வாயுபுராணம்

ஶாண்டில்யாநாம் வசஃ ஶ்ருத்வா தேவலஃ ஸுமஹாயஶாஃ। நித்ருவாஃ ஶாண்டில்யா ரைப்யாஸ்த்ரயஃ பஶ்சாத்து கஶ்யபாஃ ।। ௯.

சாண்டில்யர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட தேவலன், பெரும் புகழ் பெற்றவன்; நித்ருவர்கள், சாண்டில்யர்கள், ரைப்யர்கள், பின்னர் கசியபர்கள் ஆகியோர் வந்தனர்.

வரப்ரப்ரு'தயோ தேவா தேவலஸ்ய ப்ரஜாஸ்த்விமாஃ। சதுர்யுகே த்வதிக்ராந்தே மநோர்ஹ்யேகாதஶே ப்ரஜாஃ। அதாவஶிஷ்டே தஸ்மிஸ்து த்வாபரே ஸம்ப்ரவர்ததே ।। ௯.

வரன் முதலான தேவர்கள், தேவலனின் சந்ததியினர்; நான்கு யுகங்கள் கடந்த பிறகு, பதினொன்றாம் மனுவில் அந்த சந்ததி மீண்டும் இருந்து, துவாபர யுகத்தில் தொடர்கிறது.

மாநஸஸ்ய சரிஷ்யந்தஸ்தஸ்ய புத்ரோ தமஃ கில। மாநஸஸ்தஸ்ய தாயாதஸ்த்ரு'ணபிந்துரிதி ஶ்ருதஃ ।। ௯.

மானசன் வாழ்ந்தபோது, அவனுக்கு தமன் என்ற மகன் இருந்தான்; மானசனின் வாரிசு த்ருணபிந்து என்று அறியப்படுகிறான்.

த்ரேதாயுகமுகே ராஜா த்ரு'தீயே ஸம்பபூவ ஹ। தஸ்ய கந்யா த்விடவிடா ரூபேணாப்ரதிமாபவத்। புலஸ்த்யாய ஸ ராஜர்ஷிஸ்தாம் கந்யாம் ப்ரத்யபாதயத் ।। ௯.

த்ரேதாயுகத்தின் தொடக்கத்தில், மூன்றாவது யுகத்தில் ஒரு மன்னன் பிறந்தான்; அவனுக்கு த்விடவிடா என்ற மகள் இருந்தாள், அவள் அழகில் ஒப்பில்லாதவள். அந்த ராஜரிஷி, தனது மகளை புலஸ்த்யருக்கு வழங்கினார்.

ரு'ஷிரிடவிடாயாந்து விஶ்ரவாஃ ஸமபத்யத। தஸ்ய பத்ந்யஶ்சதஸ்ரஸ்து பௌலஸ்த்யகுலவர்த்தநாஃ ।। ௯.

அந்த ṛṣi த்விடவிடாவின் கணவராக விஶ்ரவாஸ் ஆனார்; அவருக்கு நான்கு மனைவிகள் இருந்தார்கள், அவர்கள் பௌலஸ்த்ய குலத்தை வளர்த்தார்கள்.

ப்ரு'ஹஸ்பதேர்ப்ரு'ஹத்கீர்த்திர்தேவாசார்யஸ்ய கீர்த்திதஃ । கந்யாம் தஸ்யோபயேமே ஸ நாம்நா வை தேவவர்ணிநீம் ।। ௯.

தேவர்களுக்கு ஆசானாக புகழ்பெற்ற ப்ருஹஸ்பதி, தேவவர்ணினி என்ற பெண்ணை மணந்தார்.

புஷ்போத்ககடாஞ்ச வாகாஞ்ச ஸுதே மால்யவதஃ ஸ்திதௌ। கைகஸீம் மாலிநஃ கந்யாம் தாஸாந்து ஶ்ர்ரு'ணுத ப்ரஜாஃ ।। ௯.

