வாயுபுராணம்

ஸா த்வம் வசநமாஸாத்ய மம தர்மப்ரு'தாம் வரே । ஸஞ்ஜீவய ப்ரஜா நித்யம் ஶக்தா ஹ்யஸி ந ஸம்ஶயஃ

'ஆகையால், தர்மத்தை நிலைநிறுத்துவோரில் சிறந்தவளே, என் வார்த்தையை ஏற்று, எப்போதும் மக்களை உயிர்ப்பிக்க வேண்டும்; நீக்கு இதற்கு நிச்சயமாகத் தகுதியானவள்.'

துஹித்ரு'த்வஞ்ச மே கச்ச ஏவமேதம் மஹத்வரம் । நியச்சே த்வாந்து தர்மார்தம் ப்ரயுக்தம் கோரதர்ஶநே

நீ என் மகளாகு; இது ஒரு பெரிய வழி. தர்மத்துக்காக நான் இப்போது உன்னை அடக்குகிறேன், பயங்கரமானவளே.

ப்ரத்யுவாச ததோ வைந்யமேவமுக்தா ஸதீ மஹீ । ஏவமேததஹம் ராஜந் விதாஸ்யாமி ந ஸம்ஶயஃ

அப்பொழுது அந்த நல்லொழுக்கமுள்ள பூமி, வேண்யனிடம் இப்படிச் சொன்னாள்: 'அப்படியே, அரசே; நான் இதைச் செய்வேன், சந்தேகம் இல்லை.'

வத்ஸந்து மம தம் யச்ச க்ஷரேயம் யேந வத்ஸலா । ஸமாஞ்ச குரு ஸர்வத்ர மாம் த்வம் தர்மப்ரு'தாம் வர । யதா விஷ்யந்தமாநஞ்ச க்ஷீரம் ஸர்வத்ர பாவயே

எனக்கு ஒரு கன்றை கொடு; அதனால், அன்புள்ளவரே, நான் பசுவாக பால் தர முடியும். தர்மத்தில் சிறந்தவரே, எல்லா இடங்களிலும் என்னை சமமாக்கு; பால் எங்கும் ஓடுவது போல, நானும் எங்கும் இருப்பேன்.

தத உத்ஸாரயாமாஸ ஶிலாஜாலாநி ஸர்வஶஃ । தநுஷ்கோட்யா ததோ வைந்யஸ்தேந ஶைலா விவார்த்திதாஃ

அதன்பின் வேண்யன் தனது வில்லின் முனையால் எல்லா கல்லடுக்கு அடுக்குகளையும் அகற்றினார்; அதனால் மலைகள் அகற்றப்பட்டன.

மந்வந்தரேஷ்வதீதேஷு விஷமாஸீத்வஸுந்தரா । ஸ்வபாவேநாபவம்ஸ்தஸ்யாஃ ஸமாநி விஷமாணி ச

முந்தைய மன்வந்தரங்களில் பூமி இயற்கையாக Uneven-ஆக இருந்தது; அவளது சமமானதும் சமமில்லாததும் அவளது இயல்பிலிருந்தே வந்தது.

ந ஹி பூர்வநிஸர்கே வை விஷமே ப்ரு'திவீதலே । ப்ரவிபாகஃ புராணாம் வா க்ராமாணாம் வாபி வித்யதே

முந்தைய படைப்பில், பூமியின் Uneven-ஆகிய மேற்பரப்பில் நகரங்களோ, கிராமங்களோ பிரிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை.

ந ஸஸ்யாநி ந கோரக்ஷா ந க்ரு'ஷிர்ந வணிக்பதஃ । சாக்ஷுஷஸ்யாந்தரே பூர்வமேததாஸீத்புரா கில । வைவஸ்வதேऽந்தரே தஸ்மிந்ஸர்வஸ்யைதஸ்ய ஸம்பவஃ ॥௨.௧.

அப்போது பயிர்களும், மாடுகளை மேய்ப்பதும், விவசாயமும், வணிகப் பாதைகளும் எதுவும் இல்லை; சாக்ஷுஷ மன்வந்தரத்திற்கு முன்பு, பழங்காலத்தில் இப்படித்தான் இருந்தது. வைவஸ்வத மன்வந்தரத்தில் இவை எல்லாம் தோன்றின.

