வாயுபுராணம்

மநுஷ்யாணாமதிபதிம் சக்ரே சைவ ஸுதம் மநும்। தைரியம் ப்ரு'திவீ ஸர்வா ஸப்தத்வீபா ஸபத்தநா । யதாப்ரதேஶமத்யாபி தர்மேண பரிபால்யதே ।। ௯.

மனுவை மனிதர்களின் தலைவராக பிரஜாபதி நியமித்தான்; அவர்களால் ஏழு தீவுகளும் நகரங்களும் கொண்ட இந்த பூமி, தகுந்த பகுதிகளுக்கு ஏற்ப, இன்னும் இன்று தர்மத்துடன் ஆளப்படுகிறது.

ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே பூர்வம் ப்ரஹ்மணா தேऽபிஷேசிதாஃ। ந்ரு'பா ஹ்யேதேऽபிஷிச்யந்தே மநவோ யே பவந்தி வை ।। ௯.

ஸ்வாயம்புவ மனுவின் இடைப்பட்ட காலத்தில், இவர்கள் பிரம்மாவால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டனர்; மனுவாகும் அனைவரும் அரசனாக முடிசூட்டப்படுகிறார்கள்.

மந்வந்தரேஷ்வதீதேஷு கதா ஹ்யேதேஷு பார்திவாஃ। ஏவமந்யேऽபிஷிச்யந்தே ப்ராப்தே மந்வந்தரே புநஃ। அதீதாநாகதாஃ ஸர்வே ஸ்ம்ரு'தா மந்வந்தரேஶ்வராஃ ।। ௯.

முந்தைய மன்வந்தரங்களில் இந்த அரசர்கள் கடந்துவிட்டார்கள்; புதிய மன்வந்தரம் வரும்போது மற்றவர்கள் முடிசூட்டப்படுகிறார்கள்; கடந்தும் வரவிருக்கும் எல்லா அரசர்களும் மன்வந்தரங்களின் ஆண்டவர்களாக நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.

ராஜஸூயேऽபிஷிக்தஶ்ச ப்ரு'துரேபிர்நரோத்தமைஃ। வேதத்ரு'ஷ்டேந விதிநா க்ரு'தோ ராஜா ப்ரதாபவாந் ।। ௯.

இந்த சிறந்த மனிதர்களால், ராஜசூய யாகத்தில் ப்ரிது அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு, வேதங்களில் கூறப்பட்ட முறையின்படி, வலிமையான அரசனாக ஆனான்.

ஏதாநுத்பாத்ய புத்ராம்ஸ்து ப்ரஜாஸந்தாநகாரணாத் । புநரேவ மஹாபாகஃ ப்ரஜாநாம் பதிரீஶ்வரஃ ।। ௯.

இந்த மக்களைப் பெருக்க மகன் மக்களைப் பெற்ற பிறகு, அந்த மகா பாக்கியசாலி ஆண்டவன் மீண்டும் உயிரினங்களின் தலைவராக ஆனான்.

கஶ்யபோ கோத்ரகாமஸ்து சசார பரமம் தபஃ । புத்ரௌ கோத்ரகரௌ மஹ்யம் பவேதாமித்யசிந்தயத் ।। ௯.

குலம் விரும்பிய கசியபன், உன்னதமான தவம் மேற்கொண்டு, 'எனக்கு குலம் நிலைநிறைவதற்காக இரண்டு மகன்கள் பிறக்க வேண்டும்' என்று எண்ணினான்.

தஸ்ய ப்ரத்யாயமாநஸ்ய கஶ்யபஸ்ய மஹாத்மநஃ। ப்ரஹ்மணோம்ऽஶௌ ஸுதௌ பஶ்சாத் ப்ராதுர்பூதௌ மஹௌஜஸௌ ।। ௯.

அந்த மகாத்மா கசியபன் தியானித்துக் கொண்டிருக்கையில், பிரம்மாவின் அம்சமாகும், பெரும் வலிமை கொண்ட இரண்டு மகன்கள் பிறந்தனர்.

வத்ஸாரஶ்சாஸிதஶ்சைவ தாவுபௌ ப்ரஹ்மவாதிநௌ। வத்ஸாராந்நித்ருவோ ஜஜ்ஞே ரைப்யஶ்ச ஸ மஹாயஶாஃ ।। ௯.

வத்ஸாரன், அசிதன் என்ற இருவரும் பிரம்மவித்யை பேசுபவர்கள்; வத்ஸாரனிலிருந்து நித்ருவன் பிறந்தான், ரைப்யனிலிருந்து பெரும் புகழ் பெற்றவன் பிறந்தான்.

ரைப்யஸ்ய ரைப்யா விஜ்ஞேயா நித்ருவஸ்ய நிபோதத। ச்யவநஸ்ய ஸுகந்யாயாம் ஸுமேதாஃ ஸமபத்யத ।। ௯.

ரைப்யனிலிருந்து ரைப்யர் வம்சம் தோன்றியது; நித்ருவனிலிருந்து, சயவனரும் சுகன்யாவும் பெற்ற சுமேதா பிறந்தான்.

நித்ருவஸ்ய து யா பத்நீ மாதா வை குண்டபாயிநாம்। அஸிதஸ்யைகபர்ணாயாம் ப்ரஹ்மிஷ்டஃ ஸமபத்யத ।। ௯.

நித்ருவனின் மனைவி குண்டபாயின்களின் தாயாக இருந்தாள்; அசிதனும் ஏகபர்ணையும் பெற்ற மகன் உயர்ந்த பிராமணராக ஆனான்.

ஶாண்டில்யாநாம் வசஃ ஶ்ருத்வா தேவலஃ ஸுமஹாயஶாஃ। நித்ருவாஃ ஶாண்டில்யா ரைப்யாஸ்த்ரயஃ பஶ்சாத்து கஶ்யபாஃ ।। ௯.

சாண்டில்யர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட தேவலன், பெரும் புகழ் பெற்றவன்; நித்ருவர்கள், சாண்டில்யர்கள், ரைப்யர்கள், பின்னர் கசியபர்கள் ஆகியோர் வந்தனர்.

வரப்ரப்ரு'தயோ தேவா தேவலஸ்ய ப்ரஜாஸ்த்விமாஃ। சதுர்யுகே த்வதிக்ராந்தே மநோர்ஹ்யேகாதஶே ப்ரஜாஃ। அதாவஶிஷ்டே தஸ்மிஸ்து த்வாபரே ஸம்ப்ரவர்ததே ।। ௯.

வரன் முதலான தேவர்கள், தேவலனின் சந்ததியினர்; நான்கு யுகங்கள் கடந்த பிறகு, பதினொன்றாம் மனுவில் அந்த சந்ததி மீண்டும் இருந்து, துவாபர யுகத்தில் தொடர்கிறது.

மாநஸஸ்ய சரிஷ்யந்தஸ்தஸ்ய புத்ரோ தமஃ கில। மாநஸஸ்தஸ்ய தாயாதஸ்த்ரு'ணபிந்துரிதி ஶ்ருதஃ ।। ௯.

மானசன் வாழ்ந்தபோது, அவனுக்கு தமன் என்ற மகன் இருந்தான்; மானசனின் வாரிசு த்ருணபிந்து என்று அறியப்படுகிறான்.

த்ரேதாயுகமுகே ராஜா த்ரு'தீயே ஸம்பபூவ ஹ। தஸ்ய கந்யா த்விடவிடா ரூபேணாப்ரதிமாபவத்। புலஸ்த்யாய ஸ ராஜர்ஷிஸ்தாம் கந்யாம் ப்ரத்யபாதயத் ।। ௯.

த்ரேதாயுகத்தின் தொடக்கத்தில், மூன்றாவது யுகத்தில் ஒரு மன்னன் பிறந்தான்; அவனுக்கு த்விடவிடா என்ற மகள் இருந்தாள், அவள் அழகில் ஒப்பில்லாதவள். அந்த ராஜரிஷி, தனது மகளை புலஸ்த்யருக்கு வழங்கினார்.

ரு'ஷிரிடவிடாயாந்து விஶ்ரவாஃ ஸமபத்யத। தஸ்ய பத்ந்யஶ்சதஸ்ரஸ்து பௌலஸ்த்யகுலவர்த்தநாஃ ।। ௯.

அந்த ṛṣi த்விடவிடாவின் கணவராக விஶ்ரவாஸ் ஆனார்; அவருக்கு நான்கு மனைவிகள் இருந்தார்கள், அவர்கள் பௌலஸ்த்ய குலத்தை வளர்த்தார்கள்.

ப்ரு'ஹஸ்பதேர்ப்ரு'ஹத்கீர்த்திர்தேவாசார்யஸ்ய கீர்த்திதஃ । கந்யாம் தஸ்யோபயேமே ஸ நாம்நா வை தேவவர்ணிநீம் ।। ௯.

தேவர்களுக்கு ஆசானாக புகழ்பெற்ற ப்ருஹஸ்பதி, தேவவர்ணினி என்ற பெண்ணை மணந்தார்.

புஷ்போத்ககடாஞ்ச வாகாஞ்ச ஸுதே மால்யவதஃ ஸ்திதௌ। கைகஸீம் மாலிநஃ கந்யாம் தாஸாந்து ஶ்ர்ரு'ணுத ப்ரஜாஃ ।। ௯.

மால்யவதுக்கு புஷ்போத்கடன், வாகா என்ற இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர்; மாலினுக்கு கைகசி என்ற மகள் இருந்தாள். இப்போது அந்த பெண்களின் சந்ததியை கேளுங்கள்.

ஜ்யேஷ்டம் வைஶ்ரவணம் தஸ்ய ஸுஷுவே தேவவர்ணிநீ। திவ்யேந விதிநா யுக்தமார்ஷேணைவ ஶ்ருதேந ச। ராக்ஷஸேந ச ரூபேண ஆஸுரேண பலேந ச ।। ௯.

தேவவர்ணினி, திவ்ய குணங்களும், வேத மரபும் கொண்ட வைஶ்ரவணனை முதன்மகனாக பெற்றாள்; அவன் ராக்ஷச உருவத்தையும், அசுர பலத்தையும் உடையவன்.

த்ரிபாதம் ஸுமஹாகாயம் ஸ்தூலஶீர்ஷம் மஹாதநும்। அஷ்டதம்ஷ்ட்ரம் ஹரிச்ச்மஶ்ரும் ஶங்குகர்ணம் விலோஹிதம் ।। ௯.

அவனுக்கு மூன்று கால்கள், பெரும் உடல், பெரிய தலை, எட்டு பற்கள், மஞ்சள் தாடி, சங்கு போன்ற காதுகள், சிவந்த நிறம் இருந்தது.

ஹ்ரஸ்வ பாஹும் ப்ரபாஹுஞ்ச பிங்கலம் ஸுவிபீஷணம்। வைவர்தஜ்ஞாநஸம்பந்நம் ஸம்புத்தம் ஜ்ஞாநஸம்பதா ।। ௯.

குறுகிய மற்றும் நீளமான கை, மஞ்சள் நிறமும் மிகவும் பயங்கரமான தோற்றமும், மாறும் கலை அறிவும், விழிப்பும், ஞானம் நிறைந்தவனும் ஆனான்.

ஏவம்விதம் ஸுதம் த்ரு'ஷ்ட்வா விஶ்வரூபதரம் ததா। பிதா த்ரு'ஷ்ட்வாப்ரவீத்தத்ர குபேரோऽயமிதி ஸ்வயம் ।। ௯.

இவ்வாறு உலக வடிவம் கொண்ட மகனைப் பார்த்த பிதா, 'இவன் குபேரன்' என்று தானே அறிவித்தார்.

குத்ஸாயாம் க்விதிஶப்தோऽயம் ஶரீரம் பேரமுச்யதே । குபேரஃ குஶரீரத்வாந்நாம்நா தேந ச ஸோऽங்கிதஃ ।। ௯.

