வாயுபுராணம்

காரஸ்கராஃ புலிந்தாஶ்ச ததாந்தஶபராதய। பீத்வா சாபோபூதிலயே கத்வா சைவ யுகந்தராம் ।। ௧௬.

கொள்ளையர்கள், புலிந்தர்கள், அந்தர்கள், சபரர்கள் ஆகியோர் கழிவிடம் நீர் குடித்த பிறகு அல்லது யுகந்தர மலையில்சென்ற பிறகு—

ஸிந்தோருத்தரபர்ய்யந்தம் ததா திவ்யந்தரே ஶதம்। பாபதேஶாஶ்ச யே கேசித்பாபரத்யுஷிதா ஜநைஃ ।। ௧௬.

சிந்து நதியின் வடக்கு எல்லை, திவ்யந்தர என்ற இடம், தீயவர்கள் வாழும் பாவமான பகுதிகள்—

ஶிஷ்டைஶ்ச வர்ஜிதா யே ச ப்ராஹ்மணைர்வேதபாரகைஃ। கத்வா தேஶாநபுண்யாம்ஸ்து க்ரு'த்ஸ்நம் பாபம் ஸமஶ்நுதே ।। ௧௬.

நல்லவர்கள் மற்றும் வேதம் அறிந்த பிராமணர்கள் விலகும் இடங்கள்— அப்படிப்பட்ட தூய்மை இல்லாத பகுதிகளுக்குச் சென்றால், எல்லா பாவமும் ஏற்படும்.

மநோவ்யக்திரதாக்நிஶ்ச காலே சைவோபலேபநம்। விக்யாபநஞ்ச ஶௌசாநாம் நித்யமஜ்ஞாநமேவ ச ।। ௧௬.

மனஅசுத்தம், அக்கினி, காலம், பூசுதல் ஆகியவை தூய்மைக்கு வழிகள் என்று அறியப்படுகின்றன; ஆனால் இவை பற்றிய அறியாமை எப்போதும் இருக்கிறது.

அதோந்யதா து யஃ குர்ய்யாந்மோஹாச்சௌசஸ்ய ஸங்கரம்। பிஶாசாந் யாதுதாநாம்ஶ்ச பலம் கச்சத்யஸம்ஶயம் ।। ௧௬.

இதற்கு மாறாக, அறியாமல் தூய்மை முறையை தவறாக செய்தால், நிச்சயம் பேய்கள் மற்றும் தீய ஆவிகளுக்கு ஏற்படும் பயனை அடைவான்.

ஶௌசமஶ்ரத்ததாநஶ்ச ம்லேச்சஜாதிஷு ஜாயதே। அயஜ்ஞாஶ்சைவ பாபோ வா திர்ய்யக்யோநிகதோऽபி வா ।। ௧௬.

தூய்மை மற்றும் நம்பிக்கை இல்லாதவன் அந்நிய ஜாதிகளில் பிறக்கிறான்; யாகம் செய்யாதவனும், பாவம் செய்தவனும், மிருகங்களின் கருவில் பிறந்தவனும் அப்படியே பிறக்கிறான்.

ஶௌசேந மோக்ஷம் குர்வாணஃ ஸ்வர்கவாஸீ பவேந்நரஃ। ஶுசிகாமா ஹி தேவா வை தேவைரேததுதாஹ்ரு'தம் ।। ௧௬.

தூய்மையால் மனிதன் விடுதலை அடைந்து சொர்க்கத்தில் வாழ்கிறான்; தேவர்கள் தூய்மையை விரும்புகிறார்கள் என்று அவர்களே கூறியுள்ளனர்.

பீபத்ஸமஶுசிஞ்சைவ வர்ஜயந்தி ஸுராஃ ஸதா। த்ரீணி ஶௌசாநி குர்வந்தி ந்யாயதஃ ஶுபகர்மணஃ ।। ௧௬.

தேவர்கள் எப்போதும் அருவருப்பானதும் தூய்மையற்றதுமானவற்றை தவிர்க்கிறார்கள்; நியாயமாக நல்ல செயல்கள் செய்பவர்கள் மூன்று வகை தூய்மையையும் கடைப்பிடிக்கிறார்கள்.

