வாயுபுராணம்

அஷ்டௌ ஸாமஸஹஸ்ராணி ஸாமாநி ச சதுர்த்தஶ। ஆரண்யகம் ஸஹோமஞ்ச ஏதாத்காயந்தி ஸாமகாஃ ।। ௬௧.

எட்டு ஆயிரம் சாம பாடல்கள் மற்றும் பதினான்கு சாமங்கள்; ஆரண்யகம், ஹோமாஞ்சம்—இவை அனைத்தையும் சாமகர்கள் பாடுகிறார்கள்.

த்வாதஶைவ ஸஹஸ்ராணி சந்த ஆத்வர்யவம் ஸ்ம்ரு'தம்। யஜுஷாம் ப்ராஹ்மணாநாஞ்ச யதா வ்யாஸோ வ்யகல்பயத் ।। ௬௧.

வியாசர் ஏற்படுத்திய யஜுர்வேத பிராமணங்களுக்காக, ஆத்வர்யவம் எனப்படும் யஜுர்வேதத்தில் பன்னிரண்டு ஆயிரம் பாடல்கள் உள்ளன என்று நினைவில் வைத்துள்ளனர்.

ஸக்ராம்யாரண்யகந்தத்ஸ்யாத்ஸமந்த்ரகரணம் ததா। அதஃ பரம் கதாநாந்து பூர்வா இதி விஶேஷணம் ।। ௬௧.

இதில் ஊரிலும் காடிலும் உள்ள பிரிவுகள், மந்திரங்களும் கிரியைகளும் அடங்கும்; இதைத் தவிர, பழைய கதைகள் தனித்துவமாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

க்ராம்யாரண்யம் ஸமந்த்ரஞ்ச ரு'க்ப்ராஹ்மணயஜுஃ ஸ்ம்ரு'தம்। ததா ஹாரித்ரவீயாணாம் கிலாந்யுபகிலாநி ச। ததைவ தைத்திரீயாணாம் பரக்ஷுத்ரா இதி ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௬௧.

ஊர், காடு, மந்திரம் ஆகியவை ரிக், பிராமணம், யஜுர் வேதங்களுக்கு ஏற்கப்பட்டவை; அதுபோல் ஹாரித்ரவியர்களின் கிலங்கள், உபகிலங்கள், மற்றும் தைத்திரீயர்களின் சிறுபிரிவுகளும் ஏற்கப்பட்டுள்ளன.

த்வே ஸஹஸ்ரே ஶதந்யூநே வேதே வாஜஸநேயகே। ரு'க்கணஃ பரி ஸம்க்யாதோ ப்ராஹ்மணந்து சதுர்குணம் ।। ௬௧.

வாஜசனேயி வேதத்தில் இரண்டாயிரம் குறைந்த நூறு பாடல்கள் உள்ளன; ரிக் வேதக் குழுவும் இவ்வாறு எண்ணப்படுகிறது, பிராமணம் அதற்கு நான்கு மடங்கு அதிகம்.

அஷ்டௌ ஸஹஸ்ராணி ஶதாநி சாஷ்டௌ அஶீதிரந்யாந்யதிகஶ்ச பாதஃ। ஏதத்ப்ரமாணம் யஜுஷாம்ரு'சாஞ்ச ஸஶுக்ரியம் ஸாகில யாஜ்ஞவல்க்யம் ।। ௬௧.

எட்டு ஆயிரம் எட்டு நூறு பாடல்கள், மேலும் சிறிது பகுதி கூட, யஜுர் மற்றும் ரிக் வேதங்களின் அளவாகும்; இதில் சுக்ரியமும் யாஜ்ஞவல்க்ய பிரிவுகளும் அடங்கும்.

ததா சரணவித்யாநாம் ப்ரமாணம் ஸம்ஹிதாம் ஶ்ர்ரு'ணு। ஷட்ஸாஹஸ்ரம்ரு'சாமுக்தம்ரு'சஃ ஷட்விம்ஶதிஃ புநஃ । ஏதாவததிகம் தேஷாம் யஜுஃ காமம் விவக்ஷதி ।। ௬௧.

இப்போது பல்வேறு பாடசாலைகளின் சங்கீதைகளின் அளவை கேள்: ஆறு ஆயிரம் ரிக் பாடல்கள் கூறப்பட்டுள்ளன, மேலும் இருபத்து ஆறு கூட; இதுதான் யஜுர் வேதம் விரும்பும் அதிகமான பகுதி.

