வாயுபுராணம்

க்ரு'தே புநஃ க்ரியா நாஸ்தி குத ஏவாக்ரு'தக்ரியா। ஸக்ரு'தேவ க்ரு'தம் ஸர்வம் யத்வை லோகே க்ரு'தாக்ரு'தம் ।। ௬௧.

கிருதயுகத்தில் செயல் எதுவும் இல்லை; செய்யப்படாத செயலும் எங்கிருந்து வரும்? உலகில் செய்யப்பட்டது, செய்யப்படாதது எல்லாம் ஒரே நேரத்தில் நிகழ்ந்துவிடுகிறது.

ஶ்ரோதவ்யம் வை ஶ்ருதம் வாபி ததைவாஸாதுஸாதுதா। ஜ்ஞாதவ்யஞ்சாத மந்தவ்யம் ஸ்ப்ரஷ்டவ்யம் போஜ்யமேவ ச। த்ரஷ்டவ்யஞ்சாத ஶ்ரோதவ்யம் ஜ்ஞாதவ்யம் வாத கிஞ்சந ।। ௬௧.

கேட்க வேண்டியது, கேட்டது, நல்லது, கெட்டது, அறிய வேண்டியது, சிந்திக்க வேண்டியது, தொட வேண்டியது, சாப்பிட வேண்டியது, பார்க்க வேண்டியது, கேட்க வேண்டியது, அறிய வேண்டியது —

தர்ஶிதம் யதநேநைவ ஜ்ஞாநம் தத்வை ஸுரர்ஷிணாம் । யத்வை தர்ஶிதவாநேஷ கஸ்ததந்வேஷ்டுமர்ஹதி । ஸர்வாணி ஸர்வாந்ஸர்வாம்ஶ்ச பகவாநேவ ஸோऽப்ரவீத் ।। ௬௧.

இதனால் காட்டப்பட்ட அறிவே தேவரிஷிகளின் ஞானம்; அவர் காட்டியதைத் தவிர, வேறு யார் அதைத் தேட முடியும்? எல்லாவற்றையும், எல்லா உயிர்களையும், எல்லா வடிவங்களையும் பகவான் தான் கூறினார்.

யதா யத்க்ரியதே யேந ததா தத்ஸோऽபிமந்யதே। யேநேதம் க்ரியதே பூர்வம் ததந்யேந விபாவிதம் ।। ௬௧.

யாராவது எதையாவது செய்யும் போதெல்லாம், அது தமக்கே சொந்தம் என்று கருதுவார்கள்; ஆனால் முன்பு நடந்தது வேறு ஒருவரால் நிகழ்ந்ததாகும்.

யதா து க்ரியதே கிஞ்சித்கேநசித்வாங்மயம் க்வசித்। தேநைவ தத்க்ரு'தம் பூர்வம் கர்த்த்ரூ'ணாம் ப்ரதிபாதி வை ।। ௬௧.

யாராவது எதையாவது பேசினாலும், செய்தாலும், அது முன்பே தாங்களே செய்ததாக அவர்களுக்கு தோன்றும்.

விரக்தஞ்சாதிரிக்தஞ்ச ஜ்ஞாநாஜ்ஞாநே ப்ரியாப்ரியே। தர்மாதர்மௌ ஸுகம் துஃகம் ம்ரு'த்யுஶ்சாம்ரு'தமேவ ச। ஊர்த்த்வந்திர்யகதோபாகஸ்தஸ்யைவாத்ரு'ஷ்டகாரணம் ।। ௬௧.

விருப்பமும், அதிகமும், அறிவும், அறியாமையும், பிடித்ததும், பிடிக்காததும், நல்லதும், கெட்டதும், மகிழ்ச்சியும், துயரமும், மரணமும், அமரத்துவமும், மேல்புறமும், அகலமும், கீழ்புறமும்—இவை எல்லாம் அவனுக்கு தெரியாத காரணத்தால் உண்டாகின்றன.

ஸ்வாயம்புவோऽத ஜ்யேஷ்டஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ। ப்ரத்யேகவித்யம்பவதி த்ரேதாஸ்விஹ புநஃ புநஃ ।। ௬௧.

சுயம்புவன் காலத்திலும், முதல்வன் பரமபிரம்மனுடைய காலத்திலும், தனிப்பட்ட அறிவு இங்கு திரேதா யுகத்தில் எப்போதும் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுகிறது.

வ்யஸ்யதே ஹ்யேகவித்யந்தத்த்வாபரேஷு புநஃ புநஃ । ப்ரஹ்மா சைததுவாசாதௌ தஸ்மிந் வைவஸ்வதேऽந்தரே ।। ௬௧.

அந்த ஒரே அறிவு துவாபர யுகங்களில் பலமுறை பங்காகிறது; இதை பிரம்மா ஆரம்பத்தில், வைவஸ்வத மானுவின் இடைப்பட்ட காலத்தில் கூறினார்.

ஆவர்த்தமாநா ரு'ஷயோ யுகாக்யாஸு புநஃ புநஃ। குர்வந்தி ஸம்ஹிதா ஹ்யேதே ஜாயமாநாஃ பரஸ்பரம் ।। ௬௧.

யுகங்கள் திரும்பத் திரும்ப வரும் போது, முனிவர்கள் இவை போன்ற சங்கிரஹங்களை மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்குகிறார்கள்; அவை ஒன்றிலிருந்து ஒன்று பிறக்கின்றன.

அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணி ஶ்ருதர்ஷீணாம் ஸ்ம்ரு'தாநி வை। தா ஏவ ஸம்ஹிதா ஹ்யேதே ஆவர்த்தந்தே புநஃ புநஃ ।। ௬௧.

எண்பத்தெட்டு ஆயிரம் ஶ்ருதர்ஷிகள் என்று நினைவில் வைத்துள்ளனர்; இவைதான் அந்த சங்கிரஹங்கள், அவை மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுகின்றன.

ஶ்ரிதா தக்ஷிணபந்தாநம் யே ஶ்மஶாநாநி பேஜிரே। யுகே யுகே து தாஃ ஶாகா வ்யஸ்யந்தே தைஃ புநஃ புநஃ ।। ௬௧.

தெற்கு வழியை பின்பற்றி, சுடுகாடுகளில் சென்றவர்கள்—அவர்களின் கிளைகள் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் மீண்டும் மீண்டும் பரவுகின்றன.

த்வாபரேஷ்விவ ஸர்வேஷு ஸம்ஹிதாஶ்ச ஶ்ருதர்ஷிபிஃ। தேஷாம் கோத்ரேஷ்விமாஃ ஶாகா பவந்தீஹ புநஃ புநஃ। தாஃ ஶாகாஸ்தத்ர கர்த்தாரோ பவந்தீஹ யுகக்ஷயாத் ।। ௬௧.

எல்லா துவாபர யுகங்களிலும் ஶ்ருதர்ஷிகள் செய்த சங்கிரஹங்கள், அவர்களின் வம்சங்களில் இந்த கிளைகள் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுகின்றன; அந்த கிளைகளையும் அவற்றை உருவாக்குவோர்களையும், ஒவ்வொரு யுக முடிவிலும் இங்கு காணலாம்.

ஏவமேவ து விஜ்ஞேயம் வ்யதீதாநாகதேஷ்விஹ। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு ஶாகாப்ரணயநாநி வை ।। ௬௧.

இதேபோல், கடந்தும் வரவிருக்கும் எல்லா மன்வந்தரங்களிலும், கிளைகள் உருவாகுவது இங்கு நிகழ்வதை அறிய வேண்டும்.

அதீதேஷு அதீதாநி வர்த்தந்தே ஸாம்ப்ரதேஷு ச। பவிஷ்யாணி ச யாநி ஸ்யுர்வர்ண்யந்தேऽநாகதேஷ்வபி ।। ௬௧.

கடந்தவை கடந்த காலத்தில் இருக்கின்றன, அதேபோல் இப்போது நிகழ்கின்றன; வரவிருப்பவையும் எதிர்காலத்தில் விவரிக்கப்படுகின்றன.

பூர்வேண பஶ்சிமம் ஜ்ஞேயம் வர்த்தமாநேந சோபயம்। ஏதேந க்ரமயோகேந மந்வந்தரவிநிஶ்சயஃ ।। ௬௧.

முன்னையதை வைத்து பின்வந்ததை அறியலாம், நடப்பதை வைத்து இரண்டையும் அறியலாம்; இந்த வரிசை முறையால் மன்வந்தரங்கள் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன.

ஏவம் தேவாஶ்ச பிதர ரு'ஷயோ மநவஶ்ச யே। மந்த்ரைஃ ஸஹோர்த்த்வம் கச்சந்தி ஹ்யாவர்த்தந்தே ச தைஃ ஸஹ ।। ௬௧.

இவ்வாறு, தேவர்கள், பித்ருக்கள், முனிவர்கள், மனுக்கள், மந்திரங்களுடன் கூடியே மேலே செல்கின்றனர்; அவர்களுடன் மீண்டும் திரும்பவும் வருகின்றனர்.

ஜநலோகாத்ஸுராஃ ஸர்வே பஶுகல்பாத்புநஃ புநஃ। பர்யாப்தகாலே ஸம்ப்ராப்தே ஸம்பூதா நைவ நஸ்ய (?) து ।। ௬௧.

ஜனலோகத்திலிருந்து எல்லா தேவர்களும், மிருக உருவத்திலிருந்து மீண்டும் மீண்டும், காலம் வந்ததும் தோன்றுகிறார்கள்; ஆனால் அழிவதில்லை.

அவஶ்யம்பாவிநார்தேந ஸம்பத்யந்தே ததா து தே। ததஸ்தே தோஷவஜ்ஜந்ம பஶ்யந்தே ராகபூர்வகம் ।। ௬௧.

அப்போது, அவசியம் நிகழ வேண்டியவற்றால் அவர்கள் கட்டுப்படுகிறார்கள்; பிறப்பில் குறைபாடு இருப்பதை அறிந்தும், அதில் பற்றுடன் பார்க்கிறார்கள்.

நிவர்த்ததே ததா வ்ரு'த்திஸ்தேஷாமாதோஷதர்ஶநாத் । ஏவம் தேவ யுகாநீஹ தஶக்ரு'த்வா நிவர்த்ததே ।। ௬௧.

அப்போது, குறைபாடு இல்லை என்று எண்ணுவதால் அவர்களின் நடத்தை நிற்கிறது; இப்படியே, இங்கு தெய்வ யுகம் பத்து முறை முடிவடைகிறது.

ஜநலோகாத்தபோலோகம் கச்சந்தீஹாநிவர்த்தநம்। ஏவம் தேவயுகாநீஹ வ்யதீதாநி ஸஹஸ்ரஶஃ। நிதநம் ப்ரஹ்மலோகே வை கதாநி முநிபிஸ்ஸஹ ।। ௬௧.

ஜனலோகத்திலிருந்து, அவர்கள் தவலோகத்திற்குச் சென்று திரும்பவில்லை; இவ்வாறு, இங்கு ஆயிரக்கணக்கான தெய்வ யுகங்கள் கடந்துவிட்டன, அவை முனிவர்களுடன் பிரம்மலோகத்தில் முடிவடைந்தன.

ந ஶக்யமாநுபூர்வ்யேண தேஷாம் வக்தும் ஸவிஸ்தராந் । அநாதித்வாச்ச காலஸ்ய அஸங்க்யாநாச்ச ஸர்வஶஃ। மந்வந்தராண்யதீதாநி யாநி கல்பைஃ புரா ஸஹ ।। ௬௧.

அவை அனைத்தையும் வரிசையாகவும் விரிவாகவும் கூற முடியாது; காலம் ஆதியில்லாததும் எண்ணிக்கையற்றதும் என்பதால், கடந்த மன்வந்தரங்கள் பழைய கல்பங்களுடன் சேர்ந்து உள்ளன.

பித்ரு'பிர்முநிபிர்தேவைஃ ஸார்த்தம் ஸப்தார்ஷிபிஶ்ச வை। காலேந ப்ரதிஸ்ரு'ஷ்டாநாம் யுகாநாஞ்ச நிவர்தநம் ।। ௬௧.

பித்ருக்கள், முனிவர்கள், தேவர்கள், ஏழு முனிவர்களுடன், காலத்தால் உருவாக்கப்பட்டவர்களுக்கு யுகங்கள் திரும்பத் திரும்ப வருகின்றன.

ஏதேந க்ரமயோகேந கல்பமந்வந்தராணி து। ஸப்ரஜாநி வ்யதீதாநி ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௬௧.

இந்த வரிசை முறையால், கல்பங்களும் மன்வந்தரங்களும், அவற்றுடன் உயிர்களும், நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் கடந்துபோயிருக்கின்றன.

மந்வந்தராந்தே ஸம்ஹாரஃ ஸம்ஹாராந்தே ச ஸம்பவஃ। தேவதாநாம்ரு'ஷீணாஞ்ச மநோஃ பித்ரு'கணஸ்ய ச ।। ௬௧.

ஒரு மன்வந்தரத்தின் முடிவில் உலகம் அழிகிறது; அந்த அழிவுக்குப் பிறகு, தேவர்கள், முனிவர்கள், மனு, மற்றும் முன்னோர்கள் அனைவரும் மீண்டும் பிறக்கின்றனர்.

ந ஶக்யமாநுபூர்வ்யேண வக்தும் வர்ஷஶதைரபி। விஸ்தரஸ்து நிஸர்கஸ்ய ஸம்ஹாரஸ்ய ச ஸர்வஶஃ। மந்வந்தரஸ்ய ஸம்க்யாம் து மாநுஷேண நிபோதத ।। ௬௧.

உலகின் தோற்றமும் அழிவும் முழுமையாக வரிசையாக விவரிப்பது நூறு வருடங்களாலும் கூட முடியாது; ஆனால் மனிதர்களுக்குள் அறியப்பட்ட மன்வந்தரத்தின் எண்ணிக்கையை நீ கேள்.

தேவதாநாம்ரு'ஷீணாஞ்ச ஸங்க்யாநார்தநிஶாரதைஃ। த்ரிம்ஶத்கோட்யஸ்து ஸம்பூர்ணாஃ ஸங்க்யாதாஃ ஸங்க்யயா த்விஜைஃ ।। ௬௧.

எண்ணும் திறமை கொண்ட ஞானிகள், தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் சேர்த்து மொத்தமாக மூன்று கோடி என்று நன்றாக கணக்கிட்டுள்ளனர்.

ஸப்தஷஷ்டிஸ்ததாந்யாநி நியுதாநி ச ஸங்க்யயா। விம்ஶதிஶ்ச ஸஹஸ்ராணி காலோऽயம் ஸோதிகாந் விநா ।। ௬௧.

அதோடு அறுபத்து ஏழு நியுதங்கள், இருபது ஆயிரம் கூட சேர்க்கப்பட வேண்டும்; இது, சிறிய பகுதியை தவிர்த்து, அந்த கால அளவு ஆகும்.

மந்வந்தரஸ்ய ஸங்க்யைஷா மாநுஷேண ப்ரகீர்திதா। வத்ஸரேணைவ திவ்யேந ப்ரவக்ஷ்யாம்யந்தரம்மநோஃ ।। ௬௧.

இது மனிதர்களால் கூறப்பட்ட மன்வந்தரத்தின் எண்ணிக்கை; இப்போது தெய்வ வருடப்படி மனுக்கள் இடையே உள்ள இடைவெளியை நான் சொல்கிறேன்.

அஷ்டௌ ஶதஸஹஸ்ராணி திவ்யயா ஸங்க்யயா ஸ்ம்ரு'தம்। த்விபஞ்சாஶத்ததாந்யாநி ஸஹஸ்ராண்யதிகாநி து ।। ௬௧.

தெய்வ கணக்கில் இது எட்டு இலட்சம் என்றும், அதில் ஐம்பத்து இரண்டு ஆயிரம் கூட சேர்க்க வேண்டும் என்றும் நினைவில் வைத்துள்ளனர்.