வாயுபுராணம்

அஹமிஜ்யஶ்ச பூஜ்யஶ்ச ஸர்வயஜ்ஞே த்விஜாதிபிஃ । மயி யஜ்ஞோ விதாதவ்யோ மயி ஹோதவ்யமித்யபி

'என்னை மட்டுமே எல்லா யாகங்களிலும் இருமுறை பிறந்தவர்கள் வழிபட வேண்டும், என்னை நோக்கி யாகம் செய்ய வேண்டும், என்னை நோக்கி ஹோமம் செய்ய வேண்டும்' என்று கூறினான்.

தமதிக்ராந்தமர்யாதமாததாநமஸாம்ப்ரதம் । ஊசுர்மஹர்ஷயஃ ஸர்வே மரீசிப்ரமுகாஸ்ததா

அவ்வாறு எல்லா எல்லைகளையும் மீறி, முன்பு யாரும் செய்யாத செயல்களைச் செய்த அவனை, மரீசி முதலான மகா முனிவர்கள் அனைவரும் நோக்கி பேசினார்கள்.

வயம் தீக்ஷாம் ப்ரவேக்ஷ்யாமஃ ஸம்வத்ஸரஶதாந் பஹூந் । மாऽதர்மம் வேந கார்ஷீஸ்த்வம் நைஷ தர்மஃ ஸநாதநஃ । நிதநே ச ப்ரஸூதோऽஸி ப்ரஜாபதிரஸம்ஶயஃ

'நாங்கள் பல நூறு ஆண்டுகள் தீட்சை மேற்கொள்வோம்; வேனா, நீ அநியாயம் செய்யாதே—இது சனாதன தர்மம் அல்ல. உன் இறப்புக்குப் பிறகு, நீ சந்தேகமில்லாமல் பிரஜைகளுக்கு தலைவனாக பிறப்பாய்' என்று சொன்னார்கள்.

பாலயிஷ்யே ப்ரஜாஶ்சேதி த்வயா பூர்வம் ப்ரதிஶ்ருதம் । தாம்ஸ்ததா வாதிநஃ ஸர்வாந் ப்ரஹ்மர்ஷீநப்ரவீத்ததா

'நான் மக்களை பாதுகாப்பேன்' என்று முன்பு நீ வாக்குறுதி அளித்தாய். அப்படி எல்லா முனிவர்களும் கூற, அவன் அந்தப் பிரம்மரிஷிகளிடம் பேசினான்.

ஸ ப்ரஹஸ்ய து துர்புத்திரிதம் வசநகோவிதஃ । ஸ்ரஷ்டா தர்மஸ்ய கஶ்சாந்யஃ ஶ்ரோதவ்யம் கஸ்ய வை மயா

ஆனால் அந்தத் தீய மனம் கொண்டவன், வாக்கில் நிபுணனாக இருந்தவன், சிரித்துவிட்டு, 'தர்மத்தை உருவாக்குபவர் வேறு யார்? நான் யாருடைய வார்த்தையை கேட்க வேண்டும்?' என்று கேட்டான்.

வீர்யஶ்ருததபஃஸத்யைர்மயா வா கஃ ஸமோ புவி । மஹாத்மாநமநூநம் மாம் யூயம் ஜாநீத தத்த்வதஃ

'பூமியில் வலிமை, அறிவு, தவம், சத்தியம் ஆகியவற்றில் எனக்கு சமமானவர் யார்? உண்மையில், நான் குறையில்லாத மகாத்மா என்பதை நீங்கள் அறியுங்கள்' என்று கூறினான்.

ப்ரபவஃ ஸர்வலோகாநாம் தர்மாணாஞ்ச விஶேஷதஃ । இச்சந் தஹேயம் ப்ரு'திவீம் ப்லாவயேயம் ஜலேந வா । ஸ்ரு'ஜேயம் வா க்ரஸேயம் வா நாத்ர கார்யா விசாரணா

'எல்லா உலகங்களுக்கும், குறிப்பாக தர்மங்களுக்கும் ஆதாரம் நான்தான்; நான் விரும்பினால் பூமியை எரிக்கலாம், தண்ணீரால் மூழ்கடிக்கலாம், உருவாக்கலாம் அல்லது அழிக்கலாம்—இதில் யாரிடமும் ஆலோசனை தேவையில்லை' என்று கூறினான்.

யதா ந ஶக்யதே ஸ்தம்பாந்மாநாச்ச ப்ரு'ஶமோஹிதஃ । அநுநேதும் ந்ரு'போ வேநஸ்ததஃ க்ருத்தா மஹர்ஷயஃ

அந்த வேனன், பெருமையால் மயங்கிப் போய், எவ்வளவு சமாதானம் செய்தாலும் அடங்காதபோது, மகா முனிவர்கள் கோபத்தில் நிறைந்தார்கள்.

நிக்ரு'ஹ்ய தம் மஹாபாஹும் விஸ்புரந்தம் யதாऽநலம் । ததோऽஸ்ய வாமஹஸ்தம் தே மமந்துர்ப்ரு'ஶகோபிதாஃ ॥௨.௧.

அந்த வலிமைமிக்க வேனனை, தீ போல ஆத்திரமாக அசைந்தவனை, அவர்கள் பிடித்து, மிகுந்த கோபத்துடன் அவன் இடது கையை மசித்தார்கள்.

௬௨.௧௨௦ தஸ்மாத் ப்ரமத்யமாநாத்வை ஜஜ்ஞே பூர்வமபிஶ்ருதஃ । ஹ்ரஸ்வோऽதிமாத்ரம் புருஷஃ க்ரு'ஷ்ணஶ்சாபி ததா த்விஜாஃ

அந்த மசிப்பில் இருந்து, முன்பே கூறப்பட்டபடி, மிகவும் குறுகிய, கருப்பான ஒரு மனிதன் முதலில் பிறந்தான்.

ஸ பீதஃ ப்ராஞ்ஜலிஶ்சைவ ஸ்திதவாந் வ்யாகுலேந்த்ரியஃ । தமார்த்தம் விஹ்வலம் த்ரு'ஷ்ட்வா நிஷீதேத்யப்ருவந் கில

அவன் பயந்து, கைகளைக் கூப்பி, மனம் கலங்கியவனாக நின்றான்; அவனை அவ்வாறு துயரத்திலும் குழப்பத்திலும் பார்த்து, 'உட்கார்' என்று அவர்கள் சொன்னார்கள்.

நிஷாதவம்ஶகர்த்தாऽஸௌ பபூவாநந்தவிக்ரமஃ । தீவராநஸ்ரு'ஜத்ஸோऽபி வேநகல்மஷஸம்பவாந்

அவன் நிஷாதர் வம்சத்தின் முதல்வனாக ஆனான்; அவனுக்கு முடிவில்லாத வீரியம் இருந்தது. அவன் வேனனுடைய பாவத்திலிருந்து பிறந்த மீனவர்களையும் உருவாக்கினான்.

யே சாந்யே விந்த்யநிலயாஸ்தும்புராதுவராஃ கஸாஃ । அதர்மருசயஶ்சாபி ஸம்பூதா வேநகல்மஷாத்

விந்திய மலைப்பகுதியில் வாழும் தும்புரர், துவரர், கசர் மற்றும் அநியாயம் விரும்பும் பிறவர்களும் வேனனுடைய பாவத்திலிருந்து தோன்றினார்கள்.

புநர்மஹர்ஷயஸ்தஸ்ய பாணிம் வேநஸ்ய தக்ஷிணம் । அரணீமிவ ஸம்ரம்பாந்மமந்துர்ஜாதமந்யவஃ

பின்னர் அந்த மகா முனிவர்கள், கோபத்தால் நிரம்பி, வேனனுடைய வலது கையை அரணிக் குச்சியைப் போல மசித்தார்கள்.

ப்ரு'துஸ்தஸ்மாத் ஸமுத்பந்நஃ கராஸ்பாலநதேஜஸஃ । ப்ரு'தோஃ கரதலாத்வாபி யஸ்மாஜ்ஜாதஃ ப்ரு'துஸ்ததஃ । தீப்யமாநஃ ஸ்வவபுஷா ஸாக்ஷாதக்நிரிவோஜ்வலந்

அந்த மசிப்பிலிருந்து, கை இடியால் தோன்றிய ஒளியுடன், ப்ரிது பிறந்தான்; ப்ரிதுவின் கரத்திலிருந்து பிறந்ததால் அவனை ப்ரிது என்று அழைத்தார்கள். அவன் தன் உருவத்தால் தீப்தியுடன், நேரே அக்னியைப் போல் பிரகாசித்தான்.

ஆத்யமாஜகவம் நாம தநுர்க்ரு'ஹ்ய மஹாரவம் । ஶராம்ஶ்ச பிப்ரத்ரக்ஷார்தம் கவசஞ்ச மஹாப்ரபம்

ஆதியில் 'ஆஜகவம்' எனும் பெரும் ஒலி கொண்ட வில்லையும், பாதுகாப்புக்காக அம்புகளையும், பிரகாசமான கவசத்தையும் எடுத்தான்.

தஸ்மிஞ்ஜாதேऽத பூதாநி ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாநி ஸர்வஶஃ । ஸமுத்பந்நே மஹாராத்ரி வேநஶ்ச த்ரிதிவங்கதஃ

அவன் பிறந்தபோது எல்லா உயிர்களும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தன; அந்த மகா இரவு வந்தபோது வேனன் சுவர்க்கத்திற்குச் சென்றான்.

ஸமுத்பந்நேந ராஜர்ஷிஃ ஸ ஸத்புத்ரேண தீமதா । புருஷவ்யாக்ரஃ புந்நாம்நோ நரகாத்ர்த்ராயதே ததஃ

அந்த புத்திசாலி மகன் பிறந்ததால், அந்த ராஜரிஷி, மனிதர்களில் சிறந்தவன், ப்ரிது என்ற பெயருடையவன், தன் முன்னோர்களை நரகத்திலிருந்து காப்பாற்றினான்.

தம் நத்யஶ்ச ஸமுத்ராஶ்ச ரத்நாந்யாதாய ஸர்வஶஃ । ஸமாகம்ய ததா வைந்யமப்யஷிஞ்சந்நராதிபம் । மஹதா ராஜராஜ்யேந மஹாராஜம் மஹாத்யுதிம்

அப்போது நதிகளும் கடல்களும் எல்லா வகை ரத்தினங்களையும் கொண்டு வந்து, அந்த வேன்யனை மனிதர்களின் அரசனாக மகா ராஜ்யத்தோடு அபிஷேகம் செய்து, அவனை மிகப் பிரகாசமுள்ள மகா ராஜாவாக ஆக்கியன.

௬௨.௧௩௦ ஸோऽபிஷிக்தோ மஹாராஜா தேவைரங்கிரஸஃ ஸுதைஃ । ஆதிராஜோ மஹாராஜஃ ப்ரு'துர்வைந்யஃ ப்ரதாபவாந்

அவன் தேவர்களில் அங்கிரசின் மக்களால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டான்; ப்ரிது வேன்யன், புகழ் பெற்றவன், முதல் அரசனாக ஆனான்.

பித்ராऽபரஞ்ஜிதாஸ்தஸ்ய ப்ரஜாஸ்தேநாநுரஞ்ஜிதாஃ । ததோ ராஜேதி நாமாஸ்ய அநுராகாதஜாயத

அவனுடைய தந்தை வெல்ல முடியாத ஜனங்களை, அவன் தனது நட்பால் வென்று, அவர்களின் அன்பால் 'ராஜா' என்ற பெயர் பெற்றான்.

ஆபஸ்தஸ்தம்பிரே சாஸ்ய ஸமுத்ரமபியாஸ்யதஃ । பர்வதாஶ்ச விஶீர்யந்தே த்வஜபங்கஶ்ச நாபவத்

அவன் கடலுக்கு அருகில் சென்றபோது, நீர்வழிகள் நின்றன; மலைகள் உடைந்தன; கொடிகள் எங்கும் முறியவில்லை.