'குதி' என்பது பழி என்று பொருள்; 'பேர' என்பது உடல் என்று அர்த்தம். அவன் உடல் விகாரமானதால், அவனுக்கு குபேரன் என்ற பெயர் வந்தது.

யஸ்மாத்விஶ்ரவஸோऽபத்யம் ஸாத்ரு'ஶ்யாத்விஶ்ரவா இவ। தஸ்மாத்வைஶ்ரவணோ நாம நாம்நா லோகே பவிஷ்யதி ।। ௯.

விஷ்ரவஸின் மகனாகவும், அவனைப் போன்ற உருவத்தையும் கொண்டதால், அவன் உலகில் வைஶ்ரவணன் என்ற பெயரில் அறியப்படுவான்.

ரு'த்த்யாம் குபேரோऽஜநயத்விஶ்ருதம் நலகூபரம்। ராவணம் கும்பகர்ணஞ்ச கந்யாம் ஶூர்பணகாந்ததா। விபீஷணம் சதுர்தாம்ஸ்தாந்கைகஸ்யஜநயேத்ஸுதாந் ।। ௯.

ஐசுவரியத்தால் குபேரன் புகழ்பெற்ற நளகுபேரனை பெற்றான். கைகசி, இராவணன், கும்பகர்ணன், சூர்ப்பணகை என்ற மகளை, நான்காவது மகனாக வibhீஷணனை பெற்றாள்.

ஶங்குகர்ணோ தஶக்ரீவஃ பிங்கலோ ரக்தமூர்த்தஜஃ। சதுஷ்பாத்விம்ஶதிபுஜோ மஹாகாயோ மஹா பலஃ ।। ௯.

பத்து தலை, சங்கு போன்ற காதுகள், மஞ்சள் நிறம், சிவப்பு முடி, நான்கு கால்கள், இருபது கை, பெரிய உடல், பெரும் பலம் கொண்டவன்.

ஜாத்யாஞ்ஜநநிபோ தம்ஷ்ட்ரோ லோஹிதக்ரீவ ஏவ ச। ராஜஸேநோ ஜயயுக்தோ ரூபேண ச பலேந ச ।। ௯.

பிறப்பில் கருப்பு நிறம், பற்கள், சிவந்த கழுத்து, அரசருக்கு உரிய வல்லமை, வெற்றி, உருவமும் பலமும் கொண்டவன்.

ஸத்யபுத்திர்த்ரு'டதநூ ராக்ஷஸைரேவ ராவணஃ । நிஸர்காத்தாருணஃ க்ரூரோ ராவணாத்ராவணஸ்து ஸஃ ।। ௯.

இராவணன் உண்மை அறிவும், உறுதியான உடலும் கொண்டவன்; அவன் இயற்கையில் ராக்ஷசன், கொடூரமும், கடுமையும் உடையவன், அதனால் இராவணன் என்று அழைக்கப்பட்டான்.

ஹிரண்யகஶிபுஸ்த்வாஸீத்ஸ ராஜா பூர்வஜந்மநி। சதுர்யுகாநி ராஜாத்ர த்ரயோதஶ ஸ ராக்ஷஸஃ ।। ௯.

முந்தைய பிறப்பில் அவன் ஹிரண்யகசிபு என்ற மன்னன்; ராக்ஷசனாக நான்கு யுகங்கள் பதின்மூன்று முறை அரசாண்டான்.

தாஃ பஞ்சகோட்யோ வர்ஷாணாமாக்யாதாஃ ஸங்க்யயா த்விஜைஃ। நியுதாந்யேகஷஷ்டிஶ்ச ஸங்க்யாவித்பிருதாஹ்ரு'தா ।। ௯.

அந்த ஐந்து கோடி ஆண்டுகள், இருமுறை பிறந்தவரால் எண்ணப்பட்டன; அறிஞர்கள் அறுபத்து ஒன்று நியுதம் என்றும் கூறியுள்ளனர்.