வாயுபுராணம்

அஸிதஸ்யைகபர்ணீ து பத்நீ ஸாத்வீ த்ரு'டவ்ரதா। தத்தா ஹிமவதா தஸ்மை யோகாசார்யாய தீமதே। தேவலம் ஸுஷுவே ஸா து ப்ரஹ்மிஷ்டம் மாநஸம் ஸுதம் ।। ௧௧.

ஏகபர்ணா, நல்லொழுக்கமும் உறுதியான விரதமும் கொண்டவளாக, இமவான் அவளை யோகாசாரியர் அசிதனுக்கு மனைவியாக வழங்கினார்; அவளுக்கு பிரம்மத்தை விரும்பும் மனதில் பிறந்த மகனாக தேவலன் பிறந்தான்.

யா சைதாஸாம் குமாரீணாம் த்ரு'தீயா த்வேகபாடலா। புத்ரம் ஶதஶிலாகஸ்ய ஜைகீஷவ்யமுபஸ்திதா ।। ௧௧.

இந்த கன்னியர்களில் மூன்றாவது ஏகபாடலா, சதசிலாகனின் மகன் ஜைகீஷவ்யனை அடைந்தாள்.

தஸ்யாபி ஶங்கலிகிதௌ ஸ்ம்ரு'தௌ புத்ராவயோநிஜௌ। இத்யேதா வை மஹாபாகாஃ கந்யா ஹிமவதஃ ஶுபாஃ ।। ௧௧.

அவளுக்கு சங்கன், லிகிதன் என்ற இரு மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் கருவறையிலிருந்து அல்லாமல் பிறந்தவர்கள் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்கள். இவ்வாறு இமவானின் இந்த மகாதெய்வமான மகள்கள் எல்லாம் புனிதமானவர்கள்.

ருத்ராணீ ஸா து ப்ரவரா ஸ்வகுணைரதிரிச்யதே। அந்யோந்யப்ரீதிரநயோருமாஶங்கரயோர்யதா ।। ௧௧.

அவள் சிறந்த ருத்ராணியாகவும், தன் நல்ல பண்புகளால் எல்லாம் மீறுபவளாகவும் இருக்கிறாள்; உமா மற்றும் சங்கரர் இருவருக்குள்ள பரஸ்பரமான அன்பு மிகுந்தது.

ஶ்லேஷம் ஸம்ஸக்தயோர்ஜ்ஞாத்வா ஶங்கிதஃ கில வ்ரு'த்ரஹா। தாப்யாம் மைதுநஸக்தாப்யாமபத்யோத்பவபீருணா। தயோஃ ஸகாஶமிந்த்ரேண ப்ரேஷிதோ ஹவ்யவாஹநஃ ।। ௧௧.

இருவரும் இணைந்து வாழும் பிணைப்பை அறிந்து, வ்ருத்ரனை வீழ்த்தியவன் சந்தேகமடைந்தான்; அவர்கள் இருவரும் இணைவில் ஈடுபட்டும், பிள்ளை பிறப்பதைப் பயந்து இருந்தபோது, இந்திரன் அவர்களிடம் அக்னியை அனுப்பினான்.

அநயோ ரதிவிக்நஞ்ச த்வமாசர ஹுதாஶந। ஸர்வத்ர கத ஏவ த்வம் ந தோஷோ வித்யதே ததா ।। ௧௧.

அக்னியே, நீ எங்கும் இருக்கும் என்பதால், அவர்களின் சங்கமத்திற்கு இடையூறு செய்ய வேண்டும்; இதில் உனக்கு எந்த குற்றமும் இல்லை.

இத்யேவமுக்தே து ததா வஹ்நிநா ச ததா க்ரு'தம்। உமாதேஹம் ஸமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஶுக்ரம் பூமௌ விஸர்ஜிதம் ।। ௧௧.

அவ்வாறு அக்னி செய்தபோது, உமா தன் உடலை விட்டு, அந்த விந்தை நிலத்தில் விட்டாள்.

ததோ ருஷிதயா தேவ்யா ஶப்தோऽக்நிஃ ஶாம்ஶபாயந। இதம் சோக்தவதீ வஹ்நிம் ரோஷகத்கதயா கிரா ।। ௧௧.

அப்போது தேவியை கோபம் கொண்டு அக்னியை சபித்து, அவளது கோபத்தில் நடுங்கும் குரலில் இவ்வாறு கூறினாள்.

யஸ்மாந்மய்யவித்ரு'ப்தாயாம் ரதிவிக்நம் ஹுதாஶந। க்ரு'தவாநஸ்யகர்த்தவ்யம் தஸ்மாத்த்வமஸி துர்மதே ।। ௧௧.

நான் திருப்தி அடையாமல் இருந்தபோது, நீ என் சங்கமத்திற்கு இடையூறு செய்தாய்; இது உனக்கு செய்ய வேண்டிய காரியம் அல்ல. ஆகவே, உன் மனம் தவறாகி விட்டது.

யதேவம் விப்ரு'தம் கர்பம் ரௌத்ரம் ஶுக்ரம் மஹாப்ரபம்। கர்பம் த்வம் தாரயஸ்வைவமேஷா தே தண்டதாரணா ।। ௧௧.

நீ அந்த உக்கிரமான, பிரகாசமான விந்தை சுமந்ததால், இனி நீ அந்த கருவை சுமக்க வேண்டும்; இதுவே உனக்கு தண்டனையாகும்.

ஸ ஶாபரோஷாத்ருத்ராண்யா அந்தர்கர்போ ஹுதாஶநஃ। பஹூந்வர்ஷகணாந் கர்பம் தாரயாமாஸ வை த்விஜாஃ ।। ௧௧.

அவ்வாறு ருத்ராணி சபித்ததால், அக்னி பல வருடங்கள் அந்த கருவை உள்ளே சுமந்தான், பிராமணர்களே.

ஸ கங்காமுபகம்யாஹ ஶ்ரூயதாம் ஸரிதுத்தமே। ஸுமஹாந் பரிகேதோ மே கர்பதாரணகாரணாத் ।। ௧௧.

பின்னர் அவன் கங்கைyai அணுகி, 'ஓ உயர்ந்த நதி, இந்த கருவை சுமப்பதால் எனக்கு மிகுந்த வேதனை உள்ளது' என்று கூறினான்.

மத்திதார்தமிமம் கர்பமதோ தாரய நிம்நகே। மத்ப்ரஸாதாச்ச கேதோ வை மந்தஸ்தவ பவிஷ்யதி ।। ௧௧.

'எனக்காக இந்த கருவை நீ சும, என் அருளால் உன் வேதனை குறைவாகும்' என்று சொன்னான்.

ததேத்யுக்த்வா ததா ஸா து ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்ட மஹாநதீ। தம் கர்பம் தாரயாமாஸ தஹ்யமாநேந சேதஸா ।। ௧௧.

அப்போது அந்த பெரிய நதி, மகிழ்ச்சியுடன் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி, மனதில் துயரமுடன் அந்த கருவை சுமந்தாள்.

ஸாபி க்ரு'ச்ச்ரேண மஹதா கித்யமாநா மஹாநதீ। காலம் ப்ரக்ரு'ஷ்டம் ஸுமஹத்கர்பதாரணதத்பரா ।। ௧௧.

அந்த பெரிய நதி, பெரும் துன்பத்துடன் நீண்ட காலம் அந்த கருவை சுமப்பதில் முழுமையாக ஈடுபட்டாள்.

தயா பரிகதம் கர்பம் குக்ஷௌ ஹிமவதஃ ஶுபே। ஶுபம் ஶரவணம் நாம சித்ரம் புஷ்பிதபாதபம்। தத்ர தம் வ்யஸ்ரு'ஜத்கர்பம் தீப்யமாநாமிவாநலம் ।। ௧௧.

அவள் அந்த கருவை, இமயமலையின் தூய வயிற்றில், மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகான சரவணமாகிய இடத்தில் வைத்து, அங்கு அந்த தீப்தியுள்ள கருவை விட்டாள்.

ருத்ராக்நிகங்காதநயஸ்தத்ர ஜாதோऽருணப்ரபஃ । ஆதித்யஶதஸங்காஶோ மஹாதேஜாஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௧௧.

அங்கு ருத்ரன், அக்னி, கங்கை ஆகியோரின் மகன், காலை ஒளிபோல், நூறு சூரியர்களைப் போல் பிரகாசமுடன், மகா சக்தியுடன் பிறந்தான்.

தஸ்மிஞ்ஜாதே மஹாபாகே குமாரே ஜாஹ்நவீஸுதே। விமாநயாநைராகாஶம் பதத்ரிபிரிவாவ்ரு'தம் ।। ௧௧.

அந்த யமுனை மகன் பிறந்தபோது, விண்ணில் வானரதங்கள் பறவைகள் போல நிறைந்து காணப்பட்டன.

தேவதுந்துபயோ நேதுராகாஶே மதுரஸ்வராஃ। முமுசுஃ புஷ்பவர்ஷஞ்ச கசராஃ ஸித்தசாரணாஃ ।। ௧௧.

விண்ணில் தெய்வீக மத்தளங்கள் இனிமையாக ஒலித்தன; வானில் வாழும் சித்தர்கள், சாரணர்கள் மலர்களை பொழிந்தனர்.

ஜகுர்கந்தர்வ்வமுக்யாஶ்ச ஸர்வ்வஶஸ்தத்ர தத்ர ஹ। யக்ஷா வித்யாதராஃ ஸித்தாஃ கிந்நராஶ்சைவ ஸர்வஶஃ ।। ௧௧.

மிகச் சிறந்த கந்தர்வர்கள் எங்கும் பாடினர்; யக்ஷர்கள், வித்யாதரர்கள், சித்தர்கள், கின்னரர்கள் அனைவரும் அங்கு இருந்தனர்.

மஹாநாக ஸஹஸ்ராணி ப்ரவராஶ்ச பதத்ரிணஃ । உபதஸ்துர்மஹாபாகமாக்நேயம் ஶங்கராத்மஜம்। ப்ரபாவேண ததா தேந தைத்யதாநவராக்ஷஸாஃ ।। ௧௧.

ஆயிரக்கணக்கான பெரிய நாகங்கள், சிறந்த பறவைகள், சிவனும் அக்னியும் பெற்ற அந்த மகானை சூழ்ந்தன; அவனது ஒளியால் அசுரர்கள், தானவர்கள், ராட்சதர்கள் அடக்கப்பட்டனர்.

ஸஹ ஸப்தர்ஷிபார்யாபிராதாவே வாக்நிஸம்பவஃ। அபிஷேகப்ரயாதாபிர்த்ரு'ஷ்டோ வர்ஜ்ய த்வருந்ததீம் ।। ௧௧.

அக்னியில் இருந்து பிறந்த அந்தக் குழந்தை, அருந்ததி தவிர மற்ற ஏழு முனிவர்களின் மனைவியருடன், யாகத்தின் ஆரம்பத்தில் காணப்பட்டது.

தாபிஃ ஸ பாலார்கநிபோ ரௌத்ரஃ பரிவ்ரு'தஃ ப்ரபுஃ । ஸ்நிஹ்யமாநாபிரத்யர்தம் ஸ்வகாபிரிவ மாத்ரு'பிஃ ।। ௧௧.

அவர்களால் சூழப்பட்டு, அந்த இறைவன், சிறுவயது சூரியனைப் போல் பிரகாசத்துடன், தன் தாய்மாரால் மிகுந்த பாசத்துடன் வளர்க்கப்பட்டான்.

யுகபத்ஸர்வதேவீர்ஹி தித்ரு'க்ஷுர்ஜாஹ்நவீஸுதஃ। ஷப்முகோ வ்யஸ்ரு'ஜச்ச்ரீமாம்ஸ்தாஸாம் ப்ரீத்யா மஹாத்யுதிஃ ।। ௧௧.

அனைத்து தேவியர்களையும் ஒரே நேரத்தில் காண விரும்பிய ஜாஹ்னவியின் மகன், மிகுந்த ஒளியுடன், அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்க ஆறு முகங்களை எடுத்தார்.

ஶ்ரீமாந் கமலபத்ராக்ஷஸ்தருணாதித்ய ஸந்நிபஃ। யேந ஜாதேந லோகாநாமாக்ஷேபஸ்தேஜஸா க்ரு'தஃ ।। ௧௧.

அழகும், தாமரைப்பூ போன்ற கண்களும் உடையவர், எழும் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் அவர் பிறந்தபோது உலகங்கள் அவரது பிரகாசத்தால் மூடப்பட்டன.

தேந ஜாதேந மஹதா தேவாநாமஸஹிஷ்ணவஃ। ஸ்கந்திதா தாநவகணாஸ்தஸ்மாத்ஸ்கந்தஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௧௧.

அந்த மகத்தான பிறப்பால் தேவர்கள் சகிக்க முடியாத அளவுக்கு, அசுரர்களின் கூட்டங்கள் சிதறின; அதனால் அவர் பெரும் வீரனான ஸ்கந்தன் என அழைக்கப்படுகிறார்.

க்ரு'த்திகாபிஸ்து யஸ்மாத் ஸம்வர்த்திதஃ ஸ புராதநஃ। கார்த்திகேய இதி க்யாதஸ்தஸ்மாதஸுரஸூதநஃ ।। ௧௧.

பழைய காலத்தில் கிருத்திகைகள் அவரை வளர்த்ததால், அவர் அசுரர்களை அழிப்பவர் என்ற பெயருடன் கார்த்திகேயன் என அறியப்பட்டார்.

ஜ்ரு'ம்பதஸ்தஸ்ய தைத்யாரேர்ஜ்வாலாமாலாகுலாத்ததா। முகாத்விநிர்கதா தஸ்ய ஸ்வஶக்திரபராஜிதா ।। ௧௧.

அசுரர்களின் பகைவர் வாயை விரித்தபோது, தீக்கண்கள் சூழ்ந்த அவரது வாயிலிருந்து தோன்றியது அவர் தன் வெல்ல முடியாத சக்தியை.

க்ரீடார்தஞ்சைவ ஸ்கந்தஸ்ய விஷ்ணுநா ப்ரபவிஷ்ணுநா। கருடாதிதி ஸ்ரு'ஷ்டௌ ஹி பக்ஷிணௌ ஹி ப்ரபத்ரகௌ ।। ௧௧.

ஸ்கந்தனுக்கு விளையாட்டுக்காக, வலிமைமிக்க விஷ்ணு, கருடன் மற்றும் அதிதியின் மகன் ஆகிய இரண்டு சிறந்த பறவைகளையும் உருவாக்கினார்.