வாயுபுராணம்

ஏதாந் பாவாநதீயாநா யே சைதே ரு'ஷயோ மதாஃ। ஸப்தைதே ஸப்தபிஶ்சைவ குணைஃ ஸப்தர்ஷயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௬௧.

இந்த நிலைகளை கற்றுக்கொள்பவர்கள், முனிவர்கள் எனக் கருதப்படுபவர்கள்—இவர்கள் ஏழு குணங்களுடன் கூடிய ஏழு பேரும், சப்தரிஷிகள் என நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.

தீர்காயுஷோ மந்த்ரக்ரு'த ஈஶ்வரா திவ்யசக்ஷுஷஃ। புத்தாஃ ப்ரத்யக்ஷதர்மாணோ கோத்ரப்ரவர்தகாஶ்ச யே ।। ௬௧.

நீண்ட ஆயுள் உடையவர்கள், மந்திரங்களை உருவாக்குபவர்கள், ஆண்டவர்கள், தெய்வீகக் கண்கள் கொண்டவர்கள், விழிப்புணர்வுடன் நேர்மையாக நடப்பவர்கள், குலங்களைத் தொடங்கியவர்கள்—இவர்களே.

ஷட்கர்மாபிரதா நித்யம் ஶாலிநோ க்ரு'ஹமேதிநஃ। துல்யைர்வ்யவஹரந்தி ஸ்ம அத்ரு'ஷ்டைஃ கர்மஹேதுபிஃ ।। ௬௧.

ஆறு கர்மங்களில் எப்போதும் ஈடுபட்டவர்கள், ஒழுக்கம் காத்தவர்கள், குடும்ப வாழ்க்கை நடத்துபவர்கள், சமமானவர்களுடன் நடந்துகொள்வார்கள்; காணப்படாத கர்ம விளைவுகளால் செயல்படுவார்கள்.

அக்ராம்யைர்வர்த்தயந்தி ஸ்ம ரஸைஶ்சைவ ஸ்வயம்க்ரு'தைஃ। குடும்பிந ரு'த்விமந்தோ பாஹ்யாந்தரநிவாஸிநஃ ।। ௬௧.

அகப்புறம் தூய வழிகளில் வாழ்ந்தவர்கள், தாமே தயாரித்த உணவுகளையும் சுவைகளையும் உண்டவர்கள், குடும்பம் நடத்துபவர்கள், செல்வம் உடையவர்கள், வெளிப்புறமும் உள்ளாரமும் வாழ்ந்தவர்கள்.

க்ரு'தாதிஷு யுகாக்யேஷு ஸர்வேஷ்வேவ புநஃ புநஃ। வர்ணாஶ்ரமவ்யவஸ்தாநம் க்ரியந்தே ப்ரதமந்து வை ।। ௬௧.

கிருதயுகம் முதலான யுகங்களில் ஒவ்வொன்றிலும், மீண்டும் மீண்டும், சாதி மற்றும் வாழ்க்கை நிலைமைக்கான அமைப்புகள் ஆரம்பத்தில் நிறுவப்படுகின்றன.

ப்ராப்தை த்ரேதாயுகமுகே புநஃ ஸப்தர்ஷயஸ்த்விஹ। ப்ரவர்த்தயந்தி யே வர்ணாநாஶ்ரமாம்ஶ்சைவ ஸர்வஶஃ। தேஷாமேவாந்வயே வீரா உத்பத்யந்தே புநஃ புநஃ ।। ௬௧.

த்ரேதாயுகம் வந்தபோது, இங்கே மீண்டும், அந்த சப்தரிஷிகள் எல்லா சாதிகளும் வாழ்க்கை நிலைகளும் நிலைபெறச் செய்கிறார்கள்; அவர்களது வம்சத்தில் வீரர்கள் மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கிறார்கள்.

ஜாயமாநே பிதா புத்ரே புத்ரஃ பிதரி சைவ ஹி। ஏவம் ஸமேத்யாவிச்சேதாத்வர்த்தயந்த்யாயுகக்ஷயாத்। அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணி ப்ரோக்தாநி க்ரு'ஹமேதிநாம் ।। ௬௧.

மகன் பிறக்கும்போது, தந்தை மகனில் இருப்பான்; மகனும் தந்தையில் இருப்பான்; இவ்வாறு தொடர்ச்சியாக, யுகம் முடியும் வரை அவர்கள் வாழ்கின்றனர்; எண்பத்திநான்கு ஆயிரம் குடும்பஸ்தர்கள் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது.