மால்யவதுக்கு புஷ்போத்கடன், வாகா என்ற இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர்; மாலினுக்கு கைகசி என்ற மகள் இருந்தாள். இப்போது அந்த பெண்களின் சந்ததியை கேளுங்கள்.

ஜ்யேஷ்டம் வைஶ்ரவணம் தஸ்ய ஸுஷுவே தேவவர்ணிநீ। திவ்யேந விதிநா யுக்தமார்ஷேணைவ ஶ்ருதேந ச। ராக்ஷஸேந ச ரூபேண ஆஸுரேண பலேந ச ।। ௯.

தேவவர்ணினி, திவ்ய குணங்களும், வேத மரபும் கொண்ட வைஶ்ரவணனை முதன்மகனாக பெற்றாள்; அவன் ராக்ஷச உருவத்தையும், அசுர பலத்தையும் உடையவன்.

த்ரிபாதம் ஸுமஹாகாயம் ஸ்தூலஶீர்ஷம் மஹாதநும்। அஷ்டதம்ஷ்ட்ரம் ஹரிச்ச்மஶ்ரும் ஶங்குகர்ணம் விலோஹிதம் ।। ௯.

அவனுக்கு மூன்று கால்கள், பெரும் உடல், பெரிய தலை, எட்டு பற்கள், மஞ்சள் தாடி, சங்கு போன்ற காதுகள், சிவந்த நிறம் இருந்தது.

ஹ்ரஸ்வ பாஹும் ப்ரபாஹுஞ்ச பிங்கலம் ஸுவிபீஷணம்। வைவர்தஜ்ஞாநஸம்பந்நம் ஸம்புத்தம் ஜ்ஞாநஸம்பதா ।। ௯.

குறுகிய மற்றும் நீளமான கை, மஞ்சள் நிறமும் மிகவும் பயங்கரமான தோற்றமும், மாறும் கலை அறிவும், விழிப்பும், ஞானம் நிறைந்தவனும் ஆனான்.

ஏவம்விதம் ஸுதம் த்ரு'ஷ்ட்வா விஶ்வரூபதரம் ததா। பிதா த்ரு'ஷ்ட்வாப்ரவீத்தத்ர குபேரோऽயமிதி ஸ்வயம் ।। ௯.

இவ்வாறு உலக வடிவம் கொண்ட மகனைப் பார்த்த பிதா, 'இவன் குபேரன்' என்று தானே அறிவித்தார்.

குத்ஸாயாம் க்விதிஶப்தோऽயம் ஶரீரம் பேரமுச்யதே । குபேரஃ குஶரீரத்வாந்நாம்நா தேந ச ஸோऽங்கிதஃ ।। ௯.

'குதி' என்பது பழி என்று பொருள்; 'பேர' என்பது உடல் என்று அர்த்தம். அவன் உடல் விகாரமானதால், அவனுக்கு குபேரன் என்ற பெயர் வந்தது.

யஸ்மாத்விஶ்ரவஸோऽபத்யம் ஸாத்ரு'ஶ்யாத்விஶ்ரவா இவ। தஸ்மாத்வைஶ்ரவணோ நாம நாம்நா லோகே பவிஷ்யதி ।। ௯.

விஷ்ரவஸின் மகனாகவும், அவனைப் போன்ற உருவத்தையும் கொண்டதால், அவன் உலகில் வைஶ்ரவணன் என்ற பெயரில் அறியப்படுவான்.

ரு'த்த்யாம் குபேரோऽஜநயத்விஶ்ருதம் நலகூபரம்। ராவணம் கும்பகர்ணஞ்ச கந்யாம் ஶூர்பணகாந்ததா। விபீஷணம் சதுர்தாம்ஸ்தாந்கைகஸ்யஜநயேத்ஸுதாந் ।। ௯.

