வாயுபுராணம்

ஆக்நிஷ்டோமம் து பயஸா ப்ராப்நுயாத்வை ததாஶ்ருதம்। ஸர்பிஷா து ஶுபம் சக்ஷுஃ ஷோடஶாஹபலம் லபேத்। மதுநா த்வதிராத்ரஸ்ய பலம் ச ஸமவாப்நுயாத் ।। ௧௭.

பாலால் அர்ப்பணை செய்தால் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது; நெய்யால் நல்ல பார்வை, பதினாறு நாள் விரதத்தின் பலன் கிடைக்கும்; தேனால் அதிராத்திர யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

தத்ப்ராப்நுயாச்ச்ரத்ததாநோ நரோ வை ஸர்வைஃ காமைர்போஜயேத்யஸ்து விப்ராந்। ஸர்வார்ததஃ ஸர்வவிப்ராதிதௌ யஃ பலம் புங்க்தே ஸர்வமேதஸ்ய நித்யம் ।। ௧௭.

நம்பிக்கையுடன் பிராமணர்களுக்கு எல்லா விருப்பமானவற்றையும் உணவளிப்பவன் எல்லா பலனையும் பெறுகிறான்; எல்லா பிராமண விருந்தினர்களையும் மரியாதை செய்வதால், அவன் எப்போதும் எல்லா யாகங்களின் பலனையும் அனுபவிக்கிறான்.

யஸ்து ஶ்ராத்தேऽதிதிம் ப்ராப்ய தைவே வாப்யவமந்யதே। தம் வை தேவா விஶ்வயந்தி ஹோதா யத்வத் பராம் வஸும் ।। ௧௭.

ஆனால் ஸ்ராத்தம் அல்லது தெய்வ காரியத்தில் விருந்தினரை அவமதிப்பவன், அவனை தேவர்கள் விட்டு விடுகிறார்கள்; அது போல, ஹோதா அர்ச்சனை செய்யாத பொருளை விட்டு விடுவது போல்.

தேவாஶ்ச பிதரஶ்சைவ வஹ்நிஶ்சைவ ஹி தாந் த்விஜாந் । ஆவிஶ்ய புஞ்ஜதே தத்வை லோகாநுக்ரஹகாரணாத் ।। ௧௭.

தேவர்கள், பித்ருக்கள், அக்கினி ஆகியோர் அந்த இருமுறை பிறந்தவர்களுள் புகுந்து, உலகிற்கு அருள் செய்வதற்காக அவர்களுடன் சேர்ந்து உண்கிறார்கள்.

அபூஜிதா தஹந்த்யேதே தத்யுஃ காமாம்ஶ்ச பூஜிதாஃ। ஸர்வஸ்வேநாபி தஸ்மாத்வை பூஜயேததிதீந் ஸதா ।। ௧௭.

அவர்களை மதிப்பளிக்காமல் இருந்தால், அவர்கள் தீயைப் போல எரிக்கிறார்கள்; மதிப்பளித்தால், விருப்பங்களை வழங்குகிறார்கள். ஆகவே, எவ்வளவு பொருளும் செலவழித்தாலும், எப்போதும் அதிதிகளை மரியாதையுடன் போற்ற வேண்டும்.

வாநப்ரஸ்தோ க்ரு'ஹஸ்தஶ்ச க்ரு'ஹமப்யாகதோऽதவா। பாலாஃ கிந்நா யதிஶ்சைவ ஜாநீயாததிதீந் ஸதா ।। ௧௭.

வனவாசி, கிருஹஸ்தர், வீட்டிற்கு வந்தவர், பிள்ளைகள், சோர்ந்தவர்கள், யதி ஆகியோரை எப்போதும் அதிதிகள் என்று அறிந்து மதிக்க வேண்டும்.

அப்யாகதோ யாசகஃ ஸ்யாததிதிஃ ஸ்யாதயாசகஃ। அதிதேரதிதிஃ ஶ்ரேஷ்டஃ ஸோऽதிதிர்யோக உச்யதே ।। ௧௭.

வந்து ஏதும் கேட்பவர் அதிதி; கேட்காதவரும் அதிதி. அதிதிகளில், அழைக்காமல் வந்தவரே சிறந்த அதிதி; அவர்தான் உண்மையான அதிதி என்று கூறப்படுகிறது.