அர்யம்ணோ தக்ஷிணா யே து பித்ரு'யாணம் ஸமாஶ்ரிதாஃ। தாராக்நிஹோத்ரிணஸ்தே வை யே ப்ரஜாஹேதவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௬௧.

அர்யமணனுடைய தெற்கு வழியில் செல்லும் பித்ருக்களின் பாதையில் இணைந்திருப்பவர்கள், யாகம் செய்யும் ஆண்களின் மனைவிகள், இவர்கள் எல்லாம் சந்ததிக்குக் காரணமாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

க்ரு'ஹமேதிநாஞ்ச ஸம்க்யேயாஃ ஶ்மஶாநாந்யாஶ்ரயந்தி தே। அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணி நிஹிதா உத்தராயணே ।। ௬௧.

குடும்ப வாழ்க்கை நடத்தும் மனிதர்களுக்காக எண்ணப்பட வேண்டிய சுடுகாடுகள், வடக்கு வழியில் எண்பத்திநான்கு ஆயிரம் எண்ணிக்கையில் அமைந்துள்ளன.

யே ஶ்ரூயந்தே திவம் ப்ராப்தா ரு'ஷயோ ஹ்யூர்த்வரேதஸஃ। மந்த்ரப்ராஹ்மணகர்த்தாரோ ஜாயந்தே ஹ யுகக்ஷயே ।। ௬௧.

வானுலகை அடைந்ததாகக் கேட்கப்படும், துறவறம் காக்கும் முனிவர்கள், மந்திரங்களும் பிராமண நூல்களும் படைத்தவர்கள், யுகம் முடியும் போது பிறக்கின்றார்கள்.

ஏவமாவர்த்தமாநாஸ்தே த்வாபரேஷு புநஃ புநஃ। கல்பாநாம் பாஷ்யவித்யாநாம் நாநாஶாஸ்த்ரக்ரு'தஃ க்ஷயே ।। ௬௧.

இவ்வாறு அவர்கள் திரும்பத் திரும்ப துவாபர யுகங்களில், காலச்சுழற்சி முடிவில், பல்வேறு சாஸ்திரங்களையும் விளக்கங்களையும் எழுதுவோராக பிறக்கின்றார்கள்.

பவிஷ்யே த்வாபரே சைவ த்ரோணிர்த்வைபாயநஃ புநஃ । வேதவ்யாஸோ ஹ்யதீதேऽஸ்மிந் பவிதா ஸுமஹாதபாஃ ।। ௬௧.

எதிர்கால துவாபர யுகத்தில், த்ரோணரும் த்வைபாயனரும் மீண்டும் பிறப்பார்கள்; கடந்த காலத்தில் இருந்த வேதவ்யாசர், மிகுந்த தவத்துடன் பிறப்பார்.

பவிஷ்யந்தி பவிஷ்யேஷு ஶாகாப்ரணயநாநி து। தஸ்மை தத்ப்ரஹ்மணா ப்ரஹ்மதபஸா ப்ராப்தமவ்யயம் ।। ௬௧.

எதிர்காலத்தில் வேதத்தின் புதிய கிளைகள் உருவாகும்; அந்த அழியாத அறிவை, பிரம்மனின் தவத்தால் பெற்றவருக்கு அது வழங்கப்பட்டது.

தபஸா கர்ம ஸம்ப்ராப்தம் கர்மணா ஹி ததோ யஶஃ। யஶஸா ப்ராப்ய ஸத்யம் ஹி ஸத்யேநாப்தோ ஹி சாவ்யயஃ ।। ௬௧.

தவம் மூலம் செயல் கிடைக்கும்; செயலால் புகழ் பெறப்படுகிறது; புகழால் உண்மை அடையப்படுகிறது; உண்மையால் அழியா நிலை அடையப்படுகிறது.

அவ்யயாதம்ரு'தம் ஶுக்ரமம்ரு'தாத் ஸர்வமேவ ஹி। த்ருவமேகாக்ஷரமிதம் ஸ்வாத்மந்யேவ வ்யவஸ்திதம்। ப்ரு'ஹத்த்வாத்ப்ரு'ம்ஹணாச்சைவ தத்ப்ரஹ்மேத்யபிதீயதே ।। ௬௧.

