வாயுபுராணம்

ஸ ஶாபரோஷாத்ருத்ராண்யா அந்தர்கர்போ ஹுதாஶநஃ। பஹூந்வர்ஷகணாந் கர்பம் தாரயாமாஸ வை த்விஜாஃ ।। ௧௧.

அவ்வாறு ருத்ராணி சபித்ததால், அக்னி பல வருடங்கள் அந்த கருவை உள்ளே சுமந்தான், பிராமணர்களே.

ஸ கங்காமுபகம்யாஹ ஶ்ரூயதாம் ஸரிதுத்தமே। ஸுமஹாந் பரிகேதோ மே கர்பதாரணகாரணாத் ।। ௧௧.

பின்னர் அவன் கங்கைyai அணுகி, 'ஓ உயர்ந்த நதி, இந்த கருவை சுமப்பதால் எனக்கு மிகுந்த வேதனை உள்ளது' என்று கூறினான்.

மத்திதார்தமிமம் கர்பமதோ தாரய நிம்நகே। மத்ப்ரஸாதாச்ச கேதோ வை மந்தஸ்தவ பவிஷ்யதி ।। ௧௧.

'எனக்காக இந்த கருவை நீ சும, என் அருளால் உன் வேதனை குறைவாகும்' என்று சொன்னான்.

ததேத்யுக்த்வா ததா ஸா து ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்ட மஹாநதீ। தம் கர்பம் தாரயாமாஸ தஹ்யமாநேந சேதஸா ।। ௧௧.

அப்போது அந்த பெரிய நதி, மகிழ்ச்சியுடன் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி, மனதில் துயரமுடன் அந்த கருவை சுமந்தாள்.

ஸாபி க்ரு'ச்ச்ரேண மஹதா கித்யமாநா மஹாநதீ। காலம் ப்ரக்ரு'ஷ்டம் ஸுமஹத்கர்பதாரணதத்பரா ।। ௧௧.

அந்த பெரிய நதி, பெரும் துன்பத்துடன் நீண்ட காலம் அந்த கருவை சுமப்பதில் முழுமையாக ஈடுபட்டாள்.

தயா பரிகதம் கர்பம் குக்ஷௌ ஹிமவதஃ ஶுபே। ஶுபம் ஶரவணம் நாம சித்ரம் புஷ்பிதபாதபம்। தத்ர தம் வ்யஸ்ரு'ஜத்கர்பம் தீப்யமாநாமிவாநலம் ।। ௧௧.

அவள் அந்த கருவை, இமயமலையின் தூய வயிற்றில், மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகான சரவணமாகிய இடத்தில் வைத்து, அங்கு அந்த தீப்தியுள்ள கருவை விட்டாள்.

ருத்ராக்நிகங்காதநயஸ்தத்ர ஜாதோऽருணப்ரபஃ । ஆதித்யஶதஸங்காஶோ மஹாதேஜாஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௧௧.

அங்கு ருத்ரன், அக்னி, கங்கை ஆகியோரின் மகன், காலை ஒளிபோல், நூறு சூரியர்களைப் போல் பிரகாசமுடன், மகா சக்தியுடன் பிறந்தான்.

தஸ்மிஞ்ஜாதே மஹாபாகே குமாரே ஜாஹ்நவீஸுதே। விமாநயாநைராகாஶம் பதத்ரிபிரிவாவ்ரு'தம் ।। ௧௧.

அந்த யமுனை மகன் பிறந்தபோது, விண்ணில் வானரதங்கள் பறவைகள் போல நிறைந்து காணப்பட்டன.

தேவதுந்துபயோ நேதுராகாஶே மதுரஸ்வராஃ। முமுசுஃ புஷ்பவர்ஷஞ்ச கசராஃ ஸித்தசாரணாஃ ।। ௧௧.

விண்ணில் தெய்வீக மத்தளங்கள் இனிமையாக ஒலித்தன; வானில் வாழும் சித்தர்கள், சாரணர்கள் மலர்களை பொழிந்தனர்.

ஜகுர்கந்தர்வ்வமுக்யாஶ்ச ஸர்வ்வஶஸ்தத்ர தத்ர ஹ। யக்ஷா வித்யாதராஃ ஸித்தாஃ கிந்நராஶ்சைவ ஸர்வஶஃ ।। ௧௧.

மிகச் சிறந்த கந்தர்வர்கள் எங்கும் பாடினர்; யக்ஷர்கள், வித்யாதரர்கள், சித்தர்கள், கின்னரர்கள் அனைவரும் அங்கு இருந்தனர்.

மஹாநாக ஸஹஸ்ராணி ப்ரவராஶ்ச பதத்ரிணஃ । உபதஸ்துர்மஹாபாகமாக்நேயம் ஶங்கராத்மஜம்। ப்ரபாவேண ததா தேந தைத்யதாநவராக்ஷஸாஃ ।। ௧௧.