ஏகாதஶ ஸஹஸ்ராணி தஶ சாந்யா தஶோத்தராஃ । ரு'சாந்தஶ ஸஹஸ்ராணி அஶீதித்ரிஶதாநி ச ।। ௬௧.

பதினொன்று ஆயிரம், மேலும் பத்து, மேலும் பத்து சேர்த்து; பத்து ஆயிரம் ரிக் பாடல்கள், மேலும் மூன்று நூறு எண்பது சேர்த்து உள்ளன.

ஸஹஸ்ரமேகம் மந்த்ராணாம்ரு'சாமுக்தம் ப்ரமாணதஃ। ஏதாவத்ப்ரு'குவிஸ்தாரமந்யச்சாதர்விகம் பஹு ।। ௬௧.

ரிக் வேத மந்திரங்களில் ஆயிரம் பாடல்கள் அளவாகக் கூறப்பட்டுள்ளன; இது ப்ருகு மரபின் பரப்பாகும், அதர்வண வேதம் இன்னும் அதிகம்.

ரு'சாமதர்வணாம் பஞ்ச ஸஹஸ்ராணி விநிஶ்சயஃ। ஸஹஸ்ரமந்யத்விஜ்ஞேயம்ரு'ஷிபிர்விம்ஶதிம் விநா ।। ௬௧.

அதர்வண ரிக் பாடல்கள் ஐந்து ஆயிரம் என உறுதியாக்கப்பட்டுள்ளது; மேலும் ஒரு ஆயிரம், இருபது தவிர்த்து, முனிவர்கள் கூறியபடி அறியப்பட வேண்டும்.

ஏததங்கிரஸா ப்ரோக்தந்தேஷாமாரண்யகம் புநஃ। இதி ஸம்க்யா ப்ரஸம்க்யாதா ஶாகாபேதாஸ்ததைவ ச ।। ௬௧.

இவை அங்கிரஸால் கூறப்பட்டவை; இதில் ஆரண்யகம் மீண்டும் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது; இவ்வாறு எண்ணிக்கை மற்றும் பிரிவுகளின் வேறுபாடுகளும் தரப்பட்டுள்ளன.

கர்த்தாரஶ்சைவ ஶாகாநாம் பேதே ஹேதுஸ்ததைவ ச। ஸர்வமந்வந்தரேஷ்வேவம் ஶாகாபேதாஃ ஸமாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௬௧.

பிரிவுகளின் படைப்பாளிகள் மற்றும் அவற்றின் பிரிவுகளுக்கான காரணங்களும் இங்கே விவரிக்கப்பட்டுள்ளன; எல்லா மன்வந்தரங்களிலும் பிரிவுகளின் வேறுபாடுகள் ஒரே மாதிரியாகக் கருதப்படுகின்றன.

ப்ராஜாபத்யா ஶ்ருதிர்நித்யா தத்விகல்பாஸ்த்விமே ஸ்ம்ரு'தாஃ। அநித்யபாவாத்தேவாநாம் மந்த்ரோத்பத்திஃ புநஃ புநஃ ।। ௬௧.

பிரஜாபதியாரின் வேதம் என்றும் நிலைத்தது; ஆனால் இவை மாற்றங்கள் நினைவில் வைக்கப்பட்டவை; தேவர்களின் நிலையற்ற தன்மையால், மந்திரங்கள் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுகின்றன.

மந்வந்தராணாம் க்ரியதே ஸுராணாம் நாமநிஶ்சயஃ। த்வாபரேஷு புநர்பேதாஃ ஶ்ருதாநாம் பரிகீர்த்திதாஃ ।। ௬௧.

மன்வந்தரங்களில் தேவர்களின் பெயர்கள் நிரந்தரமில்லை; ஒவ்வொரு துவாபர யுகத்திலும் வேதங்களின் பிரிவுகள் மீண்டும் விவரிக்கப்படுகின்றன.

ஏவம் வேதம் ததாந்யஸ்ய பகவாந்ரு'ஷிஸத்தமஃ। ஶிஷ்யேப்யஶ்ச புநர்தத்த்வா தபஸ்தப்தும் கதோ வநம்। தஸ்ய ஶிஷ்யப்ரஶிஷ்யைஸ்து ஶாகாபேதாஸ்த்விமே க்ரு'தாஃ ।। ௬௧.