அழியாததிலிருந்து அமிர்தம் பிறக்கிறது; அமிர்தத்திலிருந்து எல்லாம் தோன்றுகிறது; இந்த நிலையான, ஒரே எழுத்து நம்முள் நிலைத்துள்ளது; அதன் பெருமையும் விரிவும் காரணமாக அது பிரம்மம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ப்ரணவாவ ஸ்திதம் பூயோ பூர்புவஃஸ்வரிதி ஸ்ம்ரு'தம்। ரு'க்யஜுஃ ஸாமாதர்வரூபிணே ப்ரஹ்மணே நமஃ ।। ௬௧.

அது மீண்டும் ஓம் என்ற எழுத்தாக நிலைத்துள்ளது; பூ, புவ, ஸ்வ என்று நினைவுகூரப்படுகிறது; ரிக், யஜுஸ், சாம, அதர்வண வடிவில் உள்ள பிரம்மத்திற்கு வணக்கம்.

ஜகதஃ ப்ரலயோத்பத்தௌ யத்தத்காரணஸம்ஜ்ஞிதம்। மஹதஃ பரமம் குஹ்யம் தஸ்மை ஸுப்ரஹ்மணே நமஃ ।। ௬௧.

உலகம் அழியும் போதும் தோன்றும் போதும் காரணமாகக் கூறப்படும், பெரியதற்கு அப்பாற்பட்ட மறைவு மிகுந்த அதிசயமான பிரம்மத்திற்கு நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

அகாதாபரமக்ஷய்யம் ஜகத்ஸம்மோஹநாலயம்। ஸப்ரகாஶப்ரவ்ரு'த்திப்யாம் புருஷார்தப்ரயோஜநம் ।। ௬௧.

அது அளவிட முடியாதது, எல்லையற்றது, அழியாதது; உலகை மயக்கும் இல்லம்; வெளிப்படும் செயலும் மறைந்த செயலும் மூலம் மனித வாழ்வின் குறிக்கோளாக உள்ளது.

ஸாங்க்யஜ்ஞாநவதாம் நிஷ்டா கதிஃ ஸங்கதமாத்மநஃ। யத்ததவ்யக்தமம்ரு'தம் ப்ரக்ரு'திப்ரஹ்ம ஶாஶ்வதம் ।। ௬௧.

சாங்க்ய ஞானம் உடையவர்களின் உயர்ந்த நிலை, ஆன்மாவிற்கு கடந்து செல்லும் வழி, அந்தப் புலப்படாத, அமரமான, இயற்கைச் சார்ந்த நிலையான பிரம்மமே அது.

ப்ரதாநமாத்மயோநிஶ்ச குஹ்யம் ஸத்த்வஞ்ச ஶப்த்யதே। அவிபாகஸ்ததா ஶுக்ரமக்ஷரம் பஹு வாசகம்। பரமப்ரஹ்மணே தஸ்மை நித்யமேவ நமோ நமஃ ।। ௬௧.

அது முதன்மை, தானாகப் பிறந்தது, மறைவு மிகுந்த சத்துவம் என்றும், பகுத்தறிய முடியாதது, தூயது, அழியாதது, பல பெயர்களால் அழைக்கப்படும் என்றும் கூறப்படுகிறது; அந்த பரம்பொருளுக்கு என்றும் என்றும் வணக்கம்.

க்ரு'தே புநஃ க்ரியா நாஸ்தி குத ஏவாக்ரு'தக்ரியா। ஸக்ரு'தேவ க்ரு'தம் ஸர்வம் யத்வை லோகே க்ரு'தாக்ரு'தம் ।। ௬௧.

கிருதயுகத்தில் செயல் எதுவும் இல்லை; செய்யப்படாத செயலும் எங்கிருந்து வரும்? உலகில் செய்யப்பட்டது, செய்யப்படாதது எல்லாம் ஒரே நேரத்தில் நிகழ்ந்துவிடுகிறது.

ஶ்ரோதவ்யம் வை ஶ்ருதம் வாபி ததைவாஸாதுஸாதுதா। ஜ்ஞாதவ்யஞ்சாத மந்தவ்யம் ஸ்ப்ரஷ்டவ்யம் போஜ்யமேவ ச। த்ரஷ்டவ்யஞ்சாத ஶ்ரோதவ்யம் ஜ்ஞாதவ்யம் வாத கிஞ்சந ।। ௬௧.

கேட்க வேண்டியது, கேட்டது, நல்லது, கெட்டது, அறிய வேண்டியது, சிந்திக்க வேண்டியது, தொட வேண்டியது, சாப்பிட வேண்டியது, பார்க்க வேண்டியது, கேட்க வேண்டியது, அறிய வேண்டியது —

தர்ஶிதம் யதநேநைவ ஜ்ஞாநம் தத்வை ஸுரர்ஷிணாம் । யத்வை தர்ஶிதவாநேஷ கஸ்ததந்வேஷ்டுமர்ஹதி । ஸர்வாணி ஸர்வாந்ஸர்வாம்ஶ்ச பகவாநேவ ஸோऽப்ரவீத் ।। ௬௧.

இதனால் காட்டப்பட்ட அறிவே தேவரிஷிகளின் ஞானம்; அவர் காட்டியதைத் தவிர, வேறு யார் அதைத் தேட முடியும்? எல்லாவற்றையும், எல்லா உயிர்களையும், எல்லா வடிவங்களையும் பகவான் தான் கூறினார்.

யதா யத்க்ரியதே யேந ததா தத்ஸோऽபிமந்யதே। யேநேதம் க்ரியதே பூர்வம் ததந்யேந விபாவிதம் ।। ௬௧.

யாராவது எதையாவது செய்யும் போதெல்லாம், அது தமக்கே சொந்தம் என்று கருதுவார்கள்; ஆனால் முன்பு நடந்தது வேறு ஒருவரால் நிகழ்ந்ததாகும்.

யதா து க்ரியதே கிஞ்சித்கேநசித்வாங்மயம் க்வசித்। தேநைவ தத்க்ரு'தம் பூர்வம் கர்த்த்ரூ'ணாம் ப்ரதிபாதி வை ।। ௬௧.

யாராவது எதையாவது பேசினாலும், செய்தாலும், அது முன்பே தாங்களே செய்ததாக அவர்களுக்கு தோன்றும்.

விரக்தஞ்சாதிரிக்தஞ்ச ஜ்ஞாநாஜ்ஞாநே ப்ரியாப்ரியே। தர்மாதர்மௌ ஸுகம் துஃகம் ம்ரு'த்யுஶ்சாம்ரு'தமேவ ச। ஊர்த்த்வந்திர்யகதோபாகஸ்தஸ்யைவாத்ரு'ஷ்டகாரணம் ।। ௬௧.

விருப்பமும், அதிகமும், அறிவும், அறியாமையும், பிடித்ததும், பிடிக்காததும், நல்லதும், கெட்டதும், மகிழ்ச்சியும், துயரமும், மரணமும், அமரத்துவமும், மேல்புறமும், அகலமும், கீழ்புறமும்—இவை எல்லாம் அவனுக்கு தெரியாத காரணத்தால் உண்டாகின்றன.

ஸ்வாயம்புவோऽத ஜ்யேஷ்டஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ। ப்ரத்யேகவித்யம்பவதி த்ரேதாஸ்விஹ புநஃ புநஃ ।। ௬௧.

சுயம்புவன் காலத்திலும், முதல்வன் பரமபிரம்மனுடைய காலத்திலும், தனிப்பட்ட அறிவு இங்கு திரேதா யுகத்தில் எப்போதும் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுகிறது.

வ்யஸ்யதே ஹ்யேகவித்யந்தத்த்வாபரேஷு புநஃ புநஃ । ப்ரஹ்மா சைததுவாசாதௌ தஸ்மிந் வைவஸ்வதேऽந்தரே ।। ௬௧.

அந்த ஒரே அறிவு துவாபர யுகங்களில் பலமுறை பங்காகிறது; இதை பிரம்மா ஆரம்பத்தில், வைவஸ்வத மானுவின் இடைப்பட்ட காலத்தில் கூறினார்.

ஆவர்த்தமாநா ரு'ஷயோ யுகாக்யாஸு புநஃ புநஃ। குர்வந்தி ஸம்ஹிதா ஹ்யேதே ஜாயமாநாஃ பரஸ்பரம் ।। ௬௧.

யுகங்கள் திரும்பத் திரும்ப வரும் போது, முனிவர்கள் இவை போன்ற சங்கிரஹங்களை மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்குகிறார்கள்; அவை ஒன்றிலிருந்து ஒன்று பிறக்கின்றன.