வாயுபுராணம்

ஶ்ரிதா தக்ஷிணபந்தாநம் யே ஶ்மஶாநாநி பேஜிரே। யுகே யுகே து தாஃ ஶாகா வ்யஸ்யந்தே தைஃ புநஃ புநஃ ।। ௬௧.

தெற்கு வழியை பின்பற்றி, சுடுகாடுகளில் சென்றவர்கள்—அவர்களின் கிளைகள் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் மீண்டும் மீண்டும் பரவுகின்றன.

த்வாபரேஷ்விவ ஸர்வேஷு ஸம்ஹிதாஶ்ச ஶ்ருதர்ஷிபிஃ। தேஷாம் கோத்ரேஷ்விமாஃ ஶாகா பவந்தீஹ புநஃ புநஃ। தாஃ ஶாகாஸ்தத்ர கர்த்தாரோ பவந்தீஹ யுகக்ஷயாத் ।। ௬௧.

எல்லா துவாபர யுகங்களிலும் ஶ்ருதர்ஷிகள் செய்த சங்கிரஹங்கள், அவர்களின் வம்சங்களில் இந்த கிளைகள் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுகின்றன; அந்த கிளைகளையும் அவற்றை உருவாக்குவோர்களையும், ஒவ்வொரு யுக முடிவிலும் இங்கு காணலாம்.

ஏவமேவ து விஜ்ஞேயம் வ்யதீதாநாகதேஷ்விஹ। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு ஶாகாப்ரணயநாநி வை ।। ௬௧.

இதேபோல், கடந்தும் வரவிருக்கும் எல்லா மன்வந்தரங்களிலும், கிளைகள் உருவாகுவது இங்கு நிகழ்வதை அறிய வேண்டும்.

அதீதேஷு அதீதாநி வர்த்தந்தே ஸாம்ப்ரதேஷு ச। பவிஷ்யாணி ச யாநி ஸ்யுர்வர்ண்யந்தேऽநாகதேஷ்வபி ।। ௬௧.

கடந்தவை கடந்த காலத்தில் இருக்கின்றன, அதேபோல் இப்போது நிகழ்கின்றன; வரவிருப்பவையும் எதிர்காலத்தில் விவரிக்கப்படுகின்றன.

பூர்வேண பஶ்சிமம் ஜ்ஞேயம் வர்த்தமாநேந சோபயம்। ஏதேந க்ரமயோகேந மந்வந்தரவிநிஶ்சயஃ ।। ௬௧.

முன்னையதை வைத்து பின்வந்ததை அறியலாம், நடப்பதை வைத்து இரண்டையும் அறியலாம்; இந்த வரிசை முறையால் மன்வந்தரங்கள் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன.

ஏவம் தேவாஶ்ச பிதர ரு'ஷயோ மநவஶ்ச யே। மந்த்ரைஃ ஸஹோர்த்த்வம் கச்சந்தி ஹ்யாவர்த்தந்தே ச தைஃ ஸஹ ।। ௬௧.

இவ்வாறு, தேவர்கள், பித்ருக்கள், முனிவர்கள், மனுக்கள், மந்திரங்களுடன் கூடியே மேலே செல்கின்றனர்; அவர்களுடன் மீண்டும் திரும்பவும் வருகின்றனர்.

ஜநலோகாத்ஸுராஃ ஸர்வே பஶுகல்பாத்புநஃ புநஃ। பர்யாப்தகாலே ஸம்ப்ராப்தே ஸம்பூதா நைவ நஸ்ய (?) து ।। ௬௧.

ஜனலோகத்திலிருந்து எல்லா தேவர்களும், மிருக உருவத்திலிருந்து மீண்டும் மீண்டும், காலம் வந்ததும் தோன்றுகிறார்கள்; ஆனால் அழிவதில்லை.

அவஶ்யம்பாவிநார்தேந ஸம்பத்யந்தே ததா து தே। ததஸ்தே தோஷவஜ்ஜந்ம பஶ்யந்தே ராகபூர்வகம் ।। ௬௧.

அப்போது, அவசியம் நிகழ வேண்டியவற்றால் அவர்கள் கட்டுப்படுகிறார்கள்; பிறப்பில் குறைபாடு இருப்பதை அறிந்தும், அதில் பற்றுடன் பார்க்கிறார்கள்.

நிவர்த்ததே ததா வ்ரு'த்திஸ்தேஷாமாதோஷதர்ஶநாத் । ஏவம் தேவ யுகாநீஹ தஶக்ரு'த்வா நிவர்த்ததே ।। ௬௧.

அப்போது, குறைபாடு இல்லை என்று எண்ணுவதால் அவர்களின் நடத்தை நிற்கிறது; இப்படியே, இங்கு தெய்வ யுகம் பத்து முறை முடிவடைகிறது.

ஜநலோகாத்தபோலோகம் கச்சந்தீஹாநிவர்த்தநம்। ஏவம் தேவயுகாநீஹ வ்யதீதாநி ஸஹஸ்ரஶஃ। நிதநம் ப்ரஹ்மலோகே வை கதாநி முநிபிஸ்ஸஹ ।। ௬௧.

ஜனலோகத்திலிருந்து, அவர்கள் தவலோகத்திற்குச் சென்று திரும்பவில்லை; இவ்வாறு, இங்கு ஆயிரக்கணக்கான தெய்வ யுகங்கள் கடந்துவிட்டன, அவை முனிவர்களுடன் பிரம்மலோகத்தில் முடிவடைந்தன.

ந ஶக்யமாநுபூர்வ்யேண தேஷாம் வக்தும் ஸவிஸ்தராந் । அநாதித்வாச்ச காலஸ்ய அஸங்க்யாநாச்ச ஸர்வஶஃ। மந்வந்தராண்யதீதாநி யாநி கல்பைஃ புரா ஸஹ ।। ௬௧.

அவை அனைத்தையும் வரிசையாகவும் விரிவாகவும் கூற முடியாது; காலம் ஆதியில்லாததும் எண்ணிக்கையற்றதும் என்பதால், கடந்த மன்வந்தரங்கள் பழைய கல்பங்களுடன் சேர்ந்து உள்ளன.

பித்ரு'பிர்முநிபிர்தேவைஃ ஸார்த்தம் ஸப்தார்ஷிபிஶ்ச வை। காலேந ப்ரதிஸ்ரு'ஷ்டாநாம் யுகாநாஞ்ச நிவர்தநம் ।। ௬௧.

பித்ருக்கள், முனிவர்கள், தேவர்கள், ஏழு முனிவர்களுடன், காலத்தால் உருவாக்கப்பட்டவர்களுக்கு யுகங்கள் திரும்பத் திரும்ப வருகின்றன.

ஏதேந க்ரமயோகேந கல்பமந்வந்தராணி து। ஸப்ரஜாநி வ்யதீதாநி ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௬௧.

இந்த வரிசை முறையால், கல்பங்களும் மன்வந்தரங்களும், அவற்றுடன் உயிர்களும், நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் கடந்துபோயிருக்கின்றன.

மந்வந்தராந்தே ஸம்ஹாரஃ ஸம்ஹாராந்தே ச ஸம்பவஃ। தேவதாநாம்ரு'ஷீணாஞ்ச மநோஃ பித்ரு'கணஸ்ய ச ।। ௬௧.

ஒரு மன்வந்தரத்தின் முடிவில் உலகம் அழிகிறது; அந்த அழிவுக்குப் பிறகு, தேவர்கள், முனிவர்கள், மனு, மற்றும் முன்னோர்கள் அனைவரும் மீண்டும் பிறக்கின்றனர்.

ந ஶக்யமாநுபூர்வ்யேண வக்தும் வர்ஷஶதைரபி। விஸ்தரஸ்து நிஸர்கஸ்ய ஸம்ஹாரஸ்ய ச ஸர்வஶஃ। மந்வந்தரஸ்ய ஸம்க்யாம் து மாநுஷேண நிபோதத ।। ௬௧.

உலகின் தோற்றமும் அழிவும் முழுமையாக வரிசையாக விவரிப்பது நூறு வருடங்களாலும் கூட முடியாது; ஆனால் மனிதர்களுக்குள் அறியப்பட்ட மன்வந்தரத்தின் எண்ணிக்கையை நீ கேள்.

தேவதாநாம்ரு'ஷீணாஞ்ச ஸங்க்யாநார்தநிஶாரதைஃ। த்ரிம்ஶத்கோட்யஸ்து ஸம்பூர்ணாஃ ஸங்க்யாதாஃ ஸங்க்யயா த்விஜைஃ ।। ௬௧.

எண்ணும் திறமை கொண்ட ஞானிகள், தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் சேர்த்து மொத்தமாக மூன்று கோடி என்று நன்றாக கணக்கிட்டுள்ளனர்.

ஸப்தஷஷ்டிஸ்ததாந்யாநி நியுதாநி ச ஸங்க்யயா। விம்ஶதிஶ்ச ஸஹஸ்ராணி காலோऽயம் ஸோதிகாந் விநா ।। ௬௧.

அதோடு அறுபத்து ஏழு நியுதங்கள், இருபது ஆயிரம் கூட சேர்க்கப்பட வேண்டும்; இது, சிறிய பகுதியை தவிர்த்து, அந்த கால அளவு ஆகும்.

மந்வந்தரஸ்ய ஸங்க்யைஷா மாநுஷேண ப்ரகீர்திதா। வத்ஸரேணைவ திவ்யேந ப்ரவக்ஷ்யாம்யந்தரம்மநோஃ ।। ௬௧.

இது மனிதர்களால் கூறப்பட்ட மன்வந்தரத்தின் எண்ணிக்கை; இப்போது தெய்வ வருடப்படி மனுக்கள் இடையே உள்ள இடைவெளியை நான் சொல்கிறேன்.

அஷ்டௌ ஶதஸஹஸ்ராணி திவ்யயா ஸங்க்யயா ஸ்ம்ரு'தம்। த்விபஞ்சாஶத்ததாந்யாநி ஸஹஸ்ராண்யதிகாநி து ।। ௬௧.

தெய்வ கணக்கில் இது எட்டு இலட்சம் என்றும், அதில் ஐம்பத்து இரண்டு ஆயிரம் கூட சேர்க்க வேண்டும் என்றும் நினைவில் வைத்துள்ளனர்.

சதுர்த்தஶகுணோ ஹ்யேஷ கால ஆஹூதஸம்ப்லவஃ। பூர்ணம் யுகஸஹஸ்ரம் ஸ்யாத்ததஹர்ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௬௧.

இந்தக் காலம், பெரும் பெருக்கம் எனப்படும், பதினான்கு மடங்கு அதிகம்; ஆயிரம் யுகங்கள் சேர்ந்து பிரம்மாவின் ஒரு பகல் என்று கூறப்படுகிறது.

தத்ர ஸர்வாணி பூதாநி தக்தாந்யாதித்யரஶ்மிபிஃ। ப்ரஹ்மாணமக்ரதஃ க்ரு'த்வா ஸஹ தேவர்ஷிதாநவைஃ। ப்ரவிஶந்தி ஸுரஶ்ரேஷ்டம் தேவதேவம் மஹேஶ்வரம் ।। ௬௧.

அந்த நேரத்தில், எல்லா உயிரினங்களும் சூரியனின் கதிர்களால் எரிக்கப்படுகின்றன; பிரம்மாவை முன்னிலைப்படுத்தி, தேவர்கள், முனிவர்கள், அசுரர்கள் உடனும், எல்லோரும் தேவாதி தேவனான மகேசுவரனுள் சேர்கின்றனர்.

ஸ ஸ்ரஷ்டா ஸர்வபூதாநி கல்பாதிஷு புநஃ புநஃ। இத்யேஷ ஸ்திதிகாலோ வை மநோர்தேவர்ஷிபிஃ ஸஹ ।। ௬௧.

அவர் எல்லா உயிர்களையும் ஒவ்வொரு கல்பத்தின் தொடக்கத்திலும் மீண்டும் மீண்டும் படைக்கிறார்; இதுவே மனு, தேவர்கள், முனிவர்கள் உடன் வாழும் காலம் ஆகும்.

ஸர்வமந்வந்தராணாம் வை ப்ரதிஸந்திம் நிபோதத। யுகாக்யா யா ஸமுத்திஷ்டா ப்ராகேவாஸ்மிந் மயா தவ ।। ௬௧.

இப்போது எல்லா மன்வந்தரங்களின் தொடர்ச்சியை நீ அறிந்து கொள்; நான் முன்பு உனக்கு விளக்கிய யுகங்களின் கணக்கை நினைவு கூரு.

க்ரு'தத்ரேதாதி ஸம்யுக்தம் சதுர்யுகமிதி ஸ்ம்ரு'தம்। ததேகஸப்ததிகுணம் பரிவ்ரு'த்தம் து ஸாதிகம்। மநோரேகமதீகாரம் ப்ரோவாச பகவாந் ப்ரபுஃ ।। ௬௧.

கிருத, திரேதா முதலான நான்கு யுகங்கள் சேர்ந்து ஒரு சதுர்யுகம் எனப்படுகிறது; இது எழுபத்து ஒன்று முறை, சிறிது கூடுதலுடன், ஒரு மனுவின் காலமாக இறைவனால் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஏவம் மந்வந்தராணாம் து ஸர்வேஷாமேவ லக்ஷணம்। அதீதாநாகதாநாம் வை வர்த்தமாநேந கீர்த்திதம் ।। ௬௧.

இவ்வாறு கடந்த, வரவிருக்கும், நடப்புள்ள எல்லா மன்வந்தரங்களின் தன்மை விளக்கப்பட்டுள்ளது.

இத்யேஷ கீர்த்திதஃ ஸர்கா மநோஃ ஸ்வாயம்புவஸ்ய ஹ। ப்ரதி ஸந்திந்து வக்ஷ்யாமி தஸ்ய வை சாபரஸ்ய து ।। ௬௧.

இவ்வாறு ச்வாயம்புவ மனுவின் படைப்பு கூறப்பட்டது; இப்போது அதன் தொடர்ச்சியும் அடுத்த மனுவும் பற்றி நான் சொல்வேன்.

மந்வந்தரம் யதா பூர்வம்ரு'ஷிபிர்தைவதைஃ ஸஹ। அவஶ்யம்பாவிநார்தேந யதா தத்வை நிவர்த்ததே ।। ௬௧.

முந்தைய மன்வந்தரத்தில் போலவே, முனிவர்கள், தேவர்கள் உடன், நியமிக்கப்பட்ட காலம் வந்ததும் அது முடிவடைகிறது.

அஸ்மிந் மந்வந்தரே பூர்வம் த்ரைலோக்யஸ்யேஶ்வராஸ்து யே। ஸப்தர்ஷயஶ்ச தேவாஸ்தே பிதரோ மநவஸ்ததா। மந்வந்தரஸ்ய காலே து ஸம்பூர்ணே ஸாதகாஸ்ததா ।। ௬௧.

இந்த மன்வந்தரத்தில் முன்பு மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆண்டவராக இருந்தவர்கள், ஏழு முனிவர்கள், தேவர்கள், முன்னோர்கள், மனுக்கள், மன்வந்தரத்தின் காலம் முடிந்ததும் தங்கள் கடமைகளை நிறைவேற்றுகிறார்கள்.

க்ஷீணாதிகாராஃ ஸம்வ்ரு'த்தா புத்த்வா பர்யாயமாத்மநஃ। மஹர்லோகாய தே ஸர்வே உந்முகா ததிரே கதிம் ।। ௬௧.

தங்கள் அதிகாரம் முடிந்ததும், தங்களுக்கான காலம் முடிவடைந்ததை அறிந்து, அவர்கள் அனைவரும் மகர்லோகத்தை நோக்கி செல்லத் தொடங்குகிறார்கள்.