௬௨.௧௭௨ ஸமத்வம் யத்ர யத்ராஸீத்பூயஸ்தஸ்மிம்ஸ்ததேவ ஹி । தத்ர தத்ர ப்ரஜாஸ்தா வை நிவஸந்தி ஸ்ம ஸர்வதா

எங்கு சமமான நிலம் இருந்ததோ, அங்குதான் மக்கள் எப்போதும் வாழ்ந்தார்கள்.

ஆஹாரஃ பலமூலந்து ப்ரஜாநாமபத்கில । வைந்யாத்ப்ரப்ரு'தி லோகேऽஸ்மிந்ஸர்வஸ்யைதஸ்ய ஸம்பவஃ

மக்களின் உணவு பழமும் வேர் என்பதாக இருந்தது என்று சொல்கிறார்கள்; வேண்யனுக்குப் பிறகு இந்த உலகில் இவை எல்லாம் தோன்றின.

க்ரு'ச்ச்ரேண மஹதா ஸோऽபி ப்ரநஷ்டாஸ்வோஷதீஷு வை । ஸ கல்பயித்வா வத்ஸந்து சாக்ஷுஷம் மநுமீஶ்வரஃ । ப்ரு'துர்துதோஹ ஸஸ்யாநி ஸ்வதலே ப்ரு'திவீம் ததஃ

அவன் மிகுந்த முயற்சியிலும் மூலிகைகள் இல்லாமல் போனது; பிறகு ஆண்டவன் ஒரு கன்றாக சாக்ஷுஷ மனுவை அமைத்து, ப்ரிது பூமியிலிருந்து பயிர்களை பசுவாக பால் பாய்ச்சினார்.

ஸஸ்யாநி தேந துக்தாநி வைந்யேந து வஸுந்தராம் । மநுஞ்ச சாக்ஷுஷம் க்ரு'த்வா வத்ஸம்பாத்ரே ச பூமயே । தேநாந்நேந ததா தா வை வர்த்தயந்தே ப்ரஜாஃ ஸதா

வேண்யனால் பூமி பயிர்களுக்காக பசுவாக பால் பாய்ந்தாள்; சாக்ஷுஷ மனுவை கன்றாகவும், ஒரு பாத்திரத்தையும் வைத்துப் பூமியிலிருந்து பால் எடுத்தார்; அந்த உணவால் மக்கள் எப்போதும் வாழ்ந்தார்கள்.

ரு'ஷிபிஃ ஸ்தூயதே வாபி புநர்துக்தா வஸுந்தரா । வத்ஸஃ ஸோமஸ்த்வபூத்தேஷாம் தோக்தா சாபி ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ

முனிவர்கள் புகழ்ந்தபோது மீண்டும் பூமி பசுவாக பால் பாய்ந்தாள்; சோமன் கன்றாகவும், ப்ருஹஸ்பதி பால் பாய்ச்சுபவராகவும் இருந்தார்.

பாத்ரமாஸீத்து சந்தாம்ஸி காயத்ர்யாதீநி ஸர்வஶஃ । க்ஷீரமாஸீத்ததா தேஷாம் தபோ ப்ரஹ்ம ச ஶாஶ்வதம்

அப்போது வேதப் பாகங்கள், குறிப்பாக காயத்ரி முதலியவை பாத்திரமாக இருந்தன; அவர்களுக்கு பால் தவமும், நிலையான பிரம்மமும் ஆக இருந்தது.

புநஃ ஸ்துத்வா தேவகணைஃ புரந்தரபுரோகமைஃ । ஸௌவர்ணம் பாத்ரமாதாய அம்ரு'தம் துதுஹே ததா । தேநைவ வர்த்தயந்தே ச தேவா இந்த்ரபுரோகமாஃ

மீண்டும் புரந்தரன் தலைமையிலான தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது, பொன்னால் ஆன பாத்திரம் எடுத்துத் தேவர்கள் அமிர்தத்தை பசுவாக பால் பாய்ந்தார்கள்; அதனால் இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்கள் வாழ்கிறார்கள்.

