வாயுபுராணம்

அலபந்தீ ததா த்ராணம் வைந்யமேவாந்வபத்யத । க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடா தேவீ பூஜ்யா லோகைஸ்த்ரிபிஃ ஸதா

அப்போது பாதுகாப்பு எங்கும் கிடைக்காததால், அவள் வெண்யனையே அடைந்தாள்; மூன்று உலகங்களாலும் எப்போதும் போற்றப்படும் அந்த தேவி, கைகூப்பி அவனிடம் நின்றாள்.

உவாச வைந்யம் நாதர்மம் ஸ்த்ரீவதே பரிபஶ்யஸி । கதம் தாரயிதா சாஸி ப்ரஜா ராஜந் மயா விநா

அவள் வெண்யனை நோக்கி, 'பெண்களை கொல்வது தப்பென்று நீ எண்ணவில்லை; என்னை இல்லாமல், அரசா, நீ எப்படி மக்களை வாழ வைப்பாய்?' என்று கேட்டாள்.

மயி லோகாஃ ஸ்திதா ராஜந் மயேதந்தார்யதே ஜகத் । மத்ரு'தே ச விநஶ்யேயுஃ ப்ரஜாஃ பார்திவஸத்தம

'அரசே, இந்த உலகங்கள் என்னுள் இருக்கின்றன; என்னால் தான் உலகம் தாங்கப்படுகிறது. என்னை இல்லாமல், அரசர்களில் சிறந்தவரே, மக்கள் அழிந்துவிடுவார்கள்.'

ந மாமர்ஹஸி வை ஹந்தும் ஶ்ரேயஶ்சேத்த்வம் சிகீர்ஷஸி । ப்ரஜாநாம் ப்ரு'திவீபால ஶ்ர்ரு'ணு சேதம் வசோ மம ॥௧௫௫ . உபாயதஃ ஸமாரப்தாஃ ஸர்வே ஸித்தந்த்யுபக்ரமாஃ. ஹத்வாபி மாம் ந ஶக்தஸ்த்வம் ப்ரஜாநாம் பாலநே ந்ரு'ப

'நீ மக்களின் நன்மை விரும்பினால், என்னை கொல்ல கூடாது, பூமியின் காவலரே. என் வார்த்தையை கேள்: எல்லா முயற்சிகளும் முறையாக தொடங்கினால் தான் நிறைவேறும். என்னை கொன்றாலும், அரசா, மக்களை பாதுகாக்க நீ இயலாது.'

அந்நபூதா பவிஷ்யாமி ஜஹி கோபம் மஹாத்யுதே । அவத்யாஶ்ச ஸ்த்ரியஃ ப்ராஹுஸ்திர்யக்யோநிஶதேஷ்வபி । மத்வைவம் ப்ரு'திவீபால தர்மம் ந த்யக்துமர்ஹஸி

'நான் உணவாக மாறுவேன்; உன் கோபத்தை விட்டுவிடு, பெரும் ஒளியுடையவரே. பெண்கள் நூறு விலங்குகளிலும் கூட கொல்ல முடியாதவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது. இதை அறிந்து, பூமியின் காவலரே, நீ தர்மத்தை விட்டு விடக்கூடாது.'

ஏவம் பஹுவிதம் வாக்யம் ஶ்ருத்வா ராஜா மஹாமநாஃ । க்ரோதம் நிக்ரு'ஹ்ய தர்மாத்மா வஸுதாமிதமப்ரவீத்

இவ்வாறு பலவிதமான வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன், பெரிய மனம் கொண்டவன், கோபத்தை அடக்கி, தர்மத்துடன் பூமியை நோக்கி பேசினான்.

ஏகஸ்யார்தாய யோ ஹந்யாதாத்மநோ வா பரஸ்ய வா । ஏகம் ப்ராணம் பஹூந் வாபி காமம் தஸ்யாஸ்தி பாதகம்

'ஒருவருக்காக, தன்னை அல்லது பிறரை, ஒரே உயிரை அல்லது பல உயிர்களை கொல்வோன், அவன் விரும்பினாலும் இல்லையெனினும், பாவம் ஏற்படும்.'