இவ்வாறு அந்த பெரிய முனிவர் வேதத்தைத் தம் சீடர்களுக்கு வழங்கி, தவம் செய்ய காட்டிற்குச் சென்றார்; அவருடைய சீடர்களும் அவர்களுடைய சீடர்களும் இப்பிரிவுகளை உருவாக்கினர்.

அங்காநி வேதாஶ்சத்வாரோ மீமாம்ஸா ந்யாயவிஸ்தரஃ। தர்ம ஶாஸ்த்ரம் புராணஞ்ச வித்யாஸ்த்வேதாஶ்சதுர்தஶ ।। ௬௧.

நான்கு வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும், மீமாம்சை, விரிவான ந்யாயம், தர்ம சாஸ்திரம், புராணம்—இவை பதினான்கு கல்விப்பிரிவுகள்.

ஆயுர்வேதோ தநுர்வேதோ காந்தர்வஶ்சைவ தே த்ரயஃ। அர்தஶாஸ்த்ரம் சதுர்தந்து வித்யாஸ்த்வஷ்டாதஶைவ து ।। ௬௧.

ஆயுர்வேதம், தனுர்வேதம், காண்தர்வம் ஆகிய மூன்று; அர்த்தசாஸ்திரம் நான்காவது; இவ்வாறு பதினெட்டு கல்விப்பிரிவுகள் உள்ளன.

ஜ்ஞேயா ப்ரஹ்மர்ஷயஃ பூர்வந்தேப்யோ தேவர்ஷயஃ புநஃ। ராஜர்ஷயஃ புநஸ்தேப்ய ரு'ஷிப்ரக்ரு'தயஸ்த்ரயஃ। தேப்ய ரு'ஷிப்ரக்ரு'தயோ முநிபிஃ ஸம்ஶிதவ்ரதைஃ ।। ௬௧.

முதலில் பிரம்மருஷிகள் அறியப்பட வேண்டும்; அவர்களிலிருந்து தேவருஷிகள், அவர்களிலிருந்து ராஜருஷிகள், பின்னர் மூன்று வகை முனிவர்கள்; அவர்களிலிருந்து கடுமையான விரதம் கொண்ட முனிவர்களால் முனிவர் வகைகள் தோன்றுகின்றன.

கஶ்யபேஷு வஸிஷ்டேஷு ததா ப்ரு'க்வங்கிரோऽத்ரிஷு। பஞ்சஸ்வேதேஷு ஜாயந்தே கோத்ரேஷு ப்ரஹ்மவாதிநஃ। யஸ்மாத்ரு'ஷந்தி ப்ரஹ்மாணந்தேந ப்ரஹ்மர்ஷயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௬௧.

கசியபர், வசிஷ்டர், ப்ருகு, அங்கிரஸ், அத்ரி—இந்த ஐந்து குலங்களில் பிரம்மத்தைப் பேசும்ோர் பிறக்கின்றனர்; அவர்கள் பிரம்மத்தை காண்பதால் பிரம்மருஷிகள் என அழைக்கப்படுகின்றனர்.

தர்மஸ்யாத புலஸ்த்யஸ்ய க்ரதோஶ்ச புலஹஸ்ய ச। ப்ரத்யூஷஸ்ய ப்ரபாஸஸ்ய கஶ்யபஸ்ய ததா புநஃ ।। ௬௧.

தர்மன், புலஸ்தியன், கிரது, புலஹன், பிரத்யூஷன், பிரபாஸ், கசியபன் ஆகியோரின்

தேவர்ஷயஃ ஸுதாஸ்தேஷாம் நாமதஸ்தாந்நிபோதத। தேவர்ஷீ தர்மபுத்ரௌ து நரநாராயணாநுபௌ ।। ௬௧.

இவர்கள் அனைவருக்கும் தேவமுனிவர்கள் மக்களாகப் பிறந்தனர்; தர்மனுக்கு நரன், நாராயணன் என்ற இருவரும் மக்களாக உள்ளனர்.

வாலகில்யாஃ க்ரதோஃ புத்ராஃ கர்தமஃ புலஹஸ்ய து। குபேரஶ்சைவ பௌலஸ்த்யஃ ப்ரத்யூஷஸ்யாசலஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௬௧.