நாகைஶ்ச ஸ்தூயதே துக்தா விஷம் க்ஷீரம் ததா மஹீ । தேஷாஞ்ச வாஸுகிர்தோக்தா காத்ரவேயா மஹௌஜஸஃ

நாகர்கள் புகழ்ந்தபோது பூமி பசுவாக விஷத்தை பால் போல பாய்ந்தாள்; அவர்களில் வாசுகி பால் பாய்ச்சுபவராகவும், சக்திவாய்ந்த காத்ருவையின் மகன்கள் கன்றாகவும் இருந்தார்கள்.

நாகாநாம் வை த்விஜஶ்ரேஷ்ட ஸர்பாணாஞ்சைவ ஸர்வஶஃ । தேநைவ வர்த்தயந்த்யுக்ரா மஹாகாயா மஹோல்பணாஃ । ததாஹாராஸ்ததாசாராஸ்தத்வீர்யாஸ்து ஸதாஶ்ரயாஃ

நாகர்களுக்கும், எல்லா பாம்புகளுக்கும், அந்த விஷத்தின் மூலம் அவர்கள், பயங்கரமான, பெரிய உடலுடைய, வலிமைமிக்கவர்களாக வாழ்கிறார்கள்; அவர்களின் உணவு, நடத்தை, வலிமை அனைத்தும் அதில்தான் இருக்கிறது.

ஶ்ராம(ஆம)பாத்ரே புநர்துக்தா த்வந்தர்த்தாநமியம் மஹீ । வத்ஸம் வைஶ்ரவணம் க்ரு'த்வா யக்ஷைஃ புண்யஜநைஸ்ததா ॥௨.௧.

சாம்பிரம் பாத்திரத்தில் மீண்டும் பூமி மறைந்த பொருட்களுக்கு பசுவாக பால் பாய்ந்தாள்; வைஸ்ரவணனை கன்றாகவும், யக்ஷர்களையும் நல்லவர்களையும் சேர்த்து.

௬௨.௧௮௨ தோக்தா ச ஜதுநாபஸ்து பிதா மணிவரஸ்ய ஸஃ । யக்ஷாத்மஜோ மஹாதேஜா வஶீ ஸ ஸுமஹாபலஃ । தேந தே வர்த்தயந்தீதி பரமர்ஷிருவாச ஹ

மணிவரனின் தந்தையான ஜடுநாப் பால் பாய்ச்சுபவராக இருந்தார்; அவர் யக்ஷகுலத்தில் பிறந்த, பெரிய வலிமைமிக்கவர். அதனால் அவர்கள் வாழ்கிறார்கள் என்று பெரிய முனிவர் கூறினார்.

ராக்ஷஸைஶ்ச பிஶாசைஶ்ச புநர்துக்தா வஸுந்தரா । ப்ரஹ்மோபேதஸ்து தோக்தா வை தேஷாமாஸீத்குபேரகஃ

ராட்சதர்களும் பிசாசுகளும் மீண்டும் பூமியை பாலைபோல் பிழிந்தனர்; அவர்களுக்கு ப்ரம்மாவின் அருள் பெற்ற குபேரன் பாலை பிழிந்தவன் ஆனான்.

ரக்ஷஃ ஸுமாலீ பலவாந்க்ஷீரம் ருதிரமேவ ச । கபாலபாத்ரே நிர்துக்தா அந்தர்த்தாநஞ்ச ராக்ஷஸைஃ । தேந க்ஷீரேண ரக்ஷாம்ஸி வர்த்தயந்தீஹ ஸர்வஶஃ

அதிக பலம் கொண்ட ராட்சதன் சுமாலி, பாலைப் பதிலாக இரத்தத்தை, பாத்திரமாக ஒரு மண்டையோசையை எடுத்துப் பிழிந்தான்; அந்த இரத்தத்தை ராட்சதர்கள் மறைத்து வைத்தனர்; அந்த பாலைப்போன்ற இரத்தத்தால் ராட்சதர்கள் இங்கு எல்லாவிதமாக வாழ்கின்றனர்.