யஸ்மிம்ஸ்து நிஹதே பத்ரே லபந்தே பஹவஃ ஸுகம் । தஸ்மிந்ஹதே ஶுபே நாஸ்தி பாதகஞ்சோப பாதகம் ॥௨.௧.

'ஆனால், ஒருவரை கொன்றால் பலர் மகிழ்ச்சி அடைவார்கள் என்றால், அந்த நல்ல கொலையில் பாவமும், பாவத்தின் சாயலும் இல்லை.'

௬௨.௧௬௨ ஸோऽஹம் ப்ரஜாநிமித்தம் த்வாம் வதிஷ்யாமி வஸுந்தரே । யதி மே வசநம் நாத்ய கரிஷ்யஸி ஜகத்திதம்

'அதனால், மக்களின் நலனுக்காக, இன்று நீ என் சொல்லின்படி உலக நன்மைக்காக நடக்கவில்லை என்றால், பூமியே, நான் உன்னை கொல்வேன்.'

த்வாம் நிஹத்யாத்ய பாணேந மச்சாஸநபராங்முகீம் । ஆத்மாநம் ப்ரதயித்வேஹ தாரயிஷ்யாம்யஹம் ப்ரஜாஃ

'இன்று என் கட்டளையை மீறி நீ திரும்பினால், நான் வில் கொண்டு உன்னை கொன்றுவிட்டு, இங்கே எனது புகழை நிலைநிறுத்தி, மக்களை நான் தானே வாழ வைப்பேன்.'

ஸா த்வம் வசநமாஸாத்ய மம தர்மப்ரு'தாம் வரே । ஸஞ்ஜீவய ப்ரஜா நித்யம் ஶக்தா ஹ்யஸி ந ஸம்ஶயஃ

'ஆகையால், தர்மத்தை நிலைநிறுத்துவோரில் சிறந்தவளே, என் வார்த்தையை ஏற்று, எப்போதும் மக்களை உயிர்ப்பிக்க வேண்டும்; நீக்கு இதற்கு நிச்சயமாகத் தகுதியானவள்.'

துஹித்ரு'த்வஞ்ச மே கச்ச ஏவமேதம் மஹத்வரம் । நியச்சே த்வாந்து தர்மார்தம் ப்ரயுக்தம் கோரதர்ஶநே

நீ என் மகளாகு; இது ஒரு பெரிய வழி. தர்மத்துக்காக நான் இப்போது உன்னை அடக்குகிறேன், பயங்கரமானவளே.

ப்ரத்யுவாச ததோ வைந்யமேவமுக்தா ஸதீ மஹீ । ஏவமேததஹம் ராஜந் விதாஸ்யாமி ந ஸம்ஶயஃ

அப்பொழுது அந்த நல்லொழுக்கமுள்ள பூமி, வேண்யனிடம் இப்படிச் சொன்னாள்: 'அப்படியே, அரசே; நான் இதைச் செய்வேன், சந்தேகம் இல்லை.'

வத்ஸந்து மம தம் யச்ச க்ஷரேயம் யேந வத்ஸலா । ஸமாஞ்ச குரு ஸர்வத்ர மாம் த்வம் தர்மப்ரு'தாம் வர । யதா விஷ்யந்தமாநஞ்ச க்ஷீரம் ஸர்வத்ர பாவயே

எனக்கு ஒரு கன்றை கொடு; அதனால், அன்புள்ளவரே, நான் பசுவாக பால் தர முடியும். தர்மத்தில் சிறந்தவரே, எல்லா இடங்களிலும் என்னை சமமாக்கு; பால் எங்கும் ஓடுவது போல, நானும் எங்கும் இருப்பேன்.

தத உத்ஸாரயாமாஸ ஶிலாஜாலாநி ஸர்வஶஃ । தநுஷ்கோட்யா ததோ வைந்யஸ்தேந ஶைலா விவார்த்திதாஃ

அதன்பின் வேண்யன் தனது வில்லின் முனையால் எல்லா கல்லடுக்கு அடுக்குகளையும் அகற்றினார்; அதனால் மலைகள் அகற்றப்பட்டன.

