யஸந்நிபஃ

அவர்களில், முனிவரின் தூய மகன் விஷ்வாவசு பாலை பிழிந்தவன் ஆனான்; கந்தர்வர்களின் ராஜா, மிகுந்த வலிமை உடையவன், பெரிய உள்ளம் கொண்டவன், சூரியனைப் போல ஒளிவீசுபவன்.

ஶைலைஶ்ச ஸ்தூயதே துக்தா புநர்தேவீ வஸுந்தரா । தத்ரௌஷதீர்மூர்த்திமதீ ரத்நாநி விவிதாநி ச

மலைகளும் பூமியை புகழ்ந்து மீண்டும் பிழிந்தனர்; அங்கு உருவம் கொண்ட மூலிகைகளும் பலவகை ரத்தினங்களும் கிடைத்தன.

வத்ஸஸ்து ஹிமவாம்ஸ்தேஷாம் மேருர்தோக்தா மஹாகிரிஃ । பாத்ரந்து ஶைலமேவாஸீத்தேந ஶைலஃ ப்ரதிஷ்டிதஃ

அவர்களுக்கு கன்றாக ஹிமவான், பாலை பிழிந்தவன் பெரிய மலை மேரு; பாத்திரமும் ஒரு மலைதான்; அதனால் அந்த மலை நிலைபெற்றது.

ஸ்தூயதே வ்ரு'க்ஷவீருத்பிஃ புநர்துக்தா வஸுந்தரா । பலாஶபாத்ரமாதாய துக்தம் சிந்நப்ரரோஹணம்

மரங்களும் செடிகளும் பூமியை புகழ்ந்து மீண்டும் பிழிந்தனர்; பாத்திரமாக பிளாஷ மர இலை எடுத்தனர்; பாலைபோல் கிடைத்தது வெட்டப்பட்டு முளைக்கும் கிளைகள்.

காமதுக் புஷ்பிதஃ ஶைலஃ ப்லக்ஷோ வத்ஸோ யஶஸ்விநீ । ஸர்வகாமதுகா தோக்த்ரீ ப்ரு'திவீ பூதபாவிநீ

மலர் பூத்த மலை எல்லாம் வேண்டியதை வழங்கும் பசு; புகழ்பெற்ற பிளக்ஷ மரம் கன்றாக இருந்தது; எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆசைகள் நிறைவேறும் வகையில் பூமி பாலை பிழிந்தவளாக இருந்தாள்.

ஸைஷா தாத்ரீ விதாத்ரீ ச தாரணீ ச வஸுந்தரா । துக்தா ஹிதார்தம் லோகாநாம் ப்ரு'துநா இதி நஃ ஶ்ருதம் । சராசரஸ்ய லோகஸ்ய ப்ரதிஷ்டா யோநிரேவ ச ॥௨.௧.

இவள் தான் போஷிப்பவள், படைப்பவள், தாங்கும் பூமி; உலகங்களுக்காக ப்ரிதுவால் பிழிந்தவள் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்; நகரும், நிலையாக இருக்கும் உலகத்திற்கும் இவள் அடிப்படை, கருவாக உள்ளவள்.

உத்தரார்த்தம் -

வடக்கு பாதி—

ஸூத உவாச ।। ஆஸீதியம் ஸமுத்ராந்தா மேதிநீதி பரிஶ்ருதா। வஸு தாரயதே யஸ்மாத்வஸுதா தேந சோச்யதே ।। ௨.

சூதர் சொன்னார்: இந்த பூமி கடலால் சூழப்பட்டு 'மேதினி' என்று புகழப்பட்டது; செல்வத்தை தாங்குவதால் 'வசுதா' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

இயஞ்சாஸீத் ஸமுத்ராந்தா மேதிநீதி பரிஶ்ருதா। துஹித்ரு'த்வமநுப்ராப்தா ப்ரு'திவீத்யுச்யதே ததஃ ।। ௨.

இந்த பூமி கடலால் சூழப்பட்டு 'மேதினி' என்று புகழப்பட்டது; மகளாகிய நிலையை அடைந்ததால் பின்னர் 'ப்ரிதிவி' என்று அழைக்கப்பட்டது.

ப்ரதிதா ப்ரவிபக்தா ச ஶோபிதா ச வஸுந்தரா। ஸஸ்யாகரவதீ ராஜ்ஞா பத்தநாகரமாலிநீ। சாதுர்வர்ண்யஸமாகீர்ணா ரக்ஷிதா தேந தீமதா ।। ௨.

பூமி பரந்து விரிந்ததும், பல பகுதிகளாகப் பிரிந்ததும், அழகாகவும் விளங்கியது; வயல்கள், நகரங்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டது; நான்கு வகை மக்களும் நிறைந்தது; அந்த அறிவுள்ள அரசனால் பாதுகாக்கப்பட்டது.

ஏவம்ப்ரபாவோ ராஜாஸீத்வைந்யஃ ஸ ந்ரு'பஸத்தமஃ। நமஸ்யஶ்சைவ பூஜ்யஶ்ச பூதக்ராமேண ஸர்வஶஃ ।। ௨.

அந்த வேணியன் என்ற அரசன் இவ்வாறு பெரும் வலிமை உடையவன்; எல்லா உயிர்களாலும் மதிக்கப்பட வேண்டியவன், போற்றப்பட வேண்டியவன்.

ப்ராஹ்மணைஶ்ச மஹாபாகைர்வேதவேதாங்கபாரகைஃ। ப்ரு'துரேவ நமஸ்கார்யோ ப்ரஹ்மயோநிஃ ஸநாதநஃ ।। ௨.

வேதமும் அதன் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்த, மிகுந்த பாக்கியமுள்ள பிராமணர்களால் ப்ரிதுவே வணங்கப்பட வேண்டியவன்; ப்ரம்மாவின் வம்சத்திலிருந்து வந்தவன், என்றும் நிலைத்தவன்.

பார்திவைஶ்ச மஹாபாகைஃ ப்ரார்தயத்பிர்மஹத்யஶஃ। ஆதிராஜா ந மஸ்கார்யஃ ப்ரு'துர்வைந்யஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௨.

மிகுந்த புகழை நாடும், பெரும் பாக்கியம் பெற்ற அரசர்களாலும், முதல் அரசன் ப்ரிது வேணியன், வலிமை மிகுந்தவன், அவனை இகழக் கூடாது.

யோதைரபி ச ஸம்க்ராமே ப்ரார்தயாநைர்ஜயம் யுதி। ஆதிகர்த்தா நராணாம் வை நமஸ்யஃ ப்ரு'துரேவ ஹி ।। ௨.

போரில் வெற்றியை நாடும் வீரர்களாலும், மனிதர்களில் முதன்மை கொண்ட ப்ரிதுவே வணங்கப்பட வேண்டியவன்.

யோ ஹி யோத்தா ரணம் யாதி கீர்த்தயித்வா ப்ரு'தும் ந்ரு'பம்। ஸ கோரரூபே ஸம்க்ராமே க்ஷேமீ தரதி கீர்திமாந் ।। ௨.

யாராவது ஒரு வீரன், ப்ரிது அரசனைப் போற்றி போர்க்களத்தில் செல்லும் போது, அந்த கடுமையான போரில் பாதுகாப்பாக வெற்றி பெற்று, புகழ் பெறுவான்.

வைஶ்யைரபி ச ராஜர்ஷிர்வைஶ்யவ்ரு'த்திஸமாஸ்திதைஃ। ப்ரு'துரேவ நமஸ்கார்யோ வ்ரு'த்திதாதா மஹாயஶாஃ ।। ௨.

வைசியர்களிடையே கூட, வைசியர் தொழிலை மேற்கொண்ட ராஜரிஷி ப்ரிது, வாழ்வாதாரத்தை வழங்கிய பெரும் புகழுடையவர் என்பதால், அவரை வணங்க வேண்டும்.

ஏதே வத்ஸவிஶேஷாஶ்ச தோக்தாரஃ க்ஷீரமேவ ச। பாத்ராணி ச மயோக்தாநி ஸர்வாண்யேவ யதாக்ரமம் ।। ௨.

இந்தக் குறிப்பிட்ட கன்றுகள், பாலை பிழியும்வர்கள், பால் மற்றும் பாத்திரங்கள் — இவை அனைத்தையும் நான் ஒவ்வொன்றாக விளக்கியுள்ளேன்.

ப்ரஹ்மணா ப்ரதமம் துக்தா புரா ப்ரு'த்வீ மஹாத்மநா। வாயும் க்ரு'த்வா ததா வத்ஸம் பீஜாநி வஸுதாதலே ।। ௨.

முதலில், பரமாத்மா பிரம்மா, வாயுவை கன்றாகவும், பூமியில் உள்ள விதைகளை பாலாகவும் வைத்து, பூமியை பசுவாக பிழிந்தார்.