ப்ரஹ்மண்யாயாதிதேயாய ஶௌசயுக்தாய தீமதே। பித்ரு'பக்தாய தாந்தாய ஸாநுக்ரோஶாய ச த்விஜாஃ ।। ௧௬.

பிரம்மனைப் பக்தியுடன் போற்றுபவருக்கும், விருந்தினருக்கும், தூய்மை மற்றும் ஞானம் உடையவருக்கும், பித்ருக்களை வணங்குபவருக்கும், மனக்கட்டுப்பாடு மற்றும் இரக்கம் உடையவருக்கும், இருமுறை பிறந்தவர்கள் அர்ப்பணைகள் செலுத்துகிறார்கள்.

தைஸ்தைஃ ப்ரீதாஃ ப்ரயச்சந்தி பிதரோ யோகவர்த்தநாஃ। மநஸா காம்க்ஷிதாந் காமாம்ஸ்த்ரைலோக்யப்ரபவாநிதி ।। ௧௬.

அப்படிப்பட்டவர்களால் மகிழ்ந்த பித்ருக்கள், யோகத்தை வளர்க்கும் சக்தியுடன், மனதில் விரும்பும் ஆசைகளை, மூன்று உலகிலும் நிறைவேறும் வகையில் வழங்குகிறார்கள்.

அஹோ தீமம்ஸ்த்வயா ஸூத ஶ்ராத்தகல்பஸ்து கீர்திதஃ। ஶ்ருதோ நஃ ஶ்ராத்தகல்போ வை ரு'ஷிபிஃ பரிகீர்திதஃ ।। ௧௭.

ஓ சூதா, நீங்கள் எவ்வளவு புத்திசாலி! ஸ்ராத்த நிகழ்ச்சியின் முறையை நீங்கள் விளக்கியுள்ளீர்கள்; முனிவர்கள் கூறிய ஸ்ராத்த விதிகளை நாங்கள் கேட்டுள்ளோம்.

அதீவ விஸ்தரோ யஸ்ய விஶேஷேண ப்ரகீர்திதஃ। வத ஶேஷம் மஹாப்ராஜ்ஞ ரு'ஷேஸ்தஸ்ய யதாமதம் ।। ௧௭.

அதன் விவரங்கள் மிகவும் விரிவாக விளக்கப்பட்டுள்ளன; இப்போது, பெரிய ஞானியாய், அந்த முனிவர் எண்ணியதை மீதமுள்ளதைச் சொல்லுங்கள்.

கீர்தயிஷ்யாமி தே விப்ரா ரு'ஷேஸ்தஸ்ய மதந்து தத்। ஶ்ராத்தம் ப்ரதி மஹாபாகாஸ்தந்மே ஶ்ர்ரு'ணுத விஸ்தராத் ।। ௧௭.

ஓ பிராமணர்களே, ஸ்ராத்தம் குறித்து அந்த முனிவரின் கருத்தை நான் உங்களுக்குச் சொல்வேன்; அதனை விரிவாகக் கேளுங்கள், பெரும் பாக்கியசாலிகளே.

உக்தம் ஶ்ராத்தம் மயா பூர்வம் விதிஶ்ச ஶ்ராத்தகர்ம்மணி। பரிஶிஷ்டம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ப்ராஹ்மணாநாம் யதாக்ரமம் ।। ௧௭.

முன்பே ஸ்ராத்தம் மற்றும் அதன் முறையை நான் கூறியுள்ளேன்; இப்போது பிராமணர்களைச் சார்ந்த மீதமுள்ளவற்றை ஒழுங்காக விளக்குகிறேன்.

ந மீமாம்ஸ்யாஃ ஸதா விப்ராஃ பவித்ரம் ஹ்யேததுத்தமம்। தைவே பித்ர்யே ச ஸததம் ஶ்ரூயதே வை பரீக்ஷணம் ।। ௧௭.