மந்வந்தரேஷ்வதீதேஷு விஷமாஸீத்வஸுந்தரா । ஸ்வபாவேநாபவம்ஸ்தஸ்யாஃ ஸமாநி விஷமாணி ச

முந்தைய மன்வந்தரங்களில் பூமி இயற்கையாக Uneven-ஆக இருந்தது; அவளது சமமானதும் சமமில்லாததும் அவளது இயல்பிலிருந்தே வந்தது.

ந ஹி பூர்வநிஸர்கே வை விஷமே ப்ரு'திவீதலே । ப்ரவிபாகஃ புராணாம் வா க்ராமாணாம் வாபி வித்யதே

முந்தைய படைப்பில், பூமியின் Uneven-ஆகிய மேற்பரப்பில் நகரங்களோ, கிராமங்களோ பிரிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை.

ந ஸஸ்யாநி ந கோரக்ஷா ந க்ரு'ஷிர்ந வணிக்பதஃ । சாக்ஷுஷஸ்யாந்தரே பூர்வமேததாஸீத்புரா கில । வைவஸ்வதேऽந்தரே தஸ்மிந்ஸர்வஸ்யைதஸ்ய ஸம்பவஃ ॥௨.௧.

அப்போது பயிர்களும், மாடுகளை மேய்ப்பதும், விவசாயமும், வணிகப் பாதைகளும் எதுவும் இல்லை; சாக்ஷுஷ மன்வந்தரத்திற்கு முன்பு, பழங்காலத்தில் இப்படித்தான் இருந்தது. வைவஸ்வத மன்வந்தரத்தில் இவை எல்லாம் தோன்றின.

௬௨.௧௭௨ ஸமத்வம் யத்ர யத்ராஸீத்பூயஸ்தஸ்மிம்ஸ்ததேவ ஹி । தத்ர தத்ர ப்ரஜாஸ்தா வை நிவஸந்தி ஸ்ம ஸர்வதா

எங்கு சமமான நிலம் இருந்ததோ, அங்குதான் மக்கள் எப்போதும் வாழ்ந்தார்கள்.

ஆஹாரஃ பலமூலந்து ப்ரஜாநாமபத்கில । வைந்யாத்ப்ரப்ரு'தி லோகேऽஸ்மிந்ஸர்வஸ்யைதஸ்ய ஸம்பவஃ

மக்களின் உணவு பழமும் வேர் என்பதாக இருந்தது என்று சொல்கிறார்கள்; வேண்யனுக்குப் பிறகு இந்த உலகில் இவை எல்லாம் தோன்றின.

க்ரு'ச்ச்ரேண மஹதா ஸோऽபி ப்ரநஷ்டாஸ்வோஷதீஷு வை । ஸ கல்பயித்வா வத்ஸந்து சாக்ஷுஷம் மநுமீஶ்வரஃ । ப்ரு'துர்துதோஹ ஸஸ்யாநி ஸ்வதலே ப்ரு'திவீம் ததஃ

அவன் மிகுந்த முயற்சியிலும் மூலிகைகள் இல்லாமல் போனது; பிறகு ஆண்டவன் ஒரு கன்றாக சாக்ஷுஷ மனுவை அமைத்து, ப்ரிது பூமியிலிருந்து பயிர்களை பசுவாக பால் பாய்ச்சினார்.

ஸஸ்யாநி தேந துக்தாநி வைந்யேந து வஸுந்தராம் । மநுஞ்ச சாக்ஷுஷம் க்ரு'த்வா வத்ஸம்பாத்ரே ச பூமயே । தேநாந்நேந ததா தா வை வர்த்தயந்தே ப்ரஜாஃ ஸதா

வேண்யனால் பூமி பயிர்களுக்காக பசுவாக பால் பாய்ந்தாள்; சாக்ஷுஷ மனுவை கன்றாகவும், ஒரு பாத்திரத்தையும் வைத்துப் பூமியிலிருந்து பால் எடுத்தார்; அந்த உணவால் மக்கள் எப்போதும் வாழ்ந்தார்கள்.