ஐசுவரியத்தால் குபேரன் புகழ்பெற்ற நளகுபேரனை பெற்றான். கைகசி, இராவணன், கும்பகர்ணன், சூர்ப்பணகை என்ற மகளை, நான்காவது மகனாக வibhீஷணனை பெற்றாள்.

ஶங்குகர்ணோ தஶக்ரீவஃ பிங்கலோ ரக்தமூர்த்தஜஃ। சதுஷ்பாத்விம்ஶதிபுஜோ மஹாகாயோ மஹா பலஃ ।। ௯.

பத்து தலை, சங்கு போன்ற காதுகள், மஞ்சள் நிறம், சிவப்பு முடி, நான்கு கால்கள், இருபது கை, பெரிய உடல், பெரும் பலம் கொண்டவன்.

ஜாத்யாஞ்ஜநநிபோ தம்ஷ்ட்ரோ லோஹிதக்ரீவ ஏவ ச। ராஜஸேநோ ஜயயுக்தோ ரூபேண ச பலேந ச ।। ௯.

பிறப்பில் கருப்பு நிறம், பற்கள், சிவந்த கழுத்து, அரசருக்கு உரிய வல்லமை, வெற்றி, உருவமும் பலமும் கொண்டவன்.

ஸத்யபுத்திர்த்ரு'டதநூ ராக்ஷஸைரேவ ராவணஃ । நிஸர்காத்தாருணஃ க்ரூரோ ராவணாத்ராவணஸ்து ஸஃ ।। ௯.

இராவணன் உண்மை அறிவும், உறுதியான உடலும் கொண்டவன்; அவன் இயற்கையில் ராக்ஷசன், கொடூரமும், கடுமையும் உடையவன், அதனால் இராவணன் என்று அழைக்கப்பட்டான்.

ஹிரண்யகஶிபுஸ்த்வாஸீத்ஸ ராஜா பூர்வஜந்மநி। சதுர்யுகாநி ராஜாத்ர த்ரயோதஶ ஸ ராக்ஷஸஃ ।। ௯.

முந்தைய பிறப்பில் அவன் ஹிரண்யகசிபு என்ற மன்னன்; ராக்ஷசனாக நான்கு யுகங்கள் பதின்மூன்று முறை அரசாண்டான்.

தாஃ பஞ்சகோட்யோ வர்ஷாணாமாக்யாதாஃ ஸங்க்யயா த்விஜைஃ। நியுதாந்யேகஷஷ்டிஶ்ச ஸங்க்யாவித்பிருதாஹ்ரு'தா ।। ௯.

அந்த ஐந்து கோடி ஆண்டுகள், இருமுறை பிறந்தவரால் எண்ணப்பட்டன; அறிஞர்கள் அறுபத்து ஒன்று நியுதம் என்றும் கூறியுள்ளனர்.

ஷஷ்டிஶதஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாந்து ஸ ராவணஃ । தேவதாநாம் ரு'ஷீணாஞ்ச கோரம் க்ரு'த்வா ப்ரஜாகரம் ।। ௯.

அறுபது ஆயிரம் ஆண்டுகள் இராவணன், தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்களுக்கு கடும் துயரத்தை ஏற்படுத்தி வாழ்ந்தான்.

த்ரேதாயுகே சதுர்விம்ஶே ராவணஸ்தபஸஃ க்ஷயாத்। ராமம் தாஶரதிம் ப்ராப்ய ஸகணஃ க்ஷயமீயிவாந் ।। ௯.

இருபத்திநான்காவது த்ரேதாயுகத்தில், தவ பலம் குறைந்தபோது, இராவணன் தசரதனின் மகன் இராமனால், தன் கூட்டத்துடன் அழிக்கப்பட்டான்.

மஹோதயஃ ப்ரஹஸ்தஶ்ச மஹாபாம்ஶுகரஸ்ததா। புஷ்போத்கடாயாஃ புத்ராஸ்தே கந்யா கும்பீநஸீ ததா ।। ௯.

