வாயுபுராணம்

பித்ராऽபரஞ்ஜிதாஸ்தஸ்ய ப்ரஜாஸ்தேநாநுரஞ்ஜிதாஃ । ததோ ராஜேதி நாமாஸ்ய அநுராகாதஜாயத

அவனுடைய தந்தை வெல்ல முடியாத ஜனங்களை, அவன் தனது நட்பால் வென்று, அவர்களின் அன்பால் 'ராஜா' என்ற பெயர் பெற்றான்.

ஆபஸ்தஸ்தம்பிரே சாஸ்ய ஸமுத்ரமபியாஸ்யதஃ । பர்வதாஶ்ச விஶீர்யந்தே த்வஜபங்கஶ்ச நாபவத்

அவன் கடலுக்கு அருகில் சென்றபோது, நீர்வழிகள் நின்றன; மலைகள் உடைந்தன; கொடிகள் எங்கும் முறியவில்லை.

அக்ரு'ஷ்டபச்யா ப்ரு'திவீ ஸித்த்யந்த்யந்நாநி சிந்தயா । ஸர்வகாமதுகா காவஃ புடகே புடகே மது

அந்த காலத்தில், நிலம் உழாமல் பயிர்கள் தானே விளைந்தன; சிந்தனை மட்டும் போதுமானது; பசுக்கள் எல்லா விருப்பங்களையும் தந்தன; பாத்திரம் தோறும் தேன் இருந்தது.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே ச யஜ்ஞே பைதாமஹே ஶுபே । ஸூதஃ ஸூத்யாம் ஸமுத்பந்நஃ ஸௌத்யேऽஹநி மஹாமதிஃ । தஸ்மிந்நேவ மஹாயஜ்ஞே ஜஜ்ஞே ப்ராஜ்ஞோऽத மாகதஃ

அதே நேரத்தில், அந்த புண்ணியமான பிதாமக யாகத்தில், சூதன் சூத்ய நாளில் பிறந்தான்; அதே மகா யாகத்தில், அறிவுள்ள மாகதனும் பிறந்தான்.

ஐந்த்ரேண ஹவிஷா சாபி ஹவிஃ ப்ரு'க்தம் ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ । ஜுஹாவேந்த்ராய தேவேந ததஃ ஸூதோ வ்யஜாயத

இந்திரனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிசும், ப்ருஹஸ்பதிக்காக கலந்த ஹவிசும், தேவனால் இந்திரனுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது; அதிலிருந்து சூதன் பிறந்தான்.

ப்ரமாதஸ்தத்ர ஸஞ்ஜஜ்ஞே ப்ராயஶ்சித்தஞ்ச கர்மஸு । ஶிஷ்யஹவ்யேந யத்ப்ரு'க்தமாபிபூதம் குரோர்ஹவிஃ । அதரோத்தரசாரேண ஜஜ்ஞே தத்வர்ணவைக்ரு'தம்

அங்கே தவறு ஏற்பட்டது, அதற்காக பிராயச்சித்தமும் நடந்தது; சீஷனின் ஹவிசு கலந்ததால் ஆசானின் ஹவிசை மீறியது; கீழ், மேல் நடத்தை காரணமாக அந்த ஜாதி வேறுபாடு ஏற்பட்டது.

யச்ச க்ஷத்ராத்ஸம்பவத்ப்ராஹ்மண்யாம் ஹீநயோநிதஃ । ஸூதஃ பூர்வேண ஸாதர்மதுல்யதர்மஃ ப்ரகீர்த்திதஃ

க்ஷத்திரியனும் பிராமணியிலும் பிறந்த, கீழ் ஜாதியான சூதன், முன்பு கூறியவனுக்கு சமமான தர்மம் கொண்டவன் என்று கூறப்படுகிறது.

மத்யமோ ஹ்யேஷ ஸூதஸ்ய தர்மஃ க்ஷத்ரோபஜீவநம் । ரதநாகாஶ்ச சரிதம் ஜகந்யஞ்ச சிகித்ஸிதம்

சூதனின் நடுத்தர தர்மம் க்ஷத்திரியர்களைச் சேவித்து வாழ்வது; தேரோட்டம், யானை ஓட்டம் செய்வது; மிகக் கீழானது வைத்தியம் செய்வதாகும்.

