வாயுபுராணம்

பர்வ்வதோ ஹிமவாந்நாம நாநாதாதுவிபூஷிதஃ। யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ராணி ஆயதோऽஶீதிருச்யதே ।। ௧௫.

இமயமலை என்ற பர்வதம், பலவகை கனிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது, எண்பதாயிரம் யோஜனங்கள் பரப்பளவில் விரிந்துள்ளது என்று கூறப்படுகிறது.

ஸித்தசாரணஸங்கீர்ணஃ ஸித்தசாரணஸேவிதஃ। தத்ர புஷ்கரிணீ ரம்யா ஸுஷும்நா நாம விஶ்ருதா ।। ௧௫.

அங்கு சித்தர்களும் சாரணர்களும் நிறைந்திருக்கிறார்கள்; அங்கே சுஷும்னா என்ற அழகான, புகழ்பெற்ற ஒரு புஷ்கரிணி உள்ளது.

தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி தத்ர ஜாதஸ்து ஜீவதி। ஶ்ராத்தம் பவதி சாநந்த்யம் தஸ்யாம் தத்தம் மஹோதயம்। தாரயேச்ச யதா ஶ்ராத்தம் தஶபூர்வ்வாந்தஶாபராந் ।। ௧௫.

அங்கே பிறந்தவர் பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்கிறார்; அங்கே செய்யப்படும் பித்ரு வழிபாடு முடிவில்லாத பலனை தரும்; அந்த வழிபாடு பத்து முன்னோர்களையும் பத்து பின்வந்தோர்களையும் காப்பாற்றும்.

ஸர்வ்வம் புண்யம் ஹிமவதோ கங்கா புண்யா ச ஸர்வ்வதஃ। ஸமுத்ரகாஃ ஸமுத்ராஶ்ச ஸர்வ்வே புண்யாஃ ஸமந்ததஃ ।। ௧௫.

இமயமலையின் எல்லா புண்ணியமும், கங்கையின் புனிதமும், கடலை நோக்கி ஓடும் எல்லா நதிகளும், எல்லா இடங்களிலும் புனிதமானவையாகும்.

ஏவமாதிஷு ஸர்வ்வேஷு ஶ்ராத்தம் நிர்வர்த்தயேத்புதஃ । பூதோ பவதி ஸ்நாத்வா நு தத்த்வா தத்த்வா ததைவ ச ।। ௧௫.

இப்படி எல்லா இடங்களிலும், அறிவுள்ளோர் பித்ரு வழிபாடு செய்ய வேண்டும்; அங்கு நீராடி, தானம் செய்தால், ஒருவர் தூய்மையடைவார்.

ஶைலஸாநுஷு துங்கேஷு கந்தரேஷு குஹாஸு ச। உபஹ்வரநிதம்பேஷு ததா ப்ரஸ்ரவணேஷு ச ।। ௧௫.

உயர்ந்த மலைச்சரிவுகளில், பள்ளத்தாக்குகளிலும், குகைகளிலும், பள்ளங்களின் ஓரங்களிலும், நீரூற்றுகளிலும்.

புலிநேஷ்வாபகாநாம் ச ததைவ ப்ரபவே யுகே। மஹோததௌ கவாம் கோஷ்டே ஸங்கமேஷு வநேஷு ச ।। ௧௫.

ஆறுகளின் கரைகளிலும், அவற்றின் தோற்ற இடங்களிலும், பெருங்கடலிலும், பசுக்களின் திடலிலும், சங்கமங்களில், காடுகளிலும்.

அஸம்ஸ்ரு'ஷ்டோபலிப்தாஸு ஹ்ரு'த்யாஸு ஸுரபீஷு ச। கோமயேநோபலிப்தேஷு விவிக்தேஷு க்ரு'ஹேஷு ச ।। ௧௫.

கழுவாத தூய்மையான இடங்களிலும், மனம் கவரும் வாசனை மிகுந்த இடங்களிலும், பசுமலத்தால் பூசப்பட்ட இடங்களிலும், தனிமையான வீடுகளிலும்.

குர்ய்யாச்ச்ராத்தமதைதேஷு நித்யமேவ யதாவிதி। ப்ரதக்ஷிணம் திஶம் கத்வா ஸர்வ்வகாமசிகீர்ஷவஃ ।। ௧௫.

இவ்விடங்களில் எப்போதும் முறையைப் பின்பற்றி, திசையைச் சுற்றி வணங்கி, எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேற வேண்டும் என விரும்பி, ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்.

ஏவமேதேஷு ஸர்வ்வேஷு ஶ்ராத்தம் குர்ய்யாததந்த்ரிதஃ। ஏவமேவ து மேதாவீ ப்ராஹ்மீம் ஸித்திமவாப்நுயாத் ।। ௧௫.

இவ்வளவு இடங்களிலும் மனம் சோராமல் ஸ்ராத்தம் செய்து வந்தால், அறிவுள்ளவர் ப்ராமண சித்தியை அடைவார்.