ரு'ஷிபிஃ ஸ்தூயதே வாபி புநர்துக்தா வஸுந்தரா । வத்ஸஃ ஸோமஸ்த்வபூத்தேஷாம் தோக்தா சாபி ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ

முனிவர்கள் புகழ்ந்தபோது மீண்டும் பூமி பசுவாக பால் பாய்ந்தாள்; சோமன் கன்றாகவும், ப்ருஹஸ்பதி பால் பாய்ச்சுபவராகவும் இருந்தார்.

பாத்ரமாஸீத்து சந்தாம்ஸி காயத்ர்யாதீநி ஸர்வஶஃ । க்ஷீரமாஸீத்ததா தேஷாம் தபோ ப்ரஹ்ம ச ஶாஶ்வதம்

அப்போது வேதப் பாகங்கள், குறிப்பாக காயத்ரி முதலியவை பாத்திரமாக இருந்தன; அவர்களுக்கு பால் தவமும், நிலையான பிரம்மமும் ஆக இருந்தது.

புநஃ ஸ்துத்வா தேவகணைஃ புரந்தரபுரோகமைஃ । ஸௌவர்ணம் பாத்ரமாதாய அம்ரு'தம் துதுஹே ததா । தேநைவ வர்த்தயந்தே ச தேவா இந்த்ரபுரோகமாஃ

மீண்டும் புரந்தரன் தலைமையிலான தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது, பொன்னால் ஆன பாத்திரம் எடுத்துத் தேவர்கள் அமிர்தத்தை பசுவாக பால் பாய்ந்தார்கள்; அதனால் இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்கள் வாழ்கிறார்கள்.

நாகைஶ்ச ஸ்தூயதே துக்தா விஷம் க்ஷீரம் ததா மஹீ । தேஷாஞ்ச வாஸுகிர்தோக்தா காத்ரவேயா மஹௌஜஸஃ

நாகர்கள் புகழ்ந்தபோது பூமி பசுவாக விஷத்தை பால் போல பாய்ந்தாள்; அவர்களில் வாசுகி பால் பாய்ச்சுபவராகவும், சக்திவாய்ந்த காத்ருவையின் மகன்கள் கன்றாகவும் இருந்தார்கள்.

நாகாநாம் வை த்விஜஶ்ரேஷ்ட ஸர்பாணாஞ்சைவ ஸர்வஶஃ । தேநைவ வர்த்தயந்த்யுக்ரா மஹாகாயா மஹோல்பணாஃ । ததாஹாராஸ்ததாசாராஸ்தத்வீர்யாஸ்து ஸதாஶ்ரயாஃ

நாகர்களுக்கும், எல்லா பாம்புகளுக்கும், அந்த விஷத்தின் மூலம் அவர்கள், பயங்கரமான, பெரிய உடலுடைய, வலிமைமிக்கவர்களாக வாழ்கிறார்கள்; அவர்களின் உணவு, நடத்தை, வலிமை அனைத்தும் அதில்தான் இருக்கிறது.

ஶ்ராம(ஆம)பாத்ரே புநர்துக்தா த்வந்தர்த்தாநமியம் மஹீ । வத்ஸம் வைஶ்ரவணம் க்ரு'த்வா யக்ஷைஃ புண்யஜநைஸ்ததா ॥௨.௧.

சாம்பிரம் பாத்திரத்தில் மீண்டும் பூமி மறைந்த பொருட்களுக்கு பசுவாக பால் பாய்ந்தாள்; வைஸ்ரவணனை கன்றாகவும், யக்ஷர்களையும் நல்லவர்களையும் சேர்த்து.

௬௨.௧௮௨ தோக்தா ச ஜதுநாபஸ்து பிதா மணிவரஸ்ய ஸஃ । யக்ஷாத்மஜோ மஹாதேஜா வஶீ ஸ ஸுமஹாபலஃ । தேந தே வர்த்தயந்தீதி பரமர்ஷிருவாச ஹ

மணிவரனின் தந்தையான ஜடுநாப் பால் பாய்ச்சுபவராக இருந்தார்; அவர் யக்ஷகுலத்தில் பிறந்த, பெரிய வலிமைமிக்கவர். அதனால் அவர்கள் வாழ்கிறார்கள் என்று பெரிய முனிவர் கூறினார்.