ப்ரு'தோஃ ஸ்தவார்தம் தௌ தத்ர ஸமாஹூதௌ ஸுரர்ஷிபிஃ । தாவூசுர்முநயஃ ஸர்வே ஸ்தூயதாமேஷ பார்திவஃ । கர்மைததநுரூபம் வாம் பாத்ரம் ஸ்தோத்ரஸ்ய சாப்யயம் ॥௨.௧.

ப்ரிதுவை புகழ்வதற்காக அந்த இருவரையும் தேவரிஷிகள் அழைத்தனர்; எல்லா முனிவர்களும், 'இந்த மன்னனைப் புகழுங்கள்; இந்த செயலும், நீங்களும் புகழுக்கு தகுந்தவர்கள்' என்றனர்.

௬௨.௧௪௨ தாவூசதுஸ்ததா ஸர்வாம்ஸ்தாந்ரு'ஷீந்ஸூதமாகதௌ । ஆவாம் தேவாந்ரு'ஷீம்ஶ்சைவ ப்ரீணயாவஃ ஸ்வகர்மபிஃ

அப்போது சூதனும் மாகதனும் அந்த முனிவர்களை நோக்கி, 'நாங்கள் எங்கள் செயல்களால் தேவர்களையும் முனிவர்களையும் மகிழ்விப்போம்' என்றனர்.

ந சாஸ்ய கர்ம வை வித்வோ ந ததா லக்ஷணம் யஶஃ । ஸ்தோத்ரம் யேநாஸ்ய குர்யாவோ ராஜ்ஞஸ்தேஜஸ்விநோ த்விஜாஃ

அவரது செயல்களும், குணங்களும், புகழும் எங்களுக்கு தெரியவில்லை; எதை வைத்து இந்த பிரகாசமுள்ள அரசனைப் பற்றி பாடலாம் என்று தெரியவில்லை, த்விஜர்களே.

ரு'ஷிபிஸ்தௌ நியுக்தௌ து பவிஷ்யைஃ ஸ்தூயதாமிதி । தாநதர்மரதோ நித்யம் ஸத்யவாந் ஸ ஜிதேந்த்ரியஃ । ஜ்ஞாநஶீலோ வதாந்யஸ்து ஸம்க்ராமேஷ்வபராஜிதஃ

முனிவர்கள், 'அவரை எதிர்காலத்தில் புகழுங்கள்' என்று கூறி நியமித்தனர்; அவன் எப்போதும் தானம் தரும், தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கும், உண்மையுள்ளவன், மனநிலையை அடக்கியவன், அறிவாளி, கொடையாளர், போரில் தோற்காதவன்.

யாநி கர்மாணி க்ரு'தவாந் ப்ரு'துஶ்சாபி மஹாபலஃ । தாநி ஶீலேந பத்தாநி ஸ்துவத்பிஃ ஸூதமாகதைஃ

பெரும் பலம் கொண்ட ப்ரிது செய்த செயல்கள், நல்லொழுக்கத்துடன் இணைந்தவை, சூதனும் மாகதனும் அவற்றை புகழ்ந்தனர்.

ததஃ ஸ்தவாந்தே ஸுப்ரீதஃ ப்ரு'துஃ ப்ராதாத் ப்ரஜேஶ்வரஃ । அநூபதேஶம் ஸூதாய மகதம் மாகதாய ச

பிரிது, எல்லா உயிரினங்களின் அரசனாக, மகிழ்ச்சியுடன் அந்த புகழ்ச்சிக்குப் பின், சூதருக்கு அனூப தேசத்தையும், மகதனுக்கு மகத தேசத்தையும் வழங்கினார்.