த்ரைவர்ண்யே விஹிதே ஸ்தாநே தர்ம்மவர்ணாஶ்ரமே ததா। கோபஸ்தாநஸ்ய ஸம்த்யாகாத்ப்ராப்யதே பித்ரு'பூஜநம் ।। ௧௫.

மூன்று வர்ணத்தவருக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட இடங்களிலும், தர்மமான வர்ணாசிரமத்திலும், கோபத்தை விட்டு விட்டு, பித்ருக்களை வழிபட முடியும்.

தீர்தாந்யநுஸரந் தீரஃ ஶ்ரத்ததாநோ ஜிதேந்த்ரியஃ। க்ரு'தபாபஶ்ச ஶுத்த்யேத கிம் புநஃ ஶுபகர்ம்மக்ரு'த் ।। ௧௫.

தீர்த்தங்களை நாடி, மனம் உறுதியுடன், நம்பிக்கையுடன், இంద్రியங்களை அடக்கி, பாவம் செய்தவரும் தூய்மையடைவார்; நன்மை செய்பவருக்கு எவ்வளவு அதிகம் என்று யோசிக்கவும்.

திர்யக்யோநிம் ந கச்சேச்ச குதேஶே ந ச ஜாயதே। ஸ்வர்கீ பவதி வை விப்ரோ மோக்ஷோபாயம் ச விந்ததி ।। ௧௫.

அவன் கீழ்மையான பிறவிக்கு செல்லமாட்டான், தீய இடத்தில் பிறக்கமாட்டான்; அந்த ப்ராமணன் சுவர்க்கத்தை அடைந்து, மோக்ஷம் பெறும் வழியையும் காண்பான்.

அஶ்ரத்ததாநாஃ பாப்மாநோ நாஸ்திகாஃ ஸ்திதஸம்ஶயாஃ। ஹேதுத்ரஷ்டா ச பஞ்சைதே ந தீர்தபலமஶ்ர்நுதே ।। ௧௫.

நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள், பாவிகள், கடவுளை மறுப்பவர்கள், எப்போதும் சந்தேகத்தில் இருப்பவர்கள், காரணங்களை மட்டும் தேடுபவர்கள்—இந்த ஐவரும் தீர்த்த பலனை பெறமாட்டார்கள்.

குருதீர்தே பரா ஸித்திஸ்தீர்தாநாம் பரமம் பதம் । த்யாநம் தீர்தபரம் தஸ்மாத்ப்ரஹ்மதீர்தம் ஸநாதநம் ।। ௧௫.

ஆசானின் தீர்த்தத்தில் உயர்ந்த Siddhi கிடைக்கிறது; தீர்த்தங்களில் மிக உயர்ந்த நிலை அது. தீர்த்தத்தை தியானிப்பது என்றும் நிலைத்த ப்ரம்ம தீர்த்தமாகும்.

உபவாஸாத்பரம் த்யாநமிந்த்ரியாணாம் நிவர்த்தநம்। உபவாஸநிபத்தா ஹி ப்ராணைரிஹ புநஃ புநஃ ।। ௧௫.

உண்ணாமையை விட உயர்ந்தது தியானம்; இந்திரியங்களை அடக்குவது. உண்ணாமை உயிர்களை மீண்டும் மீண்டும் கட்டிப் போடுகிறது.

ப்ராணாபாநௌ ஸமௌ க்ரு'த்வா விஷயாணீந்த்ரியாணி ச । புத்திம் மநஸி ஸம்யம்ய ஸர்வ்வேஷாம் து நிவர்த்தநம் ।। ௧௫.

உயிர் வருகையும் போக்கையும் சமமாக்கி, இந்திரியங்களை பொருள்களிலிருந்து விலக்கி, புத்தியை மனதில் அடக்கி வைத்தால், அனைத்தும் அடக்கமடையும்.

ப்ரத்யாஹாரம் புநர்வித்தி மோக்ஷோபாயமஸம்ஶயம்। இந்த்ரியாணாம் மநோ கோரம் புத்த்யாதீநாம் ப்ரவர்த்தநம் ।। ௧௫.

பின்வாங்குதலை மோக்ஷம் பெறும் வழி என்று சந்தேகமின்றி அறிக; இந்திரியங்களின் மனம் வலிமையானது, புத்தி முதலியவற்றின் செயலும் அப்படியே.

அநாஹாராத்க்ஷயம் யாதி வித்யாதநஶநம் தபஃ। நிக்ரஹாத்புத்திமநஸோ ரம்யா புத்திஸ்து ஜாயதே ।। ௧௫.

உணவு தவிர்ந்தால் உடல் சுருங்கும்; உண்ணாமை தவம் என்று அறிக; புத்தி மனதை அடக்கினால் இனிமையான புத்தி பிறக்கும்.

க்ஷீணேஷு ஸர்வ்வபாபேஷு க்ஷீணேஷ்வேவேந்த்ரியேஷு ச। பரிநிர்வாதி ஶுத்தாத்மா யதா வஹ்நிர்நிரிந்தநஃ ।। ௧௫.

எல்லா பாவங்களும் களைந்தபோது, இந்திரியங்கள் அடங்கியபோது, தூய்மையான ஆன்மா முழுமையாக அமைதியடையும்; எரியின்றி தீயைபோல்.

