வாயுபுராணம்

ந ஶக்யமாநுபூர்வ்யேண தேஷாம் வக்தும் ஸவிஸ்தராந் । அநாதித்வாச்ச காலஸ்ய அஸங்க்யாநாச்ச ஸர்வஶஃ। மந்வந்தராண்யதீதாநி யாநி கல்பைஃ புரா ஸஹ ।। ௬௧.

அவை அனைத்தையும் வரிசையாகவும் விரிவாகவும் கூற முடியாது; காலம் ஆதியில்லாததும் எண்ணிக்கையற்றதும் என்பதால், கடந்த மன்வந்தரங்கள் பழைய கல்பங்களுடன் சேர்ந்து உள்ளன.

பித்ரு'பிர்முநிபிர்தேவைஃ ஸார்த்தம் ஸப்தார்ஷிபிஶ்ச வை। காலேந ப்ரதிஸ்ரு'ஷ்டாநாம் யுகாநாஞ்ச நிவர்தநம் ।। ௬௧.

பித்ருக்கள், முனிவர்கள், தேவர்கள், ஏழு முனிவர்களுடன், காலத்தால் உருவாக்கப்பட்டவர்களுக்கு யுகங்கள் திரும்பத் திரும்ப வருகின்றன.

ஏதேந க்ரமயோகேந கல்பமந்வந்தராணி து। ஸப்ரஜாநி வ்யதீதாநி ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௬௧.

இந்த வரிசை முறையால், கல்பங்களும் மன்வந்தரங்களும், அவற்றுடன் உயிர்களும், நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் கடந்துபோயிருக்கின்றன.

மந்வந்தராந்தே ஸம்ஹாரஃ ஸம்ஹாராந்தே ச ஸம்பவஃ। தேவதாநாம்ரு'ஷீணாஞ்ச மநோஃ பித்ரு'கணஸ்ய ச ।। ௬௧.

ஒரு மன்வந்தரத்தின் முடிவில் உலகம் அழிகிறது; அந்த அழிவுக்குப் பிறகு, தேவர்கள், முனிவர்கள், மனு, மற்றும் முன்னோர்கள் அனைவரும் மீண்டும் பிறக்கின்றனர்.

ந ஶக்யமாநுபூர்வ்யேண வக்தும் வர்ஷஶதைரபி। விஸ்தரஸ்து நிஸர்கஸ்ய ஸம்ஹாரஸ்ய ச ஸர்வஶஃ। மந்வந்தரஸ்ய ஸம்க்யாம் து மாநுஷேண நிபோதத ।। ௬௧.

உலகின் தோற்றமும் அழிவும் முழுமையாக வரிசையாக விவரிப்பது நூறு வருடங்களாலும் கூட முடியாது; ஆனால் மனிதர்களுக்குள் அறியப்பட்ட மன்வந்தரத்தின் எண்ணிக்கையை நீ கேள்.

தேவதாநாம்ரு'ஷீணாஞ்ச ஸங்க்யாநார்தநிஶாரதைஃ। த்ரிம்ஶத்கோட்யஸ்து ஸம்பூர்ணாஃ ஸங்க்யாதாஃ ஸங்க்யயா த்விஜைஃ ।। ௬௧.

எண்ணும் திறமை கொண்ட ஞானிகள், தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் சேர்த்து மொத்தமாக மூன்று கோடி என்று நன்றாக கணக்கிட்டுள்ளனர்.

ஸப்தஷஷ்டிஸ்ததாந்யாநி நியுதாநி ச ஸங்க்யயா। விம்ஶதிஶ்ச ஸஹஸ்ராணி காலோऽயம் ஸோதிகாந் விநா ।। ௬௧.

அதோடு அறுபத்து ஏழு நியுதங்கள், இருபது ஆயிரம் கூட சேர்க்கப்பட வேண்டும்; இது, சிறிய பகுதியை தவிர்த்து, அந்த கால அளவு ஆகும்.

மந்வந்தரஸ்ய ஸங்க்யைஷா மாநுஷேண ப்ரகீர்திதா। வத்ஸரேணைவ திவ்யேந ப்ரவக்ஷ்யாம்யந்தரம்மநோஃ ।। ௬௧.