ததா வை ப்ரு'திவீபாலாஃ ஸ்தூயந்தே ஸூதமாகதைஃ । ஆஶீர்வாதைஃ ப்ரபோத்யந்தே ஸூதமாகதபந்திபிஃ

அந்த காலத்தில் பூமியின் அரசர்கள், சூதரும் மகதரும் அவர்களைப் புகழ்ந்தார்கள்; சூதர், மகதர், பண்டிதர்கள் ஆசீர்வாதங்களுடன் அரசர்களை விழிப்பித்தார்கள்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரமப்ரீதாஃ ப்ரஜா ஊசுர்மஹர்ஷயஃ । ஏஷ வோ வ்ரு'த்திதோ வைந்யோ பவந்த்விதி நராதிபஃ

அவரை பார்த்த மக்கள் மற்றும் பெரிய முனிவர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்கள்: 'இவர் உங்கள் வாழ்வை நடத்துவார்; இவன் உங்கள் அரசனாக இருப்பதாக இருக்கட்டும்.'

ததோ வைந்யம் மஹாபாகம் ப்ரஜாஃ ஸமபிதுத்ருவுஃ । த்வந்நோ வ்ரு'த்திம் விதத்ஸ்வேதி மஹர்ஷேர்வசநாத்ததா । ஸோऽபித்ருதஃ ப்ரஜாபிஸ்து ப்ரஜாஹிதசிகீர்ஷயா

பெரிய முனிவர்களின் வார்த்தையைக் கேட்டு, மக்கள் அந்த மகா பாக்கியசாலியான வெண்யனை அணுகி, 'நீங்களே எங்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்' என்று கேட்டார்கள். மக்கள் நன்மை விரும்பி அவரைச் சுற்றி வந்தார்கள்.

தநுர்க்ரு'ஹீத்வா பாணாம்ஶ்ச வஸுதாமார்த்தயத்பலீ । அஸ்யார்த்தநபய த்ரஸ்தா கௌர்பூத்வா ப்ராத்ரவந்மஹீ

அந்த வலிமைமிக்கவன் வில் மற்றும் அம்புகளை எடுத்துக் கொண்டு பூமியை அழுத்தினார்; அந்த அழுத்தத்திற்குப் பயந்து, பூமி பசுவாக மாறி ஓடினாள்.

தாம் ப்ரு'துர்தநுராதாய த்ரவந்தீமந்வதாவத । ஸா லோகாந் ப்ரஹ்மலோகாதீந் கத்வா வைந்யபயாத்ததா । ததர்ஶ சாக்ரதோ வைந்யம் கார்முகோத்யததாரிணம் ॥௨.௧.

பிரிது வில்லைக் கொண்டு ஓடும் பூமியைத் தொடர்ந்து ஓடினார்; அவள் வெண்யனுக்குப் பயந்து பிரம்மா உலகம் உட்பட பல உலகங்களை அடைந்து, அங்கு வில் உயர்த்திய வெண்யனை எதிரில் கண்டாள்.

   ௬௨.௧௫௨ ஜ்வலத்பிர்விஶிகைர்பாணைர்தீப்ததேஜஸமச்யுதம் । மஹாயோகம் மஹாத்மாநம் துர்த்தர்ஷமமரைரபி

அவன் தீப்பொலிவுடன் ஜொலிக்கும் அம்புகளை ஏவி, அசையாத மனத்துடன், பெரிய யோகமும் பெருமையும் உடையவனாக, தேவதைகளுக்கும் வெல்ல முடியாதவனாக நின்றான்.

அலபந்தீ ததா த்ராணம் வைந்யமேவாந்வபத்யத । க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடா தேவீ பூஜ்யா லோகைஸ்த்ரிபிஃ ஸதா

அப்போது பாதுகாப்பு எங்கும் கிடைக்காததால், அவள் வெண்யனையே அடைந்தாள்; மூன்று உலகங்களாலும் எப்போதும் போற்றப்படும் அந்த தேவி, கைகூப்பி அவனிடம் நின்றாள்.

உவாச வைந்யம் நாதர்மம் ஸ்த்ரீவதே பரிபஶ்யஸி । கதம் தாரயிதா சாஸி ப்ரஜா ராஜந் மயா விநா

அவள் வெண்யனை நோக்கி, 'பெண்களை கொல்வது தப்பென்று நீ எண்ணவில்லை; என்னை இல்லாமல், அரசா, நீ எப்படி மக்களை வாழ வைப்பாய்?' என்று கேட்டாள்.

மயி லோகாஃ ஸ்திதா ராஜந் மயேதந்தார்யதே ஜகத் । மத்ரு'தே ச விநஶ்யேயுஃ ப்ரஜாஃ பார்திவஸத்தம

'அரசே, இந்த உலகங்கள் என்னுள் இருக்கின்றன; என்னால் தான் உலகம் தாங்கப்படுகிறது. என்னை இல்லாமல், அரசர்களில் சிறந்தவரே, மக்கள் அழிந்துவிடுவார்கள்.'

ந மாமர்ஹஸி வை ஹந்தும் ஶ்ரேயஶ்சேத்த்வம் சிகீர்ஷஸி । ப்ரஜாநாம் ப்ரு'திவீபால ஶ்ர்ரு'ணு சேதம் வசோ மம ॥௧௫௫ . உபாயதஃ ஸமாரப்தாஃ ஸர்வே ஸித்தந்த்யுபக்ரமாஃ. ஹத்வாபி மாம் ந ஶக்தஸ்த்வம் ப்ரஜாநாம் பாலநே ந்ரு'ப

'நீ மக்களின் நன்மை விரும்பினால், என்னை கொல்ல கூடாது, பூமியின் காவலரே. என் வார்த்தையை கேள்: எல்லா முயற்சிகளும் முறையாக தொடங்கினால் தான் நிறைவேறும். என்னை கொன்றாலும், அரசா, மக்களை பாதுகாக்க நீ இயலாது.'

அந்நபூதா பவிஷ்யாமி ஜஹி கோபம் மஹாத்யுதே । அவத்யாஶ்ச ஸ்த்ரியஃ ப்ராஹுஸ்திர்யக்யோநிஶதேஷ்வபி । மத்வைவம் ப்ரு'திவீபால தர்மம் ந த்யக்துமர்ஹஸி

'நான் உணவாக மாறுவேன்; உன் கோபத்தை விட்டுவிடு, பெரும் ஒளியுடையவரே. பெண்கள் நூறு விலங்குகளிலும் கூட கொல்ல முடியாதவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது. இதை அறிந்து, பூமியின் காவலரே, நீ தர்மத்தை விட்டு விடக்கூடாது.'

ஏவம் பஹுவிதம் வாக்யம் ஶ்ருத்வா ராஜா மஹாமநாஃ । க்ரோதம் நிக்ரு'ஹ்ய தர்மாத்மா வஸுதாமிதமப்ரவீத்

இவ்வாறு பலவிதமான வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன், பெரிய மனம் கொண்டவன், கோபத்தை அடக்கி, தர்மத்துடன் பூமியை நோக்கி பேசினான்.

ஏகஸ்யார்தாய யோ ஹந்யாதாத்மநோ வா பரஸ்ய வா । ஏகம் ப்ராணம் பஹூந் வாபி காமம் தஸ்யாஸ்தி பாதகம்

'ஒருவருக்காக, தன்னை அல்லது பிறரை, ஒரே உயிரை அல்லது பல உயிர்களை கொல்வோன், அவன் விரும்பினாலும் இல்லையெனினும், பாவம் ஏற்படும்.'

யஸ்மிம்ஸ்து நிஹதே பத்ரே லபந்தே பஹவஃ ஸுகம் । தஸ்மிந்ஹதே ஶுபே நாஸ்தி பாதகஞ்சோப பாதகம் ॥௨.௧.

'ஆனால், ஒருவரை கொன்றால் பலர் மகிழ்ச்சி அடைவார்கள் என்றால், அந்த நல்ல கொலையில் பாவமும், பாவத்தின் சாயலும் இல்லை.'

௬௨.௧௬௨ ஸோऽஹம் ப்ரஜாநிமித்தம் த்வாம் வதிஷ்யாமி வஸுந்தரே । யதி மே வசநம் நாத்ய கரிஷ்யஸி ஜகத்திதம்

'அதனால், மக்களின் நலனுக்காக, இன்று நீ என் சொல்லின்படி உலக நன்மைக்காக நடக்கவில்லை என்றால், பூமியே, நான் உன்னை கொல்வேன்.'