பிராமணர்கள் இதை எப்போதும் சந்தேகிக்கக் கூடாது, ஏனெனில் இது மிக உயர்ந்த தூய்மை; தெய்வீகமும் பித்ரு காரியங்களிலும் எப்போதும் பரிசோதனை செய்ய வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

யஸ்மிந் தோஷாஃ ப்ரத்ரு'ஶ்யேரந் ஸத்பிர்வா வர்ஜிதஸ்து யஃ। ஜாநீயாத்வாபி ஸம்வாஸாத்வர்ஜ்ஜயேத்தம் ப்ரயத்நதஃ ।। ௧௭.

யாரிடத்தில் குறைகள் தெரிந்தால், நல்லவர்கள் தவிர்ப்பவராக இருந்தால், அல்லது பழக்கத்தில் தெரிந்தால், அவனை மிகவும் கவனமாகத் தவிர்க்க வேண்டும்.

அவிஜ்ஞாதம் த்விஜம் ஶ்ராத்தே பரீக்ஷேத ஸதா புதஃ । ஸித்தா ஹி விப்ரரூபேண சரந்தி ப்ரு'திவீமிமாம் ।। ௧௭.

அறிவுடையவன் ஸ்ராத்தத்தில் தெரியாத பிராமணரை எப்போதும் பரிசோதிக்க வேண்டும்; காரணம், சித்தர்கள் பிராமண வடிவத்தில் இந்த பூமியில் சுற்றுகிறார்கள்.

தஸ்மாததிதிமாயாந்தமபிகச்சேத் க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ। பூஜயேச்சாபி பாத்யேந பாதாப்யஞ்ஜநபோஜநைஃ ।। ௧௭.

ஆகையால், வந்த விருந்தினரை கைகூப்பி வரவேற்று, அவரை பாதம் கழுவும் நீர், பாதம் பூசுதல், உணவு ஆகியவற்றால் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

உர்வீம் ஸாகரபர்யந்தாம் தேவா யோகேஶ்வராஸ்ததா। நாநா ரூபைஶ்சரந்த்யேதே ப்ரஜா தர்ம்மேண பாலயந் ।। ௧௭.

தேவர்கள் மற்றும் யோகத்திலுள்ள தலைவர்கள் பல வடிவங்களில், கடல் எல்லை வரை இந்த பூமியில் சுற்றி, மக்களை தர்மத்தால் காப்பாற்றுகிறார்கள்.

அர்சயித்வா ததோ தத்யாத்விப்ராயாதிதயே நரஃ। வ்யஞ்ஜநாநி ச பக்ஷ்யாணி பலம் தேஷாம் ததைவ ச ।। ௧௭.

அவரை மரியாதை செய்த பிறகு, மனிதன் பிராமண விருந்தினருக்கு ஊறுகாய், உணவுப் பொருட்கள், பழங்கள் ஆகியவற்றையும் வழங்க வேண்டும்.

ஆக்நிஷ்டோமம் து பயஸா ப்ராப்நுயாத்வை ததாஶ்ருதம்। ஸர்பிஷா து ஶுபம் சக்ஷுஃ ஷோடஶாஹபலம் லபேத்। மதுநா த்வதிராத்ரஸ்ய பலம் ச ஸமவாப்நுயாத் ।। ௧௭.

பாலால் அர்ப்பணை செய்தால் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது; நெய்யால் நல்ல பார்வை, பதினாறு நாள் விரதத்தின் பலன் கிடைக்கும்; தேனால் அதிராத்திர யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

தத்ப்ராப்நுயாச்ச்ரத்ததாநோ நரோ வை ஸர்வைஃ காமைர்போஜயேத்யஸ்து விப்ராந்। ஸர்வார்ததஃ ஸர்வவிப்ராதிதௌ யஃ பலம் புங்க்தே ஸர்வமேதஸ்ய நித்யம் ।। ௧௭.

நம்பிக்கையுடன் பிராமணர்களுக்கு எல்லா விருப்பமானவற்றையும் உணவளிப்பவன் எல்லா பலனையும் பெறுகிறான்; எல்லா பிராமண விருந்தினர்களையும் மரியாதை செய்வதால், அவன் எப்போதும் எல்லா யாகங்களின் பலனையும் அனுபவிக்கிறான்.