வாலகில்யர்கள் கிரதுவின் மக்கள்; கார்தமன் புலஹனின் மகன்; புலஸ்தியனுக்கு குபேரன் மகனாக அறியப்படுகிறார்; பிரத்யூஷனுக்கு அசலன் மகன்.

பர்வதோ நாரதஶ்சைவ கஶ்யபஸ்யாத்மஜாவுபௌ। ரு'ஷந்தி தேவாந் தஸ்மாத்தே தஸ்மாத்தேவர்ஷயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௬௧.

பர்வதன், நாரதன் இருவரும் கசியபனின் மக்களாக இருக்கின்றனர்; இவர்கள் தேவர்களுக்காக ஞானம் பெற்ற முனிவர்கள் என்பதால் தேவமுனிவர்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

மாநவே வைஷயே வம்ஶே ஐலவம்ஶே ச யே ந்ரு'பாஃ। ஐலா ஐக்ஷ்வாகநாபாகா ஜ்ஞேயா ராஜர்ஷயஸ்து தே ।। ௬௧.

மனு, வைசியர், ஐலர் ஆகிய வம்சங்களில், இளன், இக்ஷ்வாகு, நபா ஆகியோரின் சந்ததியில் பிறந்த அரசர்கள் ராஜமுனிவர்கள் என அறியப்பட வேண்டும்.

ரு'ஷந்தி ரஞ்ஜநாத்யஸ்மாத்ப்ரஜா ராஜர்ஷயஸ்ததஃ । ப்ரஹ்மலோகப்ரதிஷ்டாஸ்து ஸ்ம்ரு'தா ப்ரஹ்மர்ஷயோ மதாஃ ।। ௬௧.

அரச வம்சங்களில் ஞானம் பெற்றவர்கள், இவர்களிடமிருந்து மக்கள் பிறக்கிறார்கள்; அவர்கள் ராஜமுனிவர்கள் எனப்படுகிறார்கள். பிரம்மலோகத்தில் நிலைபெற்றவர்கள் பிரம்மமுனிவர்கள் எனக் கருதப்படுகிறார்கள்.

தேவலோகப்ரதிஷ்டாஶ்ச ஜ்ஞேயா தேவர்ஷயஃ ஶுபாஃ। இந்த்ரலோகப்ரதிஷ்டாஸ்து ஸர்வே ராஜர்ஷயோ மதாஃ ।। ௬௧.

தேவர்களின் உலகில் நிலைபெற்றவர்கள் புனிதமான தேவமுனிவர்கள் என்று அறியப்பட வேண்டும்; இந்திரனுடைய உலகில் நிலைபெற்றவர்கள் அனைவரும் ராஜமுனிவர்கள் எனக் கருதப்படுகிறார்கள்.

அபிஜாத்யா ச தபஸா மந்த்ரவ்யாஹரணைஸ்ததா। ஏவம் ப்ரஹ்மர்ஷயஃ ப்ரோக்தா திவ்யா ராஜர்ஷயஸ்து யே ।। ௬௧.

உயர்ந்த பிறப்பு, தவம், மந்திர உச்சரிப்பு ஆகியவற்றால் பிரம்மமுனிவர்கள் எனப் புகழப்படுகிறார்கள்; தெய்வீகமானவர்கள் ராஜமுனிவர்கள் ஆவர்.

தேவர்ஷயஸ்ததாந்யே ச தேஷாம் வக்ஷ்யாமி லக்ஷணம்। பூதபவ்யபவஜ்ஞாநம் ஸத்யாபிவ்யாஹ்ரு'தம் ததா ।। ௬௧.

இப்போது தேவமுனிவர்கள் மற்றும் இவர்களுள் பிறரின் தன்மைகளை விளக்குகிறேன்: கடந்தது, நிகழ்காலம், வருங்காலம் ஆகியவற்றை அறிதல், உண்மையாகப் பேசுதல் ஆகியவை.

ஸம்புத்தாஸ்து ஸ்வயம் யே து ஸம்புத்தா யே ச வை ஸ்வயம்। தபஸேஹ ப்ரஸித்தா யே கர்பேயைஶ்ச ப்ரணோதிதம் ।। ௬௧.

தாங்களே விழித்துணர்ந்தவர்கள், தவத்தால் புகழ்பெற்றவர்கள், கருவிலிருந்தே தூண்டப்பட்டவர்கள் ஆகியோர்.