இது மனிதர்களால் கூறப்பட்ட மன்வந்தரத்தின் எண்ணிக்கை; இப்போது தெய்வ வருடப்படி மனுக்கள் இடையே உள்ள இடைவெளியை நான் சொல்கிறேன்.

அஷ்டௌ ஶதஸஹஸ்ராணி திவ்யயா ஸங்க்யயா ஸ்ம்ரு'தம்। த்விபஞ்சாஶத்ததாந்யாநி ஸஹஸ்ராண்யதிகாநி து ।। ௬௧.

தெய்வ கணக்கில் இது எட்டு இலட்சம் என்றும், அதில் ஐம்பத்து இரண்டு ஆயிரம் கூட சேர்க்க வேண்டும் என்றும் நினைவில் வைத்துள்ளனர்.

சதுர்த்தஶகுணோ ஹ்யேஷ கால ஆஹூதஸம்ப்லவஃ। பூர்ணம் யுகஸஹஸ்ரம் ஸ்யாத்ததஹர்ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௬௧.

இந்தக் காலம், பெரும் பெருக்கம் எனப்படும், பதினான்கு மடங்கு அதிகம்; ஆயிரம் யுகங்கள் சேர்ந்து பிரம்மாவின் ஒரு பகல் என்று கூறப்படுகிறது.

தத்ர ஸர்வாணி பூதாநி தக்தாந்யாதித்யரஶ்மிபிஃ। ப்ரஹ்மாணமக்ரதஃ க்ரு'த்வா ஸஹ தேவர்ஷிதாநவைஃ। ப்ரவிஶந்தி ஸுரஶ்ரேஷ்டம் தேவதேவம் மஹேஶ்வரம் ।। ௬௧.

அந்த நேரத்தில், எல்லா உயிரினங்களும் சூரியனின் கதிர்களால் எரிக்கப்படுகின்றன; பிரம்மாவை முன்னிலைப்படுத்தி, தேவர்கள், முனிவர்கள், அசுரர்கள் உடனும், எல்லோரும் தேவாதி தேவனான மகேசுவரனுள் சேர்கின்றனர்.

ஸ ஸ்ரஷ்டா ஸர்வபூதாநி கல்பாதிஷு புநஃ புநஃ। இத்யேஷ ஸ்திதிகாலோ வை மநோர்தேவர்ஷிபிஃ ஸஹ ।। ௬௧.

அவர் எல்லா உயிர்களையும் ஒவ்வொரு கல்பத்தின் தொடக்கத்திலும் மீண்டும் மீண்டும் படைக்கிறார்; இதுவே மனு, தேவர்கள், முனிவர்கள் உடன் வாழும் காலம் ஆகும்.

ஸர்வமந்வந்தராணாம் வை ப்ரதிஸந்திம் நிபோதத। யுகாக்யா யா ஸமுத்திஷ்டா ப்ராகேவாஸ்மிந் மயா தவ ।। ௬௧.

இப்போது எல்லா மன்வந்தரங்களின் தொடர்ச்சியை நீ அறிந்து கொள்; நான் முன்பு உனக்கு விளக்கிய யுகங்களின் கணக்கை நினைவு கூரு.

க்ரு'தத்ரேதாதி ஸம்யுக்தம் சதுர்யுகமிதி ஸ்ம்ரு'தம்। ததேகஸப்ததிகுணம் பரிவ்ரு'த்தம் து ஸாதிகம்। மநோரேகமதீகாரம் ப்ரோவாச பகவாந் ப்ரபுஃ ।। ௬௧.

கிருத, திரேதா முதலான நான்கு யுகங்கள் சேர்ந்து ஒரு சதுர்யுகம் எனப்படுகிறது; இது எழுபத்து ஒன்று முறை, சிறிது கூடுதலுடன், ஒரு மனுவின் காலமாக இறைவனால் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஏவம் மந்வந்தராணாம் து ஸர்வேஷாமேவ லக்ஷணம்। அதீதாநாகதாநாம் வை வர்த்தமாநேந கீர்த்திதம் ।। ௬௧.

இவ்வாறு கடந்த, வரவிருக்கும், நடப்புள்ள எல்லா மன்வந்தரங்களின் தன்மை விளக்கப்பட்டுள்ளது.

இத்யேஷ கீர்த்திதஃ ஸர்கா மநோஃ ஸ்வாயம்புவஸ்ய ஹ। ப்ரதி ஸந்திந்து வக்ஷ்யாமி தஸ்ய வை சாபரஸ்ய து ।। ௬௧.

இவ்வாறு ச்வாயம்புவ மனுவின் படைப்பு கூறப்பட்டது; இப்போது அதன் தொடர்ச்சியும் அடுத்த மனுவும் பற்றி நான் சொல்வேன்.

மந்வந்தரம் யதா பூர்வம்ரு'ஷிபிர்தைவதைஃ ஸஹ। அவஶ்யம்பாவிநார்தேந யதா தத்வை நிவர்த்ததே ।। ௬௧.

முந்தைய மன்வந்தரத்தில் போலவே, முனிவர்கள், தேவர்கள் உடன், நியமிக்கப்பட்ட காலம் வந்ததும் அது முடிவடைகிறது.

அஸ்மிந் மந்வந்தரே பூர்வம் த்ரைலோக்யஸ்யேஶ்வராஸ்து யே। ஸப்தர்ஷயஶ்ச தேவாஸ்தே பிதரோ மநவஸ்ததா। மந்வந்தரஸ்ய காலே து ஸம்பூர்ணே ஸாதகாஸ்ததா ।। ௬௧.

இந்த மன்வந்தரத்தில் முன்பு மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆண்டவராக இருந்தவர்கள், ஏழு முனிவர்கள், தேவர்கள், முன்னோர்கள், மனுக்கள், மன்வந்தரத்தின் காலம் முடிந்ததும் தங்கள் கடமைகளை நிறைவேற்றுகிறார்கள்.

க்ஷீணாதிகாராஃ ஸம்வ்ரு'த்தா புத்த்வா பர்யாயமாத்மநஃ। மஹர்லோகாய தே ஸர்வே உந்முகா ததிரே கதிம் ।। ௬௧.

தங்கள் அதிகாரம் முடிந்ததும், தங்களுக்கான காலம் முடிவடைந்ததை அறிந்து, அவர்கள் அனைவரும் மகர்லோகத்தை நோக்கி செல்லத் தொடங்குகிறார்கள்.

ததோ மந்வந்தரே தஸ்மிந் ப்ரக்ஷீணா தேவதாஸ்து தாஃ। ஸம்பூர்ணே ஸ்திதிகாலே து திஷ்டந்த்யேகம் க்ரு'தம் யுகம் ।। ௬௧.

அதன் பின்னர் அந்த மன்வந்தரத்தில், தேவர்கள் குறைந்துவிட்டபோது, நிலை காலம் முடிந்ததும், அவர்கள் ஒரு கிருத யுகம் மட்டும் தங்குகிறார்கள்.

உத்பத்யந்தே பவிஷ்யாஶ்ச யாவந்மந்வந்தரேஶ்வராஃ। தேவதாஃ பிதரஶ்சைவ ரு'ஷயோ மநுரேவ ச ।। ௬௧.

புதிய மன்வந்தரத்தின் ஆண்டவர்கள், தேவர்கள், முன்னோர்கள், முனிவர்கள், மனு ஆகியோர் அந்த மன்வந்தரம் இருக்கும் வரை தோன்றி வருகின்றனர்.

மந்வந்தரே து ஸம்பூர்ணே யத்யந்யத்வை கலௌ யுகே। ஸம்பத்யதே க்ரு'தம் தேஷு கலிஶிஷ்டேஷு வை ததா ।। ௬௧.

ஒரு மன்வந்தரம் முடிந்ததும், கலியுகத்தில் எதுவும் மீதமிருந்தால், அது முன் யுகங்களில் செய்த காரியங்களின் மீதம்தான் என்று கருதப்படுகிறது.