பத்மபாத்ரே புநர்துக்தா கந்தர்வைரப்ஸரோகணைஃ । வத்ஸம் சித்ரரதம் க்ரு'த்வா ஶுசீந் கந்தாஸ்ததைவ ச

பூமி மீண்டும் கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் புகழ்ந்து பிழிந்தனர்; பாத்திரமாக தாமரைப் பூவை எடுத்தனர், கன்றாக சித்ரரதனை வைத்தனர், தூய மணமுள்ள வாசனைகளைப் பெற்றனர்.

தேஷாம் விஶ்வாவஸுஸ்த்வாஸீத்தோக்தா புத்ரோ முநேஃ ஶுசிஃ । கந்தர்வராஜோऽதிபலோ மஹாத்மா ஸூர்யஸந்நிபஃ

அவர்களில், முனிவரின் தூய மகன் விஷ்வாவசு பாலை பிழிந்தவன் ஆனான்; கந்தர்வர்களின் ராஜா, மிகுந்த வலிமை உடையவன், பெரிய உள்ளம் கொண்டவன், சூரியனைப் போல ஒளிவீசுபவன்.

ஶைலைஶ்ச ஸ்தூயதே துக்தா புநர்தேவீ வஸுந்தரா । தத்ரௌஷதீர்மூர்த்திமதீ ரத்நாநி விவிதாநி ச

மலைகளும் பூமியை புகழ்ந்து மீண்டும் பிழிந்தனர்; அங்கு உருவம் கொண்ட மூலிகைகளும் பலவகை ரத்தினங்களும் கிடைத்தன.

வத்ஸஸ்து ஹிமவாம்ஸ்தேஷாம் மேருர்தோக்தா மஹாகிரிஃ । பாத்ரந்து ஶைலமேவாஸீத்தேந ஶைலஃ ப்ரதிஷ்டிதஃ

அவர்களுக்கு கன்றாக ஹிமவான், பாலை பிழிந்தவன் பெரிய மலை மேரு; பாத்திரமும் ஒரு மலைதான்; அதனால் அந்த மலை நிலைபெற்றது.

ஸ்தூயதே வ்ரு'க்ஷவீருத்பிஃ புநர்துக்தா வஸுந்தரா । பலாஶபாத்ரமாதாய துக்தம் சிந்நப்ரரோஹணம்

மரங்களும் செடிகளும் பூமியை புகழ்ந்து மீண்டும் பிழிந்தனர்; பாத்திரமாக பிளாஷ மர இலை எடுத்தனர்; பாலைபோல் கிடைத்தது வெட்டப்பட்டு முளைக்கும் கிளைகள்.

காமதுக் புஷ்பிதஃ ஶைலஃ ப்லக்ஷோ வத்ஸோ யஶஸ்விநீ । ஸர்வகாமதுகா தோக்த்ரீ ப்ரு'திவீ பூதபாவிநீ

மலர் பூத்த மலை எல்லாம் வேண்டியதை வழங்கும் பசு; புகழ்பெற்ற பிளக்ஷ மரம் கன்றாக இருந்தது; எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆசைகள் நிறைவேறும் வகையில் பூமி பாலை பிழிந்தவளாக இருந்தாள்.

ஸைஷா தாத்ரீ விதாத்ரீ ச தாரணீ ச வஸுந்தரா । துக்தா ஹிதார்தம் லோகாநாம் ப்ரு'துநா இதி நஃ ஶ்ருதம் । சராசரஸ்ய லோகஸ்ய ப்ரதிஷ்டா யோநிரேவ ச ॥௨.௧.

இவள் தான் போஷிப்பவள், படைப்பவள், தாங்கும் பூமி; உலகங்களுக்காக ப்ரிதுவால் பிழிந்தவள் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்; நகரும், நிலையாக இருக்கும் உலகத்திற்கும் இவள் அடிப்படை, கருவாக உள்ளவள்.

உத்தரார்த்தம் -

வடக்கு பாதி—