அக்ரு'ஷ்டபச்யா ப்ரு'திவீ ஸித்த்யந்த்யந்நாநி சிந்தயா । ஸர்வகாமதுகா காவஃ புடகே புடகே மது

அந்த காலத்தில், நிலம் உழாமல் பயிர்கள் தானே விளைந்தன; சிந்தனை மட்டும் போதுமானது; பசுக்கள் எல்லா விருப்பங்களையும் தந்தன; பாத்திரம் தோறும் தேன் இருந்தது.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே ச யஜ்ஞே பைதாமஹே ஶுபே । ஸூதஃ ஸூத்யாம் ஸமுத்பந்நஃ ஸௌத்யேऽஹநி மஹாமதிஃ । தஸ்மிந்நேவ மஹாயஜ்ஞே ஜஜ்ஞே ப்ராஜ்ஞோऽத மாகதஃ

அதே நேரத்தில், அந்த புண்ணியமான பிதாமக யாகத்தில், சூதன் சூத்ய நாளில் பிறந்தான்; அதே மகா யாகத்தில், அறிவுள்ள மாகதனும் பிறந்தான்.

ஐந்த்ரேண ஹவிஷா சாபி ஹவிஃ ப்ரு'க்தம் ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ । ஜுஹாவேந்த்ராய தேவேந ததஃ ஸூதோ வ்யஜாயத

இந்திரனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிசும், ப்ருஹஸ்பதிக்காக கலந்த ஹவிசும், தேவனால் இந்திரனுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது; அதிலிருந்து சூதன் பிறந்தான்.

ப்ரமாதஸ்தத்ர ஸஞ்ஜஜ்ஞே ப்ராயஶ்சித்தஞ்ச கர்மஸு । ஶிஷ்யஹவ்யேந யத்ப்ரு'க்தமாபிபூதம் குரோர்ஹவிஃ । அதரோத்தரசாரேண ஜஜ்ஞே தத்வர்ணவைக்ரு'தம்

அங்கே தவறு ஏற்பட்டது, அதற்காக பிராயச்சித்தமும் நடந்தது; சீஷனின் ஹவிசு கலந்ததால் ஆசானின் ஹவிசை மீறியது; கீழ், மேல் நடத்தை காரணமாக அந்த ஜாதி வேறுபாடு ஏற்பட்டது.

யச்ச க்ஷத்ராத்ஸம்பவத்ப்ராஹ்மண்யாம் ஹீநயோநிதஃ । ஸூதஃ பூர்வேண ஸாதர்மதுல்யதர்மஃ ப்ரகீர்த்திதஃ

க்ஷத்திரியனும் பிராமணியிலும் பிறந்த, கீழ் ஜாதியான சூதன், முன்பு கூறியவனுக்கு சமமான தர்மம் கொண்டவன் என்று கூறப்படுகிறது.

மத்யமோ ஹ்யேஷ ஸூதஸ்ய தர்மஃ க்ஷத்ரோபஜீவநம் । ரதநாகாஶ்ச சரிதம் ஜகந்யஞ்ச சிகித்ஸிதம்

சூதனின் நடுத்தர தர்மம் க்ஷத்திரியர்களைச் சேவித்து வாழ்வது; தேரோட்டம், யானை ஓட்டம் செய்வது; மிகக் கீழானது வைத்தியம் செய்வதாகும்.

ப்ரு'தோஃ ஸ்தவார்தம் தௌ தத்ர ஸமாஹூதௌ ஸுரர்ஷிபிஃ । தாவூசுர்முநயஃ ஸர்வே ஸ்தூயதாமேஷ பார்திவஃ । கர்மைததநுரூபம் வாம் பாத்ரம் ஸ்தோத்ரஸ்ய சாப்யயம் ॥௨.௧.

ப்ரிதுவை புகழ்வதற்காக அந்த இருவரையும் தேவரிஷிகள் அழைத்தனர்; எல்லா முனிவர்களும், 'இந்த மன்னனைப் புகழுங்கள்; இந்த செயலும், நீங்களும் புகழுக்கு தகுந்தவர்கள்' என்றனர்.