ஆயிரக்கணக்கான பெரிய நாகங்கள், சிறந்த பறவைகள், சிவனும் அக்னியும் பெற்ற அந்த மகானை சூழ்ந்தன; அவனது ஒளியால் அசுரர்கள், தானவர்கள், ராட்சதர்கள் அடக்கப்பட்டனர்.

ஸஹ ஸப்தர்ஷிபார்யாபிராதாவே வாக்நிஸம்பவஃ। அபிஷேகப்ரயாதாபிர்த்ரு'ஷ்டோ வர்ஜ்ய த்வருந்ததீம் ।। ௧௧.

அக்னியில் இருந்து பிறந்த அந்தக் குழந்தை, அருந்ததி தவிர மற்ற ஏழு முனிவர்களின் மனைவியருடன், யாகத்தின் ஆரம்பத்தில் காணப்பட்டது.

தாபிஃ ஸ பாலார்கநிபோ ரௌத்ரஃ பரிவ்ரு'தஃ ப்ரபுஃ । ஸ்நிஹ்யமாநாபிரத்யர்தம் ஸ்வகாபிரிவ மாத்ரு'பிஃ ।। ௧௧.

அவர்களால் சூழப்பட்டு, அந்த இறைவன், சிறுவயது சூரியனைப் போல் பிரகாசத்துடன், தன் தாய்மாரால் மிகுந்த பாசத்துடன் வளர்க்கப்பட்டான்.

யுகபத்ஸர்வதேவீர்ஹி தித்ரு'க்ஷுர்ஜாஹ்நவீஸுதஃ। ஷப்முகோ வ்யஸ்ரு'ஜச்ச்ரீமாம்ஸ்தாஸாம் ப்ரீத்யா மஹாத்யுதிஃ ।। ௧௧.

அனைத்து தேவியர்களையும் ஒரே நேரத்தில் காண விரும்பிய ஜாஹ்னவியின் மகன், மிகுந்த ஒளியுடன், அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்க ஆறு முகங்களை எடுத்தார்.

ஶ்ரீமாந் கமலபத்ராக்ஷஸ்தருணாதித்ய ஸந்நிபஃ। யேந ஜாதேந லோகாநாமாக்ஷேபஸ்தேஜஸா க்ரு'தஃ ।। ௧௧.

அழகும், தாமரைப்பூ போன்ற கண்களும் உடையவர், எழும் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் அவர் பிறந்தபோது உலகங்கள் அவரது பிரகாசத்தால் மூடப்பட்டன.

தேந ஜாதேந மஹதா தேவாநாமஸஹிஷ்ணவஃ। ஸ்கந்திதா தாநவகணாஸ்தஸ்மாத்ஸ்கந்தஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௧௧.

அந்த மகத்தான பிறப்பால் தேவர்கள் சகிக்க முடியாத அளவுக்கு, அசுரர்களின் கூட்டங்கள் சிதறின; அதனால் அவர் பெரும் வீரனான ஸ்கந்தன் என அழைக்கப்படுகிறார்.

க்ரு'த்திகாபிஸ்து யஸ்மாத் ஸம்வர்த்திதஃ ஸ புராதநஃ। கார்த்திகேய இதி க்யாதஸ்தஸ்மாதஸுரஸூதநஃ ।। ௧௧.

பழைய காலத்தில் கிருத்திகைகள் அவரை வளர்த்ததால், அவர் அசுரர்களை அழிப்பவர் என்ற பெயருடன் கார்த்திகேயன் என அறியப்பட்டார்.

ஜ்ரு'ம்பதஸ்தஸ்ய தைத்யாரேர்ஜ்வாலாமாலாகுலாத்ததா। முகாத்விநிர்கதா தஸ்ய ஸ்வஶக்திரபராஜிதா ।। ௧௧.

அசுரர்களின் பகைவர் வாயை விரித்தபோது, தீக்கண்கள் சூழ்ந்த அவரது வாயிலிருந்து தோன்றியது அவர் தன் வெல்ல முடியாத சக்தியை.

க்ரீடார்தஞ்சைவ ஸ்கந்தஸ்ய விஷ்ணுநா ப்ரபவிஷ்ணுநா। கருடாதிதி ஸ்ரு'ஷ்டௌ ஹி பக்ஷிணௌ ஹி ப்ரபத்ரகௌ ।। ௧௧.

ஸ்கந்தனுக்கு விளையாட்டுக்காக, வலிமைமிக்க விஷ்ணு, கருடன் மற்றும் அதிதியின் மகன் ஆகிய இரண்டு சிறந்த பறவைகளையும் உருவாக்கினார்.

மயூரஃ குக்குடஶ்சைவ பதாகா சைவ வாயுநா। யஸ்ய தத்தா ஸரஸ்வத்யா மஹாவீணா மஹாஸ்வநா। அஜஃ ஸ்வயம்புவா தத்தோ மேஷோ தத்தஶ்ச ஶம்புநா ।। ௧௧.