காரணேப்யோ குணேப்யோऽத வ்யக்தாவ்யக்தஸ்ய க்ரு'த்ஸ்நஶஃ। வியோஜயதி க்ஷேத்ரஜ்ஞம் தேப்யோ யோகேந யோகவித் ।। ௧௫.

காரணங்களிலிருந்தும், குணங்களிலிருந்தும், வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் அனைத்திலிருந்தும், யோகத்தை அறிந்தவர், க்ஷேத்ரஜ்ஞனை அவற்றிலிருந்து பிரிக்கிறார்.

தஸ்ய நாஸ்தி கதிஸ்தாநம் வ்யக்தாவ்யக்தம் ந ஸம்ஶயஃ। ஆஸந்நஃ ஸதஸந்நைவ நைவ கிஞ்சித் ஸ்தித இதி ।। ௧௫.

அவனுக்கு செல்லும் இடமோ நிலைமையோ இல்லை; வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் பற்றி சந்தேகமில்லை; அவன் அருகிலும் இருக்கிறான், இருப்பதும் இல்லாததும், எதுவும் நிலைபெறவில்லை.

அதஃ பரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி தாநாநி ச பலாநி ச। ஶ்ராத்தகர்ம்மாணி மேத்யாநி வர்ஜநீயாநி யாநி ச ।। ௧௬.

இதற்கு அடுத்ததாக, நான் தானங்கள் மற்றும் அவற்றின் பலன்கள், தூய்மையான ஸ்ராத்தக் கிரியைகள், தவிர்க்க வேண்டியவை ஆகியவற்றைச் சொல்கிறேன்.

ஹிமப்ரபதநே குர்ய்யாதாஹரேத்வா ஹிமந்ததஃ। அக்நிஹோத்ரமதஃ புண்யம் பரமம் ஹி ததஃ ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௧௬.

பனிக்காலத்தில் அல்லது பனிப்பொழிவில் அக்னிஹோத்ரம் செய்ய வேண்டும்; இதனால் கிடைக்கும் புணியம் மிக உயர்ந்ததாக கருதப்படுகிறது.

நக்தந்து வர்ஜயேச்ச்ராத்தம் ராஹோரந்யத்ர தர்ஶநாத்। ஸர்வ்வஸ்வேநாபி கர்த்தவ்யம் க்ஷிப்ரம் வை ராஹுதர்ஶநே ।। ௧௬.

இரவில் ஸ்ராத்தம் செய்யக் கூடாது; ராகு தோன்றும் நேரத்தைத் தவிர. ராகுவை பார்த்தவுடன், எல்லா செல்வத்தையும் செலவிட்டாலும், விரைவாக அதைச் செய்ய வேண்டும்.

உபராகே ந குர்ய்யாத்யஃ பங்கே கௌரிவ ஸீததி। குர்வாணஸ்தூத்தரேத்பாபாந்மக்நாந்நௌரிவ ஸாகரே ।। ௧௬.

சூரியன் அல்லது சந்திரன் கிரகணம் நேரத்தில் யாரும் கிரியைகள் செய்யக் கூடாது; அது செய்யும் போது, பசு சேற்றில் மூழ்குவது போல் வீழ்ச்சி ஏற்படும். ஆனால், அவ்வாறு செய்யும் போது, கடலில் படகு போல் பாவத்தில் வீழ்ந்தவர்களை மீட்கும்.

விஶ்வதேவஞ்ச ஸௌம்யஞ்ச பஹுமாம்ஸபரம் ஹவிஃ । விஷாணம் வர்ஜயேத்காட்கமஸூயாநாஶநாய வை ।। ௧௬.

விச்வேதேவர்கள் மற்றும் சோமனுக்கான நிவேதனங்களில் அதிகமான இறைச்சி இருக்க வேண்டும்; ஆனால் கொம்புள்ள மிருகங்களும், வாள் போன்ற ஆயுதம் உடையவையும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும், ஏனெனில் அவை பொறாமையும் அழிவையும் தரும்.

த்வஷ்டா வை வார்ய்யமாணஸ்து தேவேஶேந மஹாத்மநா। பிபஞ்சசீபதேஃ ஸோமம் ப்ரு'திவ்யாமபதத்புரா ।। ௧௬.

மகா தேவனான தேவர்களின் தலைவன் தடுத்தபோதும், த்வஷ்டா ஒருமுறை சசி தேவியின் கணவரின் சோமத்தை அருந்தி, பூமியில் விழுந்தான்.

ஶ்யாமாகாஸ்து ததோத்பந்நாஃ பித்ரர்தமபி பூஜிதாஃ। விப்ருஷஸ்தஸ்ய நாஸாப்யாமஸக்தாப்யாம் ததைவ ச ।। ௧௬.

அதேபோல், ச்யாமாகம் என்ற தானியமும் முன்னோர்களுக்காக உருவாகி, மதிப்புடன் பூஜிக்கப்பட்டது; அவன் மூக்கிலிருந்து விழுந்த துளிகளும் அதுபோலவே இணைந்தன.