ததஃ ஸ்வாயம்புவே பூர்வந்ததா மந்வந்தரே புநஃ। வத்ஸம் ஸ்வாயம்புவம் க்ரு'த்வா துக்தா க்ரீஷ்மேண வை மஹீ ।। ௨.

அதன்பின், முன்னைய ஸ்வாயம்புவ மனுவந்தரத்தில், ஸ்வாயம்புவ மனுவை கன்றாகவும், க்ரீஷ்மனை பாலை பிழியும்வராகவும் வைத்து, பூமி மீண்டும் பிழியப்பட்டது.

* மநௌ ஸ்வாரோசிஷே துக்தா மஹீ சைத்ரேண தீமதா। மநும் ஸ்வாரோசிஷம் க்ரு'த்வா வத்ஸம் ஸஸ்யாநி வை புரா ।। ௨.

ஸ்வாரோசிஷ மனுவந்தரத்தில், புத்திசாலியான ஸ்வாரோசிஷ மனு தன்னை கன்றாகவும், பயிர்களை பாலாகவும் வைத்து, பழங்காலத்தில் பூமியை பிழிந்தார்.

உத்தமேऽநுத்தமேநாபி துக்தா தேவபுஜேந து । மநும் க்ரு'த்வோத்தமம் வத்ஸம் ஸர்வஸஸ்யாநி தீமதா ।। ௨.

உத்தம மனுவந்தரத்தில், தேவபுஜன் என்ற தேவன், உத்தம மனுவை கன்றாகவும், அனுத்தமனை பாலை பிழியும்வராகவும் வைத்து, எல்லா பயிர்களையும் பெற பூமியை புத்திசாலியாக பிழிந்தார்.

புநஶ்ச பஞ்சமே ப்ரு'த்வீ தாமஸஸ்யாந்தரே மநோஃ। துக்தேயம் தாமஸம் வத்ஸம் க்ரு'த்வா து பலபந்துநா ।। ௨.

இரண்டாம் முறையாக, ஐந்தாவது தாமஸ மனுவந்தரத்தில், பலபந்து தாமஸனை கன்றாக வைத்து, இந்த பூமியை பிழிந்தார்.

சாரிஷ்ணவஸ்ய தேவஸ்ய ஸம்ப்ராப்தே சாந்தரே மநோஃ। துக்தா மஹீ புராணேந வத்ஸஞ்சாரிஷ்ணவம் ப்ரதி ।। ௨..

சாரிஷ்ணவ தேவனின் மனுவந்தர காலம் வந்தபோது, பழமையானவர் சாரிஷ்ணவனை கன்றாக வைத்து பூமியை பிழிந்தார்.

சாக்ஷுஷேऽபி ச ஸம்ப்ராப்தே ததா மந்வந்தரே புநஃ। துக்தா மஹீ புராணேந வத்ஸம் க்ரு'த்வா து சாக்ஷுஷம் ।। ௨.

சாக்ஷுஷ மனுவந்தரமும் வந்தபோது, பழமையானவர் சாக்ஷுஷனை கன்றாக வைத்து பூமியை மீண்டும் பிழிந்தார்.

சாக்ஷுஷஸ்யாந்தரேऽதீதே ப்ராப்தே வைவஸ்வதே புநஃ । வைந்யேநேயம் மஹீ துக்தா யதா தே கீர்திதம் மயா ।। ௨.

சாக்ஷுஷ மனுவந்தரம் முடிந்து, வைவஸ்வத மனுவந்தரம் வந்தபோது, வேண்யன் இந்த பூமியை பிழிந்தார்; நான் உனக்கு சொன்னபடி.

ஏதைர்துக்தா புரா ப்ரு'த்வீ வ்யதீதேஷ்வந்தரேஷு வை। தேவாதிபிர்மநுஷ்யைஶ்ச ததா பூதாதிபிஶ்ச யா ।। ௨.

இவ்வாறு, கடந்த மனுவந்தரங்களில், தேவர்கள், மனிதர்கள் மற்றும் பிற உயிரினங்கள் ஆகியோர் பூமியை பிழிந்தனர்.

ஏவம் ஸர்வேஷு விஜ்ஞேயா ஹ்யதீதாநாகதேஷ்விஹ। தேவா மந்வந்தரேஷ்வஸ்ய ப்ரு'தோஸ்து ஶ்ர்ரு'ணுத ப்ரஜாஃ ।। ௨.

இவ்வாறு, கடந்த மற்றும் வருங்கால மனுவந்தரங்களில் எல்லாம் தேவர்கள் இருப்பதை அறிய வேண்டும்; இப்போது ப்ரிதுவின் சந்ததியை கேள்.