வாயுபுராணம்

ந சாஸ்ய கர்ம வை வித்வோ ந ததா லக்ஷணம் யஶஃ । ஸ்தோத்ரம் யேநாஸ்ய குர்யாவோ ராஜ்ஞஸ்தேஜஸ்விநோ த்விஜாஃ

அவரது செயல்களும், குணங்களும், புகழும் எங்களுக்கு தெரியவில்லை; எதை வைத்து இந்த பிரகாசமுள்ள அரசனைப் பற்றி பாடலாம் என்று தெரியவில்லை, த்விஜர்களே.

ரு'ஷிபிஸ்தௌ நியுக்தௌ து பவிஷ்யைஃ ஸ்தூயதாமிதி । தாநதர்மரதோ நித்யம் ஸத்யவாந் ஸ ஜிதேந்த்ரியஃ । ஜ்ஞாநஶீலோ வதாந்யஸ்து ஸம்க்ராமேஷ்வபராஜிதஃ

முனிவர்கள், 'அவரை எதிர்காலத்தில் புகழுங்கள்' என்று கூறி நியமித்தனர்; அவன் எப்போதும் தானம் தரும், தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கும், உண்மையுள்ளவன், மனநிலையை அடக்கியவன், அறிவாளி, கொடையாளர், போரில் தோற்காதவன்.

யாநி கர்மாணி க்ரு'தவாந் ப்ரு'துஶ்சாபி மஹாபலஃ । தாநி ஶீலேந பத்தாநி ஸ்துவத்பிஃ ஸூதமாகதைஃ

பெரும் பலம் கொண்ட ப்ரிது செய்த செயல்கள், நல்லொழுக்கத்துடன் இணைந்தவை, சூதனும் மாகதனும் அவற்றை புகழ்ந்தனர்.

ததஃ ஸ்தவாந்தே ஸுப்ரீதஃ ப்ரு'துஃ ப்ராதாத் ப்ரஜேஶ்வரஃ । அநூபதேஶம் ஸூதாய மகதம் மாகதாய ச

பிரிது, எல்லா உயிரினங்களின் அரசனாக, மகிழ்ச்சியுடன் அந்த புகழ்ச்சிக்குப் பின், சூதருக்கு அனூப தேசத்தையும், மகதனுக்கு மகத தேசத்தையும் வழங்கினார்.

ததா வை ப்ரு'திவீபாலாஃ ஸ்தூயந்தே ஸூதமாகதைஃ । ஆஶீர்வாதைஃ ப்ரபோத்யந்தே ஸூதமாகதபந்திபிஃ

அந்த காலத்தில் பூமியின் அரசர்கள், சூதரும் மகதரும் அவர்களைப் புகழ்ந்தார்கள்; சூதர், மகதர், பண்டிதர்கள் ஆசீர்வாதங்களுடன் அரசர்களை விழிப்பித்தார்கள்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரமப்ரீதாஃ ப்ரஜா ஊசுர்மஹர்ஷயஃ । ஏஷ வோ வ்ரு'த்திதோ வைந்யோ பவந்த்விதி நராதிபஃ

அவரை பார்த்த மக்கள் மற்றும் பெரிய முனிவர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்கள்: 'இவர் உங்கள் வாழ்வை நடத்துவார்; இவன் உங்கள் அரசனாக இருப்பதாக இருக்கட்டும்.'

ததோ வைந்யம் மஹாபாகம் ப்ரஜாஃ ஸமபிதுத்ருவுஃ । த்வந்நோ வ்ரு'த்திம் விதத்ஸ்வேதி மஹர்ஷேர்வசநாத்ததா । ஸோऽபித்ருதஃ ப்ரஜாபிஸ்து ப்ரஜாஹிதசிகீர்ஷயா

பெரிய முனிவர்களின் வார்த்தையைக் கேட்டு, மக்கள் அந்த மகா பாக்கியசாலியான வெண்யனை அணுகி, 'நீங்களே எங்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்' என்று கேட்டார்கள். மக்கள் நன்மை விரும்பி அவரைச் சுற்றி வந்தார்கள்.

தநுர்க்ரு'ஹீத்வா பாணாம்ஶ்ச வஸுதாமார்த்தயத்பலீ । அஸ்யார்த்தநபய த்ரஸ்தா கௌர்பூத்வா ப்ராத்ரவந்மஹீ

அந்த வலிமைமிக்கவன் வில் மற்றும் அம்புகளை எடுத்துக் கொண்டு பூமியை அழுத்தினார்; அந்த அழுத்தத்திற்குப் பயந்து, பூமி பசுவாக மாறி ஓடினாள்.

தாம் ப்ரு'துர்தநுராதாய த்ரவந்தீமந்வதாவத । ஸா லோகாந் ப்ரஹ்மலோகாதீந் கத்வா வைந்யபயாத்ததா । ததர்ஶ சாக்ரதோ வைந்யம் கார்முகோத்யததாரிணம் ॥௨.௧.

பிரிது வில்லைக் கொண்டு ஓடும் பூமியைத் தொடர்ந்து ஓடினார்; அவள் வெண்யனுக்குப் பயந்து பிரம்மா உலகம் உட்பட பல உலகங்களை அடைந்து, அங்கு வில் உயர்த்திய வெண்யனை எதிரில் கண்டாள்.

   ௬௨.௧௫௨ ஜ்வலத்பிர்விஶிகைர்பாணைர்தீப்ததேஜஸமச்யுதம் । மஹாயோகம் மஹாத்மாநம் துர்த்தர்ஷமமரைரபி

அவன் தீப்பொலிவுடன் ஜொலிக்கும் அம்புகளை ஏவி, அசையாத மனத்துடன், பெரிய யோகமும் பெருமையும் உடையவனாக, தேவதைகளுக்கும் வெல்ல முடியாதவனாக நின்றான்.

அலபந்தீ ததா த்ராணம் வைந்யமேவாந்வபத்யத । க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடா தேவீ பூஜ்யா லோகைஸ்த்ரிபிஃ ஸதா

அப்போது பாதுகாப்பு எங்கும் கிடைக்காததால், அவள் வெண்யனையே அடைந்தாள்; மூன்று உலகங்களாலும் எப்போதும் போற்றப்படும் அந்த தேவி, கைகூப்பி அவனிடம் நின்றாள்.

உவாச வைந்யம் நாதர்மம் ஸ்த்ரீவதே பரிபஶ்யஸி । கதம் தாரயிதா சாஸி ப்ரஜா ராஜந் மயா விநா

அவள் வெண்யனை நோக்கி, 'பெண்களை கொல்வது தப்பென்று நீ எண்ணவில்லை; என்னை இல்லாமல், அரசா, நீ எப்படி மக்களை வாழ வைப்பாய்?' என்று கேட்டாள்.

மயி லோகாஃ ஸ்திதா ராஜந் மயேதந்தார்யதே ஜகத் । மத்ரு'தே ச விநஶ்யேயுஃ ப்ரஜாஃ பார்திவஸத்தம

'அரசே, இந்த உலகங்கள் என்னுள் இருக்கின்றன; என்னால் தான் உலகம் தாங்கப்படுகிறது. என்னை இல்லாமல், அரசர்களில் சிறந்தவரே, மக்கள் அழிந்துவிடுவார்கள்.'

ந மாமர்ஹஸி வை ஹந்தும் ஶ்ரேயஶ்சேத்த்வம் சிகீர்ஷஸி । ப்ரஜாநாம் ப்ரு'திவீபால ஶ்ர்ரு'ணு சேதம் வசோ மம ॥௧௫௫ . உபாயதஃ ஸமாரப்தாஃ ஸர்வே ஸித்தந்த்யுபக்ரமாஃ. ஹத்வாபி மாம் ந ஶக்தஸ்த்வம் ப்ரஜாநாம் பாலநே ந்ரு'ப

'நீ மக்களின் நன்மை விரும்பினால், என்னை கொல்ல கூடாது, பூமியின் காவலரே. என் வார்த்தையை கேள்: எல்லா முயற்சிகளும் முறையாக தொடங்கினால் தான் நிறைவேறும். என்னை கொன்றாலும், அரசா, மக்களை பாதுகாக்க நீ இயலாது.'

அந்நபூதா பவிஷ்யாமி ஜஹி கோபம் மஹாத்யுதே । அவத்யாஶ்ச ஸ்த்ரியஃ ப்ராஹுஸ்திர்யக்யோநிஶதேஷ்வபி । மத்வைவம் ப்ரு'திவீபால தர்மம் ந த்யக்துமர்ஹஸி

'நான் உணவாக மாறுவேன்; உன் கோபத்தை விட்டுவிடு, பெரும் ஒளியுடையவரே. பெண்கள் நூறு விலங்குகளிலும் கூட கொல்ல முடியாதவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது. இதை அறிந்து, பூமியின் காவலரே, நீ தர்மத்தை விட்டு விடக்கூடாது.'

ஏவம் பஹுவிதம் வாக்யம் ஶ்ருத்வா ராஜா மஹாமநாஃ । க்ரோதம் நிக்ரு'ஹ்ய தர்மாத்மா வஸுதாமிதமப்ரவீத்

இவ்வாறு பலவிதமான வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன், பெரிய மனம் கொண்டவன், கோபத்தை அடக்கி, தர்மத்துடன் பூமியை நோக்கி பேசினான்.

ஏகஸ்யார்தாய யோ ஹந்யாதாத்மநோ வா பரஸ்ய வா । ஏகம் ப்ராணம் பஹூந் வாபி காமம் தஸ்யாஸ்தி பாதகம்

'ஒருவருக்காக, தன்னை அல்லது பிறரை, ஒரே உயிரை அல்லது பல உயிர்களை கொல்வோன், அவன் விரும்பினாலும் இல்லையெனினும், பாவம் ஏற்படும்.'

யஸ்மிம்ஸ்து நிஹதே பத்ரே லபந்தே பஹவஃ ஸுகம் । தஸ்மிந்ஹதே ஶுபே நாஸ்தி பாதகஞ்சோப பாதகம் ॥௨.௧.

'ஆனால், ஒருவரை கொன்றால் பலர் மகிழ்ச்சி அடைவார்கள் என்றால், அந்த நல்ல கொலையில் பாவமும், பாவத்தின் சாயலும் இல்லை.'

௬௨.௧௬௨ ஸோऽஹம் ப்ரஜாநிமித்தம் த்வாம் வதிஷ்யாமி வஸுந்தரே । யதி மே வசநம் நாத்ய கரிஷ்யஸி ஜகத்திதம்

'அதனால், மக்களின் நலனுக்காக, இன்று நீ என் சொல்லின்படி உலக நன்மைக்காக நடக்கவில்லை என்றால், பூமியே, நான் உன்னை கொல்வேன்.'

த்வாம் நிஹத்யாத்ய பாணேந மச்சாஸநபராங்முகீம் । ஆத்மாநம் ப்ரதயித்வேஹ தாரயிஷ்யாம்யஹம் ப்ரஜாஃ

'இன்று என் கட்டளையை மீறி நீ திரும்பினால், நான் வில் கொண்டு உன்னை கொன்றுவிட்டு, இங்கே எனது புகழை நிலைநிறுத்தி, மக்களை நான் தானே வாழ வைப்பேன்.'

ஸா த்வம் வசநமாஸாத்ய மம தர்மப்ரு'தாம் வரே । ஸஞ்ஜீவய ப்ரஜா நித்யம் ஶக்தா ஹ்யஸி ந ஸம்ஶயஃ

'ஆகையால், தர்மத்தை நிலைநிறுத்துவோரில் சிறந்தவளே, என் வார்த்தையை ஏற்று, எப்போதும் மக்களை உயிர்ப்பிக்க வேண்டும்; நீக்கு இதற்கு நிச்சயமாகத் தகுதியானவள்.'