ந கோரோ நாபி ஸங்கீர்ணோ நாவித்யோ ந விஶேஷவித்। ந ச ஸந்தோ ந ஸம்ரு'த்தோ ந ஸேவீ நாசரோऽதிதிஃ ।। ௧௭.

அதிதி என்பவர் கொடூரமோ, கலந்தவரோ, அறியாதவரோ, வேறுபாடுகளை அறிந்தவரோ அல்லர்; நல்லவரோ, செல்வமுள்ளவரோ, பணிபுரிபவரோ, ஒழுக்கம் கடைப்பிடிப்பவரோ கூட அல்லர்.

பிபாஸிதாய ஶ்ராந்தாய ப்ராந்தாயாதிபுபுக்ஷதே। தஸ்மை ஸத்க்ரு'த்ய தாதவ்யம் யஜ்ஞஸ்ய பலமிச்சதா ।। ௧௭.

தாகம் கொண்டவருக்கு, சோர்ந்தவருக்கு, வழி தவறியவருக்கு, மிகுந்த பசிக்குள்ளவருக்கு, யஜ்ஞ பலன் விரும்புபவர் மரியாதையுடன் கொடுக்க வேண்டும்.

ஆருஹ்ய ப்ரு'குதுங்கோஷு கத்வா புண்யாம் ஸரஸ்வதீம்। ஆபகாம் து நதீ புண்யாம் கங்கா தேவீ மஹாநதீ ।। ௧௭.

பிருகு மலையிலே ஏறி, புனிதமான சரஸ்வதி நதியையும், புனிதமான பெரிய நதி தேவியான கங்கைyaium சென்றடைந்தபின்—

ஹிமவத்ப்ரபவா நத்யோ யாஶ்சாந்யா ரு'ஷிபூஜிதாஃ । ஸரஸ்தீர்தாபிஸம்வேத்யா நதீ நவவஹாஸ்ததா ।। ௧௭.

ஹிமவதிலிருந்து தோன்றும் நதிகள், முனிவர்கள் போற்றிய பிற நதிகள், தீர்த்தமான ஏரிகள், மற்றும் ஒன்பது பிரிவாக ஓடும் புனித நதிகள்—

கத்வைதாந் முச்யதே பாபைஃ ஸ்வர்கே நித்யம் மஹீயதே। தஶராத்ரமஶௌசந்து ப்ரோக்தம் வை ம்ரு'தஸூதகே ।। ௧௭.

இவற்றை சென்றடைந்தால் பாவங்கள் நீங்கி, எப்போதும் சொர்க்கத்தில் மதிக்கப்படுவார்; மரணம் அல்லது பிறப்பு நிகழ்ந்தால் பத்து இரவுகள் அசுத்தம் என்றே கூறப்பட்டுள்ளது.

ப்ராஹ்மணஸ்ய விஶேஷேண க்ஷத்ரியே த்வாதஶ ஸ்ம்ரு'தம்। அர்த்தம் மாஸந்து வைஶ்யஸ்ய மாஸாச்சூத்ரஸ்து ஶுத்யதி ।। ௧௭.

பிராமணருக்கு சிறப்பாக பத்து இரவுகள், க்ஷத்திரியருக்கு பன்னிரண்டு இரவுகள், வைசியருக்கு அரை மாதம், சுத்ரருக்கு ஒரு மாதம் கழித்தால் சுத்தம் பெறுவர்.

உதக்யா ஸர்வவர்ணாநாம் த்ரிராத்ரேண து ஶுத்தயதி। உதக்யாம் ஸூதிகாஞ்சைவ ஶ்வாநமந்த்யாவஸாயிநம் ।। ௧௭.

நீர் எடுக்கும் பெண்ணால் ஏற்படும் அசுத்தம் எல்லா வகை மக்களுக்கும் மூன்று இரவுகளில் நீங்கும்; பிரசவமான பெண், நாயை அல்லது சடலத்தை தொடுபவர் ஆகியோருக்கும் அதேபோல்.