யதா க்ரு'தஸ்ய ஸந்தாநஃ கலிபூர்வஃ ஸ்ம்ரு'தோ புதைஃ। ததா மந்வந்தராந்தேஷு ஆதிர்மந்வந்தரஸ்ய ச ।। ௬௧.

கிருதயுகத்தில் செய்தவர்களின் சந்ததியை, கலியுக்கு முன்பதாக அறிஞர்கள் நினைவுகூர்வது போல, ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்தின் முடிவிலும் அடுத்த மன்வந்தரத்தின் தொடக்கம் அதுபோலவே கருதப்படுகிறது.

க்ஷீணே மந்வந்தரே பூர்வே ப்ரவ்ரு'த்தே சாபரே புநஃ। முகே க்ரு'தயுகஸ்யாத தேஷாம் ஶிஷ்டாஸ்து யே ததா ।। ௬௧.

முந்தைய மன்வந்தரம் முடிந்து, அடுத்தது தொடங்கும் போது, கிருதயுகம் ஆரம்பிக்கையில், முன்பிருந்தவர்கள் அதற்கான மீதமுள்ளவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

ஸ்ப்தர்ஷயோ மநுஶ்சைவ காலாவேக்ஷாஸ்து யே ஸ்திதாஃ। மந்வந்தரம் ப்ரதீக்ஷந்தே க்ஷீயந்தே தபஸி ஸ்திதாஃ ।। ௬௧.

ஏழு முனிவர்கள், மனு, காலத்தை கவனித்து தவத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள், மன்வந்தரத்தை எதிர்பார்த்து தவத்தில் நிலைத்திருக்கிறார்கள்.

மந்வந்தரவ்யவஸ்தார்தம் ஸந்தத்யர்தஞ்ச ஸர்வஶஃ। பூர்வவத் ஸம்ப்ரவர்த்தந்தே ப்ரவ்ரு'த்தே வ்ரு'ஷ்டிஸர்ஜ்ஜநே ।। ௬௧.

மன்வந்தர ஒழுங்கும், சந்ததி தொடரவும், மழை பெய்யத் தொடங்கியவுடன், முன்போல் எல்லாமும் மீண்டும் நடைபெறுகிறது.

த்வந்த்வேஷு ஸம்ப்ரவ்ரு'த்தேஷு உத்பந்நாஸ்வௌஷதீஷு ச। ப்ரஜாஸு ச நிகேதாஸு ஸம்ஸ்திதாஸு க்வசித் க்வசித் ।। ௬௧.

இரட்டை தன்மைகள் தோன்றும் போது, மூலிகைகள் உருவாகும் போது, உயிரினங்கள் தங்கள் இடங்களில் தங்கும் போது, ஒவ்வொருவரும் தங்கள் இடங்களில் வாழத் தொடங்குகிறார்கள்.

வார்த்தாயாந்து ப்ரவ்ரு'த்தாயாம் ஸத்தர்மே ரு'ஷிபாவிதே । நிராநந்தே கதே லோகே நஷ்டே ஸ்தாவரஜங்கமே ।। ௬௧.

வாழ்க்கைத் தேடல் மீண்டும் தொடங்கும் போது, முனிவர்கள் நல்லறத்தை வளர்க்கும் போது, உலகம் ஆனந்தம் இழந்து, நிலையானதும் அசையும் உயிர்கள் அழிந்துவிடும்.

அக்ராமநகரே சைவ வர்ணாஶ்ரமவிவர்ஜிதே। பூர்வமந்வந்தரே ஶிஷ்டே யே பவந்தீஹ தார்மிகாஃ । ஸப்தர்ஷயோ மநுஶ்சைவ ஸந்தாநார்தம் வ்யவஸ்திதாஃ ।। ௬௧.

குலம், ஆசாரம் இல்லாத ஊர்களிலும் நகரங்களிலும், முன் மன்வந்தரத்தில் மீதமுள்ள நல்லவர்கள், ஏழு முனிவர்களும் மனுவும் சந்ததி தொடரும் பொருட்டு நிலைத்திருக்கிறார்கள்.