துஹித்ரு'த்வஞ்ச மே கச்ச ஏவமேதம் மஹத்வரம் । நியச்சே த்வாந்து தர்மார்தம் ப்ரயுக்தம் கோரதர்ஶநே

நீ என் மகளாகு; இது ஒரு பெரிய வழி. தர்மத்துக்காக நான் இப்போது உன்னை அடக்குகிறேன், பயங்கரமானவளே.

ப்ரத்யுவாச ததோ வைந்யமேவமுக்தா ஸதீ மஹீ । ஏவமேததஹம் ராஜந் விதாஸ்யாமி ந ஸம்ஶயஃ

அப்பொழுது அந்த நல்லொழுக்கமுள்ள பூமி, வேண்யனிடம் இப்படிச் சொன்னாள்: 'அப்படியே, அரசே; நான் இதைச் செய்வேன், சந்தேகம் இல்லை.'

வத்ஸந்து மம தம் யச்ச க்ஷரேயம் யேந வத்ஸலா । ஸமாஞ்ச குரு ஸர்வத்ர மாம் த்வம் தர்மப்ரு'தாம் வர । யதா விஷ்யந்தமாநஞ்ச க்ஷீரம் ஸர்வத்ர பாவயே

எனக்கு ஒரு கன்றை கொடு; அதனால், அன்புள்ளவரே, நான் பசுவாக பால் தர முடியும். தர்மத்தில் சிறந்தவரே, எல்லா இடங்களிலும் என்னை சமமாக்கு; பால் எங்கும் ஓடுவது போல, நானும் எங்கும் இருப்பேன்.

தத உத்ஸாரயாமாஸ ஶிலாஜாலாநி ஸர்வஶஃ । தநுஷ்கோட்யா ததோ வைந்யஸ்தேந ஶைலா விவார்த்திதாஃ

அதன்பின் வேண்யன் தனது வில்லின் முனையால் எல்லா கல்லடுக்கு அடுக்குகளையும் அகற்றினார்; அதனால் மலைகள் அகற்றப்பட்டன.

மந்வந்தரேஷ்வதீதேஷு விஷமாஸீத்வஸுந்தரா । ஸ்வபாவேநாபவம்ஸ்தஸ்யாஃ ஸமாநி விஷமாணி ச

முந்தைய மன்வந்தரங்களில் பூமி இயற்கையாக Uneven-ஆக இருந்தது; அவளது சமமானதும் சமமில்லாததும் அவளது இயல்பிலிருந்தே வந்தது.

ந ஹி பூர்வநிஸர்கே வை விஷமே ப்ரு'திவீதலே । ப்ரவிபாகஃ புராணாம் வா க்ராமாணாம் வாபி வித்யதே

முந்தைய படைப்பில், பூமியின் Uneven-ஆகிய மேற்பரப்பில் நகரங்களோ, கிராமங்களோ பிரிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை.

ந ஸஸ்யாநி ந கோரக்ஷா ந க்ரு'ஷிர்ந வணிக்பதஃ । சாக்ஷுஷஸ்யாந்தரே பூர்வமேததாஸீத்புரா கில । வைவஸ்வதேऽந்தரே தஸ்மிந்ஸர்வஸ்யைதஸ்ய ஸம்பவஃ ॥௨.௧.

அப்போது பயிர்களும், மாடுகளை மேய்ப்பதும், விவசாயமும், வணிகப் பாதைகளும் எதுவும் இல்லை; சாக்ஷுஷ மன்வந்தரத்திற்கு முன்பு, பழங்காலத்தில் இப்படித்தான் இருந்தது. வைவஸ்வத மன்வந்தரத்தில் இவை எல்லாம் தோன்றின.

௬௨.௧௭௨ ஸமத்வம் யத்ர யத்ராஸீத்பூயஸ்தஸ்மிம்ஸ்ததேவ ஹி । தத்ர தத்ர ப்ரஜாஸ்தா வை நிவஸந்தி ஸ்ம ஸர்வதா

எங்கு சமமான நிலம் இருந்ததோ, அங்குதான் மக்கள் எப்போதும் வாழ்ந்தார்கள்.