யஸ்து ஶ்ராத்தேऽதிதிம் ப்ராப்ய தைவே வாப்யவமந்யதே। தம் வை தேவா விஶ்வயந்தி ஹோதா யத்வத் பராம் வஸும் ।। ௧௭.

ஆனால் ஸ்ராத்தம் அல்லது தெய்வ காரியத்தில் விருந்தினரை அவமதிப்பவன், அவனை தேவர்கள் விட்டு விடுகிறார்கள்; அது போல, ஹோதா அர்ச்சனை செய்யாத பொருளை விட்டு விடுவது போல்.

தேவாஶ்ச பிதரஶ்சைவ வஹ்நிஶ்சைவ ஹி தாந் த்விஜாந் । ஆவிஶ்ய புஞ்ஜதே தத்வை லோகாநுக்ரஹகாரணாத் ।। ௧௭.

தேவர்கள், பித்ருக்கள், அக்கினி ஆகியோர் அந்த இருமுறை பிறந்தவர்களுள் புகுந்து, உலகிற்கு அருள் செய்வதற்காக அவர்களுடன் சேர்ந்து உண்கிறார்கள்.

அபூஜிதா தஹந்த்யேதே தத்யுஃ காமாம்ஶ்ச பூஜிதாஃ। ஸர்வஸ்வேநாபி தஸ்மாத்வை பூஜயேததிதீந் ஸதா ।। ௧௭.

அவர்களை மதிப்பளிக்காமல் இருந்தால், அவர்கள் தீயைப் போல எரிக்கிறார்கள்; மதிப்பளித்தால், விருப்பங்களை வழங்குகிறார்கள். ஆகவே, எவ்வளவு பொருளும் செலவழித்தாலும், எப்போதும் அதிதிகளை மரியாதையுடன் போற்ற வேண்டும்.

வாநப்ரஸ்தோ க்ரு'ஹஸ்தஶ்ச க்ரு'ஹமப்யாகதோऽதவா। பாலாஃ கிந்நா யதிஶ்சைவ ஜாநீயாததிதீந் ஸதா ।। ௧௭.

வனவாசி, கிருஹஸ்தர், வீட்டிற்கு வந்தவர், பிள்ளைகள், சோர்ந்தவர்கள், யதி ஆகியோரை எப்போதும் அதிதிகள் என்று அறிந்து மதிக்க வேண்டும்.

அப்யாகதோ யாசகஃ ஸ்யாததிதிஃ ஸ்யாதயாசகஃ। அதிதேரதிதிஃ ஶ்ரேஷ்டஃ ஸோऽதிதிர்யோக உச்யதே ।। ௧௭.

வந்து ஏதும் கேட்பவர் அதிதி; கேட்காதவரும் அதிதி. அதிதிகளில், அழைக்காமல் வந்தவரே சிறந்த அதிதி; அவர்தான் உண்மையான அதிதி என்று கூறப்படுகிறது.

ந கோரோ நாபி ஸங்கீர்ணோ நாவித்யோ ந விஶேஷவித்। ந ச ஸந்தோ ந ஸம்ரு'த்தோ ந ஸேவீ நாசரோऽதிதிஃ ।। ௧௭.

அதிதி என்பவர் கொடூரமோ, கலந்தவரோ, அறியாதவரோ, வேறுபாடுகளை அறிந்தவரோ அல்லர்; நல்லவரோ, செல்வமுள்ளவரோ, பணிபுரிபவரோ, ஒழுக்கம் கடைப்பிடிப்பவரோ கூட அல்லர்.

பிபாஸிதாய ஶ்ராந்தாய ப்ராந்தாயாதிபுபுக்ஷதே। தஸ்மை ஸத்க்ரு'த்ய தாதவ்யம் யஜ்ஞஸ்ய பலமிச்சதா ।। ௧௭.

தாகம் கொண்டவருக்கு, சோர்ந்தவருக்கு, வழி தவறியவருக்கு, மிகுந்த பசிக்குள்ளவருக்கு, யஜ்ஞ பலன் விரும்புபவர் மரியாதையுடன் கொடுக்க வேண்டும்.