மயில், சேவல், கொடி ஆகியவை வாயுவால் வழங்கப்பட்டன; பெரிய ஒலி உடைய வீணை சரஸ்வதியால், ஆடு சுயம்புவால், மற்றும் செம்மறியாடு சம்புவால் வழங்கப்பட்டது.

மாயா விஹரணே விப்ரா கிரௌ க்ரௌஞ்சே நிபாதிதே। தாரகே சாஸுரவரே ஸமுதீர்ணே நிபாதிதே ।। ௧௧.

மாயை விளையாட்டில், கிரௌஞ்ச மலை விழுந்தபோது, பெரும் அசுரன் தாரகன் எழுந்து, பின்னர் வீழ்த்தப்பட்டபோது, ஓ பிராமணர்களே!

ஸேந்த்ரோபேந்த்ரைர்மஹாபாகைர்தேவரைக்நிஸுதஃ ப்ரபுஃ । ஸேநாபத்யேந தைத்யாரிரபிஷிக்தஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௧௧.

இந்திரன், உபேந்திரன் மற்றும் புகழ் பெற்ற தேவர்கள் அனைவரும் சேர, அக்கினியின் மகன், அசுரர்களின் பகைவர், படைத்தலைவராக அபிஷேகம் செய்யப்பட்டார்.

தேவஸேநாபதிஸ்த்வேவம் பட்யதே நரநாயகஃ। தேவாரிஸ்கந்தநஃ ஸ்கந்தஃ ஸர்வலோகேஶ்வரஃ ப்ரபுஃ ।। ௧௧.

அதனால், அவர் தேவர்களின் படைத்தலைவர், மனிதர்களின் தலைவர், தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பவர், ஸ்கந்தன், அனைத்து உலகங்களுக்கும் இறைவன் என அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ரமதைர்விவிதைர்தவைஸ்ததா பூத கணைரபி । மாத்ரு'பிர்விவிதாபிஶ்ச விநாயககணைஸ்ததா ।। ௧௧.

பல்வேறு பிரமதர்கள், தவர்கள், பூதக் கூட்டங்கள், பலவகை மாதர்கள், மற்றும் விநாயகர் கூட்டங்களுடன் அவர் சூழப்பட்டிருந்தார்.

ஸா த்வபஶ்யத்விமாநாநி பதந்தீ ஸா திவஶ்ச்யுதா । த்ரஸரேணுப்ரமாணாநி தேஷ்வபஶ்யச்ச்யுதாந் பித்ரூ'ந் ।। ௧௧.

அவள் விண்ணில் இருந்து கீழே விழும் விமானங்களைப் பார்த்தாள்; தானும் விண்ணிலிருந்து வீழ்ந்தாள்; அந்த விமானங்களில் தூசுபடல அளவுக்கு சிறிய தனது முன்பெருமக்களை அவள் கண்டாள்.

ஸுஸூக்ஷ்மாநபரித்யக்தாநக்நீநக்நிஷ்விவாஹிதாந்। த்ராயத்வமித்யுவாசாத பதந்தீ தாநவாக்ஶிராஃ ।। ௧௧.

மிகவும் நுண்ணியதாக, பரித்யாகிக்கப்பட்டு, நெருப்பில்லாமல், அணைந்த தீயைப் போல் இருந்த அவர்களை நோக்கி, அவள் தலை குனிந்து விழுந்தபடி, "என்னை காப்பாற்றுங்கள்!" என்று கூறினாள்.

தைருக்தா ஸா து மாபைஷீரித்யுக்தாதிஷ்டிதாபவத்। ததஃ ப்ராஸாதயத்ஸா வை பித்ரூ'ம்ஸ்தாந் தீநயா கிரா ।। ௧௧.

அவர்கள், "பயப்படாதே" என்று கூறி, அவளுக்கு ஆறுதல் அளித்தனர்; பின்னர், அவள் தன் துயரமான வார்த்தைகளால் அந்த முன்னோர்களை சமாதானப்படுத்த முயன்றாள்.

ஊசுஸ்தே பிதரஃ கந்யாம் ப்ரஷ்டைஶ்வர்யாம் வ்யதிக்ரமாத்। ப்ரஷ்டைஶ்வர்யா ஸ்வதோஷேண தபஸி த்வம் ஶுசிஸ்மிதே ।। ௧௧.

அப்பொழுது முன்னோர்கள், தன் தவறால் செல்வம் இழந்த அந்த பெண்ணிடம், "நீ தன் தவறால் செல்வத்தை இழந்தவள்; இனி தவம் செய்ய வேண்டும், அழகாகப் புன்னகைக்கும் பெண்ணே" என்று கூறினர்.

யைஃ க்ரியந்தே ச கர்ம்மாணி ஶரீரைரிஹ தைவதைஃ । தைரேவ தத்கர்மபலம் ப்ராப்நுவந்தீஹ தேவதாஃ ।। ௧௧.

இங்கு தேவர்கள் உடலுடன் செய்யும் செயல்களால், அதே செயல்களின் பலனை இங்கு அவர்கள் பெறுகிறார்கள்.