நக்நாதீந் ம்ரு'தஹாராம்ஶ்ச ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வாऽஶௌசம் விதீயதே। ஸ்நாத்வா ஸசைலோ ம்ரு'த்பிஸ்து த்வாதஶபிஸ்து ஶுத்யதி ।। ௧௭.

உடையில்லாதவர்களை அல்லது சடலத்தை தூக்கும்வர்களை தொடினால் அசுத்தம் ஏற்படும்; உடையுடன் குளித்து, பன்னிரண்டு முறை மண் பூசினால் சுத்தம் பெறுவர்.

ஏததேவ பவேச்சௌசம் மைதுநே நவபிஸ்ததா। ம்ரு'தா ப்ரக்ஷால்ய ஹஸ்தௌ து குர்யாச்சௌசவிதிந்நரஃ ।। ௧௭.

இதே சுத்தம் मैथுனத்திற்குப் பிறகும், ஒன்பது முறை மண் பூசுவதும் பொருந்தும்; கைமுறுக்கை மண்ணால் கழுவி, மனிதன் சுத்த விதியை கடைபிடிக்க வேண்டும்.

ப்ரக்ஷால்ய சாத்பிர்ஹஸ்தௌ ச ஸ்நாத்வா சைவ ம்ரு'தா புநஃ। ம்ரு'தம் குஹ்யே ததோ த்விஸ்து புநரேவ ம்ரு'தம் புதஃ ।। ௧௭.

கைகளை நீரால் கழுவி, மீண்டும் மண்ணால் குளித்து, இருமுறை மறைமுக இடத்தில் மண் பூசிவிட்டு, புத்திசாலி மீண்டும் மண்ணைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

ஏவம் ஶௌச விதிர்த்ரு'ஷ்டஃ ஸர்வவர்ணேஷு நித்யதா। பரிதத்யாந்ம்ரு'தஸ்திஸ்ரோ ஹஸ்தபாதாவஸேசநம் ।। ௧௭.

இவ்வாறு சுத்த விதி எல்லா வகை மக்களிலும் எப்போதும் கடைபிடிக்கப்படுகிறது; கை, கால் கழுவ மூன்று முறை மண் பூச வேண்டும்.

ஆரண்யம் ஶௌசமேதத்து க்ராம்யம் வக்ஷ்யாம்யதஃ பரம்। ம்ரு'தஸ்திஸ்ரஃ பாதயோஸ்து ஹஸ்தயோஸ்திஸ்ர ஏவ ச ।। ௧௭.

இது காட்டில் செய்யும் சுத்தம்; இப்போது கிராமத்தில் செய்யும் முறையை சொல்கிறேன்: கால்களில் மூன்று முறை, கைகளிலும் மூன்று முறை மண் பூச வேண்டும்.

ம்ரு'தஃ பஞ்சதஶாமேத்யே ஹஸ்தாதீநாம் விபாகஶஃ। அநிர்ணிக்தே ம்ரு'தம் தத்யாந்ம்ரு'தந்தே த்வத்பிரேவ து ।। ௧௭.

அசுத்தமான நிலையில், கைகள் மற்றும் பிற உறுப்புகளில் பதினைந்து முறை மண் பூச வேண்டும்; இடம் தெளிவாகத் தெரியவில்லை என்றால், மண்ணைப் பயன்படுத்தி, கடைசியில் நீர் ஊற்ற வேண்டும்.

கண்டம் ஶிரோ வா ப்ராவ்ரு'த்ய ரத்யா பாதகதஸ்து வா। அக்ரு'த்வா பாதயோஃ ஶௌசமாசாந்தோऽப்யஶுசிர்பவேத் ।। ௧௭.

கழுத்தை அல்லது தலையை மூடி, தெருவில் காலில் அழுக்குடன் நடந்தால், கால்களை சுத்தம் செய்யாமல் வாயை கழுவினாலும், அவன் இன்னும் அசுத்தமானவராகவே இருப்பான்.

ப்ரக்ஷால்ய பாத்ரம் நிஃக்ஷிப்ய ஆசம்யாப்யுக்ஷணம் புநஃ। த்ரவ்யஸ்யாந்யஸ்ய து ததா குர்யாதப்யுக்ஷணம் புநஃ ।। ௧௭.

பாத்திரத்தை நன்கு கழுவி வைக்க வேண்டும்; பிறகு நீர் பருகி, மீண்டும் தூவ வேண்டும். மற்ற பொருட்களுக்கும் இப்படியே தூவுதல் செய்ய வேண்டும்.

புஷ்பாதீநாம் த்ரு'ணாநாஞ்ச ப்ரோக்ஷணம் ஹவிஷாந்ததா। பராஹ்ரு'தாநாம் த்ரவ்யாணாம் நிதாயாப்யுக்ஷணம் ததா ।। ௧௭.

மலர்கள், தரைகள் போன்றவை மற்றும் ஹவிஸ் போன்ற சமர்ப்பண பொருட்களுக்கும் தூவுதல் செய்ய வேண்டும்; வெளியிலிருந்து கொண்டுவந்த பொருட்களை வைத்தபின், அவற்றிலும் தூவுதல் செய்ய வேண்டும்.

ப்ரோக்ஷிதந்து ஹரேத் கிஞ்சி ச்ச்ராத்தே தைவ ததா புநஃ। உத்தரேண ஹரேத்வேத்யாம் தக்ஷிணேந விஸர்ஜயேத் ।। ௧௭.

தூவியதை, ஸ்ராத்தம் அல்லது தேவர்களுக்கு சமர்ப்பிக்கும்போது எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; வேதியில் வடக்குப் பக்கம் எடுத்துக்கொண்டு, தெற்குப் பக்கம் விட்டு விட வேண்டும்.

விச்சிந்நம் ஸ்யாத்விபர்யாஸே தைவே பித்ர்யே ததைவ ச। தக்ஷிணேந து ஹஸ்தேந தக்ஷிணாம் வேதிமாலிகேத் ।। ௧௭.

தெய்வ காரியங்களிலும் பித்ரு காரியங்களிலும் இடைஞ்சல் அல்லது மாற்றம் ஏற்பட்டால், வலது கையால் வேதியின் தெற்கு பக்கத்தைத் தடவி வர வேண்டும்.

கராப்யாமேவ தேவாநாம் பித்ரூ'ணாம் விகரம் ஶுபம்। க்ஷுபிதஸ்வப்நயோஶ்சைவ ததா மூத்ரபுரீஷயோஃ ।। ௧௭.

தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும், தூய்மையான செயல்களை இரு கையாலும் செய்ய வேண்டும்; தூக்கமின்மை, சிறுநீர், மலச்சிக்கல் ஆகியவற்றுக்குப் பிறகும் இப்படியே செய்ய வேண்டும்.

நிஷ்டீவிதே யதா வ்யக்தே புக்த்வா விபரிதாய ச। உச்சிஷ்டஸ்ய ச ஸம்ஸ்பர்ஶே ததா பாதாவஸேசநே ।। ௧௭.

தெளிவாக துப்பியதும், உணவு உண்டதும், மேலாடை அணிந்ததும், மீதமுள்ள உணவைத் தொட்ந்ததும், கால்களை கழுவியதும், இவை அனைத்திற்கும் அதேபோல் செய்ய வேண்டும்.

உத்ஸ்ரு'ஷ்டஸ்ய ஸுமம்பாஷே ஹ்யஶுசிம் ப்ரயதஸ்ய ச। ஸந்தேஹேஷு ச ஸர்வேஷு ஶிகாம் முக்த்வா ததைவ ச ।। ௧௭.

நீர் வீசியதும், கடுமையாக பேசியதும், அசுத்தமாக இருந்ததும், சந்தேகம் ஏற்பட்டதும், சிகை அவிழ்ந்ததும், இவற்றுக்குப் பிறகும் அதேபோல் செய்ய வேண்டும்.

விநா யஜ்ஞோபவீதேந மோஹாத்து யத்யுபஸ்ப்ரு'ஷேத்। ஔஷ்டஸ்ய தந்தஸம்ஸ்பர்ஶே தர்ஶநே சாந்த்யவாஸிநாம் ।। ௧௭.

யஜ்ஞோபவீதம் இல்லாமல் தவறுதலாக நீர் பருகினாலும், உதடு அல்லது பற்களைத் தொடினாலும், கிராமத்தின் எல்லையில் வசிப்பவர்களைப் பார்த்தாலும், அதேபோல் செய்ய வேண்டும்.