மஹோதயன், பிரஹஸ்தன், மகாபாஞ்சுகரன், புஷ்போட்கடையின் மகன்கள், கும்பீனசி என்ற மகள் ஆகியோர் அவளுடைய பிள்ளைகள்.

த்ரிஶிரா தூஷணஶ்சைவ வித்யுஜ்ஜிஹ்வஶ்ச ராக்ஷஸஃ। கந்யா ஹ்யஸலிகா சைவ வாகாயாஃ ப்ரஸவாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௯.

திரிசிரன், தூஷணன், வித்யுஜ்ஜிஹ்வன் என்ற இராட்சதர்கள், வாகையின் மகளாக அசலிகை ஆகியோர் அவளுடைய சந்ததியென நினைக்கப்படுகிறார்கள்.

இத்யேதே க்ரூரகர்மாணஃ பௌலஸ்த்யா ராக்ஷஸா தஶ। தாருணாபிஜநாஃ ஸர்வே தேவைரபி துராஸதாஃ ।। ௯.

இவ்வாறு பௌலஸ்தியரான இந்த பத்து இராட்சதர்கள் கொடூரமான செயல்கள் செய்வோர்; அவர்கள் எல்லோரும் பயங்கரமான வம்சத்தினர், தேவர்களுக்கே சமாளிக்க முடியாதவர்கள்.

ஸர்வே லப்தவராஶ்சைவ புத்ரபௌத்ரஸமந்விதாஃ। யக்ஷாணாஞ்சைவ ஸர்வேஷாம் பௌலஸ்த்யா யே ச ராக்ஷஸாஃ ।। ௯.

அவர்கள் அனைவரும் வரம் பெற்றவர்கள், மகன்கள், பேரர்கள் உடையவர்கள்; பௌலஸ்தியர் வம்சத்திலுள்ள இராட்சதர்கள் யக்ஷர்களாகவும் எண்ணப்படுகிறார்கள்.

ஆகஸ்த்யவைஶ்வாமித்ராணாம் க்ரூராணாம் ப்ரஹ்மரக்ஷஸாம்। வேதாத்யயநஶீலாநாம் தபோவ்ரதநிஷேவிணாம் ।। ௯.

அவர்களில் அகத்தியர், விஸ்வாமித்திரர் ஆகியோரின் கொடூரமான பிரம்மராட்சதர்கள், வேதம் படிப்பதில், தவம், விரதம் மேற்கொள்வதில் ஈடுபட்டவர்கள்.

தேஷாமைடவிடோ ராஜா பௌலஸ்த்யஃ ஸவ்யபிங்கலஃ। இதரே வை யஜ்ஞமுகாஸ்தேந ரக்ஷோகணாஸ்த்ரயஃ ।। ௯.

அவர்களில் இடவிடன் என்ற அரசன் பௌலஸ்தியர், சவ்யபிங்கலன்; மற்றவர்கள் யஜ்ஞமுகர்கள்; இவ்வாறு மூன்று இராட்சதர் குழுக்கள் உள்ளன.

யாது தாநா ப்ரஹ்மதாநா வார்த்தாஶ்சைவ திவாசராஃ । நிஶாசரகணாஸ்தேஷாம் சத்வாரஃ கவிபிஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௯.

யாத்துதானர்கள், பிரம்மதானர்கள், வார்த்தர்கள், பகலில் சஞ்சரிப்பவர்கள்; இவர்களில் நான்கு இரவு வாழும் வகைகள் முனிவர்களால் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

பௌலஸ்த்யா நைரு'தாஶ்சைவ ஆகத்ஸ்யாஃ கௌஶிகாஸ்ததா। இத்யேதாஃ ஸப்த தேஷாம் வை ஜாதயோ ராக்ஷஸாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௯.

பௌலஸ்தியர்கள், நைருதர்கள், அகத்தியர், கௌசிகர்கள் ஆகிய ஏழு வம்சங்கள் இராட்சதர